1. #91
    MVC Lid

    Reacties
    71
    26-10-2020

    Citaat Geplaatst door pureglossy Bekijk reactie
    Zo droog

    Anytime! No pressure
    Vind je me droog?
    Heb je droge personages in je verhaal?

  2. #92
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.464
    11-01-2011

    We liepen richting de huiskamer en ik liep vooraan. Ik groette iedereen met salaam en begon alles in een dienblad op te ruimen. Marwa kwam naar binnen en ineens viel iedereen stil. Mijn schoonmoeder stond op en maakte een plekje voor haar om te zitten. Ik had haar al gezegd wie het was, naar aanleiding van de woorden van mijn schoonmoeder en ik zag marwa stiekem kijken. Iedereen begon weer te praten en ik was ook erg nieuwsgierig naar de jongeman. Ik keek naar de hoek en zag inderdaad iemand zitten met een brilletje. Hij zat er erg verlegen bij en zag er ontzettend goed uit! Hij keek stiekem naar Marwa en ik meende een kleine glimlach te zien. Snel wende ik mijn blik af en ruimde ik verder op. Ik diende het avondeten op en kreeg complimenten van deze nieuwe familie. Ik zag Marwa praten met wat meiden, waarschijnlijk de zussen van deze jongen en ze had het in ieder geval gezellig. Hamdoulilah. Na het eten was iedereen een beetje moe en zag ik wat mensen opstaan en weg gaan. Iedereen bedankte voor de fijne avond en er werden afspraken gemaakt. Nadat het huis leeg was kwam Marwa de keuken in en had een big smile. "Omg Naima ik had echt een junk verwacht of een opa! Hoe kent Abdel deze jongen??". Zei Marwa. Ik tilde mijn schouders op en het was voor mij net zo'n raadsel. Abdel kwam de keuken binnen. We vielen beiden stil. "Morgen zijn we uitgenodigd, dan vind er een kleine verloving plaats gelijk. Dus beter gedraag je je". Zei hij tegen Marwa. Marwa knikte gehoorzaam en keek me aan. "Morgen.. moet ik werken." Zei ik vervolgens. Abdel keek me aan. "Ja dus? Ik neem aan dat je niet tot 12 uur in de nacht moet werken?". Zei hij. Ik schudde mijn hoofd. "Nee, tot 4 uur". Zei ik. Abdel vloekte wat na en liep richting de voordeur. Weer de diepte van de nacht in en proeven van de verboden lusten. Ik zwichtte en het deed me in feite ook niets. "Naima, als jij morgen tot vier uur moet werken hoe moet... hoe moet ik dan..". Marwa stotterde aan één stuk door. "Rustig maar, kom we gaan nu naar jou kamer en gaan alles doornemen. Ok?". Zei ik. Marwa glimlachte. We maakten allebei de keuken schoon en de huiskamer in orde. Mijn schoonma was behoorlijk moe en ik hielp haar met de medicatie. Toen ik de keukendeur afsloot om naar Marwa te lopen pakte ze mijn hand vast. "Naima, shokran.. shokran voor vandaag." Zei ze. Ze liep toen richting haar eigen kamer. Ik kon mijn oren niet geloven. Was dit écht? Iemand moest me echt knijpen, want dit moest een droom zijn! Flabergasted stond ik in de gang en werd uit mijn gedachten geroepen door Marwa. "Naima, kom dan". Ik knikte en liep nog steeds verbaast naar de kamer van Marwa...

