1. #556
    Storyteller ❤

    Reacties
    4.651
    11-01-2011

    Ik nam een warme douche en begon met sabon beldi mijn lichaam in te zepen. Even sloot ik mijn ogen en liet ik het hete water de zeep weg spoelen van mijn lichaam. Ik dacht ineens aan Amir en die ene dag. Samen. Pfff, zijn handen die de boel verkende en zijn stem en adem. Ik zuchte en pakte een grove washandje om mijn lichaam te scrubben. Hierna spoelde ik alles weg met hete water en liep ik de cabine uit. Ik droogde me af en deed een handdoekje om mijn haren. Naderhand droeg ik een huispak en ging ik mijn moeder helpen met het avondeten. "Besaha douche". Zei mama. Ik glimlachte en begon de salade om te scheppen. De kippen had ik voordat ik ging douchen gekruid. "Najwa komt morgen trouwens, ze heeft nieuws en dat wilde ze delen met ons. Brahim en Naoual zijn er dan ook". Zei ma. Ik knikte. "Ik denk dat ik het al weet mama". Zei ik. Ma keek me aan. "Ik denk dat ze zwanger is. Ze appte me vorige week dat ze al drie maanden niet ongesteld is geworden ofzo". Zei ik. Ma keek me met grote ogen aan en ze had ineens een glimlach van hier tot Tokio. "Is het heus? Is mijn dochter zwanger?". Ma hief haar handen op en dankte God. "Het is nog niet zeker ma, we zullen het morgen wel weten in sha Allah". Zei ik. Maar dat kon ik wel zeggen, voor ma waren deze woorden al genoeg om helemaal in de wolken te zijn. En als dat zo was, wat waren wij na zo'n deprimerende tijd toe aan goed nieuws! Ik glimlachte in mijzelf en ging verder met de salade. Maar eerlijk gezegd, wat ik ook deed, waar ik ook was, ik dacht aan hem. Amir.

    Najat was rauw in haar woorden. Ze vond dat ik me weer op glad ijs begaf wat Amir betreft. Ik heb al eens met een andere baas "iets" gehad, en kijk waar het naartoe had geleidt. En Amir is Amir. Hij wilde niet mij, maar mijn lichaam. En soms, soms was de duivel net wat sterker als mijn verstand en dacht ik, best. Hier heb je me. Hoe fout het ook klinkt, ik weet het.

    De volgende dag was ik ook bezig op mijn kantoor. Ik probeerde zoveel mogelijk op kantoor te blijven en alleen de deur uit te gaan als het moest. Wie mij nodig had, kwam wel naar mij toe was mijn instelling. Na afloop ruimde ik mijn bureau op en dit keer hoefde ik Amir niet te zien, want hij was een week op vakantie. Oh.. Amir. Meedogenloze baas dat je bent. Wij mochten nu niet op vakantie, maar hij wel. Zo niet cool dit.. whatever als ik mijn weekje in April maar krijg. Najat en ik waren - als onze schema's het toe lieten - continu over de bruiloft aan het praten en spraken we ook af om bijvoorbeeld naar een ziana te gaan, of een cateraar. Soms ging één van haar schoonzusjes mee. We zaten immers al bijna tegen de winter aan en April staat met een vingerknip voor de deur.

    Right, boel afsluiten. Daar was ik gebleven. Ik liep naar de lift en stapte uit op de begane. In de verte zag ik haar silhouet staan. Haar peperdure, beige jas die tot haar knieën reikte, haar welgevormde benen, als je het mij vraagt, te dunne benen die omhuld zijn in een zwarte panty en haar zwarte hakken die steunen en leunen op hakken van zeker wel tien centimeter. Ze stond bij de ingang met haar rug naar mij toe en was kennelijk druk aan de telefoon. Sinds dat momentje tussen ons van een week geleden zag ik haar niet meer. Wat uitermate fijn is. Ik liep haar richting op aangezien ik naar de uitgang moest lopen en hoorde haar ineens praten. Iets met Doe ik Ronald. en Gaat me zeker lukken.

    Waarom had ze contact met haar vorige werkgever die haar had ontslagen omdat ze met een klant aan haal ging? Ronald was de eigenaar van het bedrijf waar ik ook voor werkte. Ik vond het maar een vreemde wending. Moest ik Amir hier niet op de hoogte van brengen? Ze was ineens gestopt met bellen en liep de uitgang uit. Ik trok mijn wenkbrauwen op en keek toe hoe ze weg reed. Mevrouwtje Firdous,... volgens mij ben jij iets van plan en ik ga het uitzoeken ook.

