Poll resultaten: Wat vind jij van dit verhaal?

Stemmers
191. Je mag niet stemmen op deze poll
  • Prachtig: Ik geniet van het verhaal.

    171 89,53%
  • Redelijk: Het verhaal kan er mee door.

    15 7,85%
  • Bagger: Ik vind het verhaal drie keer niks.

    5 2,62%
  1. #1
    Filantroop.

    Reacties
    1.518
    21-02-2010

    De vrees achter zijn glimlach...

    Dit verhaal is af.

    -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
    Daar zat ik dan. Ik bevond mij op de weg der liefde, een weg die ik voor mezelf niet voor mogelijk zag te bewandelen. Je reist eenmans het leven door, niet geheel afzonderlijk en onafhankelijk van anderen, maar toch onderneem je deze reis grotendeels zelf. Je draagt jouw tas op eigen schouders, en gaandeweg wordt deze zwaarder en zwaarder tot je besluit er wat uit weg te halen. Soms vernietig je dit, maar soms leg je het gewoon neer op de grond, kijkt er nog een laatste keer naar en vervolgt vervolgens jouw reis. Gedurende deze reis denk je weleens terug aan hetgeen je hebt achtergelaten, een intens gevoel van verdriet treft jou en je besluit jezelf niet hierin mee te trekken. Geheel afsluiten lukt niet, want tijd heelt immers geen wonden, maar voorziet ze van een onopvallend, soms opvallend litteken dat de herinnering keer op keer vormt. Verwerken gebeurd wel over tijd, 'geef het een plekje', dus doe ik dit en wandel met fermere stappen verder...
    En ineens is daar het lichtje in de duisternis, een verlichtende hand tegen de pijn, een geschenk. Tastbaar als in het fysieke, en beleefbaar als in gevoel. De wereld die jij zag te trotseren in je eentje, is nu een wereld die je besluit te delen met een geliefde. Liefde, affectie...kostbare geschenken die een diepere betekenis bezitten. Ik kan jou een mooi cadeau geven in materiele zin, jij zal het aannemen en wellicht zelfs mooi vinden. Maar ik kan jou ook woorden schenken, gesproken door het hart en door daden verwezenlijkt. Je zal deze koesteren, ergens heel diep, en op een willekeurig moment oproepen. Waarom? Omdat jouw hart de mijne is, jouw liefde mij toebehoort en ik jou mijn leven schenk...



    'Een kwartje voor jouw gedachten' waarop hij mij een gulle glimlach schonk. Ik hield van zijn glimlach, die heel zijn gezicht openbrak en zijn ogen nog meer deed glinsteren dan ze al deden. Ik hield van de manier waarop die z'n kop vastpakte met zijn grote mannenhanden en de manier waarop die zijn koffie dronk, door eerst het even op zijn lippen te laten rusten alvorens die een slok nam. Ik keek hem uitdagend aan, 'Al betaal je mij er een hele euro voor, dan nog deel ik mijn gedachten niet met jou haha. Mijn gedachten zijn het enige die mij geheel eigen zijn, dus verlang niet meer van mij dan ik jou al geef.' 'Jaja Ouarda, is goed met jou. Ik vroeg je trouwens niks hoor' en hij keek me lachend aan.'Zullen we een snelle wandeling maken voor ik je naar huis breng? Even een frisse neus halen.' Nadat hij had betaald, stonden we op en liepen gearmd het eettentje uit. Scheveningen was 's avonds echt heerlijk, je kon er lekkere lange strandwandelingen maken bij maanlicht, en alhoewel het koud was, vergat je dit even en werd het hoofd even geleefd door het geluid van de golven en de wind. 'Schat, ik geef je 100 euro als je nu een duik neemt in de zee' zei die al grinnekend. Ik gaf een harde stomp zijwaarts en begon te rennen, terwijl ik hem ontgoocheld achterliet. Ik wist niet wat mij bezielde en waar ik de kracht vandaan haalde, maar ik begon te rennen als een gek. Ik durfde niet achterom te kijken, in de hoop dat ik hem ver voor was. Voor ik het doorhad lag ik met een smak languit op de grond. Die smiecht had me bij mijn jas naar achter getrokken en kwam bovenop mij zitten. 'EN NU? He he, wat wil je nu dan doen eh kleine?!' 'Rachid, ga onmiddellijk van mij af! Wajow 3la zwaargewicht, wat eet jij in vredesnaam?! Pfffff, krijg geen adem, ga van me afffff!!' Ik begon hem te slaan, maar hij bleef met een stoïcijns gezicht zitten. Ik probeerde met mijn bovenbenen en armen hem eraf te gooien, maar alle moeite was tevergeefs. Hij begon onbedaarlijk hard te lachen toen ik tot overmaat van ramp, mijn bekken omhoog zette om zo kracht bij te zetten. 'Ouarda, ik wist niet dat je nu al over wilde gaan op pornografische bewegingen. You naughty girl hahahaha'. Ik werd vuurrood en schaamde mij dood, shit dat was inderdaad een verkeerde beweging. 'Rot op Rachid, alsjeblieft ga van mij af. Safi je hebt gewonnen, oke klaar.' 'Hihi, de zege is altijd al met mij geweest eh kleintje. Volgende keer niet meer zo stoer doen en wegrennen he, want je weet wat je dan krijgt' en met een grote grijns ging die van mij af, gaf mij een kus op mijn koude neus en trok mij omhoog. 'Kom lieverd, ik breng je naar huis.'

