Bekijk volle/desktop versie : De liefde die me ontglipte (waar gebeurd!)



08-11-2002, 22:56
Volgens mij is het VRIJDAG vandaag......dus......where is the story...

09-11-2002, 18:06


Simraaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaan Hamaktina

Kom op ahahah we wachten nog steeds....

xx SouSou xx

10-11-2002, 00:14
ya hamka






10-11-2002, 12:14
je had ons beloofd om vrijdag een vervolg te plaatsen het is nu zondag

10-11-2002, 17:59



Citaat:
Origineel gepost door BiDaWiJa
ya hamka

Hahahahha ewa jah ik wacht he
Je weet dat ik ongeduldig ben

xx SouSou xx

10-11-2002, 23:20
Shit man, nog steeds niks...leuk hoor zo´n halfe verhaal...

11-11-2002, 08:23
het is vandaag maandag misschien krijgen we vandaag iets

11-11-2002, 14:39
Sorry sorry sorry mensen, enneh wat zijn jullie ongeduldig zeg, pfff

Maarreh ik had problemen met mijn pc's thuis, dus ik kon er gewoon niet op, want internet doet heel erg raar. En tot mijn grote teleurstelling had ik een heel stuk getypt dat helemaal weg was!!! Het beloofde stuk is dus weg, gisteren heb ik een nieuw stuk voor jullie getypt, maar lang niet zo groot als het vorige.
Dus ik denk ik ga voor mijn trouwe fans even snel op school achter de pc om jullie weer te voeden met het verhaal , maar nou zit ik achter een pc waar geen diskette inkan!!!
Maar ik zorg er wel voor inshaallah dat het er zometeen opkomt.........

Dus mensen relax het komt eraan, and eh be patient

11-11-2002, 15:26
ik bied m'n excuses namens iedereen aan hiero op dit
forum!!!!!!

greetz missy_hanaa

11-11-2002, 15:47
Mensen ik heb grote problemen gekregen met mijn diskette, ik zit hier te worstelen voor mijn leven om het terug te krijgen.........

Ik kan wel janken........

Enneh IK HAAT PC'S!!!!!!!!!!!!!!!!

Ik heb een stukje kunnen redden en dat zet ik er meteen op voordat dat ook weg is..............

11-11-2002, 15:52
Ze komt op ons aflopen, en begroet ons. Nog net voordat ze bij ons is fluister ik zacht; “Hey Yas, dat is haar nou.” “Ahlan Dikra, hoe is het met jou?” “Hamdolah, embrouk” “Allah ie barak fiek. Ik hoop dat jou tijd ook nog komt.” “Inshallah.” Gelukkig loopt ze gauw door. Ze was aangekomen, en ze is best klein. Ik voelde een steek, maar voordat ik verder kon gaan met mijn gedachtes, werden ze onderbroken. “Wat een stