1. #811
    Storyteller ❤

    Reacties
    4.347
    11-01-2011

    "Salima, Mina!". Ik vloog mijn zusjes in de armen alsof ik ze jaren niet gezien had. "Hoe gaat het met jou en Adam?". Zei Mina. Ik wist waar ze naartoe wilde en deze praat was ik niet gewend van Mina notabene. "Salima heeft je aangestoken!". Plaagde ik. Mina moest lachen. "Je gaat het niet geloven!" Zei Salima. "Shhhhhttt". Zei Mina. "Huh wat is er aan de hand???". Zei ik. Mina werd een beetje rood en ik ging meteen zitten. "Hadja Yemna heeft dus een broertje! Dat wisten we dus niet. Hij woont in Rabat. Hij is vier jaar geleden gescheiden en heeft een kindje van twee jaar oud. Dus.. moet ik het afmaken Mina??". Zei salima plagerig. "Dames.. alsjeblieft wat is er? Straks komt Adam nog van het bureau en hebben jullie nog niks gezegd". Zei ik ongeduldig. "Het komt erop neer dat hadja yemna mijn hand wil komen vragen voor haar broertje. Hij is de jongste telg van de twaalf kinderen! Ongeveer mijn leeftijd of iets ouder." Zei Mina. Mijn kaken vielen open en ik liep naar Mina toe. "Hoe is hij??". Zei ik. Salima keek me aan en lachte. "Nou, gisteren gingen hij en ik even een bakkie doen bij café Nador... even serieus Aya.. hoe moeten wij dat weten?". Zei ze lachend. Ik moest ook lachen. "Maar.. ze heeft je toch wel iets verteld over hem?". Vroeg ik. Mina werd rood en knikte. "Hij werkt en heeft een eigen garage in Rabat. Daarnaast geeft hij één keer per week koran lessen aan de kinderen in een plaatselijke moskee. Hij heeft een eigen woning en meer weet ik ook niet." Zei Mina. "En.. dit hand vragen, wanneer waren ze dit van plan te doen?". Zei ik. "Ik weet het niet. Het beangstigd me helemaal. Ik kan niet ja zeggen. Kijk om je heen.. het huis van onze ouders is er ook nog. Ik kan toch niet..". Mina stopte met praten en haar ogen werden vochtig. Ik snapte het. Ze kon het huis niet zo leeg achterlaten. Wij dachten altijd dat Mina dit huis met haar kinderen gevuld had en altijd zo wel zo blijven. Neem het ons niet kwalijk, want dat was wel de opvoeding die we kregen. Een gescheiden vrouw én nog met kinderen? Hoe kon die opnieuw hertrouwen? Maar ziehier, Allah is groot. Alles is mogelijk. En ik gunde Mina opnieuw een gezin met een man die haar op handen zou dragen. "Waarom is hij gescheiden? Het kindje is best jong". Vroeg ik aan Mina. "Zoals zijn zus beweerde is dat zijn ex vrouw er zelf een punt achter had gezet. Ze zag hem meer als haar broer of weet ik veel wat.." Zei Mina. Ik knikte en stond op. "Wat zegt jouw gevoel Mina?". Zei ik. Mina werd rood en dat was voor mij al duidelijk. "Ik ga iets lekkers halen! Dit moet gevierd worden!". Zei ik. Salima lachte hard en begon te dansen..

  2. #812
    Storyteller ❤

    Reacties
    4.347
    11-01-2011

    Gauw liep ik de deur uit en ging ik naar de plaatselijke bekende bakker. Hij groette me hartelijk en dat vond ik vreemd aangezien ik vorig jaar nog dood genegeerd werd door hem na wat er gebeurt was. Ik kocht wat lekkers en liep terug naar huis. "Aya.." hoorde ik van achter. Plots liet ik alles vallen en ik rilde. Ik wilde gillen maar het lukte me niet. Mijn lippen leken vastgelijmd en mijn tong leek wel kilo's zwaar. "Maak je geen zorgen. Ik doe je niks". Zei hij. Ik zette een stap naar voren en wilde weg rennen maar iets hieldt me tegen. "Ik meen het. Wollah. Ik doe je niks." Zei hij nogmaals. Dat geloof ik niet. Hij heeft mij al honderd andere keren pijn gedaan. Ik zette nog een stap naar voren. "Laat me met rust. Ik ben getrouwd!". Zei ik. "Dat weet ik. En.. en ik weet dat je er niet van gediend bent om hier zo met een andere man te staan praten". Zei hij ineens. "Aya.." Zei hij en zuchte. "Het spijt me. Je zal het niet geloven en daar geef ik je 100% gelijk in, maar.. het spijt me. Ik.. heb de verkeerde keuzes gemaakt en één daarvan was...". Hij zuchte. "Ik weet alles. Ik weet alles Farid. Ik weet alles dus alsjeblieft laat me met rust. Je hebt het verpest bij haar en nu wil je mij? Ik smeek het je, doe me geen pijn meer.." Zei ik met tranen in mijn ogen. "Aya.. wollah.. wollah op mijn moeder dat ik je geen pijn meer zal doen. Ik leg je net uit hoeveel spijt ik heb en ja, ik ben een enorme klootzak geweest, maar je kende mijn kant van het verhaal niet." Zei hij. "Die ken ik Farid. Je wilde nooit met mij samen zijn, maar met haar. Die...die rot Nora! Waarom ben je niet voor haar gegaan? Waarom ik? Je hebt mijn leven verpest!". Schreeuwde ik. "Je hebt gelijk, ik ben een moeders kindje. Ik had nee moeten zeggen. Duidelijk. Mijn moeder heeft van jongs af aan momenten dat ze zo bezitterig is. Kijk maar naar jou, als we daar naar toe gingen. Ze kon je nooit met rust laten. Aya dit.. aya dat. Ze claimde je en ze claimde mij ook. Ik gaf toe. Ja,.. ik de zogenaamde stoere, mondige Farid gaf toe aan de eisen van z'n moeder. Nora hebben ze nooit geaccepteerd. Ze komt van Tunesië, is te losbollig en geen trouw materiaal. Ik was verliefd. Ben je nu verliefd op je man?". Zei Farid. Ik keek hem vreemd aan. "Als het antwoord ja is, moet jij je voorstellen dat er dan iemand in je leven bestaat die dat weg rukt van jou. Je vader, je moeder.. nee. Ze willen dat je met iemand anders trouwt. Iemand die amen en ja knikt. Geen weerwoord geeft. Het mocht niet. Ik was samen met jou, maar mijn hart was bij een ander. Elke keer.. elke keer dacht ik safi, Aya moet gewoon weg. Klaar. Totdat.. totdat ik inzag dat je alleen maar respect voor me had. Iets wat zij niet had. Ik raakte afgeknapt, maar toch.. het was de vrouw met wie ik mijn toekomst zag. Toen je opgepakt werd heb ik uren in de auto gezeten om iets te kunnen doen. Maar... ik ben nu een open boek. Het was voor mij juist een geweldige kans om eindelijk samen met Nora te zijn. En toen.. toen het zover was.. dacht je dat ik gelukkig leefde? Dacht je dat ik niet aan jou dacht. Ik.. zag je altijd voor me. De schuld gevoel die ik had om het feit wat ik je had aangedaan. Je schimmen achtervolgde me, ik raakte mijn banen kwijt, ik raakte zelfs Nora erdoor kwijt...". Zei hij. Ik rechte mijn rug en veegde mijn tranen weg. "Doe niet alsof jij hier de slachtoffer bent Farid. Je hebt mij vreselijk behandeld. Jou moeder heeft mama vreselijk vernederd en de hele buurt haatte ons. Toen ik mama dood aantrof was er geen ene buur op één na die ons trooste. We werden in een hokje gestopt als sletten. Het huis waar geen man de baas is. Je wilt niet weten wat jullie ons hebben aangedaan. En dan beweer je dat we nog getrouwd waren??". Zei ik vol ongeloof. Farid schudde zijn hoofd. "Dat was ongelooflijk dom van mij.. het was alsof ik het gevoel had dat.. dat we nog iets van samen waren of bij elkaar horen. Ik lijk wel gek. Kijk mij staan hier.. je bent getrouwd met een succesvolle man en ik heb niks meer. En heus ik verdien het. Ik verdien het Aya. Ik vraag me alleen af waarom ik jou, zo'n trouwe vrouw betrapte op het sms'en met een andere man. Was ik zo vreselijk voor je? Was je zo wanhopig?". Zei hij. Ik werd rood en keek hem aan. "Mijn intenties waren nooit iets te doen bij jou zoals vreemd gaan met een andere man. A3oedoebillah. Die man.. kwam op mijn pad en we waren niks van elkaar. Toen ik erachter kwam dat jij een affaire had met een andere vrouw was ik er klaar mee. Hij kwam erachter". Zei ik eerlijk. Farid keek op. "Inderdaad Farid. Want hij was namelijk getuige van sommige keren dat je me sloeg. De arme man kon het niet aanzien en sprak me een keer aan. Ik verstond geen woord Nederlands, dat weet je. Ik wilde met rust gelaten worden en accepteerde alles van je. Totdat hij erachter kwam dat je vreemd ging. En toen knapte er iets." Farid keek boos en balde zijn vuisten. "Waarom heeft hij zich daarmee bemoeit??". Zei Farid. Ik keek hem aan. "Precies hierom.. zou je het volhouden Farid?". Vroeg ik. Hij keek me aan. "Hoe bedoel je?". "We zijn nu 2.5 jaar verder, zou je het hebben volgehouden samen met mij? En Nora aan de andere kant van het verhaal?". Zei ik. Farid begreep het en schudde zijn hoofd. "Dus de bom zou hoe dan ook gebarsten zijn. Met die man of niet". Zei ik. Farid keek me aan en knikte. "Je hebt gelijk.". Het feit dat die man, Adam nu mijn man was verzweeg ik maar. "Ik vind het rot voor je dat het zo gelopen is. Die dag toen ik in Nederland was, aangezien mijn zusje en zwager een visum voor me hadden geregeld en toevallig een bruiloft daar hadden, ben ik enkel naar je moeder toe gegaan om haar te vertellen hoe ik over haar actie dacht jegens mijn moeder. Nooit, nooit sprak ik over onze problemen. Nooit. Dat was ook niet de reden waarom ik daar stond. Ik wilde enkel laten weten hoe vreselijk pijn ze mama heeft gedaan met haar woorden. Toen ben ik weg gegaan.". Zei ik. "En toen kwam je de prins op het witte paard tegen bedoel je". Zei Farid geïrriteerd. "Ja.." Zei ik kortaf. "Dat je me hebt aan gegeven bij de politie dat is iets wat ik je later misschien zal vergeve...". Farid onderbrak me. "Nee.. nee... ik heb je niet aan gegeven. Ik weet niet wie het gedaan heeft, maar ik was het niet. Ik durf alles toe te geven en ben eerlijk nu, maar dat heb ik niet gedaan." Zei Farid. Ik keek hem vreemd aan. "Wat?". Zei ik. "Oh.. je geloofde dat ik het gedaan had?". Zei Farid. Ik knikte voorzichtig. Farid schudde zijn hoofd. "Niemand weet dat ik illegaal was? Wie dan?". Zei ik. Farid trok zijn schouders op. "Mama en Fatiha kun je wegstrepen. Daar zou ik wel achter zijn gekomen.. misschien die gast die jou zogenaamd hielp". Zei hij. Ik keek hem aan. Natuurlijk niet, met die gast was ik getrouwd...

    "Hoe dan ook, ik moet gaan anders mis ik mijn vlucht. Nogmaals het spijt me enorm. En ik weet dat het nu nergens naar klinkt. Hopelijk troost het je dat ik nu alles kwijt ben én ik het verdien.."..Zei hij. We keken elkaar nog één keer aan en hij draaide zich om en liep weg. Eindelijk kon ik adem halen. Eindelijk.. ik pakte gauw het tasje wat onderhand soep gebak was en liep snel naar huis. Ik zag de auto van Adam al staan en ik haaste me naar binnen. "Wow.. je bent al drie kwartier weg, heb je het zelf gemaakt?". Zei Salima. Ik glimlachte enkel en zocht Adam. "Hij is even bidden". Zei Mina. Ik knikte en salima keek me aan. "Serieus??? Dit is toch geen gebak meer". Zei ze. Mina tikte me aan. "Je ziet zo bleek. Yek labas??". Ik schudde mijn hoofd en salima kwam dichtbij. "Ik ben opgehouden door Farid!". Zei ik zachtjes. Mina schrok. "Nee.. nee.. het is al goed. Hij.. maakte zijn excuses.. en.. het is een lang verhaal." Zei ik. Mina keek naar Salima. "Dit moet je met Adam bespreken. Hij heeft het bewijs net aangeleverd en ze zoeken Farid nu wegens laster en je weet dat, dat zwaar bestrat wordt in dit land". Zei Salima. We hielden alledrie onze monden dicht aangezien Adam eraan kwam. Hij had een grote glimlach op zijn gezicht en keek me aan. "De meiden vertelde dat je iets lekkers was halen." Zei hij. Ik glimlachte enkel en ging koffie maken. Salima volgde me en Adam pakte de jongste telg van Mina en speelde met hem. Het stond hem geweldig, een vader zijn. Toch hieldt het me allemaal bezig na wat er net gebeurt was. Ik moest het met hem bespreken.

  3. #813
    Storyteller ❤

    Reacties
    4.347
    11-01-2011

    In de auto terug naar huis en na een emotionele afscheid van Salima die morgen weer zou terug keren naar Frankrijk waren we beiden bekaf. Vooral omdat we allebei zo vroeg wakker waren en Adam lang op het politie bureau was. We zwegen en hij vertelde me al in korte lijnen dat het bewijs geaccepteerd werd en ze zoeken naar Farid. Ik zeg dit niet graag, misschien omdat ik een vergevingsgezind persoon ben, maar ik hoopte dat hij al terug was bij z'n moeder. Het was klaar. Vergeven nog niet, maar ik zou eraan moeten werken. Nee, ik heb geen medelijden met hem, maar ergens leek het nu alsof er drie slachtoffers waren. Hij van z'n moeder en ik en... Nora van hem. We kwamen eindelijk aan en het was al tegen enen. Thuis ging ik douchen en deed ik mijn pyjama aan en Adam was bezig op de laptop. Het blijft een zakenman bedacht ik me.. "Adam. Ik moet je wat vertellen.". Zei ik. Adam keek me aan en glimlachte. "Ik ook.." Zei hij. Ik keek hem aan en glimlachte. "Maar begin jij maar.. je kijkt wel heel serieus". Zei hij. Ik schraapte mijn keel en keek hem aan. "Ik.. ik kwam Farid vandaag tegen." Zei ik.

    Adam stond op en keek me boos aan. "Wat???". Zei hij. Ik stapte naar achteren en rilde. "Ik ging even naar de bakker en toen ik terug liep naar huis riep hij mij.. en..". Adam sloeg hard met z'n vuist op de tafel totdat alles er zowat vanaf viel. Waarom reageerde hij zo fel?? "Adam.. alsjeblieft.. er is niks gebeurd". Zei ik geschrokken van zijn heftige reactie. "Ok,.. je bent hem tegen gekomen. Je bent neem ik aan meteen weg gelopen of sterker nog weg gerend??". Zei hij. Ik zweeg en de tranen prikte in mijn ogen. "Dus niet! Aya.. ik.. ik probeer je veilig te houden, ik doe er alles aan om jou te beschermen en jij stond gewoon te babbelen alsof er niks aan de hand was? Ben je weer in zijn mooie woorden getrapt? Wat heeft hij dit keer gezegd?". Zei Adam boos. Ik kon geen woord uitbrengen. "Ik.. ik neem contact met de politie. Hij zal dan vast thuis zijn dan nemen ze hem mee en..". Adam liep naar zijn mobiel en ik gilde nee. Hij keek me vreemd aan. "Niet doen!". Smeekte ik. Ik zag de blik in de ogen van Adam. "Hij.. hij heeft zijn excuses aangeboden Adam. Echt.. ik wil dit afsluiten alsjeblieft." Huilde ik. Adam keek me aan. "Dit is niet te geloven.. dit is niet te geloven!". Hij smeet zijn mobiel op het bed, pakte zijn auto sleutels en liep weg. "Adam!". Riep ik huilend. Ik liep achter hem aan en smeekte hem te blijven. "Aya.. alsjeblieft. Je bent zo.. zo naïef." Zei hij. Ik stond stil. "Je bent naïef en onzeker! En dat heeft je kapot gemaakt.". Adam keek me aan en ik keek weg. "Ik merk het aan alles.. je houding, als we.." Hij zweeg en ik weet wat hij wilde zeggen. Had deze man dan nog steeds niet door wat ik allemaal moest doorstaan? Wat ik allemaal moest mee maken? Mijn trots, mijn eer is één klap teniet gedaan door Farid. En ja! Ik probeerde die zekere, fantastische vrouw te zijn. Ik probeerde een gelijke te zijn aan hem, Adam. De mega geweldige man met zijn zakelijke houding, zijn charme, zijn figuur en schoonheid. Ik kwam een beetje bij beetje uit mijn schulp. En nu zegt hij dit.. Ik keek weg en wist niet wat ik moest zeggen. Ben ik weer ongehoorzaam geweest? Jazeker.. dat ben ik. Ik had weg moeten rennen van die lafaard, maar aan de ene kant voelde het fijn om eindelijk van de boosdoener een excuses te krijgen. Een excuses waarnaar ik verlangde. Ik keek naar Adam "Je hebt gelijk Adam". Zei ik. "Dit bedoel ik! Ja Adam, je hebt gelijk Adam, ok Adam". Zei hij. Ik keek hem alleen aan en een traan biggelde langs mijn wang. Nooit gedacht dat deze man mij aan het huilen zou maken op mijn derde huwelijksdag nog wel. Mijn lippen wilde iets zeggen, maar in plaatst daarvan hieldt ik ze stijf dicht. Hij draaide zich om en liep naar buiten..