    Om negen uur ging de wekker en om tien uur moest ik bij Youssef thuis zijn. Het was mijn eerste werkdag en ik keek er echt naar uit. Ik ging douchen en bidden en vroeg mijn schoonmoeder of ze nog iets nodig had. Ze schudde van niet. Ze was het totaal niet mee eens dat ik ging werken. Het liefst had ze me elke seconde bij zich. En dan heb ik het niet over samen gezellig een kopje thee drinken, maar meer ploeteren, bakken en poetsen. Ik liep de deur uit en keek of ik nog genoeg geld had voor een tram en bus kaartje. Ik zou anders moeten lopen en dat was nogal een stuk. Drie kwartier later kwam ik aan en liep het huis binnen. Youssef was al weg om zijn dochtertje naar school te brengen. Ik zou haar zelf ophalen om drie uur. Gelukkig was de school niet ver en op loopafstand. Ik begon alles af te stoffen en nat af te nemen. Ik maakte alles weer netjes in de huiskamer en open keuken en liep naar boven. Ik liep de slaapkamer van Esma in en maakte haar kamer schoon. Ik schudde alles uit en zoog en dweilde de vloer. Er waren ontiegelijk veel kamers en ik vroeg me af waarom hij met zoveel kamers moest. Na de kamer van Esma, liep ik naar de slaapkamer van hen allebei. Youssef en zijn vrouw. Ik snapte alleen niet waarom hij over "zijn dochtertje sprak" en waarom zei geen bijdrage in het ophalen van haar kind had. Ik moest ook niet zoveel vragen en stopte met denken. De slaapkamer was gigantisch en ik zag dat het bed al was opgemaakt. Ik maakte alles schoon en deed de ramen open. Om me heen waren allemaal inbouw kasten en mijn nieuwsgierigheid stak de kop op. Voorzichtig opende ik een kastdeur en zag allerlei soorten kleuren overhemden hangen. Een deurtje verder hingen er allemaal pakken. Gek genoeg kwam ik geen dameskleding tegen na het openen van de andere kasten. Ik vond het maar vreemd en schaamde me kapot dat ik stiekem in andersmans kast aan het snuffelen was. Gauw maakte ik dat ik weg kwam, maar voordat ik wegliep bleef mijn mouw aan een ladeknop hangen en vloog deze open. Ik duwde de la terug en mijn oog viel op een foto. Voorzichtig pakte ik deze op en bekeek het. Het was een mooie, jonge vrouw van zeker in de twintig. Haar haren wapperden in haar gezicht en ze had een prachtige glimlach. Achter haar zag ik de zee als achtergrond en ze zag er ontzettend gelukkig uit. Ze leek nergens op de dame die ik gisteren zag en ik meende hele goede vergelijkenissen met Esma te zien. Hetzelfde neusje, die lach... ik bleef er even naar kijken en zette de foto terug als hoe ik hem gevonden had. Snel maakte ik me uit de voeten en begon op te ruimen. Ik moest Esma over een kwartier ophalen en moest haast maken. Zo snel als ik kon ging ik richting haar school en wachtte haar op totdat ze met de rest van de kinderen en lerares naar buiten kwam. Youssef vertelde me gisteren het één en een ander over de school en lerares van Esma. Ze zat in groep drie en deed het erg goed. De bel ging en op het schoolplein werd het drukker. Ik zag Esma naar buiten komen en ik liep naar haar toe. Esma herkende me meteen en rende naar me toe. "Oh Esma, dat doen we niet zo he lieverd". Klonk ineens een stem. De lerares van Esma kwam aanlopen en keek Esma streng aan. "Het is al goed, ik ben de oppas". Zei ik tegen de lerares. Ze keek me aan van top tot teen. "Haar vader, Youssef heeft dit al overlegd met jou dat ik haar kom ophalen voortaan". Zei ik nog even ter bevestiging. De lerares knikte en bleef me maar aankijken toen ik weg liep met Esma. "Wat een sombere Juf". Zei ik. "Wat is somber?". Zei Esma naast mij. Ze keek me aan met zulke grote ogen. Ik was vergeten dat ik dit kleine meisje aan me zijde had lopen en beet op mijn tong. Ik zei dat het niets was en we liepen samen naar huis. Thuis aangekomen maakte ik wat te eten voor Esma en even later hoorde ik de deur. "Hii lieverd van me". Youssef kwam opgewekt binnen en kuste Esma op haar wang. Hij kwam me toe en bleef staan. "Hoe was het vandaag gegaan?". Vroeg hij. "Goed hoor, ik heb het allemaal kunnen vinden". Zei ik. "Het ruikt echt lekker fris en het ziet er goed uit. Dank je dank je! Ik doe echt zo weinig en als ik wat doe sloop ik de helft hier thuis. En mijn vriendin Sana die heeft ook twee linkerhanden wat schoonmaken betreft". Zei hij lacherig. Ik keek hem aan en lachte mee. Zijn vriendin? Dus niet zijn vrouw? Ik begon steeds meer in de war te raken. "Ik heb zo'n honger...". Zei Youssef en hij liep naar de koelkast. "Zal ik iets maken?". Vroeg ik. Youssef schudde zijn hoofd, "Nee hoor lief van je, maar jij hebt al zoveel gedaan vandaag zie ik, wil jij anders wat hebben?". Ik bedankte en antwoorde van niet. "Ik moet zo meteen weg, eh mijn schoonzusje gaat verloven vandaag". Zei ik. Ik snapte niet waarom ik dit zei en wat voor een toegevoegde waarde het überhaupt had, maar ik kon dit keer niet wachten om thuis te zijn. Marwa zou ik helpen met omkleden en opmaken en ik wilde echt zo snel mogelijk thuis zijn om te helpen. Dat had ik haar beloofd. "Oh leuk! Mabrouk! En eh.. schoonzusje? Ik wist niet dat je getrouwd was..". Zei Youssef. Ik knikte en zei niets meer. Youssef keek weg en veranderde van onderwerp. Tegen vieren zei ik hem en Esma gedag en liep ik de deur uit...

