1. #616
    MVC Lid

    Reacties
    3.298
    11-01-2011


    "Mijn cliënt heeft nadrukkelijk aangegeven dat hij meerdere brieven naar de verzekeringsmaatschappij had verzonden. Zoals u ziet, staan hier alle data. En er zijn er zelfs twee aangetekend verstuurd. Hoe komt het dan, dat de verzekeringsmaatschappij hier niet op gereageerd heeft? Zodat mijn cliënt nog meer moet betalen? Elke dag die voorbij strijkt is een dag waarin deze maatschappij geld probeert te incasseren? Alsof het een spaarpot is?". Ik keek naar mijn collega, die zelfverzekerd de rechter voor zich probeerde te winnen. De rechter bekeek de brieven en keek met een strenge blik, die vanonder wat grijs/witte borstelige wenkbrauwen, naar de bedrijfs advocaat van de maatschappij. "Is dit waar?". Vroeg hij. Natuurlijk ontkende hij alles in alle geuren en kleuren waardoor mijn collega zijn geduld begon te verliezen. Ik fluisterde in zijn oor waarom hij het niet op nalatigheid gooit. Immers, zijn er duidelijk bewijzen dat ze wat maar flikflooien bij die maatschappij, maar ondertussen de cliënt, wel dood gooien met deurwaarders en facturen. Uiteindelijk was het gedaan. De kogel was door de kerk en we konden weer naar kantoor. "Waarom ga jij niet voor meer hogere zaken Malika?". Zei hij. Ik keek hem aan. "Zoals wat? Moord, verkrachtingen?". Zei ik. Mijn collega slikte een paar keer. Op kantoor wisten ze natuurlijk allemaal wat mij was overkomen. "Eh, ja. Waarom niet? Je doet het hartstikke goed bij lichte zaken zoals vandaag. Jij schreef zowat de helft wat ik moest zeggen. Zonder jou was het me niet gelukt hoor. Ik durf te wedden dat je bij de hogere zaken zeker vaak zult winnen. Zal ik praten met de baas? We kennen elkaar jarenlang. Loop een keer mee met Marcel, hij heeft zulke zaken, kijk of het je wel bevalt, maar zet wel je emotie knop uit Malika. Dat is zeer belangrijk." Ik keek mijn collega aan en knikte, "Dank je wel".

