1. #106
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.979
    11-01-2011

    Ik staarde voor me uit totdat ik de voordeur dicht hoorde gaan. Een laatste traan waggelde over mijn wang en viel op mijn pyjama broek. Ik wilde mama bellen. Ik weet niet waarom, maar.. ik had haar zo nodig. Ik wilde van ma weten of dit echt de juiste beslissing was. Welke man loopt nu in de slaapkamer en zegt geen goedemorgen en eet geen Marokkaanse begrir of.. of harcha?? Ik stond op en veegde mijn tranen weg. Ergens had ik mijn mobiel neer gelegd en belde ik mijn moeder. Steeds kreeg ik opnieuw en opnieuw een dame aan de telefoon die beweerde dat het gekozen nummer niet in gebruik was. Ik zuchte en gooide het ding op bed. Maar zo snel ik kon liep ik ernaar toe en pakte het op. Hoe durf ik zo om te gaan met een cadeau? Hoe durf ik überhaupt met mijn moeder over Farid te spreken? Wat voor een afschuwelijke vrouw ben ik nu? Ma heeft mij geleerd nooit mijn kwebbel open te gooien over mijn getrouwde leven met welke vrouw dan ook. "Het zijn slangen zulke vrouwen, en voor je het weet wordt je zo ingeruild voor één van die vrouwen". Zei ze altijd. Ik knikte alsof ik daarmee wilde zeggen dat ik ma nu echt begreep. Ze had gelijk. Hoe "erg" het ook was in een huwelijk, ik moest mijn tong tempen tegenover andere vrouwen.

    De huiskamer was een bende. Farid had niks opgeruimd maar dat vond ik ook niet erg. Het enige waar ik tegen opkeek was het openen van de gordijnen. Met een hand voor mijn ogen trok ik één voor één de gordijnen open totdat ik zag dat de kamer gevuld was met licht. Ik tilde een hand op en probeerde toch een glimp op te vangen, maar zodra ik het zag deinste ik weet naar achteren. A3oedoebillah! Ik maakte de bank netjes, en zocht spullen om het huis schoon te maken. Na 1.5 uur was me dit redelijk gelukt en toevallig hoorde ik ook de deur open gaan. Snel ging ik op de bank zitten en Farid liep naar binnen met loodzware tassen. Snel stond ik op en snelde ik me naar hem toe. "Laat mij maar.." Zei ik. Farid liet de tassen op de grond zakken aangezien hij gebeld werd en ik pakte de tassen op. Ik tilde alles naar de keuken en legde de spullen op het aanrecht. "Ik moet vanavond werken". Hoorde ik zijn stem van achter. Ik draaide me om en keek hem aan. "Ben je niet moe?". Zei ik voorzichtig. Hij schudde zijn hoofd. "Ik heb je nooit gevraagd wat voor werk je deed." Zei ik met een glimlach om iets van een gesprek te starten. "Ik werk gewoon.. bij een kantoor". Zei hij. Ik knikte en hij liep weg. Ik stopte de producten in de koelkast en maakte Marokkaanse munthee. Ik zag enkel brood en boter en eieren en maakte op dat hij geen begrir of harcha had mee genomen. Het maakte niets uit! Ik maakte de koekenpan heet en bakte wat eieren. Ik verzorgde het ontbijt zo nauwkeurig alsof er gasten over de vloer zouden komen. Met een kleine glimlach liep ik naar de huiskamer en legde alles op tafel. "Farid.. het ontbijt is klaar". Zei ik. Ik kreeg geen antwoord. Ik herhaalde het nog een keer iets hardop maar nog steeds geen antwoord. Ik liep naar de slaapkamer en keek overal. Zelfs de wc, maar tevergeefs. Zo gauw ik kon liep ik naar het raam en moest er dit keer echt aan geloven. Voorzichtig benaderde ik de kamer van de huiskamer die een uitzicht had op de halve stad zo te zien en ik keek naar beneden op enige hoop hem te zien. Ik heb toch een mobiel? Waarom had ik zijn nummer nog niet? Ik beet weer op het puntje van mijn tong en in de verte zag ik hem net wegrijden. Waarom.. waarom zei hij geen gedag? Ik zuchte en zette gauw weer een stap naar achter. Ik draaide me om en keek naar de tafel die ik leuk gedekt had. Voorzichtig nam ik plaats op de bank en voelde mijn ogen opwellen van de tranen. Uiteindelijk ruimde ik na een paar minuten alles af en ging naar de slaapkamer.

