1. #436
    MVC Lid

    Reacties
    227
    19-12-2013

    Ip up up

  2. #437
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.794
    11-01-2011

    "een... twee... drie.. ok! Doe je ogen maar open!" Ik deed mijn ogen open en keek naar de ruimte. Versierd met roze ballonnen alsof ik een sweet 16 had! Ik zag Rabia klapperen met haar handen, haar zusje, mijn moeder en schoonzussen, Hind en haar zusjes en wat collega's van werk. "Wat een verassing!!" Gilde ik zowat. "Je hebt dit feestje echt verdiend gekkie!". Zei Jamila, mijn schoonzus. Ik keek naar de taart die het middelpunt was van het feest. Op de taart was een autootje met een dame erin, die ik waarschijnlijk moet voorstellen en een oude omaatje lag voor de auto met haar middelvinger omhoog! Ik lag helemaal in een deuk en keek naar Rabia. "Dat je dit nog hebt onthouden! Temchoent dat je bent!". Ze lachte hard en we kwamen niet meer bij. Ze hebben zich allemaal uitgesloofd en ik was zooo vreselijk dankbaar! Ik kneep in de handen van Rabia en gaf haar een dikke knuffel. "Ik hou van jou gekkerd!" Zei ik. Ze knuffelde me kapot en we begonnen aan het zelf gemaakte buffet en high tea! Het was in één woord geweldig!

    Na een lange avond vol plezier zijn we naar huis gegaan. Ik was zo moe en mijn moeder viel al half in slaap naast mij. Ik bedankte Rabia voor het afzetten en nam afscheid van haar. Thuis aangekomen bepakt en bezakt van de cadeaus ben ik vrijwel direct naar mijn kamer gegaan. Morgen had ik een avonddienst dus kon ik lekker uitslapen. Ik keek nog even naar mijn mobiel en scrolde door de foto's. Wat een geluk heb ik toch met zo'n vriendin en schoonzussen! Mijn moeder die ervan af wist en net deed alsof ze niks wist. Ik moest lachen. Ik keek door mijn appjes en zag nog steeds het appje van Youssef staan. Ik wilde hem niet bellen, sterker nog ik had toch zijn nummer verwijderd? Of niet? Ik was te moe om daar over na te denken. Ik tikte op zijn naam en typte Hoi Youssef, sorry voor de late reactie. Ik heb de mail over mijn contract ontvangen en gelezen. Ik wens je voor de rest het allerbeste. Zo die was verzonden. Ik had geen zin in een soap met Senna en Youssef. Ik had mijn eigen bizarre soap al. Voor nu, ging alles goed hamdoulilah. Ik wilde niet voor nog meer teleurstellingen te komen staan, of verdriet of wat dan ook. Ik hoorde ineens een berichtje binnen komen en keek op mijn telefoon. Het was van Youssef. Kunnen we afspreken? ik keek verward naar het berichtje en trok mijn wenkbrauwen omhoog. Het liefst wilde ik NEE typen. Wat wilde hij nog met mij bespreken? Ik zuchte en appte hem uiteindelijk terug dat ik het prima vond. En even later stuurde hij mij waar en hoe laat...

  3. #438
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.794
    11-01-2011

    En daar stond ik dan. Het was frisjes, September kon zo omslaan met het weer. Dan was het fris en zonnig, dan werden we gebombardeerd met tropische hitte. Ik zag zijn auto al aankomen van de verte. Ik stond bij de bushalte bij mij in de buurt te wachten en vandaag wilde hij afspreken. Nou ik was benieuwd. En daarom alleen stond ik hier, gewoon uit benieuwdheid.

