1. #391
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.650
    11-01-2011

    Thuis aangekomen trok ik meteen mijn pyjama aan en dacht ik aan de woorden van Youssef. Ik hoopte echt dat hij het zou bespreken met Senna! Stel je voor dat ze een keertje langs komt en mij daar zou aantreffen! Dan waren de rapen gaar! Ik veegde de lichte make up weg en ik hoorde mama's stem van beneden. Snel liep ik naar haar toe en hielp haar met wat koekjes in de dienblad te zetten. "Gaat dit allemaal mee, mama?". Ik keek op de tafel en zag allemaal lekkernijen. Mijn moeder knikte. Je vader komt er zo aan en dan vertrekken we onmiddellijk. Ma had me al gisteren op de hoogte gehouden dat we vandaag bij Hamid waren uitgenodigd. Zijn jongste zoontje Amir is onlangs besneden en vandaag houden ze een kleine etentje. Ik hielp gauw met alles inpakken, ging douchen en pakte een witte, luchtige jurk. Ik heb echt nog nooit zo'n zomer mee gemaakt als dit jaar! Het bleef weken warm! Gauw föhnde ik mijn haren droog en maakte er een speelse knotje van. Het was kort dus een geweldige kapsel kon ik er toch niet van maken. Ik trok mijn kleren aan en liep naar beneden. Pa was al aangekomen en gauw hielp ik hem door zijn kleding aan te geven. Eindelijk na de afgesproken half uur, zaten we dus na een dik een uur in de auto. Marokkaanse afspraken zei pa nog lacherig. Ik hield een bord koekjes vast en moest glimlachen. Dit was het! Gewoon zoals vanouds! Mijn moeder keek naar achteren en lachte. "Waarom lach je?". Zei ze. Ik tilde mijn schouders op en zei niets. "Hoe was je eerste werkdag gegaan vandaag?". Vroeg pa. Ik zei dat het goed ging en dat ik een contract van 28 uurtjes kreeg. Het was simpel maar secuur werk. "Ah dan hebben ze een mooie aan jou, je bent pietje precies!". Zei pa. Ik glimlachte en pa vervolgde zijn weg. In de auto klonk de stem van Sudais en ik rilde van binnen. Nee, ik moest huilen. Dat had ik laatst heel vaak. Steeds als ik de Qoran hoorde kreeg ik een brok in mijn keel en moest ik huilen. Ineens besefte ik me iets. Iets wat ik altijd al hebben willen doen. Iets wat ik en Rabia altijd deden. Althans zij bij mij, want zij droeg hem al. Maar dat komt wel in sha Allah. Ik was blij, gezegend dat Allah mij tal aan deze beproevingen gegeven heeft. En toch ben ik er nog. Elke mens zou zich waarschijnlijk Allaystar iets aangedaan hebben, maar Allah heeft mij onwijs veel geduld gegeven. Ik sloot mijn ogen en luisterde naar de prachtige stem die mijn hart en lichaam deed sidderen.

  2. #392
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.650
    11-01-2011

    Na een uurtje waren we er. We stapten uit en werden verwelkomd door Jamila. Ze pakte was schalen aan en groette ons allemaal. Ik haalde een tasje tevoorschijn en gaf het aan haar. "Dit is voor jou..". Zei ik. Ze keek me met vragende ogen ogen aan. "3lash??". Ik tilde mijn schouders op. "Omdat je een lieverd bent." Glimlachte ik. Ze knuffelde me stevig en we maakte er een mooie avond van. "Pa.. ik ga binnenkort naar Marokko. Voor zaken". Begon Ilyas. Pa keek hem aan terwijl aan het toetje begon samen met wat ooms en neven. "Besah? Waarom? Wat voor zaken?". Vroeg pa. "We willen gewoon een eigen appartementje in sha Allah. We hebben goed gespaard. Het is tijd dat we ook in Marokko op onze eigen benen gaan staan papa..". Zei hij. Mijn vader glimachte en knikte. "Mabrouk.. wanneer ben je van plan om te gaan?". Vroeg pa. "Volgende maand. Augustus is wat rustiger." Zei Ilyas. Pa knikte. "Wellicht gaan je moeder en ik ook dan. Een korte vakantie kan ons goed doen. Ga je mee Naima?". Zei pa. Ik keek hem aan. "Eh.. pa.. ik ben sinds gisteren begonnen met me nieuwe werk. Ik weet niet of het mij gaat lukken." Zei ik. Natuurlijk is Youssef niet één van de moeilijkste! Maar eigenlijk wilde ik gewoon niet gaan.. mijn laatste ervaring daar was nou ook weer niet geweldig. Marokko had van mij een andere stempel gekregen. Kil, zwart en.. gewoon niet meer zo fijn. Ik wilde de pret niet bederven en knikte. Tegen die tijd zou ik het wel aankijken. Het was immers pas over een maand...

    Het was zaterdag. De zon scheen en ik probeerde mijn ogen voorzichtig te openen. Een dun straaltje zon scheen op mijn gezicht en ik hield het ze3ma tegen met mijn hand. Aha! Toen werd ik geconfronteerd met de henna beschilderingen op mijn hand. Gisteren had Rabia haar henna avond en wat was het ge-wel-dig! ik had speciaal voor haar avondje een mooie groene lange jurk gekocht en we hebben haar een onvergetelijke avond vol dans, izran, muziek, en plezier gegeven! En vandaag was haar dag! De dag waar ze zo naar uitkeek. Gauw stapte ik uit bed en keek op de wekker. 08:00 uur! Ik moest binnen een uur douchen, bidden, mijn jurk ophalen, schoenen meenemen en naar Rabia toe. Daar zou ik ook opgemaakt worden. Haar zusje Karima en ik waren haar bruidsmeisjes. Ik kuste mijn moeder gedag en zei haar straks in de zaal te zien. Hamid en Ilyas en hun vrouwen zouden ook komen. Immers Rabia is echt familie geworden en iedereen van mijn familie was en is dol op haar! Ik pakte de tram en vloekte binnensmonds dat ik gauw eens aan de rijlessen moest! Ik werkte nu een week bij Youssef en dat ging supergoed. Soms zag ik hem helemaal niet. Dan was hij het pand uit voor opdrachten en projecten en als ik hem zag was het na mijn dienst als ik weg ging. Met mijn salaris zou ik echt serieus eens rijlessen moeten boeken! Ik ging naar het huis van Rabia en die was al buiten mooi versierd met een ballonnenboog en bloemen. Ik belde aan en onmiddellijk werd er open gedaan door haar moeder. Ze keek me aan en pakte mij vast. "Naima.. naimaa djelie!! Waar is je moeder??". Vroeg ze meteen. Ik zei haar dat ze straks naar de zaal komt en dat ze zeker aanwezig zal zijn. Ze pakte mijn hand en knikte. "Rabia is boven, ze is zenuwachtig. Wellicht kun jij haar tot bedaren brengen." Zei ze. Ik knikte en liep naar de kamer. Ik klopte aan en Rabia zat in de visagie stoel en de ziana was lekker bezig. Ze huilde toen ze mij zag en eigenlijk liet ik ze ook rollen. De ziana tilde haar kin omhoog zodat de tranen binnen bleven. "Alles komt goed, lieverd, dit is jou dag!". Ze knikte en kneep in mijn hand. In de hoek stond haar bruidsjurk en mijn Allah, wat een prachtig kleed! Na een uur was ze klaar en hoorde we de dakka al beneden bij de voordeur. "Geef je hand, ik help je naar beneden." Zei ik. Ik tilde mijn nude/roze achtig jurk op en de ziana had mij en Karima ook gedaan. We zagen er onwijs anders uit!!! We nestelde Rabia in de huiskamer en er zaten al nichten en tantes binnen. En toen... toen kwam hij. Ghalid. Hij liep naar haar toe, tipte de sluier iets omhoog en kuste lang haar voorhoofd. Hind, karima en ik keken elkaar aan en we huilden tranen met tuiten. Het was gewoon te schattig!!! Daarna verliet ze haar huis. Ze veruilde haar veilige haven, voor een betere. Vanaf vandaag zal ze als getrouwde vrouw door het leven gaan met de man van wie ze houdt en hij van haar. Voor eeuwig verbonden. Ze kijken elkaar even aan en giechelden. Rabia draaide zich even om en hield de hand van haar vader vast en kuste haar moeder op de wang en veegde de lipstick weg. Een moment die je als ouder mee moet maken, maar ook als dochter. Hij hield haar hand stevig vast toen hij zag dat ze het moeilijk had en toen liepen ze samen de trap af. Op naar de zaal waar hen een feestelijke ontvangst stond af te wachten..... ❤



  3. #393
    Alhamdoulillah.

    Reacties
    243
    04-05-2012

    Up

  4. #394

  5. #395
    MVC Lid

    Reacties
    198
    19-12-2013

    Up up up

  6. #396
    MVC Lid

    Reacties
    210
    04-02-2005

    hallo ben een stille lezer en moet zeggen dat je echt goed is

  7. #397
    MVC Lid

    Reacties
    198
    19-12-2013

    Up up up

  8. #398
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.650
    11-01-2011

    Citaat Geplaatst door hhv Bekijk reactie
    hallo ben een stille lezer en moet zeggen dat je echt goed is
    Ahh dank je wel lieverd ❤❤

  9. #399
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.650
    11-01-2011

    Zijn jullie klaar voor deel 3???


  10. #400
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.650
    11-01-2011

    Ik keek in haar bruine ogen. Haar wenkbrauwen schoten fier omhoog naar haar haargrens alsof ze elke moment weg zouden vliegen. Haar volle.. althans nep volle lippen krulde zich tot twee smalle worstjes. Ze keek boos, geïrriteerd en... vreselijk kwaad. Ik had gehoopt, nee.. ik dacht dat Youssef wel met zijn aanstaande had gesproken hierover. Like.. kom op! Zo'n big deal is het toch niet. Ik kreeg het benauwd van haar blik en knipperde met mijn ogen. Uiteindelijk ging mijn mond open en kwam er iets uit. "Ik dacht dat je dit wel wist?". Zei ik. Ze keek nog kwader. Net alsof ik iets besproken had met haar aanstaande achter haar rug om en haar juist om bevestiging vroeg. "Nee! Dat heeft hij dus niet! En van alle assistentes die hij kon aannemen,... ben jij het geworden?". Zei ze met een afkeurende blik alsof ze me elke moment daarmee probeerde te vertrappen. Ik verschoof iets van het bureau en wist eigenlijk niet waarom ze boos op mij was? "Ik snap niet waarom je een hekel aan mij hebt". Zei ik kortaf. Tegelijkertijd verzamelde ik de laatste papieren die ik geordend had, wikkelde ze in een mapje, deed het elastiek eromheen, gooide de lade open en kletterde de map erin. "Als je problemen hebt of klachten, ga je maar naar je aanstaande. IK ben personeel! Niet meer, niet minder..". Ik stond op en pakte mijn jasje. Deed de deur open en ik zag Youssef al praten met Thomas. Ik keek op mijn horloge en tikte het aan, met andere woorden dat het al 17:00 uur was. Wat zeg ik? Half 6! Door die preek en houding van die l3frita van een Senna, liep ik zelfs over tijd. Hij knikte en ik liep weg. Wat denkt ze nou wel! Mij even de les lezen! Ik voelde mijn telefoon overgaan en zag dat het Rabia was. Gauw nam ik op. "Rabiaaaa, hoe is het schat!". Vroeg ik. Ik drukte op het knopje en wachtte op de lift. "Goed, goed! Ik geniet intens van de zon hier! Wajow.. Rabia wat zijn wij een boerinnen! Het is hier zooo mooi!! Beloof me dat we hier samen komen een keer!". Zei ze opgewekt. Ik lachte en de lift ging open. "In sha Allah! Is het warm??". Vroeg ik. Wat een domme vraag! Curaçao! Natuurlijk was het warm! "Heeeerlijk! Gisteren gingen we duiken! Echt balen dat we morgen alweer terug moeten.. tien dagen lijkt zo kort!!". Zei ze. Ik glimlachte. "Ik mis je hier wel hoor Rabia! Ik kan niet wachten totdat ik je zie!". Zei ik. We hingen op en ik tikte mijn telefoon uit. Rabia is alweer een maandje geleden getrouwd! Ze zouden meteen op huwelijksreis gaan, maar de ouders van Rabia verbleven nog even in Nederland voordat ze weer naar Marokko vertrokken. Vandaar dat ze hun huwelijksreis hadden uitgesteld.

    Ik liep meteen door naar de hoofdingang en wachtte op de rijles auto. Eindelijk! Een doel in het zicht! Ik zag de auto en rende ernaartoe. De instructeur keek me aan en tikte op de dashboard klokje. "Ik sta hier wel een half uur te wachten, Naima." Ik zuchte en vervloekte Senna binnensmonds. Wat een bemoeial! Maar wat erg van Youssef dat hij niets tegen haar gezegd heeft. Het werken ging zo goed en vlot en dan komt zij zich ermee bemoeien. Wat heb ik haar ooit misdaan dat ze me zo behandelt?? Voor de bruiloft van Rabia, wilde ik graag Esma mee nemen om samen te zwemmen. Ik heb haar zo gemist en Senna stak er een stokje voor. Echt een appart mens! Ineens voelde ik keihard de rem en mijn hoofd bouncte zowaar naar voren. Shit!! Ik was er niet met mijn gedachten bij. De instructeur keek me aan en schudde zijn hoofd. "Opletten bij het zebrapad! Het scheelde een haar of je had een dode omaatje op je geweten." Zei hij. Ik knikte en werd rood. Een oude dame keek boos aan en stak haar middelvinger op..