    Uren later was Farid nog niet thuis. Het was inmiddels 18:00 uur, dus hij zal wel op werk zitten. Ik liep na het gebed naar de keuken en maakte met het beetje gehakt wat hij had gekocht een fatsoenlijke maaltijd. Hij zal vast honger hebben en ik moest me ook niet zo aanstellen. Ik realiseerde me dat de duivel hierbinnen echt loerde en ik betrapte mezelf dat ik soms met mijn gedachte nog toegaf! Nadat ik de maaltijd had gemaakt en alles uit stond ben ik van verveling weer de kleren van Farid gaan vouwen. Ik had het al gedaan, maar wat moest ik? Als Farid me nou bij zijn moeder had afgezet had ik haar nog ergens mee kunnen helpen. Nadat ik dit karweitje heb volbracht liep ik naar de voordeur en deed deze open. Ik had geen sleutel van de voordeur gehad nog en zette een zware cola fles zodat de deur niet dicht ging. Ik liep naar buiten en in de hal keek ik naar de liften. Ik liep er voorzichtig naartoe en drukte op een knopje. Waarom ik dat deed wist ik niet, maar het moest verveling zijn. De deuren gingen open en na een poos weer dicht. Het was bijzonder, niet dat ik niet weet hoe zo'n ding werkt maar het waren meer de beelden die we zagen op tv. Stiekem natuurlijk keken Mina, Salima en ik de welbesprakende 2M soaps op tv als pa en ma ergens naartoe waren. Ik moest glimlachen om die tijd samen met mijn zussen. Ma kwam erachter en heeft toen uit boosheid en frustratie de hele schotel antenne eraf gedonderd. Pa vond het onnodig. Meskin, ik mis hem zo. Ik was een zee en landen verwijderd van hem. Maar dit is nu mijn nieuwe leven en trooste me met het feit dat pa en mijn schoonvader elkaar goed kenden in Marokko. Ik kan mijn vinger er niet op leggen, maar ergens zag ik mijn vader een beetje in mijn schoonvader.

    Ik zette een stap in de lift en keek achterom naar de deur die ik op een kier open had gezet. Het was hier in de hal eng stil en wie zou er nu naar binnen lopen. In Marokko was het de normaalste zaak van de wereld dat deuren wagenwijd open stonden. Wat een vreemde gewoonte hier, al die deuren dicht. Ik stond in de lift en keek naar de knoppen. Plotsklaps ging de lift dicht en ik verstokte helemaal! Ik voelde mijn hart trillen terwijl het ding begon te schudden en naar beneden of boven ging. Een minuut later gingen de deuren open en twee mannen stapten erin. Eentje had een map onder zijn schouder en eentje vroeg me iets. Ik snapte er niets van en bleef in de hoek staan. Het enige wat ik deed was mijn hoofd schudden. Nee en ja is een wereldtaal. De man trok zijn wenkbrauwen op en keek weer naar de andere man. Ze drukte op een knop en de lift ging weer omhoog. Etage 15. Ik moest op 12 zijn. Dat zag ik Farid gisteren doen. Gauw drukte ik op verdieping 12 en ging weer terug naar mijn hoek. Ik had het al een soort van geclaimd. De mannen spraken met elkaar en ze zagen er ontzettend belangrijk uit. Een pak droegen de mannen bij ons enkel als ze zouden trouwen, deze twee waren aan het werk zo te zien aangezien ze ook tussentijds iets noteerde in de map. Na een volle minuut stond de lift stil en de twee mannen gingen opzij. Ze glimachte naar mij en eentje zei nog iets. Ik knikte alleen ja en liep de lift uit. Ik hoorde ze nog praten en gauw liep ik naar de voordeur. Godzijdank stond de voordeur nog open. Gauw pakte ik de fles cola en deed de deur dicht. Dit moet ik nooit meer doen!!!!!!