    Hij stopte bij de halte en deed het raampje open. "Hi.. Naima.. wil je instappen?". Vroeg hij. Ik keek hem aan. Instappen? We kunnen hier toch ook praten? Maar zijn stem klonk serieus, te serieus. Ik deed daarom de deur open en ging naast hem zitten. Eerlijk? Ik kreeg het gewoon warm van deze man. Frisjes, mijn neus. Mijn lichaam smolt als sneeuw voor de zon en ik raakte zelfs nerveus. Hij was gewoon maschAllah te knap. En dan nog een licht blauwe blousje aan, die zijn ogen meer deed fonkelen. Ik durfde hem amper aan te kijken. Focus, Naima! zei een klein stemmetje in mijn hoofd. Na een lange rit kwamen we aan bij zijn huis. Hij reed de oprit op en ik keek hem aan. "Wat.. doen we hier?". Vroeg ik. Youssef keek me aan. "Maak je geen zorgen." Zei hij en stapte uit. Maak je geen zorgen? Wesh was deze man gek? Wat? Moet ik zo naar binnen lopen en Senna staat dan klaar met thee met koekjes ofzo? Ik schudde mijn hoofd. Stoorzender! zei dat stemmetje weer. Ik stapte uit en keek hem aan. "Youssef, ik ga niet naar binnen." Zei ik tegen hem. Vastberaden en standvastig stond ik stil en maakte daarmee mijn statement. "Naima... Senna is niet thuis.. die komt er voorlopig ook niet meer in!". Zei hij ineens. Ik keek hem verward aan. What the....

    Ik volgde hem naar de voordeur en hij deed open. Hij gooide zijn sleutels op de keukeneiland en trok zijn jas uit. "Wil je wat drinken?". Vroeg hij. Dit keer was zijn stem wat.. zachter. Ik knikte en hij maakte koffie. We zaten tegenover elkaar aan de lange brede tafel. Een schaal met groene appels pronkte in het midden. Ik was stil en dacht aan de allereerste keer hier in dit huis. Als schoonmaakster... poetsen dat ik deed en een Senna die achter mijn kont aan zat en in mijn nek hijgde dat ik dit en dat moest doen. Maar over Senna gesproken, ik brak het ijs en keek hem aan. "Wat is er met Senna? Wilde je daarom afspreken?". Vroeg ik meteen met de deur in huis. Youssef keek me aan en zijn blik veranderde naar een portie verdriet. Die helderblauwe ogen leken nu donker en de fonkeling erin was verdwenen. Ik keek hem serieus aan. "Youssef... gaat alles goed?". Zei ik. Hij schudde zijn hoofd. "Nee.. nee helemaal niet. Sorry trouwens. Ik ben nogal afwezig en.. ik ga je niet met mijn problemen opzadelen. Ik wilde het even over iets anders hebben". Zei hij. Ik keek hem verward aan. "Problemen? Wat voor problemen?". Vroeg ik. Youssef schudde echter zijn hoofd. "Laat maar, laat maar..". Zei hij. Ik keek naar zijn handen die wat trilden, wat voor problemen zou deze knappe, slimme man hebben?? Aan geld kan het niet liggen dacht ik zo..