  2. #557
    Storyteller ❤

    Reacties
    4.651
    11-01-2011

    De volgende dag zat ik braaf achter mijn pc. Gisteren was het mega gezellig bij mijn ouders en inderdaad, mijn zusje was zwanger. Ma huilde tranen van vreugde en pa was door het dolle heen. Iedereen eigenlijk want zoals ik al zei, we konden een keer ook echt leuk nieuws gebruiken. In feitte verliepen de dagen hetzelfde. Dat momentje met Firdous én haar telefoontje was ik eerlijk gezegd allang vergeten. Amir was weer aan het werk, ik vroeg hem hoe zijn vakantie was in Griekenland, hij had het naar zijn zin en hoppa weer verder aan de arbeid. Twee weken later echter stond hij ineens in mijn kantoor en sloeg zijn armen over elkaar. "Jij gaat toch over die klanten contracten". Zei hij. Ik knikte en nam een slok koffie. Hij liep naar me toe en stond achter me. Langzaam boog hij zich voorover en pakte de muis en klikte op wat bestanden. Behalve dat ik het warm van zijn aanraking kreeg en zijn adem en geur, was ik ook verward. Waar was hij mee bezig. "Hmm ziet er goed uit.." Zei hij. "Denk je dat ik mijn werk niet goed doe? Is dit een soort controle?". Zei ik. Amir bleef voorover gebogen en keek me aan. "Er is iets vreemds aan de hand." Zei hij. Ik keek hem gek aan. Hij ging staan en leunde op mijn dossierkast. "Kan je nog zeggen wat er aan de hand is?". Vroeg ik. Ik heb amir nog nooit zo verward zien kijken. "Ik ben gebeld.. ik ben gebeld door twee klanten die het contract willen laten ontbinden. Toen ik verder vroeg, werd me verteld dat ze elders een goedkopere opdrachtnemer hadden gevonden. Kijk.. dat kan gebeuren. Dat is de business, maar twee klanten tegelijk? Dat is vreemd. Vind je niet?". Zei hij. Ik keek hem aan en trok mijn wenkbrauwen op. Weet ik veel of dat ok is of niet, ik ben van de verkoop, inkoop, en contracten. Maar toen dacht ik ineens aan Firdous. Zij en haar vreemde gesprek. Moest ik het tegen amir zeggen. Stel dat het niets was? Dat het gewoon een soort van laatste gesprek was tussen haar en haar voormalige baas? Oef.. dit is zo moeilijk. Ik stond op en amir keek me aan. "Ok, dit hoeft niet iets te betekenen. Ik heb denk ik zo'n drieën half weken geleden Firdous horen bellen met.. onze oude werkgever. Ronald toch?". Zei ik. Amir fronste zijn wenkbrauwen. "Ja... vertel". Zei hij. Ik keek hem aan. "Nogmaals, dit hoeft niets te betekenen.." Zei ik. "Bouchra, voor de draad ermee..". Zei hij. Ik knikte. "Ze had het over.. even denken.. iets met gaat me zeker lukken?". Zei ik. Amir keek ineens verbaast. "Bouchra, als je dit doet omdat je een hekel aan haar hebt..". Ik onderbrak hem. "Amir. Ik zweer het." Zei ik. Amir keek me ineens aan en knikte. "Dan weet ik wel waarom onze klanten weg zijn gegaan." Zei hij. "Je denkt dat ze er iets mee te maken heeft?". Zei ik. "Ik denk het niet. Ik weet het zeker. Ik heb letterlijk de duivel binnen gelaten." Zei hij boos.