  11. #401
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.650
    11-01-2011

    Thuis aangekomen van de hectische dag ben ik me meteen gaan douchen. Ma had lasagne gemaakt en pa was van werk gekomen. Aan tafel ging het over Marokko. Ilyias zou volgende week vertrekken met zijn vrouw en pa en ma wilde ook meegaan. Ma en pa bleven erover "zeuren" dat ik mee zou gaan. Een andere omgeving zou me goed doen. Ik twijfelde. Marokko... was nou eenmaal een zware stempel voor mij geworden. Ik keek naar pa en ma. Ze lachte als vanouds en eigenlijk.. zou een weekje Marokko samen met hen, me wel goed doen. "Ok, ik ga mee.. maar voor een weekje maar." Zei ik er meteen achteraan. Ik wist immers dat me ouders wel voor een langere periode zouden gaan. Pa wilde vier weken gaan namelijk. Voordat mijn ouders vragen stelde of het niet langer kon begon ik al te praten. "Ik zit met werk.. alsjeblieft..". Zei ik. Mijn ouders keken elkaar aan en knikte. Ik glimlachte en begon te eten. Nu nog Youssef overhalen en hem sowieso op z'n donder geven dat hij niets heeft gezegd tegen Senna!

    De volgende dag stond ik voor de spiegel. Ik haalde er een witte, wijde pantalon uit en een wit blousje met overslag. Ik trok een lang vestje eroverheen. Aangekomen op het werk maakte ik mijn kantoor deurtje open, maar zag ik al dat hij open was. Ik schrok en keek naar binnen. Het was leeg. Wat vreemd! Ik liep naar het kantoor van Youssef en hij zat achter zijn stoel druk bezig met zijn laptop. "He Naima.." Zei hij. Hij zag er vandaag wederom verdomd goed uit. "Eh.. mijn kantoordeur stond open. Weet jij.. wie erin is geweest?". Zei ik. Youssef glimlachte. "Ik". Zei hij. Ik keek hem aan en knikte. "Sorry.. natuurlijk.. het is jou bedrijf.." Zei ik ineens verward. "Nee.. nee.. je hebt gelijk. Het is oplettend van jou, aangezien ik daar ook mijn facturen opsla. Dus goed dat je bent gekomen." Zei hij. Ik knikte en ben daarom ook geschrokken dat het deurtje open was. Ik weet dat Youssef zijn financiële papieren daar soms bewaarde. "Eh.. Youssef even over gisteren. Senna. Ik dacht echt dat je gesproken had met haar." Zei ik. Youssef stond op en klapte zijn laptop dicht. "Ik weet het.. alleen ik heb er echt geen tijd voor gehad". Zei hij. Ik begreep het niet. Ze leven notabene bij elkaar. Hoe kan hij geen tijd hebben gehad? Maar braaf als ik was knikte ik maar. "Ok.. en oh ja.. ik weet dat ik hier nogal laat mee ben, maar volgende week gaan mijn ouders naar Marokko. Ze dwongen me zowat mee te gaan. Kan je me een weekje missen?". Vroeg ik. Youssef keek me aan en glimlachte. "Eh ja.. natuurlijk." Zei hij. Ik knikte en wreef van de zenuwen in mijn handen. "Sorry.. het is nogal kortdag. Lukt het wel met de papieren?". Vroeg ik. "Anders kan ik wat werk mee nemen naar Marokko..". Zei ik snel. Youssef glimlachte. "Nee. Nee joh dat komt wel goed! Maak je geen zorgen." Zei hij. Ik knikte en glimlachte. "Dank je wel". Zei ik. Ik liep naar de deur en legde mijn hand op de deurknop. "Oh... Naima.. er is wel iets wat je voor mij kan doen". Zei hij. Ik bleef stil staan en draaide me om. "En dat is?". Youssef stak zijn handen uit zijn zakken en klapte de laptop open. "Dit.." Zei hij. Ik liep naar hem toe en liep langs hem. Ik rook zijn geur en voelde hoe mijn rug zachtjes tegen zijn arm kwam. Hij wees naar het scherm en ik keek naar..

  12. #402
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.650
    11-01-2011

    Hasta mañana!

  13. #403
    ~

    Reacties
    10
    23-02-2020

    Oef Pureglossy.. Why?