    Ik stond op en pakte mijn tas. "Ik ga.." Zei ik. Youssef keek me aan. "Waa.. Waarom?? Ik wilde nog iets met jou bespreken". Zei hij. Ik schudde mijn hoofd. "Wees dan eerlijk tegen mij. Ik wil weten wat je dwars zit. Anders loop ik zo die deur uit.." Zei ik. Hmm, dit voelde goed! En het werkte ook nog. Ik bedoel, hij was het niet verplicht, maar hij begon er zelf over bij de auto. "Ok... ik ben er dus achter gekomen.. dat Senna, Esma slaat.. eerst was het knijpen. Maar toen ik Esma naar meer vroeg was het meer. Ze trekt aan haar haren.. ze duwt haar zodat ze sneller moet lopen..". Youssef keerde zich om. Zijn ogen werden vochtig en ik schok me eerlijk gezegd dood. Welke idioot haalt het in zijn hoofd om een kind iets aan te doen. Ik was niet eens verdrietig, maar vet kwaad!! Ik legde mijn tas weg en ging precies tegenover hem zitten. Mannen huilen niet zeggen ze.. maar de tranen die ik zag om zijn dochter, zijn eigen vlees en bloed, daar brak mijn hart van in duizend stukjes. Ik legde mijn hand op zijn wang en veegde een traan weg. "Waar is Esma nu?". Vroeg ik, aangezien het zondag was en de scholen dicht zijn. "Bij mijn tante.. zusje van mijn moeder". Zei hij. Ik keek hem aan. "Ik dacht dat je niet veel familie had in Nederland". Zei ik. Youssef knikte. "Klopt, maar haar dochter woont hier en ze is vanuit Frankrijk gekomen..". Zei hij. Ik knikte en keek hem aan. "Het is niet jou schuld weet je dat? Je vertrouwde haar en ze is of.. was je verloofde." Zei ik. Youssef keek me aan. "Natuurlijk is het mijn schuld. En het allerergste is nog wel dat jij mij had gewaarschuwd.." Zei hij.

  4. #439
    MVC Lid

    Reacties
    155
    03-04-2003

    Werkelijk een lichtpuntje in deze donkere dagen

  5. #440
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.794
    11-01-2011

    "Ja.. ik had wel signalen opgepikt toen ik hier werkte, maar dat ze tot zoiets in staat is.." ik schudde mijn hoofd en vond het ronduit walgelijk. "Maar.. wat bedoel je dan met "voorlopig"? Twijfel je nog?". Vroeg ik. Youssef werd een beetje rood en keek weg. "Ik... geloof mijn dochter. 100%. Maar ik..." hij stopte met praten en ik keek hem aan. "Wat?" Vroeg ik serieus benieuwd. "Ik hou zoveel van haar.. we zouden notabene deze week al trouwen." Zei hij. Ik keek hem aan en wist even niets te zeggen. Hoe.. hoe kon hij in hemelsnaam haar een tweede kans willen geven of er überhaupt aan denken na wat ze Esma aandeed! Het maakte me boos. Ontzettend boos! "Youssef, dit is belachelijk. Ronduit belachelijk. Ja. Je houdt van haar en je kent haar pfff weet ik veel hoeveel jaren...maar kom op! Ik snap je niet, sorry". Zei ik nogal boos. Youssef knikte. "Je hebt ook gelijk! Maar wat wij hadden.." ik onderbrak hem. "Er zit geen "maar" in dit verhaal Youssef!" Zei ik terwijl ik het letterlijk uit mijn longen schreeuwde. Zelfs Youssef was ervan geschrokken. Waarom.. Waarom bemoeide ik me er ook mee. Waarom moest hij me dit ook vertellen! "Sorry.. dat was nogal hard en niet ok". Zei ik. Youssef schudde enkel zijn hoofd. "Nee.. je komt op voor mijn dochter alsof het de jouwe is. Ik waardeer dat." Zei hij terwijl hij op stond. Hij kwam naar me toe lopen en pakte ineens mijn hand. Hij keek me aan en ineens kuste hij me. Ik kuste hem terug! Waar was ik mee bezig. Hij begon mijn kleren uit te trekken en ik de idioot, liet het allemaal maar toe. Zoals ik al zei, ik smolt als sneeuw voor de zon voor hem en die weg gestopte gevoelens kwamen ineens als mini antennes uitsteken. Ik voelde hoe hij met zijn gespierde lijf tegen de mijne kwam. Verhuld in enkel een beha en mijn broek nog aan voelde ik zijn handen over mijn hele lijf! "Naima.. jij maakt me helemaal gek." Hoorde ik hem fluisteren.