    Thuis aangekomen ging ik meteen douchen en bidden. Salim was er niet en Lamyae is zeker aan de wandel gegaan met Mohammed. Ik durfde die rotparkje niet in te lopen. Na wat Mounir mij daar aandeed, durfde ik het gewoon niet aan. Ik werd gebeld en zag de naam van mijn collega op het schermpje. "Hi Malika, heb je even?". Ik ging op bed zitten en luisterde wat hij te zeggen had. "Ik heb meteen met Erik gesproken en die vond het idee super! Je mag meteen morgen meelopen met Marcel. Er is een zaak om 9:00 uur." Ik shakete helemaal. Zo snel aan zulke zware zaken werken? Even serieus, ik had wel verwacht dat ik dat ooit ging doen. Onze baas Erik, was zeer tevreden over mij, maar ik heb nooit een lichte zaak alleen gedaan. Meestal liep ik met een collega mee, maar schreef ik wel altijd wat gezegd moest worden. "Eh.. is dat wel handig? Ik bedoel.. ik heb nooit een lichte zaak in mijn eentje gehad." Stamelde ik. "Malika, niet terug krabbelen. Jij bent gemaakt voor de zwaardere versie. Het is net alsof je, je verplaats in de schoenen van de cliënten die we hebben. Dat zei Erik ook. Weet je wat, loop morgen mee met Marcel en die donderdag erna heb ik een lichte zaak voor jou. Beroving, althans dat claimt iemand, maar volgens onze cliënt was hij thuis en is hij voor een ander aangezien. Er is bewijs. Makkie toch?". Zei hij zo verdomd zelfverzekerd. Hemeltjelief waar ben ik aan begonnen. Ik beet op mijn nagels en ging maar akkoord. Ja! Ik wilde altijd al advocate worden, het was mijn droom. Maar nu het zo écht, écht is, als in de zin dat ik straks alleen iemand moest verdedigen leek het ineens super eng! Morgen moest ik notabene met Marcel meelopen. Dè Harvey Specter van de pratijk. Goed gekleed en altijd een gelikt, strak kapsel. Ik kon wel janken. Hij zei nooit goedemorgen of goedemiddag, alleen als je hem koffie aanbood. Ik scheet zeven kleuren in me broek. Ok, ik wist dat ik mijn emotioneel, zoutzak gevoelens aan de kant moet schuiven. Ismael is even done. Op dat moment werd ik gebeld door Farid. Wat moest hij nou weer van mij? Is het omdat ik niet gereageerd had op zijn app? Ik nam maar op en ging verder nagels bijten. "Hi Farid". Zei ik. "Hi Malika! Dat is een tijd geleden!". Zei hij. "Eh ja..". Stamelde ik. "Bel ik ongelegen?". Ik keek om me heen, alsof ik een tiental mensen om me heen had, die zo konden meeluisteren. "Eh ja hoor.. is alles goed?". Zei ik. "Ja, ja.. het gaat wel goed en met jou?". Zei hij. "Inderdaad een tijd geleden Farid, wat eh kan ik voor je doen?". Zei ik. Ik wilde het gesprek snel afronden zodat ik kon oefenen voor morgen. "Eh nee.. nee.. maar ik wilde je toch wat zeggen. Gisteren liep ik in de stad en zag eh.. Mounir. Hij.. althans ze hebben hem vrijgelaten blijkbaar, ik dacht ik bel je zodat je voorzichtig kon zijn en..". Ik luisterde maar half en liet de mobiel langs mijn oor glijden. Hoe! Hoe kan het weer gebeuren dat die hond vrijgelaten is. Houdt het ook nooit op! Ik huilde en sloeg een hand voor mijn mond. Het feit dat farid aan de telefoon was, en tevergeefs mijn naam riep, hoorde ik amper. Even later had hij kennelijk opgehangen en weer gebeld. Ik nam niet op. Ik was zo intens verdrietig, boos en bang. Dit kon ik echt niet gebruiken. En vooral niet voor morgen.

  2. #617
    MVC Lid

    Reacties
    3.298
    11-01-2011

    Lamyae kwam thuis en zag mij aan de keukentafel zitten. Ik zag er behoorlijk sip en aangedaan uit. "Malika, vergeet die man!". Arme Lamyae, ze dacht echt dat ik aan Ismael dacht. Je moest eens weten waar ik mee zit. Maar ik hieldt mijn lippen stijf op elkaar. Ik pakte Mohammed op en hij leek mijn verdriet aan te voelen, waardoor hij ineens een pruillip opzette. Ik hielp Lamyae met het eten en in de avond ben ik meteen naar bed gegaan. Ik sliep amper en keek op mijn telefoon. Het was Farid die na onze gesprek al meerdere malen had gebeld. Ik had geen behoefte aan gepraat en dacht alleen aan één ding. Hoe is het mogelijk dat die viezerik van een Mounir vrijgelaten is. Hoe! De volgende dag stond ik op en ben ik naar kantoor gegaan. Ik was vroeg, want owee als je bij Marcel maar één seconde te laat komt. Letterlijk drie kwartier later liep hij naar binnen en keek hij me aan. Hij knikte kort en krachtig, pakte wat documenten en liep weer naar buiten. Voordat hij naar buiten liep, draaide hij zich om en keek me strak aan, "Waar wacht je op?". Ik keek om me heen en begreep de hint. Snel liep ik achter hem aan en hij stapte in de auto. "Moeten we niet met de bedrijfsauto?" Stamelde ik. Hij glimlachte en keek weer voor zich uit. Deze man is eng, safi. We reden naar de rechtbank en ik volgde hem. "Hoe is het om samen met die kneus te werken?". Zei hij. Ik keek hem aan en zweeg, maar ik moest wat zeggen. Zwijgen is net als een klap in zijn gezicht. "Eh leuk. Leerzaam". Stamelde ik wederom. "Hm, doet hij toch nog iets nuttigs". Zei hij. Hij klapte de deur open en tegenpartij was er al. De cliënt stond meteen op en maakte plaats voor ons. "Eh wie is dit?". Zei de man. "Een leerling, maak je geen zorgen. Ze is goed in zwijgen." Zei hij. Ik trok mijn wenkbrauwen op en nam plaats. De client keek me aan en ik wist niet wat hij op zijn geweten had. Marcel sloeg het dossier open en las wat zinnen voor aan de cliënt. Even later kwam de rechter binnen en kon de slag beginnen. En wat was hij verdomd goed! Notabene een moordzaak. Hij wist wat hij zeggen moest, bleef zo verdomd zelfverzekerd en liet mij een aantal dingen opschrijven. Hij had iedereen in zijn zak en zelfs de rechter trok een paar keer aan zijn toga, bij z'n keel. Conclusie, wederom had hij gewonnen. De cliënt bedankte hem en stak mij een hand toe. "Lets go.." zei hij. In de auto zweeg ik. "Nu heb je iets geleerd Malika." Zei hij met een glimlach en toen keek hij weer strak. Nadat we bijna arriveerde, keek ik hem aan. "Ik wil jou als advocaat." Hij reed zelfverzekerd door en keek me amper aan. "Eh heb je mij gehoord..". Zei ik. Hij stopte de auto voor kantoor en keek me aan. "Waarvoor?". Zei hij. Zijn felblauwe ogen en blik zorgde ervoor dat ik een klein muisje werd. "Eh, ik eh.. voor iemand. Althans. Ik wil je als advocaat om mijn verkrachter terug te zetten.. in de eh". Mijn tong leek in elkaar geknoopt. Hij fronste zijn wenkbrauwen. "Verkacht? Jij? Wanneer?". Zei hij. "Eh.. wist je dat niet? Eh.. heel kantoor..." stamelde ik. "Ah, heel kantoor.. ja heel kantoor gaat ook met elkaar op thee bezoek. Ik niet. Ik wist nergens van. Het interesseert me ook bar weinig wat collega's hebben, doen en meegemaakt hebben." Zei hij. Ik keek hem na terwijl hij uitstapte. Ik moest bijna janken, maar hieldt me groot. "Toch naar voor je, Malika." Hij tikte op de auto en liep naar binnen. Versteld bleef ik achter. Ik werd rood en liep naar kantoor. Mijn collega kwam naar me toe en vroeg hoe het ging. "Goed, goed.. ik eh heb veel geleerd dank je wel nog". Hij gaf me een schouderklopje en ging weer terug naar zijn kamer. Nadat ik bijna klaar was, ruimde ik mijn spullen op en ging even langs Erik om me af te melden. "Ha! Malika, Malika hij is goed hé haha.. wil je volgende keer weer?". Voordat ik nee kon schudden zei hij al, "Prima! Je gaat bij Marcel in de leer.. je leert snel komt goed!". Hij tikte op zijn mega bierbuik en ik knikte hem gedag. Moet ik nou écht met die hoogmoedige, zelfingenomen, oelewapper werken? Ik kon dit niet aan. Ik liep naar buiten en zweeg maar voor de rest. Daar stond hij met zijn patserauto wat aantekeningen nog te maken. Hij knikte en riep me even. Natuurlijk ben ik braaf naar hem gegaan. "Eh ja?". Zei ik. "Malika, waar zijn die notities die je gemaakt heb in de zaal?". Ik schrok en zei dat ik het vergeten ben over te zetten op Word en te mailen naar hem. Hij keek me streng aan en weer normaal. Hoeveel gezichtsuitdrukkingen heeft deze man wel niet. "Morgen voor acht uur in de ochtend wil ik ze hebben". Ik knikte heftig ja en liep weg van hem. Dat wordt straks thuis door peddelen, het waren verdomme tien a4tjes, die ik over moest typen. "Malika.." hoorde ik hem roepen. Ik draaide me om en hij liep op me af. "Morgen voor acht uur tref ik die mail aan in de inbox en om negen uur heb je een afspraak bij mij op kantoor." Ik keek hem aan. "Eh wat..?". Hij liep weg zonder een woord te zeggen.

  3. #618
    MVC Lid

    Reacties
    3.298
    11-01-2011

    In de avond werkte ik als een malle door. Farid belde en ik klikte hem weg. Sterker nog ik zette hem uit. Voor twaalf uur in de avond verzond ik de mail. Gelukkig maar. De volgende werkdag liep ik rechtstreeks naar zijn kantoor. "Ga zitten Malika, deur dicht aub". Ik deed wat hij zei en ging zitten. "Je wilde mij als advocaat en ik heb je dossier doorgenomen". Zei hij. "Eh dossier? Hoe eh kom je eraan?". Zei ik nerveus, maar diep van binnen blij dat hij toch mijn advocaat wilde worden misschien. "Van de tandenfee Malika". Zei hij sarcastisch. Hij bladerde erdoor en fronste zijn wenkbrauwen. "Ok, Mounir A,.. ja hij is vervoegd vrijgelaten wegens goed gedrag. Waarvoor heb je dan nog een advocaat nodig? Om hem terug de gevangenis in te gooien?". Zei hij. "Ja. Voor wat hij mij heeft aangedaan.". Ik werd emotioneel, maar hieldt me net nog in bedwang. "Luister Malika, er worden veel vrouwen verkracht. Meestal gaan de daders de cel in als er aangifte wordt gedaan, sommige lopen op vrije voeten, omdat de slachtoffers te dom of angstig zijn om aangifte te doen. In de gevangenis zijn het mietjes. Want in hun hoofd, dus geestelijk en lichamelijk kunnen ze alleen vrouwen aan. Die zijn lichamelijk minder sterk, maar als het op de man aankomt krimpen ze in elkaar. Ze gaan dan in de beschermingsmodus. Dat houdt in dat ze alles doen wat hun opgedragen wordt. Als een bewaker zegt, lik mijn schoen vanonder schoon doen ze het. Ze gaan zich overdreven goed en netjes gedragen. Zo goed, dat ze daarvoor zelfs eerder vrijlaten voor kunnen worden. Ha.. hij heeft zelfs een paar keer verlof gehad zie ik hier!". Zei Marcel in rap tempo. Ik kon mijn oren niet geloven. "Verlof? Dat monster.." zei ik. "Malika, de enige reden dat hij weer de cel in gegooid kan worden als hij weer een strafbaar feit maakt." Hij zuchte diep en keek me aan. "Dat is toch oneerlijk? Dus iemand moet eerst slachtoffer worden, voordat hij weer opgepakt kan worden?". Zei ik. "Welkom in het Nederlandse rechtsysteem. Je weet er dus niet veel van. Het is dus handig dat je veel leert hierover Malika. Vooral als je zwaardere zaken wilt doen". Ik zweeg. "Zwaardere zaken.. meen je dat nou.. die collega heeft me aangeschreven bij Erik.. het liefst wil ik zaken doen zoals, zwartrijders en wanbetalers.. oplichters.." zei ik. Marcel keek me aan. "En dan? Is dat het enige wat je kunt? Volgens erik kan jij veel meer. De allereerste keer toen onze collega waar jij in de leer bent, met mij meeging, zat hij na de rechtzaak te janken in de auto. Ik heb niks aan emotionele collega's. Dat is de reden dat ik hem nooit meer mee wil. Hij is wel ok voor de rest, maar een kneus." Zei hij. "Heeft hij echt gehuild?". Zei ik. Marcel knikte. Ik lachte ineens keihard. Marcel keek me stomverbaast aan en tikte op de tafel. "Blijf bij de les Malika. Ok, het komt erop neer dat ik dus niks voor je kan doen.. tenzij hij weer de fout in gaat". Ik keek dit keer serieus. En schudde mijn hoofd. "Ik dacht dat jij de beste was van de hele team." Zei ik. "Dat ben ik ook, daarom ga ik voor mezelf beginnen." Zei hij. Ik keek hem aan. "Voor jezelf? Eh waarom?". Hij lachte. "Erik is ok, maar je denkt toch niet dat ik mijn leven lang voor die vetzak wil blijven werken. Ik ben jong, als je 40 jaar jong wil noemen, knap, vrijgezel en kan er meer uithalen als wat ik nu krijg". Hij streek zijn hand door zijn haar en klapte de dossier dicht. Dit wordt niks. "Ok, Marcel in ieder geval bedankt dat je de moeite heb genomen om.." Ik kon amper mijn zin afmaken of hij riep al, "Doe de deur achter je dicht wil je.."

  4. #619
    MVC Lid

    Reacties
    3.298
    11-01-2011

    Ik sloot mijn ogen en liep naar mijn eigen kantoorruimte. Wat een dag, wat een week! Nee wat een weken! Zo zou ik verloven en gaat het niet door en zo hoor ik dat die rot Mounir gewoon weer vrijgelaten is. Ik wilde naar huis ondanks dat ik tot zes moest werken. Ik pakte mijn spullen en liep weg. Weg naar huis. Ik zou chocolade kopen, cola, chips, ijs en janken in me bed. Ik stapte de bus uit en liep onze straat in totdat in een welbekende auto zag staan. Ik liep dichtbij en zag Farid zitten. Farid??? Gauw liep ik naar hem toe en tikte op de raam. Hij was zowat weg gesukkeld van de slaap. Hij schrok van mij en deed het raampje naar beneden. "Malika!". Hij stapte uit en kwam voor me staan. "Farid, hi.. hoe lang sta je hier al?". Farid knipperde met zijn ogen. "Sinds de ochtend. Ik durfde niet aan te bellen en hoopte dat ik je gewoon toch zou zien. Ik wil checken of alles goed ging met jou". Ik zette een stap naar achteren. "Ben je daarvoor helemaal hier naartoe gekomen?". Zei ik. "Eh ja, je nam niet op en je telefoon stond uit". Ik moest eerlijk bekennen, dat ik het wel erg superlief vondt van hem. "Het gaat wel goed, hamdoulah. En met jou?". Zei ik. "Nu wel". Zei hij. Ik draaide met me ogen. "Farid, alsjeblieft... hou daarmee op..". Hij onderbrak me meteen. "Sorry, sorry.. ik weet dat je iemand al hebt en het was ongepast van mij. Excuses." Zei hij. Ik keek hem aan. "Ik eh heb niemand, meer..". Zei ik. Farid keek me ineens aan. "Wat?". Zei hij. "Nou ja zoals ik het zeg. Ik zou verloven zelfs. Een maand geleden en eh Ismael heeft het verbroken". Zei ik met een trilling in mijn stem. Farid wees naar het bankje in de park. "Zullen we even daar zitten?". Ik knikte nee. "Liever niet.. ik ga die park niet in, sinds wat daar gebeurt was." Zei ik. "Maar nu ben ik bij je Malika, kom." Zei hij zachtjes. Ik zuchte en liep met hem mee. Ik kreeg weer een déjà vu met Mounir en liep gauw naar het bankje, om het maar gedaan te hebben. Toen.. toen vertelde ik Farid alles. Van het moment dat ik daar wegliep toen, tot de dag dat Ismael er een punt achter heeft gezet. Natuurlijk moest ik soms huilen maar het fijne was dat, Farid mij liet praten. Ik dacht aan onze eerste keer samen. In dat kleine restaurantje, maar die de meeste lekkerste eten kon maken. Het voelde een beetje als toen. Maar dan zonder mijn verbrande handen, papa, Mina, Souhaila... het voelde dit keer zoveel beter. Ik hoefde niet achterom te kijken. Opzij te kijken. Bang te zijn dat ik werd bespiedt. Nee, totaal. Ik was gewoon veilig bij Farid. Zo voelde het. "Wat een klootzak zeg. Bah...". Farid was natuurlijk over de rooie. Maar bij het onderwerp verloven leek hij nogal van z'n stuk gebracht. "En hoe zit het met