  3. #93
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.464
    11-01-2011

    Veel leesplezier

  4. #94
    MVC Lid

    Reacties
    47
    12-11-2020

    verder alsjeblieft hahah

  5. #95
    MVC Lid

    Reacties
    184
    19-12-2013

    Up up

  6. #96
    MVC Lid

    Reacties
    184
    19-12-2013

    Ga je nog verder

  7. #97
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.464
    11-01-2011

    Lieve lezers! Ik ben terug, heb een drukke weekend gehad en had helaas geen tijd om iets te plaatsen. Mijn excuses! Ik ga weer verder ♥️

  8. #98
    MVC Lid

    Reacties
    47
    12-11-2020

    Citaat Geplaatst door pureglossy Bekijk reactie
    Lieve lezers! Ik ben terug, heb een drukke weekend gehad en had helaas geen tijd om iets te plaatsen. Mijn excuses! Ik ga weer verder ♥️
    Geen probleem doe maar rustig vooral als je lange stukjes schrijft zodat we het bij kunnen houden hahah.

  9. #99
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.464
    11-01-2011

    Citaat Geplaatst door Morri Bekijk reactie
    Geen probleem doe maar rustig vooral als je lange stukjes schrijft zodat we het bij kunnen houden hahah.

  10. #100
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.464
    11-01-2011

