Bekijk volle/desktop versie : story!!



Pagina's : 1 2 3 4 5 6 7 [8] 9

19-06-2002, 10:20
shit! We kwamen de lift uit enne we zagen een groepje zusters. Ieder kamer lopen ze in en weer uit. Ik keek karim met grote ogen aan. SHIT, ze zoeken ons karim. IN een keer moesten we lachen allebei. A willie we lijken wel ontsnapte psychopaten!! KOm zei hij, de wc induiken. Ze gaan strax wel naar beneden en dan kunnen we naar ons kamertje gaan. We gingen het toilet in en bleven wachten. Ineens kwam Karim dichterbij mij. LAila, laila, kan b3iek, hij zei het zingend. Hij pakte mijn hand vast en gaf me een zoen op mijn voorhoofd. ik sloot mijn ogen en besefte dat ik inderdaad veel geluk had met Karim.

HIj zei me dat wanneer we weer naar huis zouden gaan, hij de eerstvolgende weekeind bij mij zou komen. Ben je gek, zei ik. Eerst rusten. JIj heb nog verband om je hoofd. Doet het pijn el hbib? vroeg ik hem. Neeeee, allang niet meer. JIj verdooft alle pijn die ik heb. Ik glimlachte. Karim, hoe je net mijn kamertje binnenkwam met dat verband om je heen, dat deed me zo'n pijn. En nu ik jou weer zo lachend zie, ben ik weer helemaal gelukkig. Hij lachte. wajooooooooooow, wat is hij mooi. Kom, kom ziedie we gaan nu ff kijken zei hij. OKidoki, we keken naar buiten en zagen niemand en reden naar onze kamertjes. We gingen eerst samen naar zijn kamertje. OOOOoh wat een mooie bos rozen, zei ik. Vind je?? Jaa. van mijn buurmeisje gekregen. Die was hier ook net. Serieus??? Jaa. Hij reed naar de rozen en nam ze in de vaas naar me toe. Kijk is el hbiba die zijn voor jou. Iedere blad van ieder roos verklaart mijn liefde voor jou, zei hij. Wajoooow, mijn hart!!!!!

20-06-2002, 12:23


Ik hield van hem.....beslamaa!!! zei ik tegen hem. Wacht, wacht ff, war ga je heen??? Ik ga naar mijn kamertje zei ik. Karim ga jij maar ff rusten...jij hebt wel genoeg beleefd vandaag!!! Genoeg spanning...en nu tijd om maar ff een lekkere dutje te doen. Tsabhi el gir el hbiba....jij ook schatje....ik reed mijn rolstoel weg naar mijn kamer. Ik ging in mijn bed liggen en voelde toen pas hoe moe ik wel niet was!!! Pfff.....ik sliep en droomde van...

20-06-2002, 12:28
Ik droomde van enge monsters....ze bleven me zeggen dat ze karim van me af zouden pakken....Ikke werd heel boos en zei: Neeee, dat doen jullie niet Hij is van mij...!!! Ze zeiden me dat ze hem zouden nemen omdat hij niet goed is..hij is het kwade!! Niet, zei ik ik hou van hem!!! Ik werd helemaal nat van de zweet...toen ik wakker was, hijgde ik en was ik helemaal nat. Ik kon niet meer.....en ging toch maar ff kijken in zijn kamer. Echt elhbal. Het was maar een droom, maar het was zoo echt dat het best gebeurd kon zijn!! Ik reed naar zijn kamer...iedereen sliep op de afdeling...ik deed de deur open en reed naar binnen, in een keer viel mijn mond open van verbazing






Er was niemand te bekennen. HIj lag niet in zijn bed. Safie, ik kreeg een hartaanval!!

20-06-2002, 12:35
ik begon zachtjes te huilen...waren die monsters echt? Ik voelde ineen keer een hand op mijn schouders....iek, iek wie is dat..ik draaide me om en zag een zuster. Wat doet u hier mevrouw??? Ikke..ikke ben karim' s verloofde ...hij ligt er niet, waar is hij??? Mevrouw, wij zijn vanacht opgepiept door Karim zelf hij voelde zich niet goed...we zijn komen kijken en toen was hij buiten bewustzijn. Wat???!?!neeee, dat meent u niet!! Jawel, mevrouw. Hij ligt op dit moment in coma.