  4. #814
    Storyteller ❤

    Reacties
    4.347
    11-01-2011

    Lieverds, veel lees plezier

  5. #815
    Antwerpen.

    Reacties
    790
    11-02-2015

    Upppp!!

  6. #816
    MVC Lid

    Reacties
    48
    06-07-2021

    Omggggggg.
    Wat zielig voor Aya..
    laat haar niet weer scheiden

  7. #817
    المملكة المغربية ♥️

    Reacties
    20.390
    10-01-2009

    MVC Premium MVC Premium
    Spannend
    Moge Allah azza wa jall jullie harten vullen met zijn liefde & barmhartigheid.♥️Allah ya7afdék Vôtre Majesté Vive Sidna

  8. #818

  9. #819
    MVC Lid

    Reacties
    1
    07-06-2018

    Upppp!!!!

  10. #820
    MVC Lid

    Reacties
    282
    19-12-2013

    Up up

  11. #821
    Storyteller ❤

    Reacties
    4.347
    11-01-2011

    "Farid...". Ik keek in de bedroefde ogen van mama terwijl ze mijn naam uitriep zodra ik de voordeur open deed. "Selaam.. mama.". Zei ik. Ik dacht aan de klap die ik haar gaf en hoe vreselijke spijt ik daarvan had. "Farid weldi". Zei ze en ze nam me in haar armen. De geur van mama, haar handen en armen om me heen voelde zo vreselijk fijn. "Ik heb haar gezien mama". Zei ik. "Wie?". Vroeg mama terwijl ze me losliet en naar me keek. Ze streek met haar hand over mijn wang alsof ik nog een jongen van tien jaar was en ergens veel pijn had. En ik had ook pijn. "Aya mama". Aya.. hoe ik haar vandaag zo zag staan. Hoe veranderd ze was en hoe maschAllah prachtig ze eruit zag. Ze zag er gelukkig uit. Hoe kon ik dit allemaal gemist hebben? Hoe kon ik haar maandenlang geweerd hadden? Het was net alsof iemand diamanten in je handen duwde, maar je je daarvoor te goed voelde. Zo was het met ons. Ze was een diamant. En die negeerde ik voor.. die mosiba van een Nora. Alle puzzel stukjes vielen écht in elkaar.

    Het probleem was nooit Aya geweest. Ik zorgde ervoor dat het haar probleem werd, dat zij het probleem was. Haar schuld? Niks is haar schuld. Ik was het probleem. Ik had van die oogkleppen op tijdens mijn relatie voordat ik überhaupt Aya kende. Had ik niet in de gaten dat Nora steken liet vallen? Had ik niet in de gaten dat we totaal niet bij elkaar paste. Ik.. Farid die hieldt van vrouwen die hun kuisheid bewaakte, die trouw waren aan hun man, elkaar gehoorzaamde.. nee niet alleen zij aan mij, maar ik ook aan haar. En voor even, voor even voelde ik me weer die oude farid, totdat ze mee gesleurd werd door de politie en ik weer voor die mosiba gevallen was. Ik had haar in mijn handen en liet haar los. En die andere man? Ik duwde haar letterlijk in zijn handen met mijn vernederingen, mishandelingen, mentale mishandelingen. Het was mijn schuld. "Heeft.. ze nog wat gezegd?". Vroeg ma. Ik keek haar aan en glimlachte. "Ze is gelukkig mama. En ik heb mijn excuses aangeboden. Ik wil ook tegen jou sorry zeggen mama. Vergeef me mijn handelingen en mijn gevloek en vooral...". Ik klapte dicht. "Ik heb je alles al vergeven Farid. Ik hoop dat je mij ooit vergeeft. We hadden niet zo door moeten drammen wat je huwelijk betrof met Aya. Het spijt me." Zei ma. Ik schudde mijn hoofd. "Mama.. ik ken je. Je deed het omdat je van me houdt. Ik weet dat je het altijd had over wanneer ik zou trouwen enz". Zei ik. "Farid, wollah geloof mij. Denk je dat wij moeilijk deden omdat Nora uit Tunesië kwam. Jij geloofde dat, dat het probleem was, maar weldi. We hebben de verhalen toch gehoord? Dacht je dat rachid, je beste vriend van vroeger zijn mond heeft kunnen houden? Ik weet alles van zijn moeder. Hoe losbollig ze was, hoeveel mannen ze voor jou al versleten heeft, en ik snap het. Ik snap de jeugd van nu. Het is vergeten en vergeven maar kijk jou nu. Ga me niet zeggen dat je gelukkig was toen je getrouwd was met haar". Zei mama. Ik schudde mijn hoofd. "Nee, maar dat komt omdat ik haar steeds vergeleek met Aya". Zei ik. "En wat hebben die vergelijkingen je verteld? Dat Aya toch de ware was geweest?". Zei mama. Ik keek weg en knikte voorzichtig. "Je claimde haar mama. Aya." Zei ik. Mama knikte en ontkende het niet. "Ik was bang zo'n lieve schoondochter te verliezen. Waar ik het meest spijt van heb is dat ik haar moeder die dag zo vreselijk behandeld had omdat ik het zat was tussen twee vuren te staan. Jij begon over het feit dat aya met iemand anders contact had en ik werd woest. Aya? Onze Aya die zo trouw aan haar man en zichzelf is? Maar ik heb er zo'n vreselijk spijt van en komt erbij kijken dat ik nooit sorry heb kunnen zeggen tegen haar moeder." Zei ma met vochtige ogen. "Ze verdiende dat allemaal niet." Zei ik. Ma knikte. "Ik ga slapen ma, ik ben moe van de reis. Morgen ga ik in sha Allah werk zoeken". Zei ik. Ma glimlachte en knikte..

