Bekijk volle/desktop versie : De liefde die me ontglipte (waar gebeurd!)



26-08-2002, 14:25
Voor al die wachtende mensen, voel me vereerd dat jullie er speciaal voor blijven....Of gewoon wachten :blauwkus:

26-08-2002, 14:26


Ik loop te bibberen van de kou. “En ik was nog zo stom om naar jullie te luisteren.” “Ach mietje” roep ik terug. “Jammer dat Amira niet had kunnen komen hè, zou echt leuk zijn geweest. En zij had zich er zo op verheugd.” “Ja dat is zo, helaas moest haar vader werken, en helaas is Frankrijk niet om de hoek.” Het was nieuwjaar en heb mijn zus overgehaald om bij een paar vriendinnen langs te gaan. En daar stonden we dan, het was ijskoud en middernacht. We staan met een hele groep meiden, en gieren het al snel uit van het lachen, en kijken samen naar het mooie vuurwerk
dat boven ons uiteen knalt. Even kiezen mijn gedachten een eigen weg. Dit is de eerste oud en nieuw dat Novel en zijn vrouw samen vieren. Ik voel me een beetje verdrietig worden. Zolang er geen speciale gelegenheid is dan steekt het niet zo de kop op, zoals bijvoorbeeld nu weer wel. “Hey meid, waar gaat dat weer heen, dat was niet de afspraak hè.” Ik onderdruk een snik, en zeg: “Het is hun eerste nieuwjaar samen.” “Och lieverd.” Aahhh, ineens hoorden we een gil en keihard lachen. Mijn vriendin en ik keken op, en zagen dat een van de meiden onderuit was gegaan. We schateren het uit van het lachen. Door de tranen heen omhelsde ik mijn vriendin. “Wat moest ik toch zonder jullie?” “Denk daar maar niet aan meid, want dat hoef je nooit te weten.” Ik geef haar een dikke kus, en neem afscheid van ze.
Eenmaal in mijn eigen bed, ging ik heerlijk onderuit liggen. Maar was nog niet moe, dus besloot nog even tv te gaan kijken. Al snel kreeg ik in de gaten dat mijn zus al sliep. Ik liep nog even naar de badkamer om mijn lenzen uit te doen. Net op het moment dat ik terug kwam, zag ik het licht van mijn telefoon net uitgaan. Gelukkig had ik hem op trilstand staan, anders had ik het hele huis wakker gemaakt. Ik loop ernaartoe en zie dat ik een gemist oproep heb. Pff, waarom bellen mensen nou altijd anoniem. Ik keek op mijn horloge en zie dat het al bijna half drie is, wie belt er nu nog rond deze tijd. Ik besloot om toch nog even verder te zappen. Ik begon me net in een programma te verdiepen, toen mijn telefoon weer afging. Ik neem op: “Met Dikra.” “Hallo meissie, sliep je al?” Kippenvel kreeg ik over mijn hele lichaam, toen ik die mooie stem hoorde. “Ehm nee, ik sliep nog niet.” “Hoe is het met je?” “Goed hoor en met jou?” “Ik leef nog.” “Standaard antwoord voor jou nietwaar, waar ben je?” “Ikke, ik ben buiten met wat vrienden. En jij?” “Buiten? Moet jij niet nieuwjaar vieren met je kersverse echtgenote?” “Pff, alsjeblieft zeg, ik heb wel wat beters te doen.” Gek genoeg aan de ene kant gaf dat antwoord me wel een goed gevoel, maar aan de andere kant ook weer niet. Ik was blij dat hij niet graag bij haar wilde zijn, maar het deed me veel verdriet dat hij ongelukkig was. Ik had het liefst dat hij dolgelukkig was, maar wel met mij. Want wie zou zeggen dat hij het geluk gunde aan zijn geliefde met iemand anders, liegt dat het gedrukt staat. We hadden nog een tijd een gesprek, en waren aan het eind gekomen. “Dag lieve schat.” Ik wacht even totdat ik heb opgehangen en begin te huilen alsof mijn leven ervan af hing. Weet hij niet wat het met me doet als hij dat zegt. Waarom zegt ie nou zoiets? Het was mooi geweest als ie het recht had om dat te zeggen, maar had hij het recht erop? Toen ik ophing zag ik dat we bijna een uur hebben gepraat. Waarom heeft ie nou gebeld? Er spookten nog meer vragen dan ervoor in mijn hoofd. En viel uiteindelijk met de tranen over mijn gezicht in slaap.

26-08-2002, 15:14
Het is echt een heel mooi verhaal, mijn complimenten meid!
Ga zo door!
Ben benieuwd naar het vervolg

27-08-2002, 12:58
gefeliciteerd.met je verjaardag.. er komt vast geen vervolg vandaag maar ik w8 wel..
boessa Nadia

27-08-2002, 15:56


Snik Snik...... zo prachtig verhaal!
Snel met een vervolgje komen, hoor!
boussa Nadia

27-08-2002, 16:19
Sorry ,maar ik wil even wat kwijt en ik hoop dat ik niet gelijk wordt aangevallen ...als schrijver is kritiek ook goed ......maar er zitten best mooie stukjes tussen maar vind het verhaal persoonlijk te langdradig .............ik hoop dat je het wat inkort en de hoofdlijnen in het verhaal wat opvallender maakt ..zo blijft het spannend ..........

succes groetjes layla222

ik wacht op vervolg ...

27-08-2002, 20:59
Neeeeeeeeeeeeeeeeee niks langdradig!! Het is een prachtig verhaal!! Ga zo door en door en door en door!!!! Enne..............wanneer schrijf je weer een stukkkkkk????? Een langggggg stuk!!!?????
Groetjes Bahjaouia

27-08-2002, 23:34
jaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa
precies
gaaaaaaaaaaaaaaaa dooooooooooooor
niks langdradig oulah ik wacht met spanning op dit verhaal
liefs hansie

27-08-2002, 23:38
he hansie ik wacht met spanning op dit verhaal, maar ook op jouw verhaaaaaaaaaaaaaaal!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Groetjes Bahjaouia

28-08-2002, 10:49
damn dit is een goed verhaal wel door gaan he!!!

laterZ :blauwkus:

30-08-2002, 15:55
Jah, please continu met je verhaal.
liefs Nadia

30-08-2002, 20:10
Ewa saaaaaaaaaaaaaaaafie, zo lang gewacht en nog steeds geen stukje? Nou hoor.....nu ga ik huilen.....of............kom je snel met een stuk verhaal?!!! Ik hoop het in ieder geval wel..........
Groetjes B

30-08-2002, 23:11


Simran,

Pet je af hoor, en 'waz' dat jij dit hebt kunnen meemaken.

Ik hoop dat er gauw een vervolg komt, en hoop met een mooie einde. Als dat niet zo is dan hoop ik dat er voor jouw een mooie toekomst tegemoet zal komen.

Liefs Riftiger_

01-09-2002, 14:04
Dank je wel, ik vind het heel lief dat jullie ook meeleven met het verhaal!!!

Ik doe mijn best voor jullie, maar dat lukt niet altijd even goed, dus ik hoop niet dat jullie mij iets kwalijk gaan nemen.....



