1. #811
    Storyteller ❤

    Reacties
    4.241
    11-01-2011

    "Salima, Mina!". Ik vloog mijn zusjes in de armen alsof ik ze jaren niet gezien had. "Hoe gaat het met jou en Adam?". Zei Mina. Ik wist waar ze naartoe wilde en deze praat was ik niet gewend van Mina notabene. "Salima heeft je aangestoken!". Plaagde ik. Mina moest lachen. "Je gaat het niet geloven!" Zei Salima. "Shhhhhttt". Zei Mina. "Huh wat is er aan de hand???". Zei ik. Mina werd een beetje rood en ik ging meteen zitten. "Hadja Yemna heeft dus een broertje! Dat wisten we dus niet. Hij woont in Rabat. Hij is vier jaar geleden gescheiden en heeft een kindje van twee jaar oud. Dus.. moet ik het afmaken Mina??". Zei salima plagerig. "Dames.. alsjeblieft wat is er? Straks komt Adam nog van het bureau en hebben jullie nog niks gezegd". Zei ik ongeduldig. "Het komt erop neer dat hadja yemna mijn hand wil komen vragen voor haar broertje. Hij is de jongste telg van de twaalf kinderen! Ongeveer mijn leeftijd of iets ouder." Zei Mina. Mijn kaken vielen open en ik liep naar Mina toe. "Hoe is hij??". Zei ik. Salima keek me aan en lachte. "Nou, gisteren gingen hij en ik even een bakkie doen bij café Nador... even serieus Aya.. hoe moeten wij dat weten?". Zei ze lachend. Ik moest ook lachen. "Maar.. ze heeft je toch wel iets verteld over hem?". Vroeg ik. Mina werd rood en knikte. "Hij werkt en heeft een eigen garage in Rabat. Daarnaast geeft hij één keer per week koran lessen aan de kinderen in een plaatselijke moskee. Hij heeft een eigen woning en meer weet ik ook niet." Zei Mina. "En.. dit hand vragen, wanneer waren ze dit van plan te doen?". Zei ik. "Ik weet het niet. Het beangstigd me helemaal. Ik kan niet ja zeggen. Kijk om je heen.. het huis van onze ouders is er ook nog. Ik kan toch niet..". Mina stopte met praten en haar ogen werden vochtig. Ik snapte het. Ze kon het huis niet zo leeg achterlaten. Wij dachten altijd dat Mina dit huis met haar kinderen gevuld had en altijd zo wel zo blijven. Neem het ons niet kwalijk, want dat was wel de opvoeding die we kregen. Een gescheiden vrouw én nog met kinderen? Hoe kon die opnieuw hertrouwen? Maar ziehier, Allah is groot. Alles is mogelijk. En ik gunde Mina opnieuw een gezin met een man die haar op handen zou dragen. "Waarom is hij gescheiden? Het kindje is best jong". Vroeg ik aan Mina. "Zoals zijn zus beweerde is dat zijn ex vrouw er zelf een punt achter had gezet. Ze zag hem meer als haar broer of weet ik veel wat.." Zei Mina. Ik knikte en stond op. "Wat zegt jouw gevoel Mina?". Zei ik. Mina werd rood en dat was voor mij al duidelijk. "Ik ga iets lekkers halen! Dit moet gevierd worden!". Zei ik. Salima lachte hard en begon te dansen..