COMA?!?! Safieeeee, dat waren de woorden die mijn hart stil deden staan. Maar zuster..kan ik naar m toe gaan...ik heb gelezen dat wanneer iemand in coma ligt, je vooral met die persoon moet praten, hij hoort je en zal dan misschien weer bij zijn bewustzijn komen!!

Nee, mevrouw...het spijt me! Ik ging huilen, heel hard. Die monsters hebben hem meegenomen. 100%. Mijn droom was een waarschuwing voor mij om hem snel te gaan halen. Neeeeeeeeeeeeee, ik was hopeloos...ik kon niet meer bewegen en viel op de grond...die xxxxing zuster boeide me niet!!!!

20-06-2002, 12:37



Citaat:
Origineel gepost door farah227
nee hoor nawal let maar niet op younesel18, het is een beetje een levendige verhaal aan het worden dus maak het maar af......
Wat zei hij dan???? Ik heb niets gelezen!!?!?!

20-06-2002, 12:43
KOm mevrouw ik breng u naar uw kamertje. Daar zou u even kunnen uitrusten. Hij zal wel weer bij zijn bewustzijn komen. We houden u op de hoogt mevrouw. Ik veroerde me niet. mevrouw??? laat me, hoor je me...laat me met rust, zei ik haar.(eigenwijze el mgarba) ik voelde me verloren....de mevrouw ging weg en liet me alleen in karim' s kamertje. Waaarom, waarom ??? Ik zat te huilen toen ik ineen keer geluid hoorde..ik draaide me om.....mijn hart stond stil. Ik zag een man...heel wazig..ik wreef in mijn ogen en ja hoor ik zag het goed...het was een ouden man....ik wou gaan schreeuwen, maar er kwam geen geluid uit mijn mond. Je kan beter niet schreeuwen zei de man....zijn stem....zijn stem klonk net als die vanne...van KARIM!!! Hij zei me dat ik me geen zorgen hoef te maken, omdat KARIM van me houd...hij zal vechten voor zijn leven. Yaaa rabie..ik geloofde mijn oren niet....dit kon toch niet waar zijn????

20-06-2002, 12:47
Hij zal vechten voor jou.....wees daarmaar zeker van ...maarre hoe hoe...ineen keer was de man weg!!

Yaa rabiee, dit was de eerste keer dat ik een geest had gezien. Ik heb nog nooit gezien hoe ze eruit zien....ik geloofde het niet dat er geesten bestonden, maarre nu ben ik het levende bewijs van dat ze wel bestaan!! Ik sloot mijn ogen en legde mijn hoofd op Karims kussen. Zou het waar zijn wat die vent verteld??? Ik Hoop het zoo, karim...oooh karim.....ik hou van je!!

20-06-2002, 19:36
meskiennnaaaa....