  2. #107
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.979
    11-01-2011

    "Wat heb ik je gemist zeg.." Zei ze en we kusten elkaar weer. De hele avond konden we niet van elkaar afblijven. Ze stond op uit bed en trok haar kleren aan. Althans, haar badjas. "Vertel hoe was Marokko? Ik wil er echt een keer heen!". Zei ze. Ik ging overeind zitten en glimlachte. "Zonder jou is het natuurlijk niks." Zei ik. Ze glimlachte en liep de kamer uit. "Wat zullen we eten?". Vroeg ik terwijl ik stond. Nora was gaan douchen en ze zei wat, wat ik totaal niet verstond. Ik glimlachte en ging naar de huiskamer. Ineens gleden mijn gedachte af naar Aya. Ik had ineens een rare brok schuld gevoel en keek naar mijn mobiele telefoon. Ik kan dat mens amper bellen aangezien ik haar telefoon nummer niet eens heb. Het is fout. Alles is gewoon fout. Ik voelde twee handen op mijn rug en keek in de ogen van Nora. "Waar denk je aan?". Zei ze. Ik draaide me om en hieldt haar vast. "Over ons.." Zei ik. Nora glimlachte en zei of ik al besteld had. "Oh ja.. ik verstond het niet, wat wilde je?". Zei ik terwijl ik mijn mobiel pakte. "Bami! Ik heb er zo'n zin in en jij?". "Ik bestel wel roti, dat heb ik gemist joh". Zei ik terwijl ik belde met het restaurant. Ik bestelde en daarna zag ik dat ik gebeld werd door ma. Ik zuchte en liep iets verder weg van Nora die bezig was in de keuken thee te maken.

    "Mama?". Zei ik. "Farid?? Waar ben je? Waarom ben je vandaag niet met Aya gekomen? Ze kent ons huis niet en alles is nieuw voor haar." Zei ma. "Ik ben nu op werk, laat mij alsjeblieft". Snauwde ik. "Werk?? Sinds wanneer werk jij s'avonds?" Zei ze. Ik hing meteen op en zag dat Nora er al aan kwam. "Wie was dat?". Zei ze. "Oh ma alleen.. ze vroeg wanneer ik langs kwam". Zei ik. Nora moest hard lachen. "Jullie zijn letterlijk drie weken op vakantie geweest met elkaar.. hoe dan?". Zei ze. Ik lachte mee, maar van binnen ging ik dood. Dat gelieg wat ik deed tegen Nora vond ik vreselijk. "Hoe.. gaat het trouwens daarmee?". Zei Nora voorzichtig. Ik keek haar aan en ging zitten. "Hoe bedoel je?". Zei ik. Maar ik wist diep van binnen waar ze heen wilde. "Nou.. ons. Ik bedoel heb je nog met je moeder erover gehad. Ik hoopte dat ze toch overstag zou gaan." Zei ze. "Eh ja.. ik.." ik kon mijn zin amper afmaken of Nora viel me in de rede. "Wacht even.. waarom belt jou moeder dat je weer langs moet komen? Je woont daar toch gewoon.." Zei ze met een serieuze blik. En ziehier, ik had mezelf verluld en liep rood aan. Nora wist natuurlijk niet dat ik al een appartement had gevonden waar die boerin nu vertoeft. "Ik.. woon tijdelijk bij een vriend. Dat wilde ik je nog zeggen, maar ik wilde de pret niet bederven". Zei ik. Nora stond op en liep naar me toe. "Is alles ok?". Vroeg ze. Ik keek haar aan en wilde op dat moment alles zeggen. Al zou ik haar kwijt raken, dit verdiende ze niet! Ze verdiende geen hond die loog en haar bespeelde! Ik knikte echter dat het ging en dat ik na drie weken mijn ouders te heb vedragen even alleen wilde zijn. "Kom hier wonen dan?" Zei ze. Ik glimlachte en trok haar naar me toe. "En dan? Kilometers reizen voor werk enz?". Zei ik. Nora keek omhoog en zuchte. "Ook in Utrecht hebben we kantoor banen die aansluiten bij jou gewilde functie mister..". Zei ze. "Ja.. je hebt een punt." Zei ik.