  2. #2

  3. #3
    MVC Lid

    Reacties
    187
    24-07-2010

    Mooi!!
    Ga gauw weer verder

  4. #4
    Filantroop.

    Reacties
    1.518
    21-02-2010

    Rachid en ik kende elkaar nu al ruim drie jaar. Het lot wilde dat we elkaar in het vliegtuig richting Marokko zouden treffen. Ik kwam op het vliegveld aan, alleen want ik vloog een dag later dan mijn ouders en oudere zus en broer vanwege mijn studie. Daar aangekomen keek ik verdwaald om mij heen, zoekend naar de juiste balie om in te checken. Ik keek een paar keer goed op mijn ticket en besloot de hordes Marokkanen maar gewoon te volgen. Na -voor mijn gevoel uren- in de rij te hebben gestaan, was ik eindelijk aan de beurt. Ik gaf mijn bagage af en ik kon weer door. Ik besloot snel wat drinken te kopen, want ik verging van de dorst. Het was volop zomer en de drukte op het vliegveld liet de temperatuur een paar graden stijgen.
    'Mevrouw, u bent aan de beurt'. Ik keek in de drankenkast achter de kassa en besloot voor een flesje Spa te gaan. Op het moment dat ik mijn portemonnee uit mijn tas wilde halen en wilde pinnen, gaf de automaat een piepend geluid. 'Sorry mevrouw, maar ik denk dat uw pas beschadigd is.' Mijn gezicht liep automatisch rood aan. Shit, wat stond ik voor schut zeg en ik had niet eens kleingeld bij me. Ik draaide mij in een ruk om, en liep gauw weg. Dan maar geen water..
    'Wacht, wacht!!' Ineens stond er een jongeman naast mij. 'Hier heb je jouw water, we willen uiteraard niet dat je uitdroogt met deze hitte.' Als in een waas keek ik hem aan. Hij was een prachtige verschijning, eentje die het oog opmerkt en vasthoudt voor even. Hij was lang, een stuk langer dan ik, goed gebouwd wat des te meer zichtbaar was in het witte shirt dat hij aanhad. Twee paar donkere ogen sierde zijn gezicht, het plaatje klopte gewoon. 'Euh..ga je het flesje nou nog aannemen of hoe zit dat?' Hij lachte breed, waardoor ik me betrap voelde en weer rood aanliep. Jeetje, de rode kleur lijkt wel permanent zichtbaar te zijn vandaag. 'Shoukran, maar het had niet gehoeven' stamde ik. 'Ik was net op weg naar een pinautomaat.' 'Ach het is maar een flesje water, niet zo gek doen.' Ik nam het aan, bedankte hem en liep weer gauw door. Pff, wat een afgang.
    Ik besloot een bankje op te zoeken en vond plek naast een oudere Marokkaanse vrouw. SubhanAllah ze deed mij zoveel aan mijn eigen moeder denken, dat ik me direct vertrouwd voelde met deze vrouw. 'Salaam wa'laikoum eh jedjie' 'wa'laikoum salaam'. Ik moest sterk de neiging haar te omhelden onderdrukken. We raakte wat aan de praat en kwamen er zo achter dat we hetzelfde vliegtuig moesten hebben. Ze vroeg mij met haar mee te lopen, aangezien ik alleen was en ik was haar daar dankbaar voor. Alleen was tenslotte ook maar zo alleen he. Ik hielp haar bij het opstaan met haar bagage en liep met haar mee naar de douana. 'Razja eh jedjie, wasineg menie 9edja memie (wacht mijn dochter, ik weet niet waar mijn zoon uithangt). Zoon? Ik had nog geen zoon bij haar gezien..hmm wellicht had ze nog jonge kinderen, wie weet.
    'Yema, igesa ana7' (moeder, we moeten gaan) zei een mannenstem van links. Ik keek opzij en zag hem staan. Nee he, is de flesjesman haar zoon?! Ik keek verlegen naar de grond en voelde me allesbehalve gemakkelijk. Ik voelde dat die naar mij keek toen zijn moeder hem vertelde dat ik met hen mee het vliegtuig zou ingaan. Ik weet niet of het aan mij lag, maar voor mijn gevoel had hij leedvermaak. Tja, can you blaim him? Eerst als een halve zool wegvluchten bij de kassa omdat mevrouw een flesje water niet kan betalen, en vervolgens schaapachtig zitten staren naar hem en onderwijl vergeten dat die tegen mij aan het praten is. Bij de gedachte alleen al werd ik weer rood. Tfoe, verman je Ouarda, gedraag je als een normaal mens. Ik liep met hen mee door de douane en op het moment dat we het vliegtuig instapten, zei de vrouw dat ik naast haar moest komen zitten. Zo zaten we met z'n drieen naast elkaar, hij aan het raam, zijn moeder in het midden, en ik daarnaast aan de buitenkant. Toen iedereen zo goed en wel zat, stegen we op en gingen we de uurtjes tegemoet. De vrouw was erg geinteresseerd in mij en onderwierp me aan allerlei vragen over mijn afkomst, ouders en bezigheden. Het was fijn om de tijd te verdrijven met een gesprek, want ik had een hekel aan die lange uren in het vliegtuig. Op een gegeven moment stond de vrouw op om naar het toilet te gaan, en daar zaten we dan. Hij en ik, gescheiden door een lege zitplaats. 