1. #466
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.904
    11-01-2011

    "Mama.. schiet op!! Papa wacht al de hele tijd!!" Gilde ik zowat. Mijn moeder drukte haar koffer dicht en iedereen was al aan het wachten. Ik was helemaal op van de zenuwen. Vandaag zou ik aan een nieuwe hoofdstuk beginnen in mijn leven. Ik heb weken gehad om over mijn beslissing na te denken, maar ik was vast beraden. Ik had al een plan in mijn hoofd en wilde gewoon weg hier. Rabia kwam naar binnen en ik voelde haar armen om me heen. "Kan ik je nog overhalen Naima?? Pleaseee". Zei ze. Ik glimlachte. "Nee!". Zei ik lacherig. Mijn moeder kwam naar beneden en uiteindelijk stopte we alles wat we nodig hadden in de auto. Over drie uur zouden we vliegen en pa was helemaal gestrest. Maar eindelijk, we zaten in de auto en alles was in feite opgezegd. De huur en alle andere vaste lasten. Kortom. Een dikke vette punt achter Nederland voor ons drieën. Onderweg moest mijn moeder huilen. "Wat is er mama? Nu al heimwee?". Zei ik. Mijn moeder schudde haar hoofd. "Ik ben zo dankbaar dat je mee gaat. En ik ga de kleinkinderen wel missen, en iedereen.". Zei ze. Ik keek haar aan en knikte. "Ik ga die bengels ook missen". In feite zag ik ze al heel weinig. Hamid en Ilyas woonde niet zo erg in de buurt dus zag ik ze amper. Maar hoe dan ook het bleven de liefste nichtjes en neefjes ever! Dus ja, ook ik ging een potje mee janken.

    Op het vliegveld aangekomen was de bom gebarsten. Jamila en Faiza huilde hun ogen kapot. Mijn broers leken met twee kleine kinderen die huilde voor een lolly. De kleinkinderen rende door elkaar heen. Ze snapte er totaal niks van. En Rabia huilde zachtjes. "Denk aan onze plan lieverd!". Zei ik tegen haar. Ze knikte en omhelsde me. Rabia zou vaak naar Marokko komen, omdat haar ouders daar ook woonde. Haar man, Ghalid kwam van een stadje dichtbij die van ons. En ook zijn ouders zijn terug geëmigreerd naar Marokko. Dus hoe ideaal??

    We moesten door naar de douane en iedereen huilde. Ik zwaaide en dacht ineens aan hem, Youssef. Ik wens je alle geluk, lieve Youssef met veel broertjes of zusjes voor je mooie meisje. zei ik stilletjes in gedachten. Ik glimlachte en liep achter mijn ouders. En toen was het moment daar. Ik zat in het vliegtuig en alles werd kleiner en kleiner. Nederland is zo vreselijk klein van boven. Het stelde niets voor. Niets! En met de tijd dat we naar Marokko vlogen werd alles groter en hoger. Prachtige vlaktes en gebergte. Toen we boven Marokko vlogen voelde ik een bepaalde rust. Mijn Allah, ik kan het amper beschrijven! We landde in de avond en na een uurtje of twee rijden kwamen we thuis aan. Ik keek naar onze huis en gaf mijn vader vette gelijk. Hoe kun je van zoiets moois maar er één keer per jaar van genieten? Alleen in de zomer vakantie? Dit is voor elke dag! Dit is thuis. Ik rook de geur van chwa! Het was Februari en ik rook de zomer gewoon! Ik moest lachen en sloeg een arm om mijn vader en moeder. "Niet zo treuzelen oudjes. Jallah we moeten nog uitpakken!". Zei ik plagerig. Pa lachte hard en ma porde mij in mijn zij. We hadden een huurauto genomen totdat we een fatsoenlijk auto hier zou kopen of laten invoeren. Hamid zou dat nog regelen. Ik legde alles neer voor de deur en ma en pa tilde alles de trap op. Ik liet ze nog zweten ook, grinnikte ik gemeen. "Safi benti was dat het?". Zei pa half in het zweet. Ik knikte en pakte mijn tas uiteindelijk. Ik liep het trapje op van de voordeur en hoorde "Selaam" van achteren. Ik draaide me om en een man, met een prachtig glimlach en een olijfkleurige, getinte huid glimlachte naar mij en liep verder. Ik groette terug en deed de deur dicht. Marokko is lang niet zo gek..