jou en eh Rania? Hebben jullie het nog goed gemaakt?". Farid keek me aan. "Malika, Rania heb ik niet gezien sinds die dag dat ze die streek uithaalde. Dus nee. We hebben niks en we zullen ook nooit wat met elkaar hebben". Ik keek hem aan en keek verbaast. "Wat?? Ik heb al die tijd gedacht dat jullie nog steeds samen waren??". Ik voelde me een domme oen! Al die tijd. "Nee, nee Malika, nadat ze mij die streek leverde en jou problemen zo aan ma vertelde, sindsdien wilde ik niks met haar te maken hebben. Ze schijnt volgens ma zelfs weer een ander te hebben. Ben benieuwd hoe lang het duurt voordat ze die weer aan de kant zet.." zei Farid. Ik keek hem aan en hij keek strak voor zich uit naar de kleine vijvertje. De baby eendjes van toen, zijn nu grote, sterke eenden geworden die de hele tijd kwekken. Uit het niets schoof ik langzaam naar hem toe, keek hem aan en ik kuste hem. Ik voelde zijn hand op mijn wang en kuste hem zo hartstochtelijk totdat ik geen adem kreeg. Ik deinste naar achteren en keek hem aan. "Shit.. sorry.. sorry!" Ik stond op en rende naar huis. Zo rende ik deze park uit om Mounir te ontvluchten en zo ren ik er nu uit om Farid te ontvluchten, maar ik was blij, superblij dit keer. "Malika.. malika!". Hoorde ik hem roepen, maar ik kon niet stilstaan. Ik schaamde me voor wat ik net had gedaan. Alhoewel hij wel bijna 200 km hiernaartoe heeft gereden. Voor mij! Ineens bleef ik stokstijf staan en draaide me om. Hij rende naar me toe en kwam voor me staan. Hij hieldt mij vast en kuste me dit keer zelf. "Malika.. ik heb al die tijd alleen aan jou gedacht! Ik ging kapot toen ik je zag met die... sukkel. Alsjeblieft zeg dat jij ook hetzelfde voelt. Je hoeft het alleen te zeggen, dan ben ik de gelukkigste man van deze hele wereld. Alsjeblieft". Ik keek hem aan en knikte. "Het lukt me niet Farid. Ik zit nog vol verdriet en angst.." zei ik. "Laat mij dan helpen. Laat mij dan voor jou zorgen. Alsjeblieft. Niemand komt meer tussen ons. Ok?". Ik keek hem aan en wilde écht zijn woorden geloven. "Maar je moeder Farid. Je hebt gezien hoe ze erover denkt toen je me alleen verzorgde laat staan als we samen zijn!" Ik voelde me ineens zo anders. Farid was mijn held, mijn grote liefde. Zijn blik naar mij toe, op de allereerste dag dat ik hem zag, zat nog in me geheugen gegrift. Ismael.. was ik wél verliefd op hem? Was het niet zo dat ik alleen geliefd wilde worden door een man. Omdat ik vaderliefde tekort kwam. Farid niet meer kon krijgen? De puzzelstukjes vielen allemaal in elkaar. "Farid, ik hou van jou". Zei ik ineens. Farid keek me aan.. "zeg dat nog eens, want ik heb het niet gehoord door die rot eenden daar". Grapte hij. En toen zei ik het nog eens en nog eens. Hij tilde me op. "Ik zal je nooit meer loslaten. Ik hou ook van jou!".