    Ik dacht aan Marwa, ze zal wel helemaal in de zenuwen zitten. Onderweg had ik wat spullen opgehaald die ze nodig had. Thuis aangekomen was het een warboel. Abdel achtte het nodig om zijn tantes mee te vragen, de bemoei trutten. Maar goed het was een verloving. Ik liep meteen naar Marwa en ze was hysterisch en wanhopig wat ze zou doen en aan moest trekken. "Luister, ik ben er nu ok? Geef me alsjeblieft vijf minuten om mezelf op te frissen en ik kom meteen naar jou toe". Ze knikte en ik had haar alvast de jurk aangegeven die ze wilde aandoen. "Naima,.. ik heb hem gisteren gesproken." Zei Marwa verlegen. "Wat? Huh.. hoe dan??". Vroeg ik. "Simpel, één van zijn zussen wilde mijn nummer hebben en die gaf ze aan hem. Laat in de avond gisteren werd ik gebeld en we hebben wel tot drie uur in de nacht gekletst. Hij was heel open, soms verlegen, maar erg interessant. Blijkt dat Abdel zijn broer kent. Hij werkt bij de Belasting en woont op zichzelf!". Zei Marwa. Ze klonk echt blij en opgelucht, want wat hadden we de zenuwen gisteren. Met Abdel wist je het nooit. Gauw ging ik douchen en omkleden. Ik hielp mijn schoonmoeder met wat borden inpakken en zette alles opzij. Abdel kwam van werk en had een strontbui. Ik probeerde hem zoveel mogelijk te negeren als hij opmerkingen maakte en ik merkte zelfs aan mijn schoonmoeder dat ze er niet van gediend was. Sterker nog ik merkte aan mijn schoonmoeder dat ze het onderhand een beetje zat begon te raken, die alcoholistische, idiote zoon van haar. Kennelijk kwam dat door het hele gebeuren rondom Marwa. Waarschijnlijk stond zij hier ook niet achter, maar owee als ze haar eigen zoon tegenspreekt. De zussen van mijn schoonmoeder fluisterde continu in elkaar oren en vonden het nodig om hun ongetrouwde dochters ook maar mee te nemen. Ik ben nooit met open armen ontvangen door hun en de roddels gaan de ronde dat ik Abdel betoverd heb zodat hij en ik voor altijd en samen bij elkaar zijn. Ze moesten eens weten, de onwetende domme ganzen. Marwa riep mij en ik snelde naar haar toe. Ze had zich omgekleed. Ze droeg een mooie, parelmoerachtige kleur jurkje en dezelfde kleur hijaab. "Staat het?". Zei ze verlegen. "Je ziet er prachtig uit!". Zei ik. Ik liep naar haar toe en toverde een lipstick vanuit een tasje. Ik haalde onderweg naar huis wat spulletjes die we gisteravond besproken hadden. "Neee.. ben je gek! Abdel maakt me af!". Zei Marwa toen ik aanstalten maakte om haar lippen te stiften. Het was niet eens een opvallende kleur, maar door alle barre dagen die ze mee had gemaakt, had het arme kind amper kleur in haar gezicht! "Abdel kan de pot op vandaag ok! Je ziet er prachtig uit Marwa, maar je hebt echt even kleur in je gezicht nodig." Zei ik. Marwa stribbelde even tegen, maar toen ze de pallet met allerlei oogschaduw kleuren zag was ze om. "Ok, maar niet te veel alsjeblieft?". Smeekte Marwa. Ik knikte en ze plofte op de stoel. Opmaken vond ik altijd erg leuk. Vooral samen met Rabia. Rabia die ik nog even snel gebeld had voordat ik naar huis kwam. Ze was onwijs bezorgd en nog steeds in shock omtrent de hele gebeurtenis. Een paar minuten later waren we klaar en we liepen samen de kamer uit. Abdel stond ongeduldig met een sigaret in zijn handen te ijsberen. Een sigaret.. dat is dus totaal nieuw voor mij. Mijn schoonmoeder kwam vanuit de huiskamer en bekeek haar dochter. "Wat is dat op je gezicht?". Zei ze tegen Marwa. Ze gleed met haar vinger van haar gezicht en keek naar haar vingertop. "Die opsmuk heb jij toch niet nodig?". Zei ze. Marwa keek naar de grond en naar mij. Abdel hoorde wat zijn moeder zei en kwam dichtbij. "Allemaal door haar! Ze wil een **** van haar maken!". Hij hief zijn hand op en wilde uithalen naar mij. Plotsklaps pakte zijn moeder de hand vast en trok ze het net op tijd terug. Ik was in shock. Kwam ze nou voor me op? "Zeg tegen je tantes en ooms dat we gereed zijn. En.. hou je handen thuis voortaan."