    Het was tijd om verder te gaan. Door te gaan met mijn leven. Ik heb niet alleen Aya's leven verpest maar die van vele. De spijt die ik had borrelde op. Vooral de volgende dag toen ik laat in de middag na wat gesolliciteer Rachid tegen kwam. Hij liep de moskee uit en keek me aan. "Goeja Farid?". Zei hij. De naam goeja (broeder) ben ik amper waard nadat ik hem zo in de steek liet vier jaar terug. "Selaam Rachid, labas?". Ik groette hem en hij keek me aan. "Is alles goed?". Vroeg hij. En voor één keer in mijn leven liet ik mijn zwakte spreken. Ik schudde mijn hoofd en Rachid knikte. "Kom.. laten we ergens wat gaan drinken". Zei hij. Ik knikte en liep net als vroeger zij en zij met hem naar een plaatselijke restaurant. Ik vertelde hem alles. Van Aya tot aan Nora. Rachid knikte en luisterde alleen maar. Soms was ik vergeten hoe goed hij kon luisteren. "Die Nora.. weet je dat ik haar nooit heb uit kunnen staan?". Zei Rachid. Ik keek hem aan. "Farid.. ik kwam al langer in die tent dan jij kwam. Ik dacht toen dat Nora en jij enkel aan het rollebollen waren. Dat ik toen van mijn moeder hoorde dat je getrouwd was met haar. Goeja, ik kon het niet geloven. Wist je dat ze daarvoor met Lange ging en bacootjes achterover sloeg alsof het snoepjes waren? Heb je helemaal niks gemerkt Farid? Ze was daarvoor vijf jaar met Lange en ze was vreemd gegaan met iemand anders die vaak naar die club kwam.". Zei Rachid. Ik keek hem verbaast aan. "Hoe.. hoe weet je dit allemaal." Zei ik. "Zoals ik al zei ik kwam daar veel langer. Ik heb nooit gedacht dat je met haar zou trouwen". Zei hij. Ik schudde mijn hoofd. "Maar.. wat ze voor het huwelijk deed, dat was oud. Het gaat er toch om wat ze erna deed?". Zei ik. "Waar. Ik ga niet vooroordelen. Hé, je weet het ik ben ook niet heilig geweest. Alleen hoe was Nora dan na het huwelijk?". Vroeg Rachid. Ik schudde mijn hoofd. "Wijn bij het avondeten? Een hondje in huis? Goeja ze heeft me voorschut gezet in Egypte.. mensen keken naar ons alsof we gestoord waren, uit met vriendinnen tot diep in de nacht..". Begon ik. "Nu pas ga je die signalen zien Farid. Heet je Frits of Jan dan had je dat nog gepikt, maar we zijn die-hard Marokkanen". Zei rachid lacherig. Ik moest lachen en knikte. "Sahbi ik had echt stront in mijn ogen.". Zei ik met een glimlach. "Dat hebben we allemaal weleens gehad. Veeg het weg en dan zie je weer helder". Zei rachid. Ik knikte en hij keek me aan. "Ik ga maar naar huis. De hele dag heb ik gesolliciteerd, sahbi ik heb mijn master alles, maar toch..". Zei ik. "Kom morgen naar mijn bedrijf.. ik heb denk ik wel wat voor je". Zei Rachid. Ik keek hem aan. "Heb je je eigen bedrijf?". Vroeg ik. "Yes, en het loopt goed hamdoulilah. Ik heb die stront al jaren van mijn ogen geveegd". Zei Rachid met een knipoog. "Ik kan het niet geloven eigenlijk. Hoe kun je mij vergeven.. na alles..". Ik klapte dicht. "Klopt. Vergeten maar niet vergeven. Maar nu.. nu ik je verhalen zo hoor begrijp ik het wel. Nora heeft je behekst a sahbi, je hebt je ouders en die Aya links voor haar laten liggen laat staan een vriend? Ik begrijp het. Het is vergeten en vergeven" Zei hij. Ik schudde mijn hoofd. Hoe geweldig was deze man? We dronken nog een kop koffie en hadden het over dingen van vroeger... voor de allereerste keer in de afgelopen drie jaar zag ik een lichte straal in de donkere tunnel...

  12. #822
    Storyteller ❤

    Reacties
    4.347
    11-01-2011

    Ik heb een uur in de auto gezeten over wat er zojuist is voorgevallen. Na al die moeite, energie en noem maar op stond Aya te kletsen met die schoft alsof er niks aan de hand was. Alsof er niks gebeurt was. Ik was zo woedend dat ik echt het huis uit moest. Ik kon niet langer in deze auto blijven zitten want het was snikheet. Ik stapte uit en liep richting het strand. Een paar vrouwen maakte selfies terwijl het best donker was en keken continu mijn kant uit. Ik liep maar naar de andere kant en ging even in het zand zitten. Wellicht heb ik wel te overdreven gereageerd dat ze naïef is en onzeker is. Dat was niet mijn bedoeling maar het was net alsof het eruit moest.. ze was ook zo verdomd onzeker! Knikte op alles amen en hoe wreed dit ook klonk, maar ik was nu eenmaal een vrouw gewend die wat pittiger was en een eigen mening had. Dat zag ik totaal niet bij Aya. Ik schaamde me dood dat ik zo over haar dacht en het zelfs zei, ik wilde haar niet aan het huilen maken, dat was absoluut niet mijn bedoeling. Ik schudde het zand van me af nadat ik op stond. Ik wilde excuses maken. Die woorden waren onnodig. Feit blijft enkel wel dat ik pissed of was omdat ze met Farid stond te praten. Stel je voor dat hij daar misbruik van had gemaakt of nog erger haar iets had aangedaan. Die man is tot alles in staat! "Selaam??". Zei een stem. Ik keek opzij en zag één van de vrouwen die zojuist met de andere groep vrouwen stond. "Selaam". Zei ik. "Eh kan je van ons een foto maken?". Vroeg ze. Ik aarzelde omdat ik graag terug wilde naar Aya maar ik nam haar mobiel aan en liep naar de groep toe. Ze lachte allemaal en ik maakte een paar foto's. Nadat ik klaar was kwamen ze om me heen staan om de foto's te bekijken. Erg ongemakkelijk, dus gaf ik de mobiel terug aan de dame. Ze keek me aan en glimlachte. "Woon je hier in de buurt?". Zei ze. "Eh.. ja klopt". Zei ik. "Oh ok, mooie plek hier." Antwoorde ze. Ik knikte en wenste hen nog een fijne dag. Ik wist namelijk waar het gesprek naartoe zou lijden. Terug in huis was het muisstil. Ik zocht Aya en ik zag dat ze in bed lag met haar ogen dicht. Ze sliep al.

