+ Reageer
Pagina 2 van 36 EersteEerste 1 2 3 4 12 27 ... LaatsteLaatste
16 tot 30 van 528
  1. #16
    Stouterd

    Reacties
    1.110
    08-08-2005

    Ik voelde twee handen die me droegen maar ik was veel te duizelig om te beseffen wat er precies was gebeurd.



    Plotseling werd ik wakker en bij het open doen van mijn ogen zag ik mijn tante, en mijn nidchtjes en andere mensen gebogen over me.
    Ik bevond me op de bank in de woonkamer.
    Safia keek me bezorgd aan.
    Ik zag haar lief gezichtje en ik glimlachtte.



    Maar ze bleef verdrietig kijken.
    En plots besefte ik het weer, oom is dood.

    Ik lichtte mijn hoofd op en ik omhelsde Safia.
    Zij omhelsde me ook stevig en we begonnnen hard samen te huilen.
    Het voelde even alsof onze zielen even samen was gesmolten.



    En iedereen in de kamer begon weer hard te huilen.
    Het moest hartverscheurend zijn voor de mensen om twee kinderen te zien die zo
    verdrietig in elkaars armen uithuilden.

    Bij de begravenis van mijn oom waren er honderden mensen gekomen.
    Hij was heel erg geliefd onder de mensen.



    Er waren ook vele staatslieden, ik zag zelfs de braziliaanse man.
    Hij keek ook heel verdrietig. Onze straat zat vol met mensen die allemaal naar de moskee
    gingen om de djanaza gebed te doen voor mijn oom.



    Het was een zwarte dag in mijn leven toen mijn oom overleden was.
    Hij was als een vader voor me.
    De dagen die daarop volgden waren trieste dagen.
    Er ging geen dag voorbij dat mijn tante niet huilde.
    Soms probeerden wij haar te troosten maar het mocht niet baten.
    Omdat mijn tante niet in staat was om te koken trokken haar beide zussen;
    tante Yamina en tante Laila tijdelijk bij ons in.

    Ze kookten voor ons en maakten het huis schoon.
    Het huis was bijna elke dag vol met familieleden.
    De andere nichtjes en neefjes liepen daar ook rond.
    Mijn neefjes gaven een welkome afleiding.
    We speelden samen en spraken veel over de gewone dingen.
    Niet over de dood van mijn oom. Je weet hoe kinderen zijn,
    ze gaan al heel gauw tot de orde van de dag terwijl de ouders
    de hele dag verdrietig doen.

    En dan waren er ook nog de nichtjes.
    Zoubida was een nichtje van mijn eigen leeftijd,
    Ze was ook tien en ging vaak bij mij in de buurt zitten.
    Ze vond me leuk en dat kon ik weten omdat ze vaak aan mijn kleren zat
    en ze probeerde me te treiteren.

    Safia kon dat niet waarderen, ze deed dan heel raar tegen me.
    Ze begon me bij haar weg te trekken en als ik niet wegging gaf ze me
    een klap zodat ik achter haar aan zou hollen.
    En als ik dat niet deed kon ze de hele dag sacherijnig doen.

    Mijn nichtje Iman trok zich vaak terug in haar kamer met de oudere nichten.
    Naima was een nicht van 14 jaar, net een jaartje ouder dan Iman.
    Zij zat dan ook in de kamer met Iman en ze probeerden zo afleiding te zoeken van
    de trieste situatie.

    Op een dag hoorde ik Naima me roepen vanuit de kamer van Iman.
    Ik hoorde Iman zeggen, sssht laat hem nou maar.
    Maar bij het horen van haar stem liep ik de kamer binnen.
    Riep je me, vroeg ik.
    Naima was best een mooie meid en stiekem vond ik haar als kleine jongen toch heel leuk.
    Ze was voor mij een volwassen meid.
    Ik kon die kleine meisjes niet altijd verdragen maar een oudere meid als Naima vond ik toen wel interessant.



    Kom hier, zei Naima.
    Ik hoorde dat je een gave hebt, zei ze.
    Gave? Zei ik schuchter, wat bedoel je?
    Ach het woord doet de ronde dat je wonderen met je handen kan verrichten of zo.
    En deze stomme nicht Iman van me beweerd dat het allemaal fabeltjes zijn.

    Uh, ik ik weet niet… stotterde ik.
    Ik keek naar haar en Naima zag er zo volwassen uit voor haar leeftijd.

    Ze had al lichtelijk wat borsten en prille rondingen die zelfs mij toen niet onberoerd lieten.
    Kom, zei ze, raak me hier aan ik heb pijn hier bij mijn binnen dijen.
    Ze pakten mijn hand en legde het op haar blote dij.
    Want ze had haar rokje iets omhoog getrokken.

    Ik schrok en wou mijn handen weg halen maar ze hield het vast.
    Naiiiimaaa, zei Iman boos, laat hem met rust erge kind.
    Naima begon hard te lachen.
    Ik kreeg een rode hoofd, trok mijn hand terug en rende de kamer uit.
    Ik hoorde Iman nog harde woorden tegen haar zeggen.
    Maar Naima’s gelach overstemde haar woorden.

    Tante Laila kwam af op het geluid en zag me de kamer uit rennen.
    Ze trok de deur open en keek Naima reprimandend aan.
    Naima, ben je weer kleine kinderen aan het pesten?
    Wil je alsjeblieft je rustig houden, je gelach is binnen te horen, hshouma!!
    Ouiiliii, mensen zijn verdrietig en jij gedraagt je als een groot kind met je gelach!!

    Ik rende mijn kamer in en trok de deur achter me dicht.
    Ik ging op mijn bed onder de dekens liggen.
    Ik was gechockeerd. Dat beeld van Naima’s opgetrokken rokje en haar zachte dijen
    bleven me bij. Ik kon niet helder nadenken meer.
    Dit was mijn eerst aanvaring met sexualiteit die me in de war maakte.
    Ik had hiervoor nooit zo over meisjes gedacht,
    maar Naima was zo een ondeugende meid.
    Mijn handen trilden en ik wist als tienjarig jongetje niet met die gevoelens om te gaan.

  2. #17
    Stouterd

    Reacties
    1.110
    08-08-2005

    Ik was 16 geworden. Mijn ietwat serieuze karakter maakte het dat ik niet zo vaak omging met jongens uit de omgeving en mijn teruggetrokken leven als student liet niet veel tijd over om veel uit te gaan.
    Sporadisch was er een trouwfeest en ik had het niet zo door maar Safia vertelde me dan als we thuis waren hoeveel meiden wel over me had gesproken en hun ogen niet van me af kon houden.
    Ik glimlachtte en sprak er dan niet over.

    Safia die al een meid van 14 was geworden zat in haar prille pubertijd.
    En ik bemerkte een lichte jaloezie en een soort aanhankelijkheid naar me toe.
    Als samen opgegroeide kinderen zag ik haar meer als een zus dan een nicht.
    Maar ik wist dondersgoed dat we geen bloedband met elkaar hadden.
    Des te verwarender het ook was als ze affectie naar me toe liet doorschemeren.
    Ik zag het meer als een jonge zus die tegen haar oudere broer opkeek.