'Heb je nog wat water voor mij?' En hij begon keihard te lachen. Ik wierp hem een dodelijke blik en zei 'je hebt wel lol he in je eentje. Laat mij tenminste meegenieten.' 'Aihai mevrouw sarcasme, niet te snel op die mooie teentjes van je getrapt zijn he.' Als in een reflex keek ik naar mijn blote tenen. Shit, dreef die nu de spot met mij? Ik voelde me steeds ongemakkelijker worden. Het is maar dat ik hem woest aantrekkelijk vond, want anders had ik hem simpelweg genegeerd. Ik besloot de tegenaanslag te beginnen. 'Ren je altijd meiden achterna met flesjes water? Je mag trouwens wel wat aan jouw conditie doen, want dat gehijg was niet om aan te horen.' Ha, ik voelde me even voldoen. Ik zag zijn gezicht vertrekken, maar in plaats van dat hij zich gedist voelde, begon hij mij keihard uit te lachen. 'Pittig hoor, zal nog eens zo attent zijn. Owja, die rode konen stonden je trouwens wel beeldig hoor.' En hij gaf mij een knipoog. Voor ik er erg in had, liep ik weer rood aan en wilde mijzelf het liefst voor mijn kop slaan. Hij had mij, waar die mij hebben wilde. 'Hey..' Op dat moment was zijn moeder teruggekeerd en nam ze weer tussen ons plaats. Iets in mij vond het jammer dat we niet langer meer konden praten, want mijn interesse in hem was aanwezig.
    We kwamen aan in Marokko. Op het moment dat we uitstapte en de warmte mij tegemoet kwam, overspoelde een gevoel van thuiskomen mij. Ik vond het altijd heerlijk om in Marokko te zijn, het land waar mijn wortels geslagen waren en de grond een deel van mij koesterde. Op de een of andere manier werd ik altijd rustig en kalm zodra ik voet op Marokkaanse bodem zette. Heerlijk! Ik zou met een taxi naar huis gaan en zag nu al tegen die rit op. Die Marokkaanse taxi's waren als een vuurdoop van geduld, een waar avontuur was zo'n rit. Ik zag de vrouw en haar zoon op een afstand staan en liep naar ze toe om afscheid te nemen. 'Beslama eh getjie' 'eshmjez rabi eh jedjie'. 'Hey als je niet wordt opgehaald, willen wij jou ook wel brengen hoor. Geen probleem.' Ik keek hem aan en wendde gauw mijn blik af. 'Shoukran, maar dat hoeft echt niet. Ik neem gewoon een taxi, ik kom wel thuis haha.' Zodra zijn moeder vernam dat ik met een taxi zoui gaan, stond zij erop dat ik thuis werd gebracht door hen. Na wat tegengestribbeld te hebben, gaf ik uit beleefdheid uiteindelijk toe en liep met ze mee. Ze werden opgewacht door zijn oom, de broer van de vrouw. We stapte in de auto, en tot mijn grote schrik zag ik zijn moeder voorin stappen en moest ik achterin met hem zitten. Ik schoof zo ver mogelijk naar de deur toe en keek alsmaar uit het raam. 'Ouarda.." Wat was het raar om mijn naam uit zijn mond te horen. '..gun die deur eens wat ruimte, je zit er zowat tegenaan geplakt haha.' En weer lachtte die mij uit. Oeff, ik haatte hem. Negeren Ouarda, gewoon negeren. Na enkele minuten begon ik hem stiekem te bekijken. Jeetje, hij was echt alles wat een vrouw wilde en nodig had. Ik keek gefixeerd naar zijn handen, ik had gewoon iets met handen. Groot waren ze met korte verzorgde nagels. Zouden ze zacht zijn? Ouarda, doe normaal. 'Een hapje?' En hij stak zijn hand uit. 'Ik zag je zo geboeid naar mijn handen kijken, ze zullen echt niet in chocolade veranderen hoor.' Voor ik het wist lachte ik met hem mee, hij had me. Het ijs leek gebroken te zijn, maar vrijuit praten konden we niet aangezien zijn moeder en oom erbij waren. De gedachte dat ik hem waarschijnlijk nooit meer terug zou zien, deed mij benauwen. Maarja, ik kon moeilijk schaamteloos zijn nummer vragen. Hoe aantrekkelijk die ook was, het hoorde gewoon niet.
    We kwamen aan bij mijn huis, althans het huis van mijn ouders. Ik bedankte de mensen duizendmaal en pakte mijn koffers uit de achterbak. Op het moment dat ik wegliep van de auto hoorde ik hem ineens mijn naam roepen. 'Ouarda, wacht..' Zou die dan toch mijn nummer willen?