01-09-2002, 14:10
1 januari, mijn moeder is jarig. Grappig he, ik denk dat veel Marokkanen op 1 januari jarig zijn, maar ja dat maakt niet uit. Mijn broers en zussen zijn op visite gekomen, en is allemaal heel gezellig met die kleintjes van hun. We zitten gezellig met z’n allen in de huiskamer, en plots zegt mijn broer: “Zeg eh, Dikra, wat is er toch met je, je ziet er vreselijk uit meissie.” “Bedankt voor het compliment, Imad.” “Nee, zo bedoel ik het niet, maar je bent veel afgevallen, en hebt wallen onder je ogen.” Ik zocht snel naar een antwoord, maar wat moest ik nou in godsnaam verzinnen? “Ik heb het een beetje druk met school”; antwoord ik snel. Ik zie dat hij het niet echt gelooft en wil erop doorgaan, maar ik probeer snel van onderwerp te veranderen om te voorkomen dat hij verder gaat vragen. Er word nog even gezellig door elkaar geklets, en ik maak dankbaar gebruik van dat moment om even naar mijn kamer te glippen.
Ik ben net op mijn kamer, en probeer opgelucht adem te halen als mijn telefoon ineens gaat. Mijn hart springt een eindje de lucht in, en kijk snel op het schermpje, en zie dat het anoniem is. “Ja hallo?” “Ehm hallo,” hoor ik een mannenstem ineens zeggen. “Met wie spreek ik?” “Spreek ik met Dikra?” Ik schrik een beetje hoe kent hij mijn naam? Die stem ken ik niet, dus hoe weet hij mijn naam? “Jij belt toch, dan weet je toch naar wie je belt? Dus geef eerst jouw naam,” antwoord ik een beetje geïrriteerd. “Ehm, mijn naam is Mohammed.” “Ja en? Wat kan ik voor je doen? Ik ken je helemaal niet. En hoe kom je trouwens aan mijn nummer?” Ach wat doe ik die jongen ook aan zeg, als ik chagrijnig ben dan hoef ik dat niet op hem af te reageren, wat zijn we toch weer lekker bot bezig zeg. “Nou ik heb je nummer gekregen, en ik zou graag een keertje met je willen afspreken.” “Ha, een leuke blind date of niet?” “Nou niet echt eigenlijk, ik ben die jongen die zondag naar je heeft gezwaaid, ik heb je nummer van een van die meiden gekregen met wie je was.” Hmm, als ik die meiden te pakken krijg. Wat een stelletje, boefjes zijn het toch ook. Ik lachte een beetje om ze, dat ik op mijn stagedag hun moest treffen deed me wel goed. We waren een dagje uit geweest naar de zwarte markt, omdat ze dat zo graag wilden. “Hallo???” “Oh jah, sorry ik ben er nog, wat zei je?” “Ik vond je echt een leuke meid, je zag er echt leuk uit.” Jij mocht er anders ook wel wezen, dacht ik in stilte, en er verscheen een glimlach om mijn mond. “Ik stoor je toch hopelijk niet?” “Nee hoor, maar we hebben eigenlijk visite, en ik moet weer naar beneden toe.” “Oh oke, maar mag ik je nog eens een keertje bellen?” Ik dacht even na, wat voor kwaads kan het eigenlijk? Ik was wel nieuwsgierig geworden, dus wilde wel horen wat hij te melden had. “Ja hoor, is goed.” “Dag lieve meid.” “Dag,” antwoord ik terug, en hang op. Ik bleef nog even een tijdje naar mijn telefoon staren. Wat was dat nou in godsnaam??? Voordat ik verder kan gaan met mijn gepeins hoor ik iemand op de deur kloppen. “Ja binnen.” Met moeite gaat de deur open, en zie mijn kleine neefje verschijnen. Hij stooft op me af, en geeft me een grote kus. “Zo waar heb ik dat aan te danken??” Er komt een beetje gebrabbel uit, want hij kan nog niet praten. Ik neem hem in mijn armen en knuffel hem, en zo lopen we samen naar beneden.
“Wat is er?” hoor ik ineens naast me, ik draai me om en zie mijn zus nieuwsgierig kijken. “Er is iets met je, kom op vertel.” “Hahah, jij ook altijd. Er belde net een jongen, die beweerde dat hij Mohammed heet, en dat ie me op de zwarte markt heeft gezien.” “En? Is het wat?” “Nou lelijk was hij in ieder geval niet. Maar vertel je later wel alles.”

Pagina's : 1 2 3 4 5 6 7 8 [9] 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59