  2. #812
    Storyteller ❤

    Reacties
    4.241
    11-01-2011

    Gauw liep ik de deur uit en ging ik naar de plaatselijke bekende bakker. Hij groette me hartelijk en dat vond ik vreemd aangezien ik vorig jaar nog dood genegeerd werd door hem na wat er gebeurt was. Ik kocht wat lekkers en liep terug naar huis. "Aya.." hoorde ik van achter. Plots liet ik alles vallen en ik rilde. Ik wilde gillen maar het lukte me niet. Mijn lippen leken vastgelijmd en mijn tong leek wel kilo's zwaar. "Maak je geen zorgen. Ik doe je niks". Zei hij. Ik zette een stap naar voren en wilde weg rennen maar iets hieldt me tegen. "Ik meen het. Wollah. Ik doe je niks." Zei hij nogmaals. Dat geloof ik niet. Hij heeft mij al honderd andere keren pijn gedaan. Ik zette nog een stap naar voren. "Laat me met rust. Ik ben getrouwd!". Zei ik. "Dat weet ik. En.. en ik weet dat je er niet van gediend bent om hier zo met een andere man te staan praten". Zei hij ineens. "Aya.." Zei hij en zuchte. "Het spijt me. Je zal het niet geloven en daar geef ik je 100% gelijk in, maar.. het spijt me. Ik.. heb de verkeerde keuzes gemaakt en één daarvan was...". Hij zuchte. "Ik weet alles. Ik weet alles Farid. Ik weet alles dus alsjeblieft laat me met rust. Je hebt het verpest bij haar en nu wil je mij? Ik smeek het je, doe me geen pijn meer.." Zei ik met tranen in mijn ogen. "Aya.. wollah.. wollah op mijn moeder dat ik je geen pijn meer zal doen. Ik leg je net uit hoeveel spijt ik heb en ja, ik ben een enorme klootzak geweest, maar je kende mijn kant van het verhaal niet." Zei hij. "Die ken ik Farid. Je wilde nooit met mij samen zijn, maar met haar. Die...die rot Nora! Waarom ben je niet voor haar gegaan? Waarom ik? Je hebt mijn leven verpest!". Schreeuwde ik. "Je hebt gelijk, ik ben een moeders kindje. Ik had nee moeten zeggen. Duidelijk. Mijn moeder heeft van jongs af aan momenten dat ze zo bezitterig is. Kijk maar naar jou, als we daar naar toe gingen. Ze kon je nooit met rust laten. Aya dit.. aya dat. Ze claimde je en ze claimde mij ook. Ik gaf toe. Ja,.. ik de zogenaamde stoere, mondige Farid gaf toe aan de eisen van z'n moeder. Nora hebben ze nooit geaccepteerd. Ze komt van Tunesië, is te losbollig en geen trouw materiaal. Ik was verliefd. Ben je nu verliefd op je man?". Zei Farid. Ik keek hem vreemd aan. "Als het antwoord ja is, moet jij je voorstellen dat er dan iemand in je leven bestaat die dat weg rukt van jou. Je vader, je moeder.. nee. Ze willen dat je met iemand anders trouwt. Iemand die amen en ja knikt. Geen weerwoord geeft. Het mocht niet. Ik was samen met jou, maar mijn hart was bij een ander. Elke keer.. elke keer dacht ik safi, Aya moet gewoon weg. Klaar. Totdat.. totdat ik inzag dat je alleen maar respect voor me had. Iets wat zij niet had. Ik raakte afgeknapt, maar toch.. het was de vrouw met wie ik mijn toekomst zag. Toen je opgepakt werd heb ik uren in de auto gezeten om iets te kunnen doen. Maar... ik ben nu een open boek. Het was voor mij juist een geweldige kans om eindelijk samen met Nora te zijn. En toen.. toen het zover was.. dacht je dat ik gelukkig leefde? Dacht je dat ik niet aan jou dacht. Ik.. zag je altijd voor me. De schuld gevoel die ik had om het feit wat ik je had aangedaan. Je schimmen achtervolgde me, ik raakte mijn banen kwijt, ik raakte zelfs Nora erdoor kwijt...". Zei hij. Ik rechte mijn rug en veegde mijn tranen weg. "Doe niet alsof jij hier de slachtoffer bent Farid. Je hebt mij vreselijk behandeld. Jou moeder heeft mama vreselijk vernederd en de hele buurt haatte ons. Toen ik mama dood aantrof was er geen ene buur op één na die ons trooste. We werden in een hokje gestopt als sletten. Het huis waar geen man de baas is. Je wilt niet weten wat jullie ons hebben aangedaan. En dan beweer je dat we nog getrouwd waren??". Zei ik vol ongeloof. Farid schudde zijn hoofd. "Dat was ongelooflijk dom van mij.. het was alsof ik het gevoel had dat.. dat we nog iets van samen waren of bij elkaar horen. Ik lijk wel gek. Kijk mij staan hier.. je bent getrouwd met een succesvolle man en ik heb niks meer. En heus ik verdien het. Ik verdien het Aya. Ik vraag me alleen af waarom ik jou, zo'n trouwe vrouw betrapte op het sms'en met een andere man. Was ik zo vreselijk voor je? Was je zo wanhopig?". Zei hij. Ik werd rood en keek hem aan. "Mijn intenties waren nooit iets te doen bij jou zoals vreemd gaan met een andere man. A3oedoebillah. Die man.. kwam op mijn pad en we waren niks van elkaar. Toen ik erachter kwam dat jij een affaire had met een andere vrouw was ik er klaar mee. Hij kwam erachter". Zei ik eerlijk. Farid keek op. "Inderdaad Farid. Want hij was namelijk getuige van sommige keren dat je me sloeg. De arme man kon het niet aanzien en sprak me een keer aan. Ik verstond geen woord Nederlands, dat weet je. Ik wilde met rust gelaten worden en accepteerde alles van je. Totdat hij erachter kwam dat je vreemd ging. En toen knapte er iets." Farid keek boos en balde zijn vuisten. "Waarom heeft hij zich daarmee bemoeit??". Zei Farid. Ik keek hem aan. "Precies hierom.. zou je het volhouden Farid?". Vroeg ik. Hij keek me aan. "Hoe bedoel je?". "We zijn nu 2.5 jaar verder, zou je het hebben volgehouden samen met mij? En Nora aan de andere kant van het verhaal?". Zei ik. Farid begreep het en schudde zijn hoofd. "Dus de bom zou hoe dan ook gebarsten zijn. Met die man of niet". Zei ik. Farid keek me aan en knikte. "Je hebt gelijk.". Het feit dat die man, Adam nu mijn man was verzweeg ik maar. "Ik vind het rot voor je dat het zo gelopen is. Die dag toen ik in Nederland was, aangezien mijn zusje en zwager een visum voor me hadden geregeld en toevallig een bruiloft daar hadden, ben ik enkel naar je moeder toe gegaan om haar te vertellen hoe ik over haar actie dacht jegens mijn moeder. Nooit, nooit sprak ik over onze problemen. Nooit. Dat was ook niet de reden waarom ik daar stond. Ik wilde enkel laten weten hoe vreselijk pijn ze mama heeft gedaan met haar woorden. Toen ben ik weg gegaan.". Zei ik. "En toen kwam je de prins op het witte paard tegen bedoel je". Zei Farid geïrriteerd. "Ja.." Zei ik kortaf. "Dat je me hebt aan gegeven bij de politie dat is iets wat ik je later misschien zal vergeve...". Farid onderbrak me. "Nee.. nee... ik heb je niet aan gegeven. Ik weet niet wie het gedaan heeft, maar ik was het niet. Ik durf alles toe te geven en ben eerlijk nu, maar dat heb ik niet gedaan." Zei Farid. Ik keek hem vreemd aan. "Wat?". Zei ik. "Oh.. je geloofde dat ik het gedaan had?". Zei Farid. Ik knikte voorzichtig. Farid schudde zijn hoofd. "Niemand weet dat ik illegaal was? Wie dan?". Zei ik. Farid trok zijn schouders op. "Mama en Fatiha kun je wegstrepen. Daar zou ik wel achter zijn gekomen.. misschien die gast die jou zogenaamd hielp". Zei hij. Ik keek hem aan. Natuurlijk niet, met die gast was ik getrouwd...