  5. #5
    Filantroop.

    Reacties
    1.518
    21-02-2010

    Bij meer reacties zal ik verder gaan, anders heb ik het idee dat er geen animo voor is. Bedankt alvast!

  6. #6
    MVC Lid

    Reacties
    187
    24-07-2010

    Leuk vervolgje!!
    Up Up

  7. #7
    Filantroop.

    Reacties
    1.518
    21-02-2010

    Citaat Geplaatst door najoua.. Bekijk reactie
    Leuk vervolgje!!
    Up Up
    Dankje lieverd! Is het fijn lezen, want anders moet je me gewoon tips geven hoor. Kritiek is alltijd welkom.

  8. #8
    MVC Lid

    Reacties
    187
    24-07-2010

    Ja hoor, je schrijft zeker goed!
    Dus schrijf zeker verder.

  9. #9
    MVC Lid

    Reacties
    91
    01-11-2010

    uuppp leuk verhaall!!!
    ga gauw verderr...

  10. #10
    Filantroop.

    Reacties
    1.518
    21-02-2010

    'Ouarda...je bent je mobiel vergeten in de auto. Hier.' Ik bedankte hem en draaide mij om en liep naar de deur van het huis. Hoe kon ik nou denken dat die mijn nummer zou vragen, sowieso in het bijzijn van zijn moeder en oom kon die dat niet maken. Wellicht zag die mij ├╝berhaupt niet staan. Oeff ik werd gek van het gesprek dat ik met mezelf voerde. Ik bande alle gedachtes weg en drukte op de deurbel.

    'Ouardaaaaaaaaa' Mijn ribben begaven het zowat door de omhelzing van mijn lieve nicht. Het huis zat vol met tante's, ooms en diens kinderen. Ik begroette iedereen met vier kussen en bracht gauw mijn spullen naar boven. Na een douche te hebben genomen kwam ik mijn kamer binnen en zag mijn nicht Sara op het bed zitten. 'Wat een schoonheid ben je toch ook. Vind je het gek dat Adil tot op de dag van vandaag smoor op je is.' Adil..zijn naam wilde ik dus echt niet horen. Hij is haar broer, mijn neef dus, en probeert al jaren contact te zoeken dat zou moeten resulteren in een huwelijk. Ik haatte het en vermeed hem dan ook wanneer dat kon. Het was zo typisch dat men er vanuit ging dat omdat het familie is, we met elkaar dienden te trouwen. Ik verafschuwde het geforceerde gedoe en moest me in het bijzijn van m'n tante vaak inhouden, uit respect voor haar en vooral mijn moeder. Ik wilde namelijk geen kloof vormen tussen beide zussen en distantieerde mij dan ook vaak van dergelijke gevoelige gesprekken.
    'Zullen we wat gaan drinken op de boulevard? 's Avonds is hier nu erg gezellig en wie weet spotten we nog een lekkertje haha'. Ik begon hard te lachen, zo typisch Sara, altijd maar bezig met jongens. Ik kleedde me gauw om en besloot voor een lange beige zigeunerrok te gaan met heupriem en een getailleerd blousje. Om het geheel af te maken deed ik mijn favoriete witte hoofddoek op. Ik had vrij grote bruine ogen en maakte ze vaak op met wat mascara en oogpotlood om ze te accentueren. Ik trof Sara beneden en we liepen samen naar buiten.
    Ik voelde mij weer een beetje kind. Ik keek mijn ogen uit in Marokko en snoof elke geur op die mijn neus binnendrong. Wat was het toch heerlijk om in Marokkaanse sferen te vertoeven, om jouw eigen soortgenoten om je heen te zien en elk eettentje binnen te kunnen gaan om wat te eten, zonder bang te zijn of het wel halal was. De gebruikelijke flirtacties begonnen direct toen we de boulevard naderde. Ik kon er niet van genieten, sterker nog, ik haatte het uit de grond van mijn hart. De jongens leker geen onderscheid te maken in prooien, zolang het maar vrouw was, is het goed. Ik zag Sara haar ogen de kost geven en hier en daar een speelse lach vertonen. We besloten na wat gewandeld te hebben in een groot restaurant wat te gaan drinken. Het was erg druk en we konden met moeite een plekje bemachtigen. Even later kwam de ober aanzetten en bestelde we ieder een jus d'orange. 'Ewa Ouarda, heb je inmiddels al een vriend?' Deze vraag leek een standaardvraag te zijn, elk gesprek zou immers herleid worden naar het onderwerp 'liefde', het kon haast niet anders. 'Nee Sara, heb het lekker rustig. Wat heeft de vrouw van tegenwoordig nog aan een man joh hihi We kunnen prima zonder toch?' Ze keek mij bedenkend aan en schudde haar hoofd 'Nee nee, iedere vrouw verlangt naar liefde in de vorm van een partner. We willen allemaal geliefd worden door een partner en het leven samen doorlopen.' Haar ogen blonken terwijl ze sprak, alsof ze het voor zich zag ontstaan. Stiekem wist ik dondersgoed dat ze gelijk had, maar mijn trots zat mij in de weg. Ik beweerde altijd dat ik geen gemis ervaarde, ik had immers nooit eerder echte liefde ervaren. Ik studeerde, ontplooide mijzelf, had liefhebbende ouders en genoot van het leven als hoe het kwam. Wat wenste ik nog meer? Als ik zag hoe liefde de overhand nam in de levens van mijn vriendinnen, dan paste ik liever. Ze leken te zijn getroffen door een hardnekkig virus, dat alle organen aantastte, inclusief het brein. Nonstop hadden ze het dan over 'hem' en betoogde ze hoe geweldig die wel niet was. Ze leken te ijlen en soms hoopte ik op een remedie, want het kon aardig irritant zijn soms. Ik kon mij niet voorstellen dat een man jouw wereld zodanig op de kop kon zetten, daar was ik te rationeel voor. Ben er gaandeweg de tijd achtergekomen dat het een soort van verdedigingsmechanisme is. Mijn harde opstelling was een voortvloeisel van de muur rondom mijn hart, die het fragiele hart omsloot en beschermde. Is liefde dan het kwaad? Jazeker, want liefde verschijnt in verschillende vormen. Pijn komt met liefde, net zoals de dood met leven komt. Het een kan niet zonder het ander. Wanneer men zich laat leiden door deze liefde, verblindt men zichzelf en leidt het tot donkere plekken. Liefde heeft nooit een tijdelijke verschijning, nee het bijt zich vast en klampt zich vast aan het lichaam tot het een met jou is. Wanneer deze liefde besluit haar duistere kant te laten zien, is het geen kwestie van vaarwel, maar zal het lichaam de sporen navoelen. Soms voor een paar maanden, soms jaren en soms voor eeuwig. Liefde komt, maar pijn gaat niet. Pijn doet beseffen en beleven, maar heeft een tragische nasmaak. Pijn doet de persoonlijkheid veranderen en overschaduwt al het moois van het verleden.
    Is liefde dan alleen maar pijn? Ownee, alhamdulilah niet. Liefde omwille van Allah, liefde voor Hem. Hij schiep de mensheid uit klei, afkomstig uit verschillende delen van de aarde, opdat we zullen versmelten. Hij verhief de moeder boven de vader, en schonk haar het privilege van het baren van een kind. Een zaad en eicel versmelten zich en nestelen zich in de baarmoeder, waar het zich ontwikkelt van embryo tot een volmaakt mens. Macha'Allah, hoe kunnen wij niet houden van de vrouw die leven schenkt? Die het leven voedt met haar eigen melk. Alleen al hierom zouden wij van de ander moeten houden.
    Ook liefde doet leven, opleven welterverstaan. Twee zielen, die verbonden zijn door wederzijdse liefde en elkaar aanvullen. Je treft de ander en jouw hart herkent zijn gelijke. Je laat je overrompelen, imponeren en uiteindelijk liefhebben. Wie zich aan liefde waagt, waagt zich aan lust, verlangen en heuglijkheid. Maar is dit voor ons allen weggelegd?

  11. #11
    Filantroop.

    Reacties
    1.518
    21-02-2010

    Citaat Geplaatst door romaisatjeh Bekijk reactie
    uuppp leuk verhaall!!!
    ga gauw verderr...
    Gedaan haha. Dankje voor de up.

  12. #12
    Filantroop.