    Er werd luid gebeld en de bezorger stond voor de deur. Ik nam het eten aan en keek naar Nora die wat borden en bestek uit de kastjes haalde. Nee,.. ik moest snel af van die gek in mijn huis. Het liefst vandaag dan morgen!

  3. #108
    المملكة المغربية ♥️

    Reacties
    19.250
    10-01-2009

    MVC Premium MVC Premium
    Citaat Geplaatst door pureglossy Bekijk reactie
    Ik heb iets met harcha soms maar met begrir ook niet echt.. hahaha ik at het vroeger vaak, maar kreeg daar wahed opgeblazen gevoel van, niet normaal..


    Van tijd tot tijd vind ik het zalig. Wel home made en gemengd met volkoren MOET! . Anders eet ik het niet (krijg er anders een opgeblazen gevoel van)

    Dank je wel voor het vervolg
    Moge Allah azza wa jall jullie harten vullen met zijn liefde & barmhartigheid.♥️Allah ya7afdék Vôtre Majesté Vive Sidna

  4. #109
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.979
    11-01-2011

    Citaat Geplaatst door prinses3arbia Bekijk reactie
    Van tijd tot tijd vind ik het zalig. Wel home made en gemengd met volkoren MOET! . Anders eet ik het niet (krijg er anders een opgeblazen gevoel van)

    Dank je wel voor het vervolg
    Misschien moet ik dat eens proberen die volkoren, recept is welkom

    No thanks beauty!


  5. #110
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.979
    11-01-2011

    Ik kon de slaap niet vatten. Het was klam, vochtig, warm en inmiddels middernacht. Farid was nog niet thuis want ik ben er op zeker tien keer uit geweest om te kijken of hij er was. Ik wilde het eten opwarmen die we samen zouden nuttigen. Ik kan het niet maken om alleen te eten terwijl mijn man keihard aan het werk was. Ik sloeg de laken van me af en keek naast mij. Het was leeg en ik hoopte dat hij vannacht hier wel naast mij zou liggen. Gewoon zoals het hoort. Man en vrouw. Ik hoorde een geluidje en ging meteen weer in bed liggen. Waarom ik deze actie deed snapte ik niet maar geluidloos dook ik erin en zweeg. Ik hoorde na een volle minuut de deur opengaan en het licht werd aangezet.

    "Aya.. aya.." hoorde ik. Ik zat overeind en sloeg de laken van me af. "Selaam farid". Zei ik. Hij keek me aan en kwam een stap naar me toe gelopen. "Aya.. ik.. ik moet met je praten." Zei hij. Dit is het! Dit is het! Hij gaat me op mijn nummer zetten en mij confronteren met alle tekortkomingen die ik bezat. Ineens stroomde de tranen over mijn gezicht en huilde en snikte ik. Hij keek me vreemd aan en zette een stap naar achter. "Waarom.. waarom huil je?". Vroeg hij. Ik keek hem met bedroefde ogen aan en kon mijn tranen niet meer langer bedwingen. Het werden er steeds meer en meer. "Het spijt me zo Farid. Ik ben.. ik ben geen fatsoenlijke vrouw in jou ogen. Het feit dat je me al twee weken niet hebt aangeraakt zegt genoeg. Ik zal mijn best doen om hierin verandering te brengen. En het spijt me enorm dat je me gisterochtend zo aantrof. Ik.." Ik stopte met praten. Ik wist eigenlijk niet wat ik verder moest zeggen en keek hem aan. "Kan je op z'n minst vandaag hier slapen?". Vroeg ik voorzichtig. Hij keek me alleen aan en zuchte diep. "Ga slapen Aya. Het ligt niet aan jou. Het bed is te klein voor twee mensen. Ik.. zal een grotere moeten aanschaffen. Slaap lekker". Zei hij met een strak en serieus gezicht. Ik knikte alleen en hij deed de deur weer dicht en licht uit.

