1. #1
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.660
    11-01-2011

    Onvergetelijke liefde..

    VERHAAL IS AF!

    Ok, ten eerste normaal struin ik door dwvdmv of spiek ik bij actualiteiten maar eigenlijk zit ik al zo lang met een verhaal in mijn hoofd die ik vertellen wil! Ik zie en heb gemerkt dat de animo hier wel sterk afgenomen is dat terwijl deze forum vroeger echt veel lezers had waaronder ik!

    Dit verhaal is een mix van fantasie en sommige stukken en/of situaties zijn waar gebeurt. Ik ga geen inhoudsopgave neerzetten of hoofdpersonages neer zetten.. just read the story and if you like it dan ga ik door..


    Off we go!

    "ik zie op jou cv dat je flink wat werkervaring hebt, maar qua opleidingen.." verstrakt keek ik naar de vrouw die voor mij zat. Zelfverzekerd, blond haar strak in de knot, totaal geen make up alleen ietsje blush of het kan door dit bizar hete kantoortje komen dat haar wangen zo gloeien.. Priscilla lees ik af op haar naambordje. Ik gok dat ze zo'n 45/50 moest zijn. Ze rookt veel dat lees ik uit haar vingers en rimpels. Me broertje rookt als een ketter. Rokers hebben dezelfde trekjes op de één of andere manier. En ja van veel roken krijg je rimpels basta. "Ehm mevrouw.." onderbrak ze me bij me gedachten. "Ik vertrouw je op je werkervaring dus neem ik de proef op de som.. kan je aanstaande maandag komen proef draaien met een collega?" "Eh ja, prima dank je wel.."

    We schudden elkaar de hand en maken een afspraak voor de contracten en liepen we ieders eigen weg. Het is een schoonmaak baan. Wat doen ze tegenwoordig vreselijk moeilijk bij sollicitaties. Ik maak al mijn hele leven schoon bij mensen, ziekenhuizen, zo moeilijk is het niet. Maar tegenwoordig heb je voor alles een opleiding nodig. Nederland, het land van papieren. Thuis aangekomen zet ik wat thee op en blijf ik even kijken naar de foto op de dressoir kast. Toen ik gelukkig was.. een foto waarin ik te zien ben met mijn dochtertje ze was twee jaar op de foto en die helaas overleden is.. snel klap ik de foto dicht en glijden de tranen over mijn wangen. Dit jaar zou ze vijf worden. Mijn lieve Sofiaatje.. de tranen vallen op de vloer. De knetterende waterkoker haalt me uit gedachten en ik zet thee.

    Mijn naam is Ahlam. 34 jaar. Moeder, werkloos, en ik heb een vreselijke tijd achter de rug. Ik heb veel verdriet moeten verwerken en nog steeds. Ik ben door alle depressies, stress mijn baan kwijt geraakt. Maar het meeste wat ik kwijt ben is mijn lieve Sofia. Ze zijn er te laat achter gekomen. Ongeneeslijk ziek klonk het toen uit de mond van de Oncoloog. Mijn man, of ex man.. kon niet met het verdriet goed omgaan. Dronk zijn verdriet weg terwijl ik hulp zocht bij Allah. Niet alleen voor geduld maar ook voor mijn ex man. Uiteindelijk was ik in één klap mijn gezin kwijt. Mijn leven in een notendop.



    Bij interesse zal ik in sha Allah verder gaan

  2. #2
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.660
    11-01-2011

    Niemand? Haha

  3. #3
    المملكة المغربية ♥️

    Reacties
    19.010
    10-01-2009

    MVC Premium MVC Premium
    Check je hoekje ❤
    Moge Allah azza wa jall jullie harten vullen met zijn liefde & barmhartigheid.♥️Allah ya7afdék Vôtre Majesté Vive Sidna

  4. #4
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.660
    11-01-2011

    Citaat Geplaatst door prinses3arbia Bekijk reactie
    Check je hoekje ❤
    Dank je wel

  5. #5
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.660
    11-01-2011

    -dubbel-

  6. #6
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.660
    11-01-2011

    Ik plaats nog even wat mocht ik daarna geen animo hebben dan stop ik ermee




    Door mijn gedachten heen vergat ik de hete glas thee die ik vast had en liet de glas spontaan vallen. Ik probeerde de glas nog te pakken maar idiote actie natuurlijk. Overal muntthee.. op dat moment gaat mijn mobiel over "mama" lees ik af op het schermpje.. helemaal vergeten! Na mijn sollicitatie gesprek zou ik met mijn moeder naar de dokter gaan. Mijn twee broertjes Fahim en Nordin, een tweeling met twee super verschillende karakters woonden nog bij ma. Meegaan naar een afspraak ho maar. Ergens heb ik het gevoel dat sinds de dood van Sofia iedereen een stukje van binnen dood is gegaan. Ik kan er mijn vinger niet op leggen, maar ik merk alleen niet bij mezelf verdriet. Verdriet heeft ons allemaal helaas in zijn greep genomen. Ik mis mijn vader Allahirhamhoe. Wat mis ik hem..