    Hij keek in mijn ogen en zijn zwoele blik vertelde mij al wat de volgende stap zou zijn, zijn vingers gingen naar mijn broek en ineens hield ik zijn hand vast. Mijn hart sloeg al over en ik zag hoe mijn borstkas op en neer van de spanning en verlangen naar hem tekeer ging. "Dit is niet goed.. Youssef". Zei ik. Zijn hand die ik vast hield wrikte hij los en deed mijn knoop open. Ik voelde hoe zijn hand een ingang naar binnen zocht en snel deinste ik naar achter. Youssef keek me aan en zuchte. Wie zou zo'n knappe man weerstaan? Daar stond hij! Voor mijn neus met zijn afgetrainde, licht getinte lichaam en zijn ogen die naar meer hunkerde. Wie ben ik? Mevrouw Naima Niemand! Kinderloos. Liefdeloos. En ineens zag ik Abdel voor mij. Was dit niet de reden waarom ik instapte bij hem? Omdat ik zo onzeker was en die speciale aandacht wilde? Dit was toch hetzelfde? Hetzelfde liedje alleen met een veel netter, knapper en heerlijker man! Hij was verdrietig, en ik stond hier.. met een enorme bagage waar hij van op de hoogte was! Wilde hij mij gebruiken voor zijn verdriet? Is dat de reden waarom ik hier ben? Ik knoopte mijn broek dicht en pakte mijn blousje die ik snel aandeed. "Naima.." hoorde ik hem zeggen. Maar ik draaide onderhand ook de tape terug. Hij voelde niks voor mij, dat zei hij! En nu ineens maak ik hem gek? Hij wil sex! Dat is wat hij wil.

    "Youssef, sorry. Ik kan dit niet. Ik.. hoop dat je eruit komt met de problemen die je hebt". Zei ik. Ik keek hem amper aan. Bewust om die onvergetelijke blik te vermijden. Deze man kleed je nog uit met zijn ogen! Hij liep naar me toe en pakte mijn hand. "Het spijt me. Ok?". Zei hij schor en zachtjes. "Ik weet het niet Naima... je doet gewoon wat met mij". Zei hij ineens. En dit keer keek ik hem wel aan. Wat suggereert hij nu? "Je bent mooi, prachtig. Besef je dat wel?". Zei hij. Ik keek hem verder aan en was verdwaasd. Mijn benen werden week. Ik moest gauw ergens zitten, maar ik bleef overeind staan. "Je beseft het niet hé? Je hebt de mooiste ogen die ik ooit van mijn leven heb gezien. Je lippen..". Hij zweeg. "De allereerste keer dat ik je zag, vertelde je ogen al honderd verhalen. Ik probeerde je te vergeten, maar zodra ik je beeld voor me kreeg dacht ik automatisch aan jou." Zei hij. Was dit geen truckje? Zo'n Adil style, blablabla en uiteindelijk lig ik toch op de grond met hem boven op mij! Oh nee mannetje, hier trap ik niet in! Ik pakte mijn tasje en jas. "Ik moet zo werken." Zei ik. Maar waarom wilde mijn ziel en lichaam blijven! Mijn hart... mijn hart die al een vleesmousje was, wilde dat ik nu onmiddellijk naar buiten liep zonder achterom te kijken. "Ik laat je niet gaan zo Naima." Zei hij zachtjes. Deze man had verdriet. Ik zou haast Senna zelf willen bellen om hem een beurt te geven zodat ie weer zichzelf was!

    Ik keek hem echter aan. "Een maand geleden beweerde je nog iets anders..". Zei ik. Hij keek me aan en kwam naar me toe lopen. "Dat klopt.. maar ik ben niet eerlijk geweest. En daarom ook niet tegen Senna. Misschien verdiende ik deze straf wel". Zei hij. Ik keek hem aan. "Dat moet je nooit zeggen, wat zij deed was fout!". Zei ik. "Zie je! Zie je wat je met mij doet Naima! Je bent... perfect! Je komt voor mij op, voor Esma.." Zei hij. "Maar dat is toch normaal Youssef. Daar heb je toch geen gevoelens of liefde voor nodig. Dat betekend dat je een mens bent". Zei ik. "Een fucking goede mens Naima. Dat ben jij. Je bent zo sterk! Na alles wat je doorgemaakt hebt zie ik een beeldschone, slimme, lieve vrouw.." Zei hij. Hij pakte mijn tas en zette het weg. "Blijf even.. ik wil dat je niet zo verward en vol vragen deze deur uit gaat." Zei hij. Ik keek hem aan en mijn ogen werden vochtig. Wesh meende hij dit nu? Deze man vind mij ook leuk? Beeldschoon? Aantrekkelijk? Ik? "Je bent anders Naima.. Senna is.. behalve wat ze Esma aandeed, verschrikkelijk moeilijk". Zei hij. Ik schudde mijn hoofd. "Ik weet dat je verdriet hebt Youssef. Maar ik.. weet niet. Ik weet het gewoon niet. Je bent superlief en knap en slim. En ja ik had.. heb gevoelens voor je. Maar je twijfelt nog over Senna. Dat zei je zonet. Je houdt nog van haar. Hoe kan je dan al aan een ander denken?" Zei ik serieus oprecht. Youssef keek me aan. "Senna en ik hebben vaak bonje Naima.. om de raarste dingen. Soms ook logische dingen." Zei hij. "Youssef, waarom wilde je dan in hemelsnaam met haar trouwen?". Ik weet dat dit niet aan mij is, maar ik was wel benieuwd naar het antwoord! "Ik hou van haar. Ze heeft me uit een slop gehaald toen ik in de rouw was. Er is.. er is iets wat jij niet weet en dat is dat mijn vrouw zwanger was toen ze verongelukte. Vijf maanden." Zei hij. Ik keek hem aan en schrok. "Yarabi!!.. dat is echt erg Youssef! Meskina.." Zei ik. Ik was even in shock bij dit nieuws. "Ja.. een jongetje." Zei Youssef met een kleine glimlach. "En weet je.. ik heb het met Senna zovaak over kinderen gehad. Als we trouwen dan wil ik echt een broertje of zusje voor Esma. Ik zou dat geweldig vinden en het is mijn wens, maar Senna wil er niets van weten. "Geen polonaise aan mijn lichaam" zegt ze dan. Dus wil ze letterlijk dat ik er knoop in gooi ofzo.. dat bedoel ik.. we kunnen gewoon niet samen verder.." Zei hij. Het hele huwelijk was.. sowieso een vreselijk idee..

  6. #441
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.794
    11-01-2011

    Ik keek hem alleen aan. Mijn lippen trilde een beetje. "Hoe.. hoe groot is die wens? Dat je kinderen wil?". Zei ik bloedserieus. Youssef glimlachte, "100% een broertje of zusje voor mijn dochtertje is ideaal! Het is mijn wens voor haar.." Zei hij vol trots en het leek net alsof hij al zijn problemen vergeten was. Ik echter.. beefde. Ik beefde en werd misselijk. Hoe.. kunnen we samen zijn als ik hem amper kinderen kon schenken? Mijn maag kromp in elkaar. Alsof het een cementmolen was. Hij keek me aan en glimlachte. Ik raakte in paniek, pakte mijn tas en deed de deur snel open. Ik zal never, nooit mijn ongeluk willen delen met iemand zoals hij! Hij kan beter krijgen. Als het Senna niet is, dan een andere vrouw die wel fucking haar eierstokken nog heeft! Die hem wel die broertje of zusje kon schenken aan Esma. Weer werd ik eens flink met mijn neus op de feiten gedrukt. Ik zal geen ene man kunnen krijgen én behouden met mijn gebreken. Mijn tranen stroomde over mijn wangen en ik hoorde zijn stem! Hij schreeuwde mijn naam, maar dit keer volgde ik mijn hart. Nooit zal hij of mag hij dit te weten komen, en er zal ook geen ooit zijn want ik zou voorgoed uit zijn leven vertrekken dit keer!