    Reacties
    1.518
    21-02-2010

    Terwijl we daar aan onze drankjes aan het nippen waren, dwaalde mijn gedachtes vanzelf af naar die ene jongen van het vliegtuig. Zou ik hem nog tegenkomen? We wonen immers in dezelfde stad..Sara stond op en zei dat ze even snel naar een winkeltje zou gaan om wat te bekijken 'ik kom zo oke, blijf jij hier maar want anders wordt onze plek ingenomen.' De ober kwam om een nieuwe bestelling op te nemen en ik bestelde ditmaal een cola. Terwijl ik daar zo alleen zat, begon ik mensen te bestuderen. Een heerlijke tijd dodende bezigheid!
    Voor mij zat een jong stel. Ik schatte ze midden 20 en net getrouwd. Terwijl ze aan het eten waren keek hij haar af en toe aan en glimlachte hij. Erg aandoenlijk om te zien. Links van mij zat een groepje jongens. Al vanaf het moment dat Sara en ik aan kwam lopen, zaten ze al constant naar ons te loeren. Blikken voel je, zo ook deze staarpartijen. Een ervan die zijn rug naar mij gekeerd had zag er van achter goed uit, mooie schouders en goed kapsel. Op een gegeven draaide die zijn stoel om en ging die verzitten. Oeh, die kop is zeker niet fout. Niet kijken Ouarda, niet kijken.
    Ik besloot Sara te bellen om te vragen waar ze uithing, want het werd mij iets te ongemakkelijk hier. Op het moment dat ik op mijn mobiel keek zag ik een gemiste oproep staan. Huh, hetzelfde nummer stond zowel bij gebelde nummers als gemiste oproepen. Dit was een onbekend nummer voor mij, hoe kan ik dit nummer gebeld hebben dan? Hmm, het zal wel. Ik wilde net Sara opbellen toen ik haar mijn kant op zag komen lopen. 'Ajow Ouarda, wat mij nou net is overkomen!' Ze begon een heel verhaal te vertellen over een buitenlandse auto die haar achtervolgde waardoor ze een omweg moest maken en toen pas verlost was. Ik moest erg lachen om haar en zo zaten we gezellig te kletsen.
    'Salaam' We keken beiden op. Hij begon Arabisch te praten, een taal die ik helaas niet beheers. Ik keek Sara dus maar aan voor een vertaling. Ze begon terug te praten en ik ving 'Hollanda' op. 'Sara, wat moet die gozer nou?' 'Zijn vriend zit jou zitten, hij wil jouw nummer'. Er zaten in totaal drie jongens aan die tafel, welke was het in godsnaam?! 'Die ene met een bruin shirt aan'. Ik keek naar hun tafel en besefte dat het de knapperd was. 'Zeg maar dat die weer terug mag gaan naar waar die vandaan kwam' 'Ouardaaa, doe normaal! Hij is knap hoor, geef gewoon jouw nummer joh. Ooit van kansen gehoord?' Ze keek mij niet begrijpend aan toen ik vastbesloten mijn hoofd schudde. De boodschapper draaide zich om en liep weer naar zijn tafeltje waarna die het bericht overbracht. Ik wendde gauw mijn blik af en vond dit het ideale moment om op te stappen. 'Yallah Saar, we gaan hier weg. Laten we richting huis gaan.' 'Ouarda, je bent echt saai geworden. Tss, ze eten je niet op hoor. Kifesh, heb je ineens een mannenfobie ofzo?' Ik wierp haar een hatelijke blik en liep naar de kassa om af te rekenen. Ik wilde net betalen toen ik ineens hoorde 'Hard to get yek'. Ik keek opzij en zag dat het de jongen van het tafeltje naast ons was. Ik gaf geen antwoord terug en betaalde gauw zodat ik wegkon. 'Hey heb je haast ofzo?' Oh God, hij spreekt gewoon Nederlands! Dit maakte hem nog aantrekkelijker dan die al was. 'Mijn nicht wacht op mij, ik moet gaan' Ik bleef even stilstaan om wat tijd te rekken. 'Ik ga weer om jouw nummer vragen schoonheid en daarna wil ik het wel nog een keer doen, in de hoop dat drie keer scheepsrecht is' zei die al lachend. Hij had een vlotte babbel, dat merkte je meteen. Ik was in tweestrijd, normaliter gaf ik nooit zomaar mijn nummer weg. Maar hey het is vakantie, vakanties zijn er om gek te doen. Voor ik het besefte zei ik ja en vroeg om zijn nummer en beloofde hem te bellen. 'Nee wacht, laat eerst overgaan want ik vertrouw het niet haha' 'Kom op zeg, je hebt mijn woord dus niet zo achterdochtig jij. Mohim ben weg, want ik zie mijn nicht ongeduldig worden. Beslama!'. Ik wilde net het restaurant uitlopen toen ik een bekend figuur mij tegemoet zag komen. Owneee, het was hij!!!

  13. #13
    Elhamdulillah...

    Reacties
    1.384
    25-03-2008

    Leuk begin ga snel verder

  14. #14
    Filantroop.