    Ik ruimde de thee snel op en de glas die wonder boven wonder nog heel was ondanks de harde tegels spoelde ik af. Ik verrichtte het Dhor gebed en bekeek mezelf nog snel in de spiegel. Snel mijn gebedskleren uit en ik trok dezelfde kleding aan als bij mijn sollicitatie gesprek. Geen tijd om mijn kast nog in te duiken. Over exact een half uur moesten we al bij de dokter zijn en aangezien het vrijdag is en altijd hier in de grote stad extra druk is in het verkeer hoopte ik dat ik het nog zou halen. Ik heb niet eens opgenomen besefte ik later en sprak gauw een voice appje in dat ik onderweg was. Mijn hijaab, pastel roze heb ik subtiel over me heen geslagen aangezien ik het speldje altijd kwijt raakte en totaal geen tijd had om te zoeken of een nieuwe te pakken.

    Ik haat dokters. En dat is nog zacht uitgedrukt. Ziekenhuizen, naalden er hangt gewoon een angstig geur. Komt ook door de dood van Sofia. We waren 24/7 in het ziekenhuis. Ik glijdt weg in gedachten. Alweer. "Mevrouw Marzoki" klonk er uit een deuropening. Mijn moeder stond op en we liepen samen naar de huisarts..

    "Yemma, je moet echt ophouden met brood eten en die troep!" Zei ik boos in de auto. Mijn moeder was stil. Wederom is de suiker van ma aan de te hoge kant. Marokkaanse mentaliteit brood, laat eten, niet bewegen.. een diëtist helpt niet en nu denken ze zelfs aan insuline spuiten als het zo doorgaat. Mijn moeder zweeg de hele weg terug naar huis. Net voordat ik de straat in wilde rijden om te parkeren keerde ik de auto om. Mijn moeder keek me met grote ogen aan "ahlam wat doe je?" In het berbers. Ik zei helemaal niks. Na een half uur herkende ze de straten en gebouwen.. een glimlach verscheen op haar gezicht. Ik parkeerde de auto met uizicht op zee. Ma is gek op de zee. Hier kwamen we vaak samen. Na de dood van mijn vader en dochter. Ze snoof de lucht diep naar binnen en we gingen op een bankje zitten. Ik legde mijn hoofd op haar schouder en ik hoorde haar zachtjes soerahs lezen..

  7. #7
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.660
    11-01-2011


  8. #8
    المملكة المغربية ♥️

    Reacties
    19.010
    10-01-2009

    MVC Premium MVC Premium
    Voel de zeebries en hoor de golven...keep going
    Moge Allah azza wa jall jullie harten vullen met zijn liefde & barmhartigheid.♥️Allah ya7afdék Vôtre Majesté Vive Sidna

  9. #9
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.660
    11-01-2011

    Citaat Geplaatst door prinses3arbia Bekijk reactie
    Voel de zeebries en hoor de golven...keep going
    Ik heb een fan haha

  10. #10
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.660
    11-01-2011



    Ik sprong zowat overeind toen ik de wekker van mijn telefoon hoorde overgaan. Het hele weekend heb ik bij mijn moeder gelogeerd en gisteren, zondagavond was ik weer thuis gekomen. Ik keek op de wekker en zag 06:30 uur.. Fadjr gebed heb ik niet eens gebeden omdat ik zo diep sliep. Ik strompelde uit mijn bed en nam een heerlijke warme douche. Als je zo lang niet gewerkt hebt voelt dit aan als een marteling eigenlijk. Na het gebed en een nogal sterk vies bakje koffie trok ik mijn jeans aan en een truitje. Mijn hoofddoek deed ik in een knot en aangezien het midden zomer is nam ik een dun vestje mee. Ik reed richting werk en na drie kwartier rijden parkeerde ik mijn auto voor hetzelfde gebouw als afgelopen vrijdag. Ik liep naar binnen en zag al wat mensen staan. Ik tikte op een deur en hoorde "kom binnen" dezelfde mevrouw alleen dit keer met veel papieren op het bureau. "Goedemorgen" zei ik en mevrouw wees naar de stoel. "Ik heb alvast wat contracten ondertekend en je mag zo meteen mee lopen met een collega" zei ze terwijl ze opstond om iets uit de kast te halen. "Dit jasje moet je ten alle tijden dragen als je bij de klanten shoonmaakt, het is ons visitekaartje" zei ze met een brede glimlach. Ik glimlachte terug en las de contracten zorgvuldig. Na 5 minuten ondertekende ik de papieren en vertrok ik met het jasje naar het kantoortje ernaast. Er werd open gedaan door een nogal forse hollandse dame. Ze stelde zich voor als Maria en we liepen samen naar onze eerste klant."Je wordt vandaag ingewerkt en daarna mag je het allemaal zelf doen. Een kind kan de was doen" zei ze met hese stem. Ik knikte alleen maar en we liepen naar buiten. "Ik heb eigen vervoer" zei ik waarop ze vroeg mee te rijden aangezien ze anders met het OV moest gaan.