    Het lag dus niet aan mij? Diep van binnen slaakte ik een zucht van opluchting. Waar lag het dan aan? Ik dacht teveel na en ging dit keer de slaap vatten. Het was vast niks en ik maakte me teveel zorgen. Die arme man heeft me illegaal een andere grens over gesmokkeld en de laatste ruzie in Marokko sprak boekdelen. Wellicht wilde hij het niet. Ik schaamde me ineens kapot en realiseerde me hoe egoïstisch ik wel niet was. Meskin,..

  6. #111
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.979
    11-01-2011

    Wat??????? Naast haar slapen? Wesh.. wesh meent ze dit? Zijn dat de redenen waarom ze elke keer zat te janken. Ik werd niet goed. Onderweg in de auto realiseerde ik mij dat ik het gesprek aan moest gaan. Ik dacht erover na mijn ouders te confronteren, maar aan de ene kant vond ik het wel zo eerlijk haar eerst te spreken. Ik wil er een punt achter zetten. Ik wilde haar vertellen dat er iemand anders was. Ik wilde Nora, en niemand anders. Nora begon zelfs moe te worden van het lange wachten. Ik zag het aan haar, ik voelde het en merkte het! Als ik haar verlies.. pff ik wilde er niet eens aan denken. Dit gesprek zou op niets aflopen. Dit moest ik morgen maar met mijn ouders bespreken. Het is genoeg geweest!

    Ik zuchte en deed mijn schoenen uit en sokken. Ik plofte neer op bed en kon niet slapen door de hitte. Er was ook veel geluid en ik stond op om te kijken waar dat vandaan kwam. Ik keek uit het raam en zag dat de bovenste verdieping van het gebouw aan de andere kant verlicht was en het behoorlijk druk was van de mensen. Die rijke hufter of kreng is zeker een feest aan het geven. Ik zuchte en flikkerde het raam dicht. Dan maar kapot zweten in de hitte. Ik ging op de bank liggen en werd ineens gebeld door Fatiha. Zo laat? Het was 02:40 wat is er aan de hand?? "Hoi Fatiha". Zei ik. "Farid.. farid.. Godzijdank je neemt op. Alsjeblieft.. pa ligt in het ziekenhuis. Hij heeft een hartaanval gekregen". Zei ze. Ik schrok en liet bijna mijn telefoon vallen. Ze huilde hard en mijn adem stokte. "Welke ziekenhuis.. welke ziekenhuis zitten jullie???". Zei ik. Fatiha gaf me het adres en gauw deed ik mijn schoenen aan en vloog de woonkamer deur uit. Ik keek naar de slaapkamer waar Aya sliep ik wilde haar hiervan niet op de hoogte brengen. Maar het was te laat. De deur werd geopend en ze keek me aan. "Is alles goed? Ik hoorde harde geluiden". Zei ze. "Ik.. eh ga naar het ziekenhuis". Zei ik. "Waarom?? Yek labas??". Zei ze serieus bezorgd. "Papa.. hij heeft een hartaanval gehad." Zei ik toen maar. "Wat?? Ik..". Ze hieldt een hand voor haar mond en haar ogen werden vochtig. "Ik ga mee!". Zei ze en liep terug naar de slaapkamer. "Aya.. blijf thuis. Ik heb niets aan je in het ziekenhuis". Zei ik. Aya kwam echter terug en deed haar jas aan. In deze hitte! "Ik wil er voor jou zijn, en Fatiha en Hadja, alsjeblieft?". Zei ze. Ik schudde mijn hoofd en liep de voordeur uit. Ze volgde mij en ik snelde mij naar de lift en op de begane grond snelde ik naar de garage. Ze rende achter mij aan en ik hoorde haar hijgen. Ik starte de auto en ze deed de deur open en ging gauw zitten. Ze huilde hard en ik keek haar aan. Ik remde de auto en keek haar aan. Ze schrok. "Houd op met dat gejank!". Zei ik. Ze knikte en ik zag dat Fatiha me weer belde. Ik gaf het geen aandacht en scheurde naar het ziekenhuis.

    Uiteindelijk na een half uur kwamen we aan. We zochten de afdeling op en ik belde Fatiha welke kamer het was. Ze nam niet op en ik raakte gefrustreerd. En toen.. toen kwam een arts in een witte jas op ons afgelopen. "Jongeman.. wie zoek je?". Ik legde hem de situatie uit en hij keek bedroefd. "Volg mij maar..". Ik volgde de arts en we kwamen in een kamer met twee andere artsen en verpleegkundigen zo te zien. Ma zat te huilen en Fatiha hield haar vast.

    Ik keek hen aan en vervolgens naar mijn vader. Hij lag. Gaf geen kick. Zijn armen over elkaar en de artsen keken mij aan. "U bent de zoon?". Zei één van hen. Ik knikte. "Het.. spijt ons. Gecondoleerd met u verlies."

  7. #112

  8. #113
    MVC Lid

    Reacties
    1.409
    31-07-2019

    Ooh meskien volgens mij gaat er nu veel actie komen...
    Married and children!

  9. #114
    المملكة المغربية ♥️

    Reacties
    19.250
    10-01-2009

    MVC Premium MVC Premium
    Citaat Geplaatst door pureglossy Bekijk reactie
    Misschien moet ik dat eens proberen die volkoren, recept is welkom

    No thanks beauty!

    Salaam habibati

    Ik kan het je zeker aanbevelen je gaat géén spijt krijgen!

    Voor bijvoorbeeld harcha/msemmen recpt gebruik ik altijd een kwart volkorenmeel. Ik doe het op gevoel qua hoeveelheden

    (Stel je hebt 1000 gr dan doe je 250 gr ervan volkoren dit zijn de verhoudingen die ik prefereer)
    Voor wie wil afvallen kun je er optioneel ook wat lijnzaad door doen.


    Wij doen altijd "marsita" door harcha geeft zo'n lekkere intense smaak. is een soort kruid wat word verkocht in Marokko.
    Je droogt het en maalt het heel fijn (is lang houdbaar). Ik weet de Nederlandse benaming hier niet van helaas

    Smullen maar!
    Moge Allah azza wa jall jullie harten vullen met zijn liefde & barmhartigheid.♥️Allah ya7afdék Vôtre Majesté Vive Sidna

  10. #115
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.979
    11-01-2011

    Citaat Geplaatst door prinses3arbia Bekijk reactie
    Salaam habibati

    Ik kan het je zeker aanbevelen je gaat géén spijt krijgen!

    Voor bijvoorbeeld harcha/msemmen recpt gebruik ik altijd een kwart volkorenmeel. Ik doe het op gevoel qua hoeveelheden

    (Stel je hebt 1000 gr dan doe je 250 gr ervan volkoren dit zijn de verhoudingen die ik prefereer)
    Voor wie wil afvallen kun je er optioneel ook wat lijnzaad door doen.


    Wij doen altijd "marsita" door harcha geeft zo'n lekkere intense smaak. is een soort kruid wat word verkocht in Marokko.
    Je droogt het en maalt het heel fijn (is lang houdbaar). Ik weet de Nederlandse benaming hier niet van helaas

    Smullen maar!
    Shokran lieverd! Ik ga het echt proberen haha, misschien dat ik het dan veel lekkerder vindt

    Ik ga die "marsita" even navragen, wat kruiden betreft ben ik daar wel van. Wellicht gaan we dit jaar op vakantie naar Marokko maar dat is nog niet helemaal zeker, anders vraag ik het aan iemand die wél gaat om het na te vragen daar

  11. #116
    Antwerpen.