    Reacties
    1.518
    21-02-2010

    Ownee hij was het gewoon. Zal die mij gezien hebben met die andere jongen? Ik besloot te doen alsof ik hem niet zag en snelde gauw naar Sara. 'Ik zag je wel met die jongen haha, toch maar van gedachte gewisseld?' 'Saar, laat me met rust' Ik voelde me ineens niet zo goed en wilde zo snel mogelijk naar huis. Kwam het misschien door hem? Ik maakte mezelf wijs van niet. 'Ouarda wat is er ineens met je?' Ik pakte haar hand vast 'Sorry hbiba, ben gewoon erg moe door de reis enzo. Verlang naar mijn bedje'. Ze keek mij begrijpend aan en hand in hand liepen we naar huis.
    Thuis aangekomen at ik wat en zei tegen de rest dat ik mijn bed ging opzoeken. Ik trok mijn pyama aan en ging op bed liggen. Ik sloot mijn ogen en alle gebeurtenissen van de dag passeerde de revue. Waarom kon ik hem maar niet uit mijn hoofd zetten? Met deze gedachte viel ik in slaap..
    'Trrrr trrrrr' Ik schrok wakker van het trillend geluid van mijn telefoon. Ik pakte hem half slapend van mijn nachtkastje en zag dat ik een smsje had. 'Je maakt gauw vrienden zag ik. Doe je wel rustig aan '. Wat moest dit nou voorstellen? Van wie was het. Zou hij het zijn, maar hoe komt die dan aan mijn nummer? Ik was ineens klaar wakker en besloot het nummer te bellen. Hij ging over...'Ja?' 'Euh hallo..met wie spreek ik?' 'Jij belt mij, dus je dient te weten wie je belt' Waarom sprak die zo droog? 'Ik ontving een vaag smsje van dit nummer en wilde weten van wie het was. Ben je wie ik denk dat je bent?' Mijn hart klopte als een gek, zijn stem maakte van alles in mij los. Hij is het toch gewoon? 'Ouarda Ouarda toch, herken je mij nu al niet meer. En zogenaamd negeren yek bij dat restaurant' Hij zei het spottend en ik begon rood aan te lopen. Hij had mij dus wel gezien verdomme. 'Ik zag je niet...' zei ik zacht. 'Ik hoor aan jouw stem dat je lag te slapen, ik ga je weer met rust laten. We spreken elkaar vast nog wel. Trusten schoonheid.' 'Welterusten..'. En hij hing op. Noemde hij mij nou schoonheid? Oefff voor ik het wist begonnen de kriebels in mijn buik...

    'Sta nou stil Ouarda, ik kan zo jouw riem niet vastmaken.' Ik was samen met mijn moeder, tante en Sara naar een jurkenwinkel gegaan, om nog gauw een jurk te kopen voor de bruiloft van morgen. Adil mijn neef zou eindelijk trouwen en dat was eigenlijk grotendeels de reden dat we naar Marokko waren gekomen. Ik had wel zin in een feestje en kon niet wachten om de dansvloer onveilig te maken samen met Sara en de rest! 'En? Staat die mij' Ik keek de rest afwachtend aan en zag mijn moeder glunderen toen ze mij aankeek. 'Hij staat jou beeldig eh jedjie, nu nog een kroontje op en je bent een bruidje' Iedereen begon te lachen en ik voelde mij voldaan. Het was een mintgroene jurk, afgewerkt met goud stiksel en een brede riem die mijn smalle taille accentueerde. Hij was echt beeldschoon. 'Safi ik neem hem!' Sara keek mij dankbaar aan 'Werd tijd eh mevrouw kieskeurig, mijn voeten vallen er zowat af van al dat heen en weer geloop pfff!' Ik kneep haar in haar zei en lachte 'Daar zijn we immers nichten voor'. Ik rekende af en we besloten nog even een stoffenwinkel binnen te gaan voor een wit kleed voor over de tafel op de bruiloft. Nadat alle kleine dingen ingekocht waren, liepen we weer naar huis. 'Ouarda, heb je die ene jongen als gebelt?' 'Wie?' hield ik mij van de domme. 'Je weet wel, die ene jongen van het restaurant. Als jij het niet doet, doe ik het wel haha' Ze was ook echt niet te stoppen die Sara. 'Ik bel hem zo wel even.' Ik nam mijn mobiel mee en ging naar de sta7. 'Salaam' 'Wa3laikoum salaam, je spreekt met Ouarda'. 'Aaah dat werd tijd, ik dacht al safi die spreek ik nooit meer haha! Hoe is het met je dame?' Hij klonk nog even vlotjes als die ene dag, maar aan de ene kant vond ik dat wel leuk. Ik hield niet zo van verlegen mannen die moeite hadden om een gesprek op gang te houden of iets dergelijks. 'Wat is jouw naam eigenlijk?' Hij grinnikte en zei 'Yasin is de naam, aangenaam.' Voor ik er erg in had hingen we een half uur aan de telefoon en hadden we afgesproken voor die avond. We zouden wat gaan drinken vlakbij het strand. Ergens voelde ik mij schuldig ten opzichte van Rachid, de andere jongen, maar ach er speelde tenslotte niks tussen ons..
    Rond 7u kwam ik aan op de afgesproken plek. Ik keek om mij heen maar kon nergens Yasin bekennen. Een kwartier ging voorbij en nog steeds zag ik hem nergens. Zou die mij laten zitten? Nee toch...Ik ging bovenaan het strand op een bankje zitten en genoot van het uitzicht over de donkere zee. Binnen no time werd ik omsingeld door aasgierende jongens en besloot ik een rondje te lopen om ze af te schudden. Op dat moment werd ik gebeld door Yasin. 'Sorry schat, wollah sorry maar ik zat echt vast in het drukke verkeer hier. Ik heb net mijn auto geparkeerd, loop nu jouw richting op!' 'Geeft niet joh, je ziet mij bovenaan daar bij het drankkraampje met het blauwe bord.' Ik bleef daar op hem wachten en zag hem even later mijn kant op komen lopen. Jeetje wat zag hij er weer eens goed uit zeg. Hij had een zwart strak blousje aan en een geruiten driekwart broek met matchy zwarte slippers. Hij begroette mij met vier zoenen op de wang en zei 'Wat ruik je lekker mooierd'. Ik bloosde en keek gauw de andere kant op. 'Heb je al gegeten Ouarda?' 'Euh..ja iets kleins'. 'Yallah, ik ken hier een overheerlijk visrestaurant iets verderop. Ik ken de eigenaar, dus we hebben sowieso een goed plekje' en hij gaf mij een knipoog. Hij pakte mij bij de hand waardoor ik schrok, maar durfde die niet weg te trekken. Shit, dit soort lichamelijk contact was ik niet gewend. Onderweg was die alsmaar aan het woord, waardoor ik alleen maar aan het luisteren was naar al zijn verhalen. Wat een kletsmajoor dacht ik bij mezelf.
    Na heerlijk gegeten te hebben en elkaar wat beter te leren kennen, maakte we een strandwandeling. Ik hield van de avonden en ik hield erg van water. Hand in hand liepen we langs de kustlijn en we liepen steeds verder door tot we bij wat afgelegen rotsen kwamen. 'Zullen we hier even gaan zitten en van het uitzicht genieten?' Ik stemde in en nam plaats naast hem. Voor even waren helemaal stil en keken we beide naar het water, wat een kalmerende werking op mij had. Ik zag dat die mij zijlings aanstaarde. 'Hey kijk eens voor je in plaats mij zo aan te gapen haha'. 'Kan ik er wat aan doen dat mijn ogen naar al het moois getrokken worden.' Wat een charmeur was het toch ook. Ik glimlachte en keek hem kort aan. 'Moet je die sterren zien Yassin! Wauw, zoveel zie ik er nooit in Nederland.' We keken beide naar de lucht en hij trok me samen met hem op mijn rug. Het was onwijs mooi om al die fonkelende sterren aan de hemel te zien, het had haast iets magisch. Zo lagen we daar even te kletsen en te genieten van de geschenken van de wereld.
    'Ik zie nog een mooie ster' Waar vroeg ik hem. Hij boog zich naar mij toe en draaide zacht met z'n handen mijn gezicht naar zich toe. Onze gezichten waren zo dichtbij elkaar dat ik zijn warme adem op mijn wangen voelde. 'Jij bent de mooiste ster Ouarda' fluisterde hij zacht en keek mij diep in de ogen aan. Ik kreeg het warm van zijn aanwezigheid en ik verstijfde even toen ik zag dat die naar mijn lippen keek. Langzaam gaf die mij een kus op de wang, zo zacht dat ik nauwelijks de beroering voelde. Ik voelde overal in mijn lichaam tintelingen en besefte dat ik ervan genoot. Hij daalde rustig naar beneden totaan mijn mondhoek en kuste me daar..hij keek mij aan en ging verder, dit keer zette die zijn lippen op de mijne. Ik voelde zijn zachte lippen en langzaam week die mijn lippen met zijn tong uiteen en drong binnen in mijn mond. Ik beantwoordde zijn kus en speelde met zijn tong net zoals die met de mijne speelde. Hij zette zijn handen onder mijn rug en trok mij steeds dichter naar zich toe. Hij zoende langzaam, waardoor ik des te meer genoot. Met zijn tong maakte die mijn lippen nat en beet zachtjes op mijn onderlip. Ik voelde dat mijn ademhaling versnelde en hoorde de zijne ook. We stopten even en moesten lachen om ons gehijg. 'Ga je mee Ouarda....?'

  15. #15
    Filantroop.

    Reacties
    1.518
    21-02-2010

    Ik zou graag wat meer reacties willen krijgen van verschillende leden alvorens ik verder ga...