Ibn al-Athir levert over in 'al-Kaamil fil-Tarikh':



وَأَقْسَمَ عُمَرُ أَنْ لَا يَذُوقَ سَمْنًا وَلَا لَبَنًا وَلَا لَحْمًا حَتَّى يَحْيَا النَّاسُ . فَقَدِمَتِ السُّوقَ عُكَّةُ سَمْنٍ وَوَطْبٌ مِنْ لَبَنٍ ، فَاشْتَرَاهَا غُلَامٌ لِعُمَرَ بِأَرْبَعِينَ دِرْهَمًا ثُمَّ أَتَى عُمَرَ فَقَالَ : يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ قَدْ أَبَرَّ اللَّهُ يَمِينَكَ وَعَظَّمَ أَجْرَكَ ، قَدِمَ السُّوقَ وَطْبٌ مِنْ لَبَنٍ وَعُكَّةٌ مِنْ سَمْنٍ ابْتَعْتُهُمَا بِأَرْبَعِينَ دِرْهَمًا . فَقَالَ عُمَرُ : أَغْلَيْتَ بِهِمَا فَتَصَدَّقْ بِهِمَا فَإِنِّي أَكْرَهُ أَنْ آكُلَ إِسْرَافًا . وَقَالَ : كَيْفَ يَعْنِينِي شَأْنُ الرَّعِيَّةِ إِذَا لَمْ يُصِبْنِي مَا أَصَابَهُمْ


In een periode, tijdens de Khilafah van Omar ibn al-Khattaab kwam armoede en hongersnood.

Omar weigerde toen vlees en zuivelproducten te eten , tot de mensen onder zijn regering het konden veroorloven.

Iemand bracht hem iets daarvan en hij zei: "neem het mee en geef het uit aan de armen."

En hij zei: "Hoe kan ik medelijden voelen met de mensen onder mij, als mij niet treft, wat hen wel treft???"