  11. #101
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.464
    11-01-2011

    Ik keek naar mijn schoonmoeder en werkelijk waar.. mijn ogen werden vochtig. Abdel mompelde wat en gooide zijn sigaret weg brandend en al op de vloer. Snel trapte ik hem uit en ruimde ik het op. Malik kwam binnen en was totaal in rep en roer. "Wat is dit?? Wat gebeurt hier!". Schreeuwde hij. Gauw trok ik hem in de keuken en siste dat hij stil moest zijn. Ik schrok zelf van mijn actie. Marwa had zich al bij het bezoek gevoegd. "Naima wat gebeurt hier man??". Zei hij. "Hoe bedoel je Malik?? Wist je niet dat Marwa zich zou verloven vandaag?". Zei ik. Hij keek me ernstig aan. "Wat??? Marwa??". Hij begon te ijsberen en vloekte binnensmonds. Op dat moment kwam mijn schoonma binnen. "Yemma! Wat gebeurt hier! Wat is dit! Je belde mij om snel te komen en ik tref dit aan.. Waarom heb je dit toegelaten mama waarom!". Schreeuwde hij. Eerlijk waar, mijn hart brak in duizend stukjes. De manier hoe hij zich bekommerde om het hele gebeuren en er duidelijk niet mee eens was wat Marwa werd aangedaan. Mijn schoonmoeder begon te huilen. Het werd haar teveel. Abdel werd haar teveel. Ik kreeg een brok in mijn keel en wist gewoon niet wat ik moest doen. Althans wat ik wel moest doen is Malik zover uit de buurt van Abdel houden. Hoe ik dat zou moeten doen was me een raadsel. Als Malik, abdel zou zien, dan zou ik niet weten wat er gebeuren zou. Het was duidelijk dat Malik tegen dit huwelijk was. "Luister Malik. Ik ga je wat zeggen. Marwa vind het goed. Ze heeft die jongen ook al een soort van leren kennen". Zei ik op de hoop hem gerust te stellen. "Naima, ik ben niet gek! Ik weet hoe Abdel is. Mijn eigen broer. Dit is niet hoe het hoort. Alles wat er gebeurt nu in dit huis is niet ok. Die... die klootzak hoort achter slot en grendel om wat hij jou heeft aangedaan en nog steeds! En.. Marwa.. kom op! Ze hoort op school te zitten nu, haar opleiding af te maken. Pfff ik wordt hier gek wollah." Malik stond op en deed een raampje open voor frisse lucht. Marwa kwam naar binnen en ik sloot meteen de deur. Malik liep naar haar toe en keek haar aan. "Spoor jij wel?" Zei hij tegen haar. "Ze had geen keus!" Zei ik. "Bemoei je er alsjeblieft niet mee, Naima!". Siste hij me toe. Ik keek naar hem en vervolgens naar Marwa. Mijn schoonmoeder droogde haar tranen en ik ging naast haar zitten. Ze pakte mijn hand en kneep er even goed in en keek me aan. "Ik weet niet wat ik met hem aan moet.. ik weet het gewoon niet". Snikte ze. Ik brak. Ik veegde haar tranen weg en maakt haar hijaab netjes. "Ik wil dit Malik. Ik wil trouwen met die jongen." Zei Marwa tegen Malik. "Dat lieg je! Ik weet toch hoe jij bent!". Zei Malik. "Nee! Nee Malik dat weet je niet! Mijn vader heeft na zijn dood kinderen achter gelaten die totaal niets van elkaar weten! Jij weet niet hoe ik mij voel sinds de dood van onze vader, jij weet niet wat ik wil in mijn leven. We leven in een bubbel. Iedereen zit of alleen op zijn kamer uit vrees voor die idiote broer van ons of trekt zich buiten terug. Wanneer is het de laatste keer dat we met z'n allen gezellig in de huiskamer zaten en echt tijd voor elkaar hadden? Om te vragen hoe het gaat, of wie er met onze moeder naar de zoveelste afspraak gaat. Wist je dat Mohammed en Faris blowen? Wist je dat je broer, Naima verkracht had! En nu weet je dat ik ook ga trouwen!". Marwa liep de keuken uit en voordat ze dat deed draaide zich om. "Malik, voor jou heb ik nog enige waardering en respect. Gewoon om het feit dat je tegen dit huwelijk bent. Dat toont allemaal de zorgen die je om mij maakt. Vreemde man, vreemde familie, keus van Abdel en dat waardeer ik uit de bodem van mijn hart alleen ik ben moe.. moe van alles hier. Misschien voel ik mij gelukkiger als ik echt dit huis uit ben. Net als jij." En ze liep weg. Malik keek naar de grond en ging zitten. Ik pakte een glas water voor mijn schoonmoeder en Malik. "Malik, het enige wat je kan doen is accepteren. Ik weet dat ik me er niet mag mee bemoeien, maar ze lijkt het echt te willen." Zei ik. Malik keek me aan. "Het is nu niet eens zozeer het feit dat ze gaat trouwen. Maar het feit dat ze de spijker precies op z'n kop sloeg. Ze zei precies de woorden die ik ook altijd in gedachten en soms hardop zei." Zei hij. "En het feit dat we het allemaal maar accepteren. Wat hij jou heeft aangedaan. Wat hij Marwa nu aandoet. En wat hij nog wil doen.. dat is de vraag". Zei Malik. Ik kreeg ineens een benauwd gevoel en dacht aan de woorden van Marwa, dat hij me in Marokko wilde dumpen dit jaar nog. Snel ontdeed ik me van deze horror gedachte en nam een slok water. Abdel kwam binnen en keek de keuken in. Malik sprong meteen op en gaf Abdel een keiharde vuist op zijn kaak. Abdel deed gek genoeg niks terug. Mijn schoonma schrok en ik ook. Snel liep ik naar mijn schoonmoeder en zei haar rustig te worden. Malik keek Abdel aan. "Een hond als jij hoort hier niet thuis. Het feit dat je je eigen zusje verkoopt zegt al genoeg. Eén van deze dagen ga je zien..". En met dit dreigement liep hij rustig de deur uit. Abdel keek woest en wilde zogenaamd hem achterna. Maar toen hij geconfronteerd werd met het bloed op zijn hand die uit zijn mond sijpelde wist hij niet hoe gauw hij snel moest weggaan naar de badkamer....