    "Hoe dan ook, ik moet gaan anders mis ik mijn vlucht. Nogmaals het spijt me enorm. En ik weet dat het nu nergens naar klinkt. Hopelijk troost het je dat ik nu alles kwijt ben én ik het verdien.."..Zei hij. We keken elkaar nog één keer aan en hij draaide zich om en liep weg. Eindelijk kon ik adem halen. Eindelijk.. ik pakte gauw het tasje wat onderhand soep gebak was en liep snel naar huis. Ik zag de auto van Adam al staan en ik haaste me naar binnen. "Wow.. je bent al drie kwartier weg, heb je het zelf gemaakt?". Zei Salima. Ik glimlachte enkel en zocht Adam. "Hij is even bidden". Zei Mina. Ik knikte en salima keek me aan. "Serieus??? Dit is toch geen gebak meer". Zei ze. Mina tikte me aan. "Je ziet zo bleek. Yek labas??". Ik schudde mijn hoofd en salima kwam dichtbij. "Ik ben opgehouden door Farid!". Zei ik zachtjes. Mina schrok. "Nee.. nee.. het is al goed. Hij.. maakte zijn excuses.. en.. het is een lang verhaal." Zei ik. Mina keek naar Salima. "Dit moet je met Adam bespreken. Hij heeft het bewijs net aangeleverd en ze zoeken Farid nu wegens laster en je weet dat, dat zwaar bestrat wordt in dit land". Zei Salima. We hielden alledrie onze monden dicht aangezien Adam eraan kwam. Hij had een grote glimlach op zijn gezicht en keek me aan. "De meiden vertelde dat je iets lekkers was halen." Zei hij. Ik glimlachte enkel en ging koffie maken. Salima volgde me en Adam pakte de jongste telg van Mina en speelde met hem. Het stond hem geweldig, een vader zijn. Toch hieldt het me allemaal bezig na wat er net gebeurt was. Ik moest het met hem bespreken.