Ciaaaokes

21-06-2002, 11:08
In een keer hoorde ik stemmen op de gang. Ik veroerde me niet en bleef geconcentreerd luisteren. Het was de moeder van Karim. Ik hoorde het aan haar stem. Ik hoorde haar huilen. Jeetje miskiena, echt erg voor haar. Gel3a mor gel3a!!! Yallatif!! Ik besloot om even te gaan kijken. Ik kon amper op mijn benen lopen….Ik stak mijn hoofd buiten de deur en zag inderdaad zijn moeder. Zij zag mij niet. Ze stond een paar meter van Karim' s kamertje te praten met een zuster. De zuster nam haar mee naar boven. Ik ging ze achterna. Ik hoorde de zuster Karim' s moeder troosten. Kon ik haar maar ff troosten. Ik liep mee en zag dat ze naar de vierde verdieping gingen. Ik volgde ze, alleen dan met de trap, ook al kon ik niet echt lopen. Het deed zo'n pijn, maar ik moet toch ooit weer kunnen lopen, ik kan niet eeuwig in die rolstoel blijven zitten. Ik liep tree voor tree naar boven..Auwww het deed me zo' n pijn, :tranen: maar ik deed toch mijn uiterste best om boven te komen!!! Eenmaal aangekomen op de vierde verdieping zag ik dat ze naar kamer 4.71 gingen. Ik bleef even staan. Zal ik ook naar binnen gaan???dacht ik bijmezelf. Neen. Wacht nog ff, misschien dat de zuster weggaat..en dan naar binnen gaan!! Ik wachtte twee minuten en zag dat de zuster Karim' s moeder alleen liet met hem. Ik klopte op de deur. Ik hoorde niets…en besloot toch maar naar binnen te gaan!!! De moeder van Karim zat met haar hoofd in haar handen…ik hoorde haar zachtjes huilen. Ahum, probeerde de aandacht te krijgen. Ze keek op. Lailaa, benti!!! ze stond op …ik liep naar haar toe en hield haar in mijn armen. Ghalti, ooh ghalti ik ben onwijs geschrokken. Ik ben meteen gekomen. Waarom a benti…wat heeft hij gedaan??? Ghalti het kom wel gode met hem…bi gawli lahi in sha allah! Ik keek naar karim. We gingen zitten…ik had zijn moeder een beetje gekalmeerd. Ik hield mezelf voor de gek….hoe kan ik zijn moeder vertellen dat het goed met hem komt…terwijl ik daar zelf ook niet zeker van ben!!! Yaaaaaaaa, rabi, ik hoop dat het goed komt met hem!

21-06-2002, 12:03
Echt een top verhaal meid!
Kom schrijf aub gauw verder!

Liefs AJourino

21-06-2002, 20:54
zoals altijd , kan niet beter gIrLy,

Wanneer het vervolg???????

Veel succes gti,

bousa camillia

22-06-2002, 00:55
is het voor 28 juni af?????????????????????????? k wil namelijk onderweg naar maroc meenemen

23-06-2002, 18:01


wallah wat een mooi verhaal,
blijf zo door gaan anders word het hiero saaaiiiiiii
ik ben wel benieuwd naar de aflooop,
dus maakt het zo snel mogelijk af wanneer je tijd hebt
beslamaaaaaaa

24-06-2002, 12:21
Ik stond op. Benti, wat is er? vroeg karim's moeder me.Ikke..ik moet ff naar beneden..ik kom zo terug okee?? Ik ging naar de tv kamertje. Het was daar leeg. Iedereen sliep nog. ik ging op het tapijtje zitten...mijn benen deden nog steeds pijn...en richtte mij tot allah. Op mijn knieen ging ik bidden...ik vroeg allah om genezing. Ik stond op en ging weer naar boven. Ik vond de moeder van karim op de gang. GHalti, gaat het een beetje?? Hoe kon ik zoo dom zijn om dat te vragen. IK zelf was al wat rustiger geworden. Ik denk dat het kwam doordat ik gebeden had. Enne ik hield mezelf voor; Ina allahoe me3a sabirien. Dus ik hield mezelf maar voor een sabira aan. Ik zei tegen zijn moeder dat ik ff naar binnen ging. Zij had me gezegd dat ze haar man miskien zou opbellen om hem het slechte nieuws te vertellen, want hij wist het nog niet. Hij werkt ploegendienst en was helemaal niet op de hoogte van wat er nou precies met zijn zoon was gebeurd. Aaaagh , miskien ...ik had nu al medelijden met hem. Ik heb zijn vader trouwens nooit gezien. Ik ging naar binnen en trok de stoel naar hem toe en hield zijn hand vast. Karim...fluisterde ik. Ik hou van je! Weet je nog dat je zei dat ik de ideale vrouw voor je ben?? NOu jij bent mijn ideale man....de man van wie ik zielsveel hou...de man met wie ik mijn hele leven wil doorbrengen...karim ik wil dat je weer bij me bent. Ik kneep zachtjes in zijn hand. Ik keek hem aan...mijn hele wereld zakte in. IK was hopeloos. IK heb nog nooit gevoeld hoe het is om van iemand te houden. En nu...nu ik het wist en nu ik het wou zeggen ...ik huilde zachtjes. IK legde mijn hoofd op zijn arm. In een keer voelde ik beweging...beweegde ik nou met mijn arm of was het Karim???? Ik keek karim aan..het leek wel of hij weer bijkwam... mijn hart maakte een sprongetje van blijheid. Ik zei niets en wachtte tot hij zijn ogen zou openen. HIj opende zijn linkeroog en keek me aan. OOOogh yaa rabie hij keek me aan. EN nu deed hij zijn andere oog ook open. Hij wou laila zeggen , ik zag zijn lippen. Maar er kwam geen geluid uit. Stttt, zei ik. KArim..ik ....yeah door de blijheid kwam er niet veel uit. Karim ... mijn ogen vlde zich met tranen. Ik hou van je zei ik met een trillerige stem....ben blij dat je bij bent gekomen. Ik sprong op hem en omhelsde hem. (eeeh niet al te letterlijk nemen; ik hield alleen zijn hand vast, maar in gedachte sprong ik op hem)