    Ik heb je gewaarschuwd. Ja dat wilde ik even in zijn gezicht gillen, maar de manier hoe hij er nu bij stond.. ik hieldt me dus maar in. "Ronald.. vuile hufter. Hij neemt het me dus nog steeds kwalijk dat ik Ben destijds had overgenomen. En nu flikt hij me hetzelfde kunstje". Zei amir. "Maar.. ik dacht dat hij haar ontslagen had? En.. ben wilde toch zelf weg bij hem?". Zei ik. Amir keek me aan en schudde zijn hoofd. "Dit is allemaal doordacht. Hemel. Ik ben erin getrapt. Alweer. Ze heeft me wéér genaaid." Zei hij. Hij was woedend, snapte ik ook. Dit bedrijf was zijn alles, zijn kindje. En feitelijk, was het nu ook een stukje van mij. Ik werkte hier, dit.. dit wat firdous deed was niet ok. "Laat het aan mij over Amir." Zei ik toen. Amir keek me aan. "Wat bedoel je?". Zei hij. "We doen alsof onze neus bloedt. De enige manier om erachter te komen of dit waar is, is door erachter te komen of ze daadwerkelijk over zijn naar onze oude baas." Zei ik. Amir knikte. "Intussen kaapt ze wel onze andere klanten weg. Ik moet haar spreken nu." Zei hij. Ik schudde mijn hoofd. "Niet doen Amir. Als je haar nu aanspreekt hierover doet ze alsof ze niks weet en kan je haar amper ontslaan." Zei ik. "Wat had jij in gedachten dan?". Zei hij. "Wacht maar af". Zei ik.

    En dus ben ik diezelfde dag gewoontjes naar huis gegaan. De volgende dag liep ik naar haar afdeling toe en zag ik haar bellen en zogenaamd werken. Yeah right girl. Ik klopte op haar deur en liep naar binnen. Haar ogen keken me aan en ze schudde haar hoofd. "Is er iets?". Zei ze. "Ja.. eh Amir wil je spreken." Zei ik. Ze keek me ineens verbaast aan. "Waarvoor?". Zei ze. "Iets me assistente. Onze oude assistente gaat kennelijk weg. Vraag hem maar, niet mij!". Zei ik met rollende ogen. Ik liep haar kantoor uit en ben direct naar de dames wc gegaan. Van het kiertje keek ik toe hoe ze de lift naar boven nam. Stomme doos. Snel liep ik door naar haar kantoor en ging even zitten. In haar pc zag ik niks staan, haar mobiel had ze mee genomen. Shit.. hier hebben we niks aan bedacht ik me. Mijn ogen fixeerde zich ineens op haar tas. Ik beefde ineens. Gauw liep ik naar de bruine tas en keek erin allerlei prul en onzin en uiteindelijk zag ik iets glinsteren. Een usb? Ik stak snel de usb in de pc. Er waren wat bestanden opgeslagen en ik opende ze. Wat?? Ik zag ineens allemaal onze klant gegevens etc etc. Wat moet een firdous met haar functie met deze belangrijke gegevens? Ze moest hieraan gekomen zijn maar hoe?? Ik zuchte en haalde de USB eruit. Ik stak hem in mijn broekzak en liep haar kantoor uit. Boven aangekomen zag ik firdous in de hal wachten. "Hij wilde me spreken toch?". Zei ze. Op dat moment deed Amir de deur open. "Firdous. Een momentje ik ben zo bij je. Kan ik je even spreken bouchra?". Zei hij. Ik knikte en liep met hem naar binnen.

    "En? Heb je wat gevonden?" Zei hij. Ik knikte. "Een usb. Met al onze klant gegevens erop." Zei ik. Amir keek ineens vreemd op. "Hoe.. komt ze daar aan??". Zei hij. Ik schudde mijn hoofd. "Ik weet het niet, maar... is er een mogelijkheid dat je het kantoor onbemand heb gelaten toen zij hier was?". Vroeg ik. Amir dacht na en glimlachte geforceerd. "Shit. Shit... niet hier. Thuis. Ze heeft thuis aan mijn laptop gezeten toen ik ging douchen en mijn wachtwoord heb ik niet veranderd. Ze weet namelijk het wachtwoord. Dat gaf ik haar toen ze mijn assistente was. Zo is ze eraan gekomen. Ik zou anders niet weten hoe.. God, ik voel me een dombo." Zei hij. "En dan geef je zo iemand een kans, omdat ik werkelijk waar in een tweede kans begon te geloven en kijk wat er gebeurt." Zei hij. Hij schudde zijn hoofd en ik had met hem te doen. "Amir. Wat ga je nu doen?". Zei ik. "Bel de politie. Laten ze haar afvoeren voor diefstal van privé gegevens. En die hond van een Ronald.. daar zorg ik zelf voor. Het is gedaan met ze". Zei hij. Ik knikte. "En.. wat moet ik tegen haar zeggen? Ze wacht buiten namelijk?". Zei ik. "Breng haar naar die lege kantoorruimte op de begane grond. Als de politie arriveert dan hoeft niemand daar getuige van te zijn. Zeg maar dat ik daar kom.". Ik keek hem aan en knikte. Ik wilde naar de deur lopen en Amir noemde mijn naam. "Bouchra.." Zei hij. Ik draaide me om. "Goed werk. Ik had jou moeten vertrouwen. Excuses dat ik aan je twijfelde." Zei hij. Ik knikte en liep de deur uit. "Hey firdous.. Amir werd gebeld net en hij vraagt of je even beneden in de lege kantoorruimte wil wachten?". Zei ik. Firdous trok een wenkbrauw op en knikte. "Prima." Zei ze. Ik liep naar haar afdeling via de trappen en pakte haar tas en jas. Opdonderen firdous. So long sucker!

  3. #558
    MVC Lid

    Reacties
    315
    21-12-2013

    Wow
    Spannend.
    Goed voor firdous

  4. #559
    Alhamdoulillah.

    Reacties
    344
    04-05-2012

    Upp

  5. #560
    MVC Lid

    Reacties
    313
    19-12-2013

    Up up krijg we vandaag nog een vervolg.

  6. #561
    Antwerpen.

    Reacties
    854
    11-02-2015

    Upp

  7. #562
    Storyteller ❤

    Reacties
    4.651
    11-01-2011

    Goedemorgen dames, ik ga verder met deel 9

    “We are, as a species, addicted to story. Even when the body goes to sleep, the mind stays up all night, telling itself stories.”
    - Jonathan Gottschall -


  8. #563
    Alhamdoulillah.

    Reacties
    344
    04-05-2012

    Upp

  9. #564
    MVC Lid

    Reacties
    315
    21-12-2013

    Upp

  10. #565
    Storyteller ❤

    Reacties
    4.651
    11-01-2011

    Deel 9


    Nou. Er is één blik die ik nooit zal vergeten dit jaar, en.. vooruit aankomende jaren en dat was die van Firdous. Toen Amir haar namelijk confronteerde schoot ze in tranen, wilde ze de arme man zelfs om de hals vliegen om getroost te worden. Amir is wakker. Gelukkig maar! Want laten we eerlijk zeggen, het had erger kunnen zijn. Amir besloot ook geen aangifte tegen Firdous te doen, wat ik vreemd vond, maar er zat wel één voorwaarde aan vast. En dat was dat ze Ronald, onze oude baas zou verlinken. Ze deed het namelijk in opdracht van hem. Amir heeft er dus juridisch voor gezorgd dat onze oude werkgever als een spijker met een flinke hamer tegen de oppervlakte gebeukt werd. Resultaat? Klanten die vertrokken, en merendeels naar ons kwamen toen ze het nieuws gehoord hadden. Zelfs de twee klanten die Firdous wist te fixen. Eigenlijk heeft ze ons dus een plezier gedaan! Maar die blik.. die blik van haar was goud waard. Hopeloos, verloren, en in feitte ook wanhopig. Amir wilde nooit meer wat met haar te maken hebben, eindelijk. En zijn wachtwoorden heeft hij diezelfde dag bij ontdekking laten veranderen.

    En nu bijna een maand later, veel klanten rijker, ik veel rustiger in ziel en lichaam klopte onze Don Amir op mijn deur. Want als ik heel, héél eerlijk ben zijn die kleine cocconetjes in mijn buik ontpopt naar vlinders. En hoezo kwam dat? Zijn blik als hij me zag lopen bijvoorbeeld door de hal of gang. Zijn knipoog als hij me zag praten met een andere collega, zijn hand die af en toe op mijn rug ruste als hij iets wilde uitleggen. En.. hij leek veel relaxter. Meer zen. Zijn strenge blik ontvouwde zich in een zwoele blik. Amir is sinds het hele gebeuren totaal veranderd. En.. zeker in positieve zin.

    "Hey,.. kan ik je helpen?". Zei ik. Hij keek me aan en glimlachte. "Ik.. heb je nooit bedankt voor wat er laatst is gebeurt". Zei hij. Ik keek hem aan en glimlachte. "Ik deed mijn werk. Waarschijnlijk had het zelfs voorkomen kunnen worden als ik je eerder had ingelicht over dat telefoongesprek". Zei ik. "Hmm..dat is waar". Zei hij. Ik keek hem aan en hij moest ineens lachen. "Ben je vanavond bezig?". Zei hij ineens. Ik keek hem aan. "Ehm nope. Hoezo". Zei ik. "Ik wilde je uit eten nemen. Of beter gezegd, ik wilde voor je koken. Tajine. Iets wat ik geleerd heb van ma en iets wat ik jaren niet gemaakt heb". Zei hij met een glimlach. "Oh.. dus ik ben je proefkonijn vanavond?". Zei ik. Amir moest lachen. "Prima, als je het zo stelt." Zei hij. Ik keek hem aan en knikte. "Ok, op één voorwaarde". Zei ik. Amir fronste zijn wenkbrauwen en keek me aan. "Geen wijn, no vino, comprende?". Zei ik. Amir keek op. "Als jou Spaans net zo goed is als mijn tajine straks, denk ik dat we een pizza zullen moeten bestellen." Zei hij. Ik moest lachen. "Of.. je kan me helpen?". Zei hij. Ik keek hem aan en glimlachte. "17:00 uur sta ik beneden. En laat me niet wachten." Zei plagend. Amir keek me aan. "Heerlijk, het is net alsof ik mezelf hoor praten.." Zei hij.

    Hemeltjelief, het knoopje van mijn blouse vloog open en ik kon weer adem halen. Onderuitgezakt van de rechte rug die ik net aannam staarde ik voor me uit. Eén ding. Eén ding Bouchra. Laat je niet in zijn bed praten! Of...

  11. #566
    Storyteller ❤

    Reacties
    4.651
    11-01-2011

    Ik keek in mijn achteruit spiegel. Met wie was ze in hemelsnaam zo druk aan de telefoon? Ik schudde mijn hoofd en moest glimlachen. Even serieus, die vreemde vogel was me er één. Als zij het niet was geweest, dan had firdous één voor één mijn klanten gestolen. Ik kreeg steeds meer waardering en respect voor die dame achter mij. Thuis aan gekomen liep ze naar binnen en trok haar jasje uit. Ze droeg een kort leren jasje met daaronder een blousje in tijgerprint. Ze droeg een jeans aan waarin haar billen goed zichtbaar waren. Ik moest bij de les blijven en wende mijn ogen van haar af. "Dus heb je wel een tajine?". Zei ze. Ik keek haar aan en glimlachte. "Ergens en nergens." Zei ik. Maar uit de keukenkast toverde ik een tajine die ik uit Marokko een paar jaar terug gescoord had. Ik pakte wat ingrediënten uit de koelkast en kast en legde het op het aanrecht. "Hopelijk halal vlees". Zei ze. "Nee. Halouf natuurlijk.." Zei ik. Ze keek me aan en lachte. "Aan de kant jij,.." Zei ze terwijl ze met iets weg duwde. Ze stroopte haar mouwen op en bond haar haren vast. Ze waste haar handen, het vlees, zette alvast de tajine op het vuur zodat het steen goed heet zou worden en begon de groenten te wassen en te snijden. "Nu kook jij voor mij in plaats van andersom". Zei ik. Bouchra keek me aan. Jeetje, ze zag er ongelooflijk schattig uit als ze zo bezig is. Ze gooide een ui en wees naar een mes. "Je kan die in stukjes snijden, waar zijn je kruiden?". Vroeg ze. Ik wees een kast aan en voila, ik hoefde niets meer uit te leggen. De tajine stond te pruttelen en ik schonk ons wat te drinken in.

    "Vind je het erg als ik even ga douchen?". Zei ik. Ze keek me aan en schudde lichtjes haar hoofd. "Ik.. hou de tajine in de gaten". Zei ze. Hemel, wat zou ik haar mee willen slepen naar de douche. Ik zou wel weten wat ik gedaan zou hebben met haar. Ik kreeg het er warm van en liep weg. Weg, voordat ik het nog echt zou flikken ook. En hoe zwaar het ook was in de douche, denkend aan het feit dat er een bloedmooie, slimme dame op een kleine afstand zat op mijn bank, probeerde ik mijn lust de kop in te drukken en stapte ik eruit. Dit gevoel... dit heb ik nog nooit meegemaakt. Dit overkwam mij nooit.