    Iman, die nu 19 was en rechten studeerde, zat heel vaak in haar slaapkamer te studeren.
    Ze was ook regelmatig van huis, wat me deed vermoeden dat ze ergens een vriendje had.
    Maar tante hield haar vaker in de gaten en zei dat ze eigenlijk beter kan gaan trouwen.
    Ze was van huwbare leeftijd en volgens haar wilt geen man een advocate als vrouw.
    Mijn tante was een beetje van de oude stempel en leek zich niet zo bewust dat de wereld
    heel veel was veranderd de laatste jaren. Vrouwen maken net zoveel carriere als mannen en vaak zochten ze het leven in het buitenland.

    Hoogopgeleide vrouwen gingen bijvoorbeeld naar America, Frankrijk of Canada. Daar trouwden ze regelmatiger met niet Marokkanen die ook bijvoorbeeld artsen of rijke advocaten waren. Maar veel vaker gebeurde het dat meiden een hoge opleiding had en uiteindelijk trouwde, kinderen kreeg en toch als moeder van vier kinderen thuis eindigde.
    Ik zeg niet dat het ene beter is dan het andere maar het zijn de keuzen die hun maken in hun leven.
    Beide hebben voor en nadelen.



    De stuwardessen bleven het langst vrijgezel. Weinig Marokkaanse mannen wilden een vrouw die te vaak van huis was. En de meeste vrouwen die ervoor kozen om stuwardessen te worden waren ook vrouwen die graag de vrijheid opzochten. En vliegen naar verre landen gaven hen die mogelijkheid en het huwelijk stelden ze ook maar graag uit omdat het vaak het einde van de avonturen betekende.

  3. #18
    Stouterd

    Reacties
    1.110
    08-08-2005

    Een van die vrouwen die kozen om stuwardess te worden was Naima.
    Naima was zoals ik vertelde een meid die vrij van geest was en aan haar blije karakter
    kon je zien dat ze van het leven hield. Ze hield van grappen uithalen en nam regels niet zo serieus.
    Als het haar vrijheid in de weg stond gooide ze het overboord.
    En omdat ze heel close was met Iman kwam ze Iman regelmatig halen om “in de stad wat te gaan drinken”. Dat was de excuus wat ze altijd gaf als ze Iman een studie break wou geven.
    Mijn tante kon dat niet altijd waarderen, want vaak kwamen ze weer te laat thuis.
    Maar ja ze was al volwassen en mijn tante kon er niet teveel van zeggen.
    Sinds mijn oom overleden is, worden de regels niet erg nauw meer genomen had ik de indruk thuis.
    Ik probeerde ook niet de man in huis te spelen want ik was toen pas 16 en ik wist dat ik een meid van 19 niet veel kon imponeren met mijn zogenaamde man in huis te spelen.

    Op een avond zat ik te studeren en ik hoorde zoals vaker Naima bij ons thuis komen.
    Het was niet zo moeilijk om te merken als ze er was want haar gegiechel en luid gepraat liet iedereen in het huis weten dat ze er was. Ik hoorde mijn tante discuseren met Iman, dat het haar niet verstandig leek om weer de hort op te gaan met Naima en dat ze wist hoe laat ze vorige keer thuis kwam.

    Ik probeerde te concentreren en mijn boeken te lezen maar kon niet helpen om de gesprekken te horen.
    En tijdens het luisteren naar de argumenten van Iman naar tante toe vloog de deur van mijn slaapkamer open. En Naima stond daar lacherig naar me te kijken.
    Jeetje wat zag zij er opgedoft uit voor iemand die maar wat gaat drinken in de stad.

    Ha hier zit de man van het huis midden in de studieboeken.
    Zeg, moet je je grote zus niet de les gaan voorlezen?
    Tegen haar zeggen dat ze beter niet met me om kan gaan.
    De losbol van een nicht die van plan is haar op de verkeerde pad te zetten?
    Ze kwam op het bed naast me liggen en keek me plagerig aan.



    Hoi Naima, zei ik schuchter, je uh je bent geen losbol hoor vind ik.
    Ha ha ha, lachtte ze, jij zou geen losbol kunnen herkennen kleine heiligerd, zei ze plagend.
    En hoe kan ik je van je kwaal afhelpen, zei ze lachend.
    Kkwaal, welke kwaal zei ik schuchter.
    De kwaal van saai zijn, nooit eens gaan leven, je hele dag met je hoofd in de boeken...
    Zeg eens knappe jongen, heb je nog geen vriendinnetje, vroeg ze uitdagen.
    Nee, zei ik.
    Ha, je weet niet wat je mist Nordintje.
    Ze stond op en liep snel naar de deur en draaide het op slot.
    Ze begon te lachen en ik zag aan haar ondeugende gezicht dat ze me weer in verlegenheid ging brengen.

    Ze liep naar me toe en trok me omhoog.
    Want ik lag op bed mijn boeken te lezen.
    Ze pakte mijn beide handen en liep naar achteren en met haar rug tegen de deur trok ze me tegen haar aan.



    Kijk Nordin, dit is wat je mist.
    Ze drukte me tegen haar lijf aan en haar borsten druktten tegen de mijne aan.
    Ze fluisterde in mijn oren, je bent nog maagd he, zeg eerlijk.
    Mijn ogen verwijdde zich en mijn hart bonkte tegen mijn keel.
    Naima, niet doen tante is hiernaast bij Iman, fluisterde ik terug.
    Nou en, zei ze, je wordt bang van vrouwen he, volgens mijn ben je eigenlijk homo.
    Ik keek nu met gefronsde ogen en voelde me een beetje beledigd.

    Nou, volgens mij vind je het niet leuk als ik dat zeg maar bewijs dat ik geen gelijk heb.
    Op dat moment begon ik een beetje geirriteerd te raken.
    Deels omdat mijn tante zo dichtbij was en ze zou ons kunnen horen.
    En wat zou ze er van denken als ze bemerkte dat de deur op slot was.
    Wat zou ze van me denken?
    En deels voelde ik me in mijn mannelijkheid aangetast.
    En ik bedoelde dan niet haar hand die op dat moment mijn kruis vastgreep.

    Ze drukt me harder tegen haar aan en hoe confronterend die situatie was,
    Ik voelde mijn mannelijkheid harder worden en geneerde me.
    Oeoe, kijk kijk je bent hier niet helemaal ongevoelig voor, zei ze nog plageriger.
    Misschien ben je toch geen flikkertje, ha ha.
    Nu maakte ze me boos, ik greep haar vast en met een bovenmenselijke kracht tilde ik haar op
    En gooide haar op mijn bed.
    Haar ogen verwijdde zich en zei, oeoe wow, mijn mannetje heeft toch veel meer kracht
    dan ik me ooit had kunnen voorstellen... hmm.

    Ik keek naar haar en de adrenaline gierde door mijn lijf.
    Ik moest helder denken want god wat zag zij er verleidelijk uit.
    Ik keek haar aan en ze lachte plagerig naar me.

    Even concentreerde ik me en maakte mijn hoofd leeg, ik draaide me om en draaide de deur van mijn slaapkamer weer open. Ik keek in de gang en zag dat mijn tante niet in de buurt was,
    rende naar de wc en draaide de deur achter me op slot.

    Mijn hart zat in mijn keel en ik keek in het spiegeltje wat in de wc hing en ik zag dat mijn gezicht helemaal rood van de blos was en de zweet druipte van mijn gezicht.
    Ik bleef stil en ik hoorde twee paar nagels over de deur van de wc gaan.