  2. #467
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.904
    11-01-2011

    Veeeeel lees plezier

  3. #468
    MVC Lid

    Reacties
    1.238
    31-07-2019

    Citaat Geplaatst door pureglossy Bekijk reactie
    Veeeeel lees plezier
    Dank je!
    Married and children!

  4. #469
    MVC Lid

    Reacties
    226
    04-02-2005

    Zo eindelijk is hij wakker geschud
    En nu op zoek naar Naima ahahhahahaah

  5. #470
    MVC Lid

    Reacties
    256
    19-12-2013

    Je hebt helemaal gelijk hij moet nu Naima gaan zoeken en het met haar goed maken up up

  6. #471
    Alhamdoulillah.

    Reacties
    261
    04-05-2012

    Up

  7. #472
    uitgedoofde ster

    Reacties
    651
    08-11-2002

    Ik lees nog mee
    Alleen verloren zielen weten wat het is om teruggevonden te worden.

  8. #473
    MVC Lid

    Reacties
    256
    19-12-2013

    Up up

  9. #474
    Alhamdoulillah.

    Reacties
    261
    04-05-2012

    Up

  10. #475
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.904
    11-01-2011

    Zijn jullie klaar voor deel 4???

  11. #476
    MVC Lid

    Reacties
    1.238
    31-07-2019

    Citaat Geplaatst door pureglossy Bekijk reactie
    Zijn jullie klaar voor deel 4???
    Always!!!
    Married and children!

  12. #477
    MVC Lid

    Reacties
    256
    19-12-2013

    Up up up

  13. #478
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.904
    11-01-2011

    Ik ga verder lieve lezers!



    pff ik heb weer andere emoticons ontdekt hoor..

  14. #479
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.904
    11-01-2011

    Verslagen en eigenlijk totaal niet op mijn best keek ik naar Esma die de dag van haar leven had. Ze was vandaag jarig en haar vader zat erbij als een zoutzak. Tussen mij en Senna was het over en voorbij. Ik probeerde me te focussen op mijn werk, op mijn dochter en had zelfs een vakantie geboekt om te ontspannen zodat ik mijn hoofd leeg kon maken. Maar wat ik ook deed, mijn gedachten gleden weg naar Naima. Wat ze met mij de afgelopen weken heeft gedaan is onbegrijpelijk. Ik probeerde alles te verzinnen en weg te wuiven onder het mom dat ik alleen als baas of als vriend om haar gaf, maar waarom kreeg ik het ontzettend warm als ik alleen al naar haar ogen keek! Waarom kreeg ik het zo benauwd als ik alleen haar stem hoorde! Naima is de naima niet meer van ruim twee jaar geleden. De onschuld in haar ogen die dag toen ik haar voor het eerst tegen kwam. Haar ogen vertelde alles. Dat arme meisje zat toen al in een huwelijkscrisis. Lichamelijk en geestelijk mishandeld. Uitgeleverd aan een monster! En toen het monster overleed, was ze nog eens zwanger van hem! Hoe... behandelde hij haar in bed? Het moest tegen haar zin zijn! Welke vrouw zou het in hemelsnaam fijn vinden als ze met haar eigen verkrachter weer het bed moest delen. Zo bizar, haar eer. Haar eer is haar ontnomen door een monster. Na zijn dood heb ik het filmje van de dag dat hij hier was, wel honderd keer afgespeeld. Hoe kon het ook anders. Zijn ogen zaten vol haat, dat kon je er zo vanaf lezen. En die arme Naima alles maar doen als hij maar met z'n vinger knipt. En dan is hij dood. Haar kindje ook. Haar vruchtbaarheid ook. Ik kreeg een brok in mijn keel. Wie zou zo'n prachtige vrouw pijn willen doen. En toen besefte ik me ineens iets. Iets wat mijn ziel en geest al zei, maar ik tegen sputterde, omdat ik met die andere monster van een Senna wilde trouwen. Ik hieldt van Naima. Dat was het. De manier hoe ze spreekt, kijkt, opkomt voor Esma. Ik schrok van dit gevoel.