    Ik trok mijn kleren aan en liep terug naar de huiskamer waar ze roerde in de tajine. Haar lichaam stond half geleund tegen het aanrecht en ik kneep met mijn ogen het zicht weg. "En.. klaar?". Zei ik met een schorre stem. "Ehm bijna,.. het vlees moet goed gaar worden". Zei ze. "Wil je koffie?". Zei ik. Ze knikte en we dronken samen een kopje koffie op de bank. We spraken over de nieuwe klanten en eigenlijk van alles en nog wat. Ik vertelde haar een stukje over mijn jeugd, mijn zussen, mijn moeder en zij luisterde aandachtig. Gek genoeg,.. besefte ik nu pas hoe verschrikkelijk de tijd voor haar moet zijn geweest toen ze verkracht werd. Ik vond het erg, maar haar zo zien praten.. ik kon die gast wel vermoorden. Dat is dan het enige wat Ben goed heeft gedaan. Hem achter de tralies gooien. "Oh.. ik ga even naar de tajine kijken." Zei ze. Ik knikte en ze liep weg. "Klaar". Zei ze. Ik stond op en dekte de tafel. We zaten naderhand te genieten van een heerlijke maaltijd. Een maaltijd waar ik sinds als kleine jongen gek op ben. En even, even was het alsof mijn moeder bij me was. Het smaakte precies als hoe zij het maakte. Na een uurtje ruimde ik af en zag ik Bouchra op haar horloge kijken. "Je moet alweer weg zeker?". Zei ik. Het was net alsof ik het jammer vond. Was dat ook zo?

    "Ja.. sorry. Ik moet nog een uur rijden. Het is nu zeven uur. Mijn ouders mopperen al dat ik de laatste tijd laat thuis ben." Zei ze. Ik glimlachte. "Wees blij". Zei ik. "Oh.. nee sorry.. zo bedoelde ik het niet. Ik geef ze gelijk hoor." Zei ze. "Ik dol je maar wat. Je bent een zelfstandige, wijze vrouw. Ik denk niet dat je ouders denken dat je ergens aan de drugs bent ofzo". Zei ik. Ze glimlachte en ik liep naar haar toe. "Het spijt me dat je hebt moeten helpen vandaag, ik wilde echt voor je koken". Zei ik. Ze glimlachte en keek me aan. "Doe niet gek, we hebben samen gekookt. Dat is toch nog leuker?". Zei ze terwijl ze haar haren losmaakte om weer een staart in te doen. Ze zag er prachtig uit met haar haren los. Ik begreep nooit waarom ze dat niet deed. Ze zag dat ik staarde en ze werd lichtjes rood. "Amir, tot maandag". Zei ze. "Bouchra.." Zei ik met een schorre stem. Ik liep naar haar toe en trok haar naar me toe. Ik kuste haar hevig en voelde haar boterzachte lippen. Ik ontdeed haar van haar jasje en keek haar aan. "Ik kan niet.." Zei ze. "Jawel,.. kom. Blijf nog even." Zei ik. Ze keek me aan en legde een hand op mijn wang. "Lust toch?" Zei ze. Ik keek haar vreemd aan. Maar ja, lust.. lust natuurlijk. Hoe geweldig ik haar ook vond, ik kon me niet binden aan een vrouw nu. Ze keek me aan en haar blauwe ogen veranderde door het licht in zeeblauwe kijkers. Hemel, Bouchra. "Ja." Zei ik. Ze glimlachte geforceerd en knikte. "Ik kan het niet Amir. Het spijt me. Ik... ben verliefd op je geworden en ik weet dat, dat gevoel niet wederzijds is. Ik kan mezelf niet geven aan iemand die mij enkel voor zijn behoeftes nodig heeft. Ik hoop.. ik hoop dat je niet boos bent". Zei ze. Ik keek haar aan. Verliefd? Ze was verliefd op mij? Ik dacht dat het bij haar ook enkel om lust ging...

    Ik kon het niet. Ik kon mezelf niet helemaal geven aan haar. Ik ben al eens eerder getrouwd geweest en dit monde uit op niets. Het huwelijk was voor mij wel klaar. En toen die drama met firdous. Ergens dacht ik er ook aan iets serieus met haar te beginnen, maar we hebben vorige maand wel gezien waar dat strandde. Hoe geweldig Bouchra ook is, hoe knap ze ook is en slim. Ik kon haar niets bieden dan lust.

  12. #567
    Storyteller ❤

    Reacties
    4.651
    11-01-2011

    Ik probeer vanavond weer verder te gaan ❤❤

    “We are, as a species, addicted to story. Even when the body goes to sleep, the mind stays up all night, telling itself stories.”
    - Jonathan Gottschall -


  13. #568
    MVC Lid

    Reacties
    315
    21-12-2013

    Uppieee

  14. #569
    Alhamdoulillah.

    Reacties
    344
    04-05-2012

    Up

  15. #570
    MVC Lid

    Reacties
    1.873
    31-07-2019

    Na een paar tajines gaat hij wel anders denken haha.
    Married and children!