    Eventjes later hoorde ik Naima tegen Iman zeggen, ben je klaar, we moeten gaan.
    Mijn tante riep, maak het vandaag niet te laat, Iman, hoor je me?
    En dan hoorde ik de voordeur achter hen sluiten.

    Ik deed de wc deur voorzichtig open en glipte snel de gang op.
    Plots kwam Safia de gang op en kwam oog in oog met me.
    Hi hi, je kijkt alsof je een spook hebt gezien Nordin, zei ze lacherig.
    Ik glimlachtte zenuwachtig en rende mijn slaapkamer binnen en deed de deur snel achter me op slot.

  4. #19
    Stouterd

    Reacties
    1.110
    08-08-2005

    Plotseling hoorde ik geklop aan mijn deur.
    Ik schrok even. Wie is daar riep ik.
    Ik ben het, doe even alsjeblieft open.



    Ik schrok... het was de stem van mijn tante.
    Oh nee he, dacht ik bij mezelf,
    ze zal toch niet gehoord hebben wat Naima bij me had geprobeerd toch?!
    Ik snelde naar de deur en draaide het open.
    Zeg Nordin, ik ga even naar de winkel om wat kruiden te halen en ik kom zo terug.
    Houden jullie je hier rustig want ik ben zo terug, zei tante.

    Uh ja, is goed, zei ik een beetje opgelucht. Ze had dus niks gemerkt van dat tafereel van Naima, dacht ik in mezelf. Ze draaide weer richting de gang en ging weg.
    Ik hoorde eventje later de deur achter haar dicht gaan.
    Gelukkig wat een opluchting dacht ik.
    Ik deed de deur net weer achter me dicht en er werd weer geklopt.
    Kom binnen zei ik, de deur is open.

    Oh Nordin, klonk de zachte stem van safia, kan je me even helpen met mijn huiswerk,
    ik snap iets niet. Ik keek even geirriteerd want ik voelde dat ik vandaag niet rustig kon gaan studeren.
    Safia studeerde economie en had weer eens wat problemen met haar huiswerk.
    Is goed, zei ik. Safia stapte mijn kamer in met een boek met wat multiple choice vragen.

    De vraag luidde: “Prijs plafonds zijn opgelegd stijging prijs boven de vrije markt evenwichtsprijs, Waar of Niet Waar”

    Mijn God, Safia hoe moet ik dat nou weten, jij studeert economy niet ik, zei ik geirriteerd.
    Safia keek me even stil aan en ik zag dat ze verdrietig begon te worden.
    Ik schrok even en voelde een steek door mijn hart door haar verdriet.



    Je doet nooit eens je best voor mij he, zei ze verdrietig.
    Nee joh gekkie, zo bedoel ik het niet.
    Jawel, zei ze, als het iemand anders was, Naima of zo, dan had je haar wel geholpen zei ze nu snikkend.

    Ach kom hier, zei ik en ik pakte haar vast en omhelsde haar.
    Ze begon nu tranen te laten die op mijn schouders vielen.
    Sorry schatje zo bedoel ik het echt niet, ik hield haar strakker vast en kustte haar op haar wangen.
    Ze bleef zo stil in mijn armen en ze snotterde; weet je dat ik ook af en toe aandacht nodig heb, zei ze.
    Ik bleef stil en zei niets.



    Ja, je geeft meer om anderen dan om mij, terwijl ik altijd voor je klaar staat, zei ze snikkend.
    Dit deed me pijn, temeer omdat ze niet beseft dat ik zielsveel van haar hou.
    De woorden van mijn spirituele gids blijven in mijn hoofd rond spoken, dat zij mijn tweelingsziel is.
    Ergens voel ik een grotere veranwoordelijkheid naar haar toe en een liefde voor haar die me bang maakte. Ze kon niet weten dat ik bewust haar van me afhield, gewoon door de angst voor de consequenties.

  5. #20
    Stouterd

    Reacties
    1.110
    08-08-2005

    Weet je, zei ik zacht, zo moet je niet denken Safia.
    Ik hou zielsveel van jou en zou voor jou door het vuur gaan.
    Plots deed ze haar ogen open en ze lichtte haar hoofd op en keek me aan.
    Met betraande ogen glimlachtte ze naar me.
    Ik glimlachtte ook naar haar. Ik streek mijn hand over haar wangen om haar tranen te drogen.
    Ik streek mijn hand over haar haren. Ze begon weer op te lichten.



    Weet je, zei Safia, ik heb er nooit echt met jou over gepraat he..., je gave, ik heb nooit aan jou gevraagd of het echt waar is of zo. Ik hoor mensen er over praten maar ik besef nu dat ik eigenlijk
    meer over wil weten, zei ze.

    Wat wil je er over weten, zei ik.
    Nou, hoe je bijvoorbeeld aan die gave komt en of je alles kan genezen en zo...
    Ik glimlachtte, ik weet het eigenlijk ook niet, zei ik. En of het alles geneest betwijfel ik.
    Ze pakte mijn hand en legde het op haar hart.
    Kan je ook een gebroken hart mee genezen, vroeg ze zacht.
    Ik keek haar genadig aan en vroeg, heb je een gebroken hart dan?
    Ze knikte.
    Ik durfde haar niet te vragen hoe ze aan een gebroken hart gekomen is,
    ik was bang voor haar antwoorden.

    Ik legde mijn handpalm over haar hart en ik begon contact te maken met mijn eigen hart.
    Plots voelde ik een stroom door mijn handen gaan en mijn handpalmen werden warm.
    Wat hierna volgde overtrof mijn stoutste dromen;
    De hele kamer verdween en ik zag alleen Safia voor me, maar ze was een jaar of twintig.
    We stonden tegen elkaar in een omhelzing. Om ons heen was er een mist.

    Maar niet zomaar een mist, het was een mist waarbij elke stofje oplichtte met een soort electriciteit.
    We zweefden in een gewichtloze ruimte. We zoenden elkaar en uit onze lichamen kwam een kleur.
    Een kleur van onbeschrijvelijke schoonheid. Haar kleur was een soort goud en de mijne een soort paars. Onze kleuren steeg boven onze hoofden en vermengde zicht met elkaar.
    Op dat moment leek het net of onze zielen met elkaar samensmolt.



    Het gevoel was onbeschrijvelijk, ik had toen nog geen sexuele ervaring in mijn leven gehad maar als ik het nu zou beschrijven; het was duizend keer meer intenser dan een orgasme.
    Het was een samensmelting die niet alleen het lijf omschreef maar ook het hart, ziel en brein.
    Al haar ervaringen die ze als vrouw ervaarde voelde ik ook en zij ervaarde ook mijn ervaringen.
    Ik wist dat want ik voelde ook wat zij voelde en zij voelde wat ik voelde.
    Een onbeschrijvelijk gevoel van liefde die in elke cel en dna van ons te voelen was.

    We bleven een lange tijd in elkaar verstrengeld, maar vraag me niet hoe lang want elke besef van tijd
    bestond op dat moment niet. Het was meer het eeuwige nu.
    We bedreven de liefde op de hoogste niveau.
    Plots hoorden we een geluid alsof een deur dicht sloeg.

    Plotseling schrokken we. Onze lichamen schokte.
    Oh nee, tante is weer thuis besefte ik.
    Plots merkten we dat we weer in mijn slaapkamer was.
    We deden onze ogen open en merkten dat we elkaar nog omhelsden.
    Safia deinsde naar achteren en ik deed hetzelfde, niet begrijpend wat er zojuist gebeurd was.
    Safia keek me met grote ogen aan en ik begreep dat zij ook hetzelfde had ervaren.
    In een reflex pakte ze haar boek op en liep snel mijn kamer uit en rende naar haar kamer voordat tante ons zou zien.

    Ik ben weer thuis, zei mijn tante luid.
    Ik kuchtte even, jja tante, is het gelukt, zei ik zo onschuldig mogelijk klinkend.
    Ja hoor zei ze, ik ga verder koken.
    Ik zuchtte diep en besefte dat ik en Safia een onbeschrijvelijke ervaring hadden meegemaakt.
    Een ervaring dat we met niemand konden delen omdat woorden tekort schoot.

  6. #21
    Stouterd

    Reacties
    1.110
    08-08-2005

    Later op de avond hoorde ik mijn tante, roepen: Jongens kom eten!!!
    Ik lag op mijn bed met mijn boeken op mijn borst, maar van lezen kwam er niks van.
    Mijn gedachte dwarrelde nog steeds omtrent de intense ervaring van vanmiddag met Safia.

    Ik stond op en liep de gang op en botste bijna tegen safia aan die ook over de gang liep om naar de keuken te gaan. Ze keek me met een andere blik aan dan ik van haar gewend was.
    We keken even iets te lang in elkaars ogen.
    Uh ga maar voor zei ik met een schuchtere stem.
    Ze liep vooruit en keek achter naar mij en gaf me een liefdevolle glimlach.

    We liepen naar de keuken en schoven aan de grote tafel die al door tante was gedekt.
    Hmmm tajin, zei Safia vrolijk.



    Ik heb echt trek dacht ik bij mezelf.
    Kom jongens, schuif alvast aan tafel, zei tante.
    Safia zat tegenover mij en tante legde nog de laatste hand aan het bestek op tafel.
    We konden bijna niet wachten, zo te zien had Safia ook reuzetrek.
    Ze begon gelijk al van de groente te eten.
    Tante keek haar lachend aan en zag hoe vrolijk ze was.
    Ze had een vrolijke gloed om haar, het straalde bijna van haar af.

    Plotseling hoorden we de bel van de voordeur.
    Wacht ik doe wel open, zei ik.
    Ik liep met snelle passen naar de voordeur en deed de deur open.
    Ik schrok even, want het was Iman en Naima.
    Hoi, knapperd zei Naima.
    Hoi Naima, zei ik.

    Iman liep naar binnen vol met tassen van het shoppen.
    Ze kwamen giechelend en luidruchtig binnen.
    Tante kwam even naar de woonkamer en zei, zo jullie zijn eens een keer op tijd thuis.
    Eindelijk word er eens naar me geluisterd, zei ze trots.
    Gaan jullie maar snel naar de keuken want de tafel is al gedekt.

    Wacht even, de spulletjes in mijn slaapkamer zetten, zei Iman.
    Ze liepen beiden naar de slaapkamer van Iman.
    Ik liep naar de keuken en ik ging weer tegenover Safia zitten.
    Safia zat al volop te eten.
    Tante zei, laat je nog wat over voor de rest kleine meid van me.
    Ik moest lachen en keek haar weemoedig aan.
    Ik schoof tegenover Safia en tante haalde nog wat bestek en extra brood voor Iman en Naima.



    Plots kwamen de meiden de keuken binnen en Naima schoof gelijk naast me.
    Ik zag Safia’s gezichtje in een keer vertrekken.
    Haar oplichtend gezichtje doofde net zo snel als het gekomen was.
    Iman schoof naast Safia en gaf haar een kusje op haar wang.
    We hadden van die doorlopende banken en Naima kroop zowat op mijn schoot.
    Ze kneep op mijn dij en Ik schoof met een reflex iets op zij.

    Zo jullie zijn vrolijk, zei tante.
    Jaa, zei Iman, ik heb een leuk jurkje gekocht en bijpassende schoenen.
    Aah wat heb je toch weer lekker gekookt, zei Naima.
    Tante glimlachtte vriendelijk.
    Met brood begonnen we van de Tajine te genieten.
    Tijdens het dippen van de brood in de tajin glee Naima’s vinger expres tegen de mijne aan.
    Safia hield haar gezicht op het eten en deed net of ze het niet merkte.
    Maar haar gezichtje sprak boekdelen.

    Zo, zei Naima, jullie moeten met mij een keer met vakantie gaan.
    Ik kan gratis vliegtickets voor jullie regelen, zei ze vrolijk.
    Wow dat lijkt me wel wat zei Iman.
    En neef ik kan ook een leuk hotelletje voor je boeken in Parijs met Safia en tante.
    Ik en Iman nemen eenzelfde kamer, dan kunnen we avonden lang bijkletsen.

    Nou dat wordt nachten niet slapen voor jullie, zei ik sarcastisch.
    Safia zei plots, nou geef mij maar een kamer ver van jullie zodat ik niet wakker wordt gehouden door jullie geklets.

    Nou neef, je mag ook bij ons in de kamer hoor, zei Naima.
    Want als mijn voeten pijn doen van het shoppen in Parijs kan die gouden handen van jou
    gelijk zijn wonderen doen. Iman begon te lachen.
    Safia kon er niet om lachen en zei, hshouma, zoiets zeg je niet waar tante bij is.
    Je weet toch dat mannen en vrouwen appart moeten slapen, zei Safia onderwijzend.
    Tante begon te lachen en keek Safia liefkozend aan.

    Ach we zijn toch allemaal familie hier zei Naima, lachend.
    Ja ja, zei safia. Ze hield toen alleszeggend haar mond en nam nog een hap van de vlees.

    Zo zaten we gezellig na te tafelen, de sfeer was gelukkig weer eens vrolijk na al die jaren dat mijn oom overleden was. Het is al weer zes jaar geleden, dacht ik bij mezelf.

  7. #22
    Stouterd

    Reacties
    1.110
    08-08-2005

    Oef, mijn buikje is helemaal vol, zei Naima en ze ontknoopte de bovenste knoop van haar spijkerbroek. Ze deed dat heel subtiel. Ik zat naast haar en zag een witte rand van haar slip.
    Ik draaide mijn hoofd snel richting de tafel en deed net of ik niks zag.
    Safia keek nu een beetje sacherijnig, net alsof ze precies wist waar ik zonet naar keek.



    Het wordt voor mij tijd om weer te gaan sporten want door vaker het lekkere eten van tante te eten kom ik weer aan, zei Naima. Tante lachtte blij, nou ben blij dat jullie van mijn eten houden, zei ze.
    Zo Safia en Iman mogen de tafel ontruimen, zei Naima vrijpostig, waaaant ik ga met mijn neef even dansen zodat we het eten kunnen laten zaken ha ha.

    Ik keek haar aan en glimlachtte.
    Voor je het weet rende Naima naar de woonkamer en deed een CD in de stereoapparaat.
    Ze zette het nummer van Raina Rai – Ya Zina



    Ze liep snel terug naar de keuken en trok me de woonkamer in.
    Kom neef we gaan dansen, zodat we het eten weer kunnen laten zakken.
    Ik moest hard lachen en schaamde me een beetje.
    Maar Naima kon heel erg dwingend zijn en ze trok me de woonkamer op en ze begon te dansen.
    Ik wou het feestje van haar niet verpesten dus ik begon ook mee te dansen.
    Wow neef je hebt een geweldig ritme voor muziek, merkte ze op.

    Iman rende ook naar de woonkamer en begon mee te dansen.
    Safiaaaa!! Riep Naima plagerig, zorg jij voor de afwas en de tafel!
    Safia, zei ook plagerig, wacht maar…
    Naima lachtte hardop en begon met haar schouders en heupen te bewegen op de maat van het muziek. Iman kon er ook wat van. Door het vaak naar trouwfeestjes te gaan waren de meiden volleerde danseressen.



    Hun vrolijkheid was aanstekelijk want ik begon ook los te komen.
    Op een gegeven moment kwam tante aanlopen en ze begon ook mee te dansen.
    We begonnen allemaal vrolijk mee te zingen.
    Safia, kom, zei Iman vrolijk.
    Safia hoorde het vrolijk gedans en geklap en kon het niet laten om mee te doen.
    We hebben met zijn allen vrolijk gedanst en de stemming zat er goed in.

    Over Na3na jdid gesproken, zei tante, ik ga na3na thee voor jullie zetten, dansen jullie maar verder.
    Tante ging thee zetten. Safia danstte ook vrolijk en sprong voor de grap op mijn nek.
    Ze hield me strak vast en legde haar hoofd tegen mijn nek aan.
    Ik hield haar vast en begon te huppelen.
    Het muziek stopte en we begonnen allemaal hard te lachen van de vrolijkheid.
    Toen ploften we allemaal op de bank, vermoeid van het lachen en dansen.

  8. #23
    Stouterd

    Reacties
    1.110
    08-08-2005

    Wat later kwam tante met een pot na3na thee op een schaal de woonkamer binnen.
    Ze zette het op de bijzettafel en ze schonk de thee een paar keer over met een kopje om het suiker goed te laten mengen.



    Ik bemerkte dat Safia met haar benen over de mijne lag en dat ze zowat half tegen me geleund lag.
    En het voelde heerlijk vertrouwd. Ik maakte me alleen zorgen dat iemand het zou merken.
    Maar misschien is het niet zo uitzonderlijk want Safia is eigenlijk, zolang ik me kan herinneren, ietwat aanhankelijker naar me. En omdat ze vaker aan me hing zou het denk ik toch niet zo opvallen voor de rest. Mijn tante heeft er nooit wat van gezegd zover ik me herinner.
    Ze vind het denk ik wel fijn dat we zo goed met elkaar opschieten.

    We zaten met zijn allen gezellig van onze thee te genieten en tante vertelde verhalen van toen we allemaal nog kind waren. Tante vertelde; Herrinner jullie nog die ene keer dat Nordin thuis kwam met wat schrammen en vuile kleren en dat bleek dat jongens buiten op straat hem op straat hadden geduwd. Safia die maar net vijf was werd woedend en wou naar buiten gaan om die jongens in elkaar te slaan. Ik moest haar toen tegenhouden en moest tegelijkertijd erg lachen, want ze was nog zo een kleine dreumes maar ze had meer moed dan een volwassene.

    Iedereen begon te lachen. Safia keek schuin naar me en zei; ja nou, niemand gaat mijn Nordintje wat aan doen zonder rekening met me te houden. Tante keek haar aan zei glimlachend, ja niemand mocht aan Nordin komen van haar ha ha. Zelfs als oudere vrouwen Nordin op de schoot nam keek ze al jaloers, ha ha ha. We begonnen weer allemaal te lachen.

    Safia zei, ja en nog steeds krijgen ze met me te maken als ze mijn Nordintje pesten.
    Ik keek haar lachend aan en gaf haar een kusje op haar voorhoofd.
    Tante keek vriendelijk naar ons en zij, alhamdoulillah dat Allah me zulke lieve en slimme kinderen heeft gegeven, ik zou niet weten waar te zijn nu jullie lieve oom, Allah rahmou, ons heeft verlaten.

    Iedereen keek nu wat weemoedig, denkend aan de tijd toen mijn oom nog leefde.
    Iman omhelsde tante en zei, we zullen altijd bij u blijven hoor, we laten u nooit in de steek.
    Tante glimlachtte en zei, ja ja, zodra jullie getrouwd en het huis uit zijn vergeten jullie mij.

    Nee hoor mama, zei Safia, u mag gewoon dan bij mij intrekken met mijn toekomstige man en kinderen. Haar woorden gaf te denken. Hoe zal mijn band met Safia zijn als ze later getrouwd is,
    vroeg ik mezelf. En hoe zal ze reageren als ik ooit met een vriendin thuis kom.
    Ze is nu al zo jaloers als bijvoorbeeld Naima in mijn buurt komt.
    Ik zonk diep in gedachte.

    Nordin, a Nordin. Plots hoorde ik Naima door mijn gedachte heen. En waar zit je met je hoofd jongen, zei ze. Uh uh ach niks, ik uh, ben moe. Ik krijg slaap.
    Dat komt vast door het dansen en een volle maag, zei Iman.
    Nou, ruimen jullie de thee op want ik ga ook liggen zei tante, het is nu al half elf in de avond.
    Ik ruim wel af, zei Iman. Ik ga met je mee naar de keuken, zei Naima.

    Iedereen stond op en ik en Safia bleven nog op de bank half liggend.
    Safia keek even om haar heen en zag dat we alleen waren.
    Ze fluisterde in mijn oren, het was een apparte en geweldige ervaring vanmiddag.
    En weet je, ik kan niet begrijpen wat er is gebeurd, maar het gevoel wat ik voor je voel is nog sterker geworden en ik denk niet dat ik zonder je kan, fluisterde ze verder.

    Mijn hart ging tekeer, ik was bang, bang voor de consequenties die deze situatie teweeg zou kunnen brengen. Ik probeerde controle over een situatie te krijgen die ons een onzekere toekomst voorspiegelde. Ik was pas 16 en Safia pas 14. We waren praktisch broer en zus. Althans samen opgegroeid als broer en zus. Als oudere “broer” maakte ik me ernstig zorgen. Want hoe zou tante daar op reageren als we in de toekomst meer voor elkaar zouden worden. En Iman zou het ons zeker uit het hoofd praten. Ik begon te trillen van de zenuwen.

    Safia keek me aan het leek net of ze me begreep. Ze legde haar hand over mijn hart.
    En plots voelde ik een stroom door haar hand over mijn hart gaan. Een warme stroom van
    liefdes-energy en het trillen hield op. Ik voelde een heerlijke rust over me komen.
    Zo, ik kan het ook, ik kan ook je hart helen, zei ze fluisterend.



    Ik besefte dat ze ook dezelfde gave had. Je hebt ook de gave, zei ik tegen haar.
    Ze glimlachtte en zei vol vertrouwen, sinds vandaag toen we daarboven samensmolten.
    Ik keek haar met verbazing aan en zei, dus je hebt het ook allemaal gezien.
    Ja, maar dat weet jij zelf ook, zei ze vol zekerheid.