  12. #102
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.464
    11-01-2011

    In de auto was het superstil. Hij reed als een malle over de snelweg en mijn schoonmoeder kreeg negen van de tien keer een paniekaanval als hij weer eens te laat afremde. Marwa zweeg en ik hield haar hand vast. Eindelijk aangekomen stapte we onmiddellijk uit. Marwa was op van de zenuwen en ik hield haar rustig. Iedereen stapte uit en in de verte zagen we Malik aanrijden. Gelukkig, dacht ik maar. Het is nog wel de verloving van zijn zusje hoe bizar de situatie ook was. We liepen richting het huis en ik streek mijn jurkje goed omlaag. Althans jurkje, het was een oude caftan die ik had van vroeger en het was ook het enige wat ik had. Ik wist dat als ik iets nieuws zou kopen, hij me meteen zou vragen hoe ik aan het geld kwam. Ik moest het slim spelen. Ik had zelf geen make up op en had mijn haren in een knot. Een paar seconden later ging de deur open en werden we met een warme ontvangt verwelkomd. Abdel kon amper praten na de stoot van Malik en zijn oom, broertje van zijn moeder nam het voortouw. Die stoot vond ik geweldig, dat had hij verdiend! Marwa verdween meteen in de menigte en werd met veel geluid en slat oe slaam ontvangen. Ik keek achterom en zag Malik weer weg rijden. Ik kreeg een por van Abdel dat ik sneller moest lopen en liep het huis in. Alles was netjes voorbereidt en geregeld. Er waren zelfs gedecoreerde tafels en een snoepbuffet. We namen plaats en ik hielp mijn schoonmoeder in een stoel. De mannen gingen ergens anders zitten. Er werd gedanst, gezongen en Marwa vermaakte zich prima. Even later kwam haar verloofde naar binnen en Marwa zei dat hij Marouan heette. Samen waren ze echt een plaatje. Marwa's reis was vreselijk begonnen, maar als ik hun zo samen zag wist ik dat deze reis alleen mooie dingen op hun pad zou brengen. Mijn schoonmoeder werd emotioneel. Ze keek me aan en pakte mijn hand. "Het spijt me.. het spijt me duizendmaal. Nu wordt ik zelf geconfronteerd met een dochter die het huis uit gaat. En wat jij hebt meegemaakt en mee moet maken.. ik schaam me. Ik schaam me dood en ik hoop dat er ooit een moment komt dat je mij kan vergeven. Mij vergeeft dat ik niet mijn zoon naar de politie heb durven brengen, en mij vergeeft dat ik jou in zijn klauwen heb geduwd. Het spijt me zo." Ik keek haar aan en streek een hand over haar rug. "Het geeft niet." Antwoorde ik. Het deed me goed wat ze zei. We keken beiden naar Marwa die af en toe zwaaide naar onze tafel en we zwaaide terug. Met haar kwam het in sha Allah wel goed.