    Ik keek haar aan en dekte haar toe. Ik deed mijn bovenkleding uit en pakte mijn laptop. Leo had me gemaild over een opdrachtgever en ik antwoorde erop. Ik zag het onbeantwoorde mailtje van Nora en antwoorde dat het gelukt was en bedankte haar ervoor. Ik verwijderde alle mails van haar en alles was nu wel in mijn ogen klaar en zoals Aya dat al zei afgesloten. Ik stond op en nam plaats naast Aya. Ze sliep vredig en rustig en ik kuste haar voorhoofd. De volgende morgen zocht ik haar slaperig met mijn handen, maar ze was weer vroeg opgestaan zoals gewoonlijk. Ik bleef nog even liggen aangezien ik laat in slaap viel en zo moe was. Na een uur of twee stond ik op en liep ik naar de huiskamer en zag ik Aya zitten. Ze keek verdrietig en behalve een tafel met ontbijt zag ik dat ze mijn laptop open had staan. "Aya..?". Zei ik. Ze zei geen woord. "Aya?". Vroeg ik. Ik liep naar haar toe en ze schoof met de stoel naar achteren.. ik stond stil. "Je hebt een mail. Van haar." Zei ze. Ik trok mijn wenkbrauwen op. "Van wie?". Vroeg ik.. Aya draaide de laptop om. Ik zag een mailtje van Nora staan waarin ze vroeg dat het fijn was dat het gelukt was en ze me graag een drankje wilde aanbieden voor de zogenaamde prettige samenwerking. Ik schudde mijn hoofd. "Waarom.. waarom controleer je mij?". Zei ik. Domme vraag, ik weet het. Ik moest me eerder zorgen maken om Aya die ik beloofde niets meer te doen met de mailtjes van Nora. "Ik controleerde je niet. Ik ging verder met mijn Nederlandse lessen en tussendoor verscheen het. Ik klikte er per ongeluk op en zag dit". Zei Aya. Ze trilde helemaal. Het klopte ook gewoon. Ze had haar boeken bij haar en ze had een internetpagina waarin het Nederlandse woordenboek stond. "Het spijt me Aya. We hadden gisteren ruzie en.." ik stopte met praten. Aya stond op en klapte haar boeken dicht. "Je zei gisteren dat ik onzeker was. Naïef. Jij en die schoft zorgen ervoor dat ik onzeker wordt en naïef ben. Bijna een jaar lang heb ik gedacht dat Farid echt weekenden werkte, écht op vakantie ging met collega's terwijl hij met haar was. Daar wordt een vrouw onzeker van, hoe sterk ze ook is. En nu.. nu dit. Ik vroeg je vriendelijk niet meer te mailen met haar. Fijn dat ze zo sympathiek het bewijs heeft gestuurd, maar ziehier, ze biedt je een drankje aan.. want Adam van het één zal altijd het ander komen. Nora is een persoon die altijd in mijn leven is geweest en kennelijk zal dat altijd zo blijven...". Zei ze. Ze liep langs mij en hieldt haar arm vast. Ze schrok en stond stil. "Er is geen enkele vrouw, die kan tippen aan jouw". Zei ik. Aya keek voor zich uit maar de tranen overmande haar. Ik trok haar naam me toe, maar voor het eerst zag ik iets wat ik nooit bij Aya zag. Weerstand. Ze liep weg en ging meteen naar de slaapkamer. Ik haalde mijn handen door mijn haren en klapte de laptop hard dicht...

  13. #823
    Storyteller ❤

    Reacties
    4.347
    11-01-2011

    Vermenigvuldigen. Ik klapte helemaal dicht en keek voor me uit. Ik moest deze taal onder de knie krijgen, maar sommige woorden waren gewoon te moeilijk. Ik keek naar de bedekte tafel en stond op om de warme broodjes die ik vanochtend gemaakt had af te dekken. Adam sliep nog en was zeker moe na gisteren. De rit naar mijn ouders huis, de ellenlange uren die hij op het bureau moest zijn en afhandelen en dan weer terug naar huis én onze woordenwisseling gisteren. Althans woordenwisseling, Adam was meer aan het woord en ik klapte dicht. Ik wist niet wat ik moest zeggen en toen ik zei dat hij gelijk had, was het ook niet goed. Ik ben niet opgevoed om mijn man tegen te spreken, ik ben niet opgevoed om weerstand te bieden, en ik ben al helemaal niet opgevoed om mijn stem tegen mijn man op te heffen dus bewaarde ik liever de goede vrede. Ik keek om me heen en was dankbaar. Kijk waar ik nu zat en was. Wie had dit ooit voor mogelijk gehouden? Ik, Aya.. ik kon het soms zelf amper geloven. Voordat ik gisteren ging slapen piekerde ik over van alles. Adam, de succesvolle, knappe zakenman met zo iemand als ik. Shit,..