    Op dit moment klonk ze vebazingwekken volwassen en ik voelde me een onzekere jongetje.
    Maar maak je je geen zorgen Nordin, hoe onze leven ook zal lopen, onze harten zullen altijd met elkaar verbonden blijven, dat weet ik zeker, zei ze vol vertrouwen.

    Ze keek om haar heen en kustte me op mijn mond. Mijn hoofd tolde en ik beantwoorde haar kus.
    Maar ik was even gechockeerd want dit is de situatie waar ik juist bang voor was.
    Ik hoorde plots voetstappen uit de keuken en ik ging recht zitten.



    Zo zo, jullie lijken net een verliefd stelletje, zei Naima die wantrouwend naar ons keek.
    Ik lachtte zenuwachtig, nee joh gekkie, zeg geen rare dingen.
    Ja, zeg geen rare dingen herhaalde Safia en ze begon te lachen.
    Ja ja, ik hou jullie twee in de gaten, zei ze.



    Wie hou je in de gaten, zei plots Iman die de keuken uit kwam.
    Niks, zei Naima, ik pestte hun maar.
    Ik en Safia lachtten zenuwachtig en stond tegelijkertijd op.
    Ik ga maar lekker slapen, zei Safia en rekte zich uit.
    En ging richting haar slaapkamer.

  9. #24
    Stouterd

    Reacties
    1.110
    08-08-2005

    Nou, ik ga dan ook maar, zei Naima.
    Maar het is te laat voor mij om alleen naar huis te lopen dus jullie moeten me brengen.
    Iman zei, ik breng je samen met Nordin tot je huis, het is toch een paar blokken verder maar.
    Mama, we gaan even Naima thuis brengen en we komen zo, riep Iman.
    Is goed, zei tante, ik zie jullie zo wel verschijnen.

    Zo gezegd zo gedaan. We liepen met zijn drieen met elkaars armen in elkaar gehaakt.
    Naima in het midden, ik en Iman aan haar zijde.
    Naima liep vrolijk en vertelde zoals altijd grappen onderweg.
    Zeg Iman, zei Naima, ik ga je broertje een keer kidnappen voordat andere vrouwen het doen.
    Hij is nu op zijn zestiende al lekker laat staan als hij later 18 of 20 wordt, grapte ze.
    Je mag hem meenemen hoor, hij is thuis toch nergens goed voor, grapte Iman.

    Zoo o, jullie twee zijn erg, zei ik.
    Mooi, dat is dan geregeld, zei Naima, je krijgt twee schapen en mijn lievelingsjurk.
    Ze begonnen allebei heel hard te lachen.
    Ik glimlachtte en schudde mijn hoofd.

    Plots stopte naima, oeh ik krijg het plots heel erg koud.
    Ze liet Iman los en pakte me vast en drukte me snel tegen de muur van de straat.
    Ze giechelde en drukt zich tegen me aan en begon voor de grap mijn nek te kussen.
    Iman begon hard te lachen en Naima liet me gelijk weer los en zei, zo ik heb het weer warm gekregen.
    Ze rende naar Iman toe en haakt haar arm om de hare.

    Ik stond weer eens perplex van haar grappen.
    Kom, zei ze, neem mijn armen.
    Nee, ik kijk wel uit nu, zei ik lachend.
    Maar stiekem vond ik haar humor wel leuk.
    Ik haakte mijn armen om de hare en we liepen verder.



    Een paar blokken verder kwamen we bij een cremekleurig huis met een ommuurde tuin.
    Er staken nog wat groene bladeren en rode bloemen over de muur.
    Zo ik ben thuis, zei Naima.
    Ze kustte Iman op haar wangen en ze hield mijn gezicht vast om op mijn mond te kussen.
    Ik draaide mijn gezicht lachend weg.
    Zie je, je bent toch homo, zei Naima lachend.
    Ik lachtte terug, ja ja die chantage methode van jou ken ik al, zei ik grappend.

    Ze keek me aan en stak haar middelvinger op en maakte een ring van haar ander hand en duwde de middelvinger een paar keer in en uit. Hier voor je, zei ze en liep lachend naar haar voordeur.
    Doe maar weer ondeugend en ik pak je wel een keer terug, zei ik.
    Daar hou ik je aan, schreeuwde ze terug.
    We zwaaiden haar nog na en ik en Iman liepen terug naar huis.

  10. #25
    Stouterd

    Reacties
    1.110
    08-08-2005

    Thuis aangekomen viel ik vermoeid op mijn bed.
    Ik kon niet gelijk slapen, want ik moest denken aan de streken van Naima.
    Ik glimlachtte bij de gedachte. Ik moest bekennen, Naima was erg verleidelijk.
    En dan was er Safia, waarmee ik op een ongekende niveau mee verbonden voelde.
    Mijn liefde voor haar kan ik beschrijven als ware liefde.
    Naima was anders, het was meer de verleiding en ze kon een jongen die in de prilste van zijn pubertijd was enorm bekoren. Mijn sexualiteit is iets wat ik altijd onder controle heb proberen te houden. En toch werd ik nu verscheurd tussen Liefde vanuit de ziel en mijn lichamelijke lusten.

    Een stem in me zei dat ik me moest concentreren op mijn taak maar dat ik mijn menselijke gevoelens moest accepteren. Niet zwaar onderdrukken want, je ego kan dan hard terugslaan.
    Accepteren dat ik een mens ben met al zijn facetten. Dat hoort allemaal in dit duale wereld van goed en kwaad.

    Dat stem zei weer, het ego is als het bevechten van een leger met een arm.
    Hoe harder je vecht des te harder je neer word gehaald. De truuk om je ego te bevechten is om het als een vriend te behandelen. Een ego heeft recht op eten drinken en sexualiteit. Neem een van deze dingen van hem af en het wordt ziek en kan je lichaam niet ondersteunen.
    Daarom is er in de Islam geen celibaat, er is geen algehele onthouding van je sexualiteit omdat het hart dan ziek wordt. In de Islam is er voor alles een plek. Je sexualiteit is halal in het huwelijk.
    Buiten het huwelijk lijdt het tot overspel en het licht van geloof in je hart wordt gedoofd.

    Maar nooit sexualiteit, algehele onthouding, wordt sterk afgeraden. Indien je niet kan trouwen wordt het vasten geadviseerd om je lusten onder controle the houden.
    Dit zijn richtlijnen om je ego, je lichaam en geest in balans te houden.
    Iedereen weet wat gebeurt als iets uit balans gaat; alles wat je op hebt gebouwd stort dan als een kaarthuis in elkaar.

  11. #26
    Stouterd

    Reacties
    1.110
    08-08-2005

    Met die gedachte begon ik langzaam weg te duizelen.
    Plots schrok ik wakker omdat ik het gevoel had dat ik van een afgrond viel.
    Mijn reflex was dat ik me vast hield aan het matras.
    Een stem zei weer, dat gevoel van vallen ontstaat omdat je ziel op het punt stond om je lichaam uit te treden, maar is gelijk weer terug gevallen.
    Ik was even perplex maar deed mijn ogen weer dicht en duizelde weer weg.

    Plotseling hoorde ik de deur van mijn kamer open gaan.
    Ik zag een schim mijn kamer binnen komen.
    Het kwam dichterbij en ik zag dat het Safia was.
    Ik schrok, en fluisterde, wat doe je hier rond deze tijd, Safia.
    Ze zei, sshhht, en gebaarde met haar vinger op haar mond om stil te zijn.
    Schuif op, fluisterde ze.