    Reacties
    738
    11-02-2015

    Moreeee [emoji7]


    Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

  12. #117
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.979
    11-01-2011

    "Farid.. yallah. We moeten gaan." Zei Hamza. Ik keek hem aan mijn adem stokte. "Ik.. ik kan pa niet zo achter laten toch neef". Zei ik. Mijn ogen werden vochtig en ik keek weer naar het graf van pa. "Luister.. je vader is altijd bij je neef". Hamza probeerde mij te troosten. Het was lief bedoeld. "Kom, we moeten gaan. Het vliegtuig vertrekt zo Farid". Zei hij. Ik keek nog één keer achterom. Alsof het een laatste afscheid was van pa. Het deed me pijn kilometers van hem verwijderd te zijn. Ik dacht meteen aan de woorden van Aya, toen zij vol in tranen bij mij in de auto zat. Dit is dus hoe het voelde. Ik had ineens ergens spijt dat ik haar niet getroost had op de één of andere manier. Ja, ik zat gevangen in een schijnhuwelijk. Nog steeds! Ik zou notabene een dag later mijn ouders confronteren dat ik het red. Ik wilde niet met dit huwelijk verder. En plotsklaps was pa er niet meer. Ik voelde een hand op mijn schouders. Het was Hamza die me aankeek. Ik knikte en tikte hem even aan. "We gaan.."

    Nadat pa overleden was, is alles snel gegaan. Pa werd begraven in Marokko en na twee weken in Marokko te zijn gebleven was het tijd om te vertrekken. Het verdriet van ma en Fatiha was verschrikkelijk. Familie, buren, vrienden van pa, iedereen was aanwezig om ons te condoleren. Hij was niet ziek, voor zover ik weet. Zijn dag was gewoon gekomen. Ik het vliegtuig legde ma een hand op mijn schoot. "SoebhanAllah, ik heb dit nooit opgemerkt. Maar wat lijk jij veel op je vader". Ik glimlachte enkel en keek weer uit het raam. Een berg witte wolken was mijn uitzicht. Het klonk uitermate bizar, maar ergens voelde ik mij hier zo hoog een beetje dicht bij pa. In Nederland aangekomen ben ik meteen naar huis gegaan en beloofde ma de volgende dag vroeg te komen. Ook hier moest veel geregeld worden. Administratie, brieven,.. ga zo maar door. Ik deed de voordeur open en zodra ik binnen was kwam Aya naar me toe gerend en vloog mij om de hals. Ze rilde helemaal en ik wist écht niet waarom. "Wat is er?". Zei ik. Ze deed een stap naar achteren en keek me aan. "Niks. Ik heb je gewoon gemist". Zei ze. Ik keek weg en liep meteen naar de huiskamer die nog steeds mijn tijdelijke slaapkamer was. Nora was er kapot van dat pa overleden was en ik was er kapot van dat ik hier het huis nog moest delen met haar. Ik gooide mijn tas in een hoek maar voordat ik dat kon werd deze al opgeraapt door Aya. "Alsjeblieft Farid, ik heb alles klaar gezet voor je in de badkamer. Ik ga je kleren wassen en het avond eten staat ook klaar zo". Ik keek haar aan en sloeg met een vuist op de muur. "Aya.. laat me met rust. Ik kom net van Marokko waar ik pa achter gelaten heb en nu kom jij als een mug in mijn oor zoemen, ga bakken of koken of wat je ook maar in je vrije tijd doet!". Zei ik boos. Ik draaide me om, plofte op de bank en wilde enkel slapen.

    Ik hoorde de deur dicht gaan even later en eindelijk viel ik in slaap...