    Ik focuste me op de Nederlandse taal weer en zag de laptop van Adam liggen. Mijn woordenboek ben ik in Frankrijk vergeten bij Salima thuis dus hopelijk kon het via internet. Ik pakte de laptop en tikte het woord in waar ik zoveel moeite mee had. Aha, de betekenis is gevonden, nu de overige honderd woorden die ik graag wilde onthouden en leren. Na een uur streepte ik het laatste woordje weg en voordat ik de laptop af wilde sluiten aangezien Adam hem aan had gelaten verscheen er een melding. Mijn hart stond stil bij die naam. Nora? Wat is dit? Per ongeluk en van de zenuwen klikte ik nog eens op de melding en gleden mijn ogen over haar woorden. Iets drinken? Fijn? Waarop heeft ze überhaupt op terug gereageerd? Ik keek wat naar beneden en zag dat Adam haar afgelopen nacht een mailtje stuurde om haar te bedanken. Mijn adem stokte, we hadden een afspraak. En al zou hij haar willen bedanken waarom bespreekt hij dit weer niet eerst met mij?? Ik voelde een bepaalde jaloezie opkomen en eigenlijk ook een beetje woede. Ik bleef maar staren totdat mijn ogen vochtig werden en ik een traan naar beneden zag vallen. Het was me niet eens opgevallen dat Adam voor me stond en me naam noemde. Ik keek hem enkel aan en draaide de laptop om aangezien ik zei dat ze gemaild had. Hij begreep het niet. Natuurlijk. Welke man wel? Farid liet ook zulke steken vallen. Ik moest denken toen ik haar naam op zijn telefoon scherm zag die keer thuis. Farid wist niet waar hij kijken moest. En nu.. Adam ook. Ik stond op en was bang voor een heftige confrontatie, maar iets mij woekerde boosheid op en ik kon het niet laten, en ik kon er niks aan doen maar ik liet dit keer mijn hart spreken. Nadat ik dat gedaan had liep ik weg en pakte hij mijn arm vast. Hij wilde het goedmaken met een knuffel of vergeving zoeken met een knuffel.. en voor de aller, allereerste keer bood ik weerstand. Niet alweer op deze toer.. alsjeblieft Allah niet weer..

  14. #824
    Storyteller ❤

    Reacties
    4.347
    11-01-2011

    Ik liep naar de huiskamer waar de tranen onderhand al hun weg naar buiten hadden gevonden. Ik barste in tranen uit en hieldt een bevende hand voor mijn mond. Huwelijksdag vier. En weer in tranen. Was het huwelijk gewoonweg niet voor mij bestemd? Allerlei doem scenario's spookte door mijn hoofd. Hoe moet dat als hij straks naar Nederland gaat in z'n eentje, ik moest hier blijven, hoe moet het dan? Vertrouwen, hij had het vertrouwen tussen mij en hem beschadigd. Ik huilde en snikte de tranen weg. Hij klopte op de deur en kwam naar binnen. "Aya.. alsjeblieft. Huil niet. Het was niet mijn bedoeling om je te laten huilen. Alsjeblieft". Zei hij. Ik keek hem aan keek weer weg. Ik dacht aan de woorden van Farid ineens. Gek! Waarom dacht ik ineens aan hem? Zijn zin over het feit dat hij me niet had aangegeven bij de politie en wie het wel had gedaan knaagde bij mj als een gek. En uit het niets kwam de vraag uit mijn mond. Waarom ik hem aan Adam stelde snapte ik niet, maar het was net alsof het moest. Ik moest de vraag stellen. "Wie heeft mij aan gegeven in Nederland? Wie heeft de politie gebeld?". Zei ik. Adam keek me ineens vreemd aan. "Waarom vraag je dat aya? Wat heeft het met dit te maken?". Vroeg hij. Ik keek hem aan. "Ik moet het gewoon weten, Farid zwoer dat hij het niet was gisteren." Zei ik. Adam werd kwaad, "Noem zijn naam niet in dit huis Aya!". Zei hij. "Ik mag zijn naam niet noemen maar jij loopt wel achter mijn rug te mailen met die trut!". Zei ik. Ik schrok zelf van deze woorden. Mijn stem opheffen was niet bepaald ok en nog wel tegen mijn man maar het floepte eruit en ik was zo.. zo verdomd kwaad. "Mailen?? Ik heb haar alleen bedankt Aya. Jij maakt er nu iets anders van en pas daarmee op. Je doet nu net overkomen alsof er iets speelt tussen ons, kap daarmee". Zei Adam. Hij had gelijk, ik moest oppassen en gauw ook. Maar.. ik ben niet achterlijk. Als er één ding is wat ik geleerd had was dat sommige vrouwen altijd bijbedoelingen hadden. Ik moest altijd uitkijken van mama. "Waarom heb je het niet besproken? Je zei dat je dat zou doen? Prima een mailtje om haar te bedanken maar waarom niet met mij overleggen". Zei ik. "Moet ik echt alles met jouw bespreken?". Zuchte hij. Ik geloofde mijn oren niet. "Ja! Je zei het zelf, je zei het zelf Adam en als het gaat om Nora dan ja! Als ze er niet was in de eerste plaats dan waren hij en ik misschien wel gelukkig! Dan hadden we misschien een gelukkige huwelijk!". Zei ik. "Ohhh... dus daar gaat het om. Als Nora er niet was geweest dan hadden jij en hij een gelukkig huwelijk. Is dat wat je bezig houdt? Denk je werkelijk waar dat hij iets om je heeft gegeven Aya? Hij was een narcist! Hou op met je in te beelden hoe fantastisch je huwelijk met hem zou zijn geweest als Nora er niet was. Eens een klootzak, altijd een klootzak!". Schreeuwde Adam. "Je snapt het echt niet hé, je snapt er niks van". Zei ik hoofdschuddend. "Ik snap alles. Ik snap alleen niet waar jij je druk om maakt?" Zei hij.