    Ik tikte de opgegeven adres in mijn navigatie en zag dat het een half uurtje rijden was. Gelukkig zitten er reiskosten bij. We kwamen aan bij een groot gebouw. Ik wist dat het kantoren waren die we moesten schoonmaken maar zo'n groot gebouw. De hal was mega groot en ik voelde me zo'n kleine muis. Toevallig zie ik een man lopen met het logo van het bedrijf waar ik ook werk. Hij was druk bezig met een apparaat de hal schoon te maken. Ik hieldt even opgelucht adem. Mijn collega Maria zag dit en schoot in de lach. "Dat is meer voor mannen schat. Jij krijgt je rooster na deze dienst" zei ze. Ik volgde haar en we stapte een lift naar binnen. Etage 15. Ohja, etage 15. Ik was helemaal vergeten dat ik hoogtevrees had. Mijn adem stokte toen de lift maar niet wilde stoppen met stilstaan. Me benen werden week en de grond onder mijn voeten voelde ik niet meer. In vergelijking met mijn collega die met een stevige, zelfverzekerde houding stond leek ik een berggeit. Eindelijk de lift stopte en we kwamen in een brede, ruime hal die drie uitgangspunten heeft. Drie lange gangen en aan weerskanten blijkbaar kantoren. De ruime hal zelf had, plafond tot vloer ramen waardoor je een duidelijk beeld had van de wereld daarbuiten. Maria was bezig met wat formulieren en ik liep alsof ik werd mee getrokken naar één van de ramen. Ik keek naar buiten en ik kreeg het spaans benauwd. Nee, dit ga ik niet trekken. Ik heb in mijn leven nooit gevlogen. Hierom. Hoogtevrees. Ik stapte gauw naar achteren en botste hard tegen een persoon aan. Ik verontschuldigde mij terwijl ik me omdraaide en op dat moment had ik hetzelfde gevoel als in de lift. Dit keer kreeg ik het niet alleen Spaans benauwd door mijn domme actie maar ook warm. Mijn benen werden week en de grond onder mijn voeten voelde ik niet. Ik keek in de 2 mooiste blauwe ogen die er maar bestonden..

  11. #11
    المملكة المغربية ♥️

    Reacties
    19.010
    10-01-2009

    MVC Premium MVC Premium
    Leuk!
    Moge Allah azza wa jall jullie harten vullen met zijn liefde & barmhartigheid.♥️Allah ya7afdék Vôtre Majesté Vive Sidna

  12. #12
    ....

    Reacties
    550
    04-03-2011

    Girlllll fan nummer 2 meld zichhhh ga door
    Terwijl je met trots loopt over de aarde, onthoud: Vandaag ligt de grond onder je, morgen zal de grond over je heen liggen.

  13. #13
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.660
    11-01-2011

    Hi santje! Welkom

  14. #14
    المملكة المغربية ♥️

    Reacties
    19.010
    10-01-2009

    MVC Premium MVC Premium
    Ik dacht yes volgende deel is geplaats
    Moge Allah azza wa jall jullie harten vullen met zijn liefde & barmhartigheid.♥️Allah ya7afdék Vôtre Majesté Vive Sidna

  15. #15
    المملكة المغربية ♥️

    Reacties
    19.010
    10-01-2009

    MVC Premium MVC Premium
    Citaat Geplaatst door pureglossy Bekijk reactie
    Ik heb een fan haha


    Je hebt talent,blijf schrijven
    Moge Allah azza wa jall jullie harten vullen met zijn liefde & barmhartigheid.♥️Allah ya7afdék Vôtre Majesté Vive Sidna