    Ik keek haar geschrokken aan en zei, nee niet op mijn bed.
    Wat zou tante zeggen als ze ons zou horen.
    Sssht, zei ze weer en toen ze zag dat ik niet opzij durfde tilde ze de lakens op en ging op me liggen.
    Ik wou wat zeggen, maar ze plantte haar lippen op de mijne.
    Een angstig gevoel gemengd met verlangens overmande me.
    We zoenden lang en ik voelde dat elke weerstand om dit tegen te gaan uit mijn lichaam weg smolt.

    Hou me vast fluisterde ze. Want ik durfde haar bijna niet te omhelzen.

    Ze pakte mijn hand en plantte het op haar billen.
    Ik werd helemaal gek. Ik hield haar stevig vast en ze begon meet haar bekken tegen mijn kruis aan te rijden. Hmmm, zei ze hees, je bent al hard zo te voelen.
    Ik wou weer zeggen dat we dit beter niet konden doen maar ze plantte haar lippen op de mijne zodat elk woord werd weggemoffeld.

    Ze had een nachtjurk aan maar geen bh zodat ik haar inmiddels hard geworden tepels tegen mijn borst aan voelde. Haar bekken bleven wrijven over mijn lid. Ik dacht dat ik gek begon te worden.
    Ze draaide met haar armen naar beneden en ze trok met een behendig beweging haar slip uit.
    Mijn ogen verwijdde zich maar ik kon niks zeggen want haar lippen bleven op de mijne in een zoen waar geen einde aan leek te komen.



    Ze haalde op gegeven moment haar lippen van de mijne en hijgde, kom... kom in me.
    Ik schrok, ik wou iets zeggen maar ik kon niks uit mijn lippen krijgen.
    Met een behendige beweging glee ze naar beneden en trok mijn short omlaag.
    Ze hijgde, ik wil je in me. En bij deze woorden ging mijn hart nog harder tekeer.
    Ik wou schreeuwen NEE, maar ik kon niks uit mijn mond krijgen.

    Kom Nordintje van me, kom in me... ontmaagd me.
    Nu probeerde ik met alle macht haar van me te duwen.
    Maar mijn lichaam was als verlamd.
    Ze keek me aan en ik voeld me in haar naar binnen glijden.
    Ik wou schreeuwen van NEEE, maar ik kon niet praten en mijn lichaam was als verlamd van de schrik.

    Plots keek ze me aan en in de schemering zag ik dat haar gezicht veranderd was in het gezicht van Iman. AAAAAAAhhhh!!!



    Als bij toverslag verdween ze en ik schrok wakker.
    Waaaah, schreeuwde ik nog, ik kwam los van mijn verlamming en ik keek onder de lakens.
    Mijn, mijn short is nog steeds aan....
    Jeetje, het was maar een droom ha ha... het was maar een droom zei ik zwaar opgelucht.
    En plots voelde ik dat mijn short helemaal nat was.
    Het was mijn eerste natte droom.

  12. #27
    Stouterd

    Reacties
    1.110
    08-08-2005

    Ik stond op en moest naar de douche om mijn lichaam schoon te spoelen.
    Wat een nachtmerrie zeg. Ik moest er niet aan denken…
    De daad alleen al… een ontmaagding van… ik durfde er niet aan te denken, afschuwelijk.
    Geen sex voor het huwelijk… geen sex voor het huwelijk… bleef ik herhaaldelijk in mijn hoofd zeggen.



    Het was een heerlijk warme doche.
    Ik spoelde al de angstige herinneringen van me af.
    Mijn God wat was ik opgelucht dat het allemaal een droom was.

    Na het douchen trok ik een schone short en T-shirt aan en ik dook snel weer in mijn bed.
    Ik vroeg me af of iemand in het huis me heeft horen dochen.
    Mijn lichaam tintelt nog steeds na van de emoties.
    Het is maar goed dat ik gedouched heb, dat spoelt al de negatieve energie weg.
    Als je met je wassing slaapt kan shaytan niet meer met me sollen, dacht ik in mezelf.
    Ik voelde de slaap me overmannen.
    En plots voelde ik een enorme gevoel van vrede me overmannen.
    En ik bevond me in een andere wereld.
    Althans zo voelde het.

    Ik zag een man voor me verschijnen en hij begon te praten:
    Assalamu Aleikoum Nordin mijn naam is Mikos en ik ben een bewoner van de stad Catharia. Je kon me al maar sinds je tussen de mensen leeft is al je geheugen van je voorgaande leven gewist zodat je oude herinneringen niet in de weg van je opdracht zou komen.



    Maar ik zal je geheugen ietwat opfrissen; Ik ben een Cathariaan van de Bibliotheek van Porthologos, dat gevestigd is in de HOLLE AARDE onder de Egeïsche Zee. Dit communiqué is ter ere van de publicaties van de boodschappen van onze zusterkolonie, TELOS.
    Zoals je weet bevindt Telos zich onder Mount Shasta in California.



    Onze zusterstad, Telos, staat al heel lang in verbinding met de mensen aan het oppervlak. Veel bewoners van Telos leven en werken beneden jullie, wat wij ook doen en wat wij al zo lang hebben gedaan. Hoe kostbaar zijn de banden van het hart in het wonder van de liefde!

  13. #28
    Stouterd

    Reacties
    1.110
    08-08-2005

    Nordin, je vraagt je vast wel af wat de bibliotheek is van Porthologos.

    Wat is de bibliotheek van Porthologos?
    Wel, ik ben Bewaker van de registraties van de Aarde en van alle registraties van jullie Zonnestelsel en Universum. Ik ben hier in de holte van Aarde, voornamelijk om de geschiedenis van alle leven overal te bewaken. Dit is de voornaamste doelstelling van onze Bibliotheek van Porthologos.
    Onze Bibliotheek is de enige van zijn soort in ons grote systeem van planeten. Onze Bibliotheek is zo groot dat hij 456 vierkante mijl omvat van terrein en heeft grote opslag gewelven met registratie die allemaal opgeslagen zijn op kristallen platen die door onze kristallen projectoren gezien/gelezen kunnen worden.



    Onze opslag voorzieningen zijn heel groot, ze zijn georganiseerd en gecategoriseerd, zodat je de informatie die je zoekt en die je wilt terugvinden om te bekijken, makkelijk kunt lokaliseren.
    Wij hebben grote verzenders die je jouw order binnen enkele minuten zal leveren en het dan weer retourneren naar de opslag locatie. Op die manier is ieder item in de Bibliotheek altijd daar waar het moet zijn en kan makkelijk worden gevonden en volmaakt bewaard.
    Dat komt door onze technologische vermogens. Want wij hebben dit voortgetrokken uit technologie van het Universum waar we in wonen, en we hebben de meest ontwikkelde methode van bewaring en opslag en terugvinden waarover bovenaardse bibliotheekstelsel zich zou verbazen…

    En nu hebben mijn omstanders en ik jou opgewacht op de drempel van de Bibliotheek van Porthologos, waar de witte albasten treden twinkelen door vonken van ingelegde kristallen en diamanten, die voeren naar de grote hallen van onze Bibliotheek die in het grote interieur van de Aarde is gelokaliseerd.