    "Toen jij zei dat hij vreemd ging en ik erachter kwam dat ze zo heette en hij elke weekend naar haar toe ging en thuis kwam en mij aankeek alsof er niks aan de hand was, slikte ik het. Toen hij op vakantie ging met zogenaamde collega's bleef ik moederziel alleen achter wetende dat hij met met haar was gegaan. Ik hoorde in gedachten alleen Nora... Nora en nog eens Nora. En nu ben ik verdomme getrouwd en dat mens achtervolgd mij nog steeds doordat jij het nodig acht haar te mailen. Je had haar die bewijs nooit hoeven vragen! 5000 euro? Ik verkoop het vee wel van mijn ouders Adam om die agent te doen laten zwijgen. Maar nee.. je moest haar nodig mailen." Zei ik rustig. Adam keek me aan en schudde zijn hoofd. "Niet te geloven Aya. Wat ik allemaal wel voor jou.." hij stopte met praten. Ik keek hem aan. "Voor mij? Ja. Je hebt veel opgeofferd voor mij. Daar ben ik je eeuwig dankbaar voor. Maar je offers verpest je nu met haar." Zei ik. "Aya.. hou maar op. Het is goed zo". Zei hij. Ik keek weg en ging op een stoel zitten. "Ik probeerde je alleen te beschermen, kennelijk is dat niet goed genoeg". Zei hij. "Je beschermt me, neem me niet kwalijk dat ik nu ons probeer te beschermen". Zei ik. "Ik ben een volwassen man Aya. Ik hoef niet beschermd te worden." Zei hij. "Kennelijk wel.. want als een vrouw graag een drankje met je wil doen dan heb je vast iets los gemaakt bij haar". Zei ik. Ok, ik begaf me op glad ijs. Ik moest ophouden en wel nu, mijn bijdehandheid heeft nu wel te lang geduurd dacht ik bij mezelf. Adam keek op, "Wat?? Wat suggereer je nu?" Zei hij boos. Ik perste mijn lippen op elkaar. Hij kwam dichtbij en keek me aan. "Spreek aya! Want als je zo'n idiote opmerking kan geven kan je het ook onderbouwen!". Zei hij. Ik keek hem aan en schrok, maar goed dit heb ik zelf in de hand gehad. Ik had het niet mogen zeggen, sterker nog ik had al een kwartier geleden mijn mond dicht moeten houden. "Het spijt me.." Zei ik. "Het spijt me? Is dat je onderbouwing? Jeetje.. weet je Aya.. ik.. moet hier weg. Misschien kan ik beter morgen vertrekken want dit gaat escaleren". Zei hij. Ik keek hem aan en schudde mijn hoofd. "Nee.. nee Adam. Het spijt me." Zei ik. Dit wilde ik niet, nee niet op deze manier! Adam liep weg en draaide zich om. "Je vroeg me iets, wie jou heeft aangegeven bij de politie.. dat was mijn ex. Ze kon het namelijk niet aanzien dat ik me steeds zorgen maakte om jou. Ze kon er niet tegen dat ik weer voor de zoveelste keer voor mijn raam stond en hoopte dat er niks aan de hand was met jou.". Zei hij. Ik stond op en keek hem aan. "Ik heb haar eruit gegooid, laten ontslaan. Zoveel offers heb ik gebracht voor jou." Zei hij. "Waarom heb je haar überhaupt verteld dat ik geen papieren had?". Zei ik met een trillende stem. Adam draaide zich om. "Op dat moment wist ik niet wat ik ermee moest doen. Het lag zo zwaar op mijn hart dat ik het wel moest delen met iemand. Met haar. Ze reageerde verdrietig en had met je te doen. Naderhand stak haar jaloezie op en koste het haar alles. Wat ik hiermee wil zeggen Aya is dat je moet oppassen met jaloezie. Het is verstikkend en kan je de kop kosten. Nora is lucht voor mij. Sterker nog, ik was van plan om samen met jou een mail terug te sturen dat ik gelukkig getrouwd ben en haar een fijne leven toe wens. Maar...". Hij zuchte en zweeg. Hij bleef even staan en liep weg.

    Ik hoorde de voordeur dicht gaan en stortte in. Ik stortte in en kon geen adem krijgen. Zijn ex heeft mij verlinkt, door zijn idiote actie door het te vertellen tegen haar ben ik een hel beland. Ik keek om me heen en moest hier weg! Ik moest hier weg. Ik stond met knikkende knieën op en pakte wat spulletjes uit de kast en wat kleding. Ya Allah, nee niet weer. Ik kan het niet meer aan. Met tranen in mijn ogen liep ik het huis uit en zag ik dat de auto weg was. Ik liep naar het strand en liep zo ver dat ik genoeg de zee bereikt had. Ik pakte mijn mobiel en keek ernaar. Met een zwaai gooide ik het ding de zee in.. ik bleef kijken en keek achterom naar het huis. Ik was niet gehoorzaam. Maar die achterlijke gehoorzaamheid heeft me gemaakt tot wat ik nu ben. Een sloof, een onzekere naïeve trut dat ik ben. Dat waren de woorden van hem. Adam. Naïef en onzeker. Ben ik fout dat ik hem smeek haar niet te mailen? Ja, ik ben niet trots op bepaalde uitingen die ik gedaan heb, maar.. het was de onzekerheid die me de strop om heeft gedaan. Ons. Want nee dit kon ik niet meer aan. Ik draaide me om en liep weg.. weg van het huis, weg van Adam, hoe vreselijk ik het ook vond.. hoe verschrikkelijk ik mezelf ook vond. Hij zou het wel begrijpen. Immers, hij en ik, was een sprookje. Te mooi om waar te zijn. Een man als Adam kon je nooit voor jezelf houden. Dat realiseerde ik me in de afgelopen dagen..

  15. #825