    Ik hoorde mijn naam in de verte en keek achterom. Hij rende naar mij toe en ik zou weg moeten rennen! Ik zou weg moeten gaan, maar ik bleef stokstijf staan. "Naima!! Wat is er! Je laat me schrikken. Yek labas!". Ik voelde zijn warme handen die mijn schouders vasthielden. Ik wilde zo vreselijk graag in zijn armen liggen en mijn intense verdriet met hem delen. Ik moest dit afsluiten! Voor eens en voor altijd. Ik was een stoorzender! Een vreselijk kras op een LP plaat die je continu maar hoorde en die niet ophield. Ik keek hem aan. "Youssef.. jij en ik.. dat zal nooit gebeuren". Zei ik. Youssef hieldt me nog steeds stevig vast. "Nee.. Naima.. luister. Ik heb ook gevoelens voor jou, snap je dat dan?? Dat probeer ik je de hele tijd te zeggen." Zei hij. Zijn handen klemde mijn schouders nog meer alsof het hoge woord eruit was. Saf. Hij en ik.. we belong together en dat hele riedeltje.. "Youssef. Ik kan geen kinderen krijgen. Ik heb iets vreselijks mee gemaakt waardoor mijn eierstokken accuut verwijderd moesten worden. Ik zal nooit kinderen kunnen dragen laat staan überhaupt kunnen schenken aan jou." Zei ik.

    En ineens voelde die sterke handen van Youssef lichter op mijn schouders. Hij liet zelfs los en keek me aan met de meest droevigste gezicht die ik ooit gezien had. Ik bleef even staan en toen.. toen draaide ik me om en liep weg. Ditmaal rende ik niet of wat dan ook. Nee.. ik nam mijn tijd. Ik nam de tijd op de hoop dat hij naar me toe zou lopen en zou zeggen dat het geen big thing was, maar wie hield ik voor de gek?? Welke man... wil iemand die geen kinderen kan krijgen?? Die hem geen nageslacht kan schenken? Een traan rolde langs mijn wang en ik stond even stil. Ik draaide me om en keek of hij daar nog stond...

    Nee.. hij was er niet.



  7. #442
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.794
    11-01-2011

    Citaat Geplaatst door sabbylove Bekijk reactie
    Werkelijk een lichtpuntje in deze donkere dagen
    ❤❤

  8. #443
    Alhamdoulillah.

    Reacties
    257
    04-05-2012

    Mooi, upp

  9. #444
    MVC Lid

    Reacties
    227
    19-12-2013

    Up up up

  10. #445
    MVC Lid

    Reacties
    120
    12-11-2020

    Upppp

  11. #446
    Storyteller ❤

    Reacties
    3.794
    11-01-2011

    He lezers! Vraagje, ik plaats niet veel vanuit Youssefs perspectief, zouden jullie dat wel willen??

    In mijn vorige verhalen deed ik dat vaker maar weet niet of jullie ook vaker his side willen lezen let me know!

  12. #447
    MVC Lid

    Reacties
    217
    04-02-2005

    ja is leuke om te lezen wat hij denkt
    maar zijn reactie en gedrag had ik niet van hem verwacht naar Naima toe

  13. #448
    MVC Lid

    Reacties
    155
    03-04-2003

    Jazkr een fijne toevoeging.. haha vergeet soms bijna dat je het zelf verzint

  14. #449

  15. #450
    MVC Lid

    Reacties
    1.031
    31-07-2019

    Citaat Geplaatst door pureglossy Bekijk reactie
    He lezers! Vraagje, ik plaats niet veel vanuit Youssefs perspectief, zouden jullie dat wel willen??

    In mijn vorige verhalen deed ik dat vaker maar weet niet of jullie ook vaker his side willen lezen let me know!
    Ja ben zowiezo wel benieuwd wat hij nu denkt over naima.
    Married and children!