    Ik bedoel... ik hieldt ook van Senna, maar niet met het gevoel wat ik nu heb. Het gevoel wat ik nu heb, heb ik alleen voor twee vrouwen in mijn leven. Voor mijn overleden vrouw en mijn moeder. Never, nooit dacht ik dat ik dit gevoel van houden van, nog zou kunnen ontwikkelen voor een andere vrouw. Ik schrok van dit gevoel en het allerergste, ik kon het amper delen met Naima. Want ze was voorgoed weg. Weg van alle problemen en herrie hier. Weg om een nieuw bestaan op te bouwen. Om hopelijk meer geluk te hebben. Wat haar er ook toe deed om voor altijd dit land achter te laten, het was vast vreselijk. Vreselijk om geconfronteerd te worden met herinneringen die ze hier had. Misschien was het wel iets goeds. Hoe erg ik haar ook zou missen, hoe erg ik haar in mijn armen wilde hebben en kussen en de mijne wilde maken. Die kans zou ik nooit meer krijgen.

    Ik voelde een kleine handje in de mijne. "Pappa.. je hoeft toch niet meer na te denken! Vandaag is mijn verjaardag!". Zei esma. Ik lachte en keek haar aan. Ik stond op en tilde haar op. Ik moest verdergaan. Alleen zo zou ik in sha Allah erboven op komen.

  15. #480
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.904
    11-01-2011

    Hmmm, dit is heerlijk. Ik keek in de ogen van een vrouw die bezig was mij de beste massage ever te geven! Mijn moeder had henna in haar haren en die werd ook gemasseerd. "Dit heb je niet in Hollanda. En als je het hebt betaal je je halve salaris ervoor!". Zei mijn moeder. Ik moest hard lachen. True! Mijn moeder heeft een apparte tik, sinds we hier in Marokko zijn vergelijkt ze écht alles met Nederland. De vrouw keek me aan en lachte. "Zijn jullie mij aan het uitlachen". Zei ze. "Leee hsoema!" Zei mijn moeder. "We zijn juist dankbaar!" Zeiden we allebei in koor in het Arabisch. De vrouw lachte. "Jullie zijn in een wel vreemde tijd naar Marokko gekomen. De meeste shab lgariezj komen tegen de maanden mei en ga zo door tot het einde van de zomer." Zei de vrouw. Mijn moeder lachte. "Ewa gti, wij zijn hier om te blijven. We gaan niet terug!". Zei ma trots. Ik moest erom lachen. De vrouw liet mijn haren los en keek naar ons. "Wili wili. Wesh zijn jullie gek? Nederland zit vol kansen en mogelijkheden en jullie verruilen dat voor dit land??" Zei de vrouw half geschrokken. Ma keek haar aan en haalde haar schouders op. "Geloof niet alles wat mensen je hier vertellen over Europa zus. Het is een zwart gat." Zei mijn moeder. Ik keek naar de vrouw die glimlachte, maar toch vreemd bleef kijken.

    Natuurlijk snap ik de reactie van die arme vrouw. Ze werkt hier zich kapot en verdient weinig. In Nederland hadden we eigenlijk alles.. verzekeringen om erop terug te vallen. Gezondheidzorg was duizend maal beter als hier... werkloosheid was hier hoger. Ik keek ineens somber. Had deze vrouw geen gelijk? Ik wist het niet. Ze heeft het niet mee gemaakt als hoe ik het had mee gemaakt. Kil en vreselijk en vol tegenslagen. Wellicht zou ze het dan wel eens met me zijn. Met ons.

    Na afloop gingen we afrekenen en ik bedankte de vrouw hartelijk. Ik gaf haar extra fooi en de vrouw bedankte me. "Tot gauw in sha Allah!". Zei ik. "Tot gauw hbiba! Je bent een moedige dame. Vooral voor jou leeftijd om hier te wonen. In sha Allah zul je slagen in je doelen." Zei ze. Ik keek haar aan bedankte en ineens was die sombere gevoel verdwenen.