  14. #29
    Stouterd

    Reacties
    1.110
    08-08-2005

    Ik volgde Mykos en met hem waren er nog een aantal mensen van onbeschrijfbare schoonheid.
    Hun huid en gezichten leken licht te geven. Er liep een vrouw bij die er perfect uitzag. Ze was rond de 28 jaar. Haar figuur was onbeschrijfelijk perfect. Ze had blonde haren met een gouden gloed. En de kleuren leken te dansen. Het waren levende kleuren. Ze droeg een wit gewaad met gouden randen.
    Ze droeg een gouden amulet om haar nek met een ingebed rood smaragd.
    Haar manier van lopen was betoverend.



    Mykos vervolgde; vandaag zullen we je op een tour meenemen door onze hallen en je laten zien hoe een echte bibliotheek in jullie toekomst eruit zal zien. Jullie toekomstige bibliotheken zullen er als die van ons uitzien omdat die van ons het model is dat alle bibliotheken zullen kopiëren.

    We liepen langs een pad met weelderig begroeid grassen, bloemen, struiken en bomen en er waren ronde patio’s met zachte banken en luie stoelen, met kleine, ronde, grote tafels. Ik zag kleine bronnen, watervallen en fonteinen in omsloten ruimtes.



    Mykos zei, ons water is levend en in een volledige staat van bewustzijn die zingt. Ja, ons water zingt en als je luiert in je afgezonderde patio’s wordt je door het water van het leven toegezongen terwijl het uit onze fonteinen ontspringt met melodieën van diepe liefde die alle cellen in je lichaam harmoniseren en in evenwicht brengen. In deze staat van diepe vrede en harmonie zitten we en ontspannen we ons in de pauzes van onze werkdag.

    We gingen de Bibliotheek van Porthologos binnen en gingen een kristallen trap op, waar de deur open van stond. We gingen naar binnen en het eerste wat ik zag was een holografische levensechte beeld van het Universum. De Bibliotheek was multidimensionaal.

    Terwijl je binnengaat zie je de Melkweg Galaxy om je heen zweven en kun je in de hemelen kijken die erachter liggen, die ons hele Universum omsluiten. Ik zag de Sterren en Zonnen en de andere Zonnestelsels draaien om onze Centrale Zon; en je voelt je deel van “Alles Dat Is”, en dat ben je dan ook….



    Je ziet overal mensen – wandelen, praten, studeren, zitten, achterover liggen of rusten, dromen en gewoon de vibraties van vrede in zich laten doordringen. Overal waren bloemen met grote levendigheid, bezieldheid en fonteinen en waterplassen die hun koren van gezang uitstorten.

    Ik zag afgesloten alkoven die gespreid lagen door grote hallen heen met de meest ergonomisch gestructureerde zetels die je toewenken om op hen te rusten. Ik hoorde mijn naam… Zouraya, Zouraya. Zouraya schijnt mijn echt naam te zijn waar ik vandaan kom.
    Wwaar komt dat vandaan, vroeg ik.

    Mikos zei, het zijn de stoelen die je roepen. Ga op een van de stoelen zitten je zal een verbinding met deze stoel maken die je afstemt op de vibratie waarmee die verbonden is met de centrale verwerkingseenheid van de interne computer in de bibliotheek.
    Ik ging op een stoel zitten, maar het waren geen gewone stoelen.
    Als je erop zat nam het de perfecte vorm van je lichaam aan, waardoor ik geen enkele drukpunt voelde op mijn lichaam. Het leek net of ik er in zweefde.



    Mikos zei, je word direct zogezegd “bekabeld” met de kabelloze kabels en volledig verbonden met het werkend systeem, en daarmee werk je dan met je gedachten en gevoelens, en dat neemt je overal heen mee waar je heen “wenst” te gaan in onze Galaxy.
    Je stuurt met je denken, je gebruikt je gedachten als een richtingskompas voor de coördinaten van breedte en lengte.
    Ik voelde me plotseling verbonden met het universum. En het voelde zo natuurlijk dat ik me verwonderde over de eenvoud en natuurlijkheid. Ga en reis in je bewustzijn, en onderzoekt onze Galaxy en Universum vanuit de “eerste hand” en voor de eerste keer in je volledig bewuste Menselijke staat, zei Mikos.

    Mykos vervolgde; dit is weer een ander aspect van wat onze bibliotheek zijn bezoekers biedt, samen met de kristallen platen van alle geregistreerde geschiedenis van ons gehele Universum. En je bent hier door de trillingsfrequentie van onze woorden, als je ze leest en je de plaatjes voorstelt in je “verbeelding”. Je kan deze bibliotheek zo vaak als je wilt bezoeken. We verwelkomen je en nodigen je uit om op elke tijd binnen te gaan. Roep ons op om binnen te komen, omdat onze aandacht altijd naar jou uitgaat. Je hebt geen “Bibliotheek Kaart” nodig omdat je identificatie in het DNA van je cellen is ingeschreven.

  15. #30
    Stouterd

    Reacties
    1.110
    08-08-2005

    Ik voelde me verbonden en de hele Universum leek om me heen. Het leek een perfect 3D film waar je je temidden voelde. Met de Universum aan mijn voeten hoorde ik de stem stem van Mikos;
    Allah heeft de werelden geschapen met oneindig veel levensvormen. De mens op aarde is daar maar een van. Je kent de engelen en de djin maar je moet weten dat Allah in zijn oneindige wijsheid elk soort wezen kan scheppen die je maar kunt voorstellen. En zelfs wezen die jij niet kan voorstellen.

    De profeten en heiligen zijn gestuurd om de mensheid in te lichten over Allah’s oneindige schepping.
    Voordat je geboren wordt besta je al in de wereld van de zielen. Je hebt de vrijheid om te reizen waar je gedachte je brengt. Maar op het moment dat je geboren wordt in een menselijk lichaam voel je je als een vogeltje in een kooi. Je vleugels zijn je ontnomen en je ervaart de schepping op zijn laagst, helemaal aan de grond. Dit is nodig zodat je levenservaring opbouwt. Ervaring is alles. Kennis is mooi maar ervaring is het echte kennis. Daarom zijn onze bibliotheken levend en je bevindt je midden in het verhaal zodat je met al je zintuigen de kennis tot je neemt.

    En als je op aarde geboren wordt wordt er nog een schep bovenop gegooid; je geheugen wordt gewist zodat je niet afgeleid wordt van het volledig ervaren van het leven. Veel mensen vragen zich af; wat is het doel van mijn leven. Het leven heeft maar een doel en dat is het leven beleven… Ervaren.
    Wees een moeder voor je kind, wees een vader die voor zijn gezin zorgt. Ervaar wat de gevolgen zijn als je niet de dingen doet die goed zijn voor je gezin. Ervaar liefde, ervaar angst, ervaar groei.

    Je ervaring wordt na je dood opgenomen in je ziel en je zel zal door de vele facetten van je ervaringen groeien. Net als een onvolwassen puber nog niks heeft ervaren en dan gaat hij de militaire dienst in en beland in een echte oorlog. Hij ervaart de afschuw van oorlog. Als hij terug komt is hij volwassen. En zal voortaan spreken uit ervaring en niet uit een oorlogsfilm waar oorlog geromantiseerd wordt. En misschien zal hij hierdoor zelfs een pacifist worden en oorlog voor altijd afzweren.