    Er naderde een auto en we lieten elkaar snel los. De auto stopte en Salim stapte eruit. "Shit, Salim!". Zei ik tegen Farid. Farid keek me aan. "Shit? Geweldig juist!". Hij liep naar Salim toe en ik wilde hem tegenhouden, hij trok me aan mijn hand en Salim keek ons ineens beiden verbaast aan. "Malika? En.. hoe heet jij ook alweer?". Zei Salim. Zijn ogen gleden naar onze handen die verstrengeld in elkaar zaten. "Wat is dit?". Vroeg Salim. "Salim. Ik kom morgen je zusje om hand vragen. We zullen er om zes uur zijn". Salim en ik keken Farid verbaast aan. Hij kuste mijn hand en liep naar zijn auto. Salim was helemaal verward. "Malika, wat is dit..?" Zei hij. Ik beet op me bovenlip en hief me schouders op. "Morgen hé, dan komt hij. Ik ga trouwen broer." Salim schudde zijn hoofd en zei, "Jullie twee, ik heb het altijd geweten. Jallah, we moeten praten hoe en wat en wat is er met die ene gast gebeurt?" Zei Salim. Ik keek naar Salim. "Die werd het een beetje te heet onder de voeten broer." Salim begreep er niks van en ik dacht aan één ding. Farid! Ik hoorde een appje binnen komen en mijn hart smolt.

    Als ik het zo niet doe, komt er nooit wat van lieverd, ik heb altijd van jou gehouden. Altijd. Vanaf de eerste dag dat ik je zag, viel jij me op. Ik laat je nooit meer los. Sorry dat ik niet op de knieën ben gegaan zoals het hoort. Maar ik beloof je dat ik je de gelukkigste vrouw van de hele wereld ga maken Malika. Ik wil je nooit meer kwijt. Nooit meer. Tot morgen.

  5. #620
    MVC Lid

    Reacties
    3.298
    11-01-2011

    Veel lees plezier schatjes en sorry voor de late vervolgjes! ❤❤❤

  6. #621
    ❤ in ruste

    Reacties
    17.390
    10-01-2009

    MVC Premium MVC Premium
    Citaat Geplaatst door pureglossy Bekijk reactie
    miauw
    Citaat Gewone_broeder, lid van de week ♥️Although hurt, I also found that hurt people can love in the most beautiful and pure way. Khattabi_bilal mabrouk eid van harte gefeliciteerd Eid ul fitr lid van 2020!

  7. #622
    ❤ in ruste

    Reacties
    17.390
    10-01-2009

    MVC Premium MVC Premium
    Citaat Geplaatst door pureglossy Bekijk reactie
    Veel lees plezier schatjes en sorry voor de late vervolgjes! ❤❤❤
    Dank je wel hbiba! Super dat je (ondanks dat eid ul fitr net geweest is) aan ons hebt gedacht! ♥️♥️♥️





    Love is in the air
    Citaat Gewone_broeder, lid van de week ♥️Although hurt, I also found that hurt people can love in the most beautiful and pure way. Khattabi_bilal mabrouk eid van harte gefeliciteerd Eid ul fitr lid van 2020!

  8. #623
    MVC Lid

    Reacties
    409
    31-07-2019

    Zo lief dat je zulke grote vervolgen hebt geschreven!
    Married and children!

  9. #624
    ❤ in ruste

    Reacties
    17.390
    10-01-2009

    MVC Premium MVC Premium
    ♥️
    Citaat Gewone_broeder, lid van de week ♥️Although hurt, I also found that hurt people can love in the most beautiful and pure way. Khattabi_bilal mabrouk eid van harte gefeliciteerd Eid ul fitr lid van 2020!

  10. #625
    MVC Lid

    Reacties
    179
    19-12-2013

    Eindelijk ze zijn samen. Was het wachten waard. Je bent geweldig Up up

  11. #626
    ❤ in ruste

    Reacties
    17.390
    10-01-2009

    MVC Premium MVC Premium
    Hopelijk blijven ze samen ♥️ ben benieuwd naar de reactie van zijn moeder...handvragen om klokslag 18:00...spannend!
    Citaat Gewone_broeder, lid van de week ♥️Although hurt, I also found that hurt people can love in the most beautiful and pure way. Khattabi_bilal mabrouk eid van harte gefeliciteerd Eid ul fitr lid van 2020!

  12. #627
    MVC Lid

    Reacties
    3
    03-03-2017

    Spannend