24-06-2002, 12:54
IK wou mijn vreugde meteen gaan delen met zijn moeder die daar miskiena op de gang stond te telefoneren met haar man. Ik zei tegen karim dat ik ff zijn moeder erbij ging halen. Ik liep de gang op en riep haar naar binnen...kom a ghalti ff naar binnen. Ze keek me aan met grote , betraande ogen. We liepen naar binnen...toen ze zag dat Karim zijn ogen open had...keek ze me aan en het eerst volgende wat ze deed , was mij omhelzen echt heel strak. Dat ik volgens mij bijna in coma raakte. Daarna ging ze naar haar zoon. ze pakte zijn hand vast. waldi...a waldi el 3ziz. Ik had me grote zorgen om jou gemaakt. yaa rabie...el hamdo lilah dat het weer wat beter gaat. Ik besloot om ze ff alleen te laten. Heey, wacht laila....jij....jij bent al het goede wat mijn zoon is overkomen. JIj bent het meisje dat hem gelukkig heeft gemaakt. KOm naast me zitten a benti. Karim keek me aan. heel diep in mijn ogen. Ik werd gehypnotiseerd door zijn mooie ogen die ik eindelijk weer eens zag. Ik ging naast zijn moeder zitten. Ze keek me aan; Laila....en keek haar zoon aan....Karim....ik hoop dat jullie tweetjes heel gelukkig zullen worden. Ik moest lachen van binnen...ik bloosde...ik had rode wangetjes gekregen. Ik hield van hem...van zijn moeder ... het waren schatten van een mensen. IK dacht na en realiseerde me dat ik mijn ouders vandaag helemaal niet had gezien. Ik miste ze onwijs. De moeder van karim liep naar buiten om haar man te bellen en hem het goede nieuws te vertellen. Ik bleef binnen met karim. Ik hield zijn hand nog steviger vast. KARIM,oooh karim...ik had heel naar gedroomd vandaag. Ik droomde dat monsters jou van mij afpakten..ik werd gillend wakker. Ik ging meteen in je kamer kijken .....en toen ik jou daar niet vond.....was het of iemand me had gestoken met een mes. IK viel op de grond en kon aan niets anders meer denken dan die monsters. Maar nu ik zat te denken...misschien was het boodschap van allah en dan in de vorm van een droom! Hij keek me aan. ....laila...ik heb gevochten ......ik heb heel hard gevochten..ik wou weer terug naar de wereld ..ik wou terug naar de mensen van wie ik houd. Karim ....die mensen wouden jou ook heel graag terug .....omdat zij zielsveel van jou houden...die mensen zouden niet kunnen leven zonder jou.... Beiden bedoelden we met mensen elkaar. VAn vreugde was ik de pijn ....de inheemse pijn in mijn benen vergeten. MAar dei pijn was niets vergeleken met de pijn die ik had in mijn hart toen ik hoorde dat Karim was opgenomen.

Pagina's : 1 2 3 4 5 6 7 [8] 9