    Youssef's perspectief

    "Esma, esma kleine aapje dat je bent. Waar ben je! Papa komt eraan." Ik greep naar mijn borstkas toen Esma achter een grote plant tevoorschijn kwam. "Hey kleine smurf, je laat papa schrikken!". Ik pakte haar op en hielp haar aan te kleden. "Wat wil je aan?". Esma liep naar haar kledingkast en deed deze open. "Deze!" Zei ze. Ze pakte een jurkje met een zeemeerminnen staart. "Daar kun je toch niet in naar school lieverd, dit is.. eh leuker!". Ik was geen baas wat meisjes kleding betreft en dat liet Esma gauw blijken. Een ander jurkje wilde ze niet aan, behalve het jurkje dat zij uit de kast haalde. Ik zuchte en hing het weer op. "Papa ik wilde die!!". Zei ze stampvoetend. "Nee, lieverd dat kan niet". Ik ging op mijn hurken, want haar ogen werden vochtig en ze huilde. "Maar mama heeft die gekocht!". Zei ze met een snik in haar stem. Ik hield haar vast en gaf haar een knuffel. "Ik weet het lieverd. Ik weet het." Ik dacht even na en zei "Weet je wat? Als je straks thuis bent mag je dat jurkje aan beloofd!". Esma keek me aan en knikte en gaf me een kus op de wang. Ze kleedde zich gauw om en ik pakte haar tas en jas. Gauw liep ik naar de slaapkamer om mijn horloge te pakken en deed een lade van het nachtkastje open. Ik pakte mijn horloge en de foto van de liefste vrouw die ik ooit gekend had viel er tegelijkertijd mee uit. Ik pakte het op en glimlachte terwijl mijn ogen vochtig werden. "Ik mis je zo, lieverd." Ik bleef kijken naar de foto en zette het weg. "Papaaaa kom je nog??". Hoorde ik en Esma kwam naar binnen. "Ja ja, lieverd ik kom eraan." Zei ze. Mijn vochtige ogen ontgingen haar niet. "Papa, heb je gehuild?". Zei ze. "Ehm nee.. ik eh ben alleen verdrietig een beetje omdat ik jou mama mis". Zei ik. "Jaa ik ook, maar ze is toch in de hemel nu met opa en oma?". Zei ze zachtjes. "In sha Allah lieverd". Zei ik en ik kuste haar voorhoofd.

  13. #103
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.464
    11-01-2011

    Veeel lees plezier

  14. #104
    MVC Lid

    Reacties
    942
    04-09-2019

    Na regen komt zonneschijn,
    Mooi vervolg up!
    Sen benimsin ben de senin.. Bu sozun anlamini bilene sevdir beni ya rabbim!

  15. #105
    MVC Lid

    Reacties
    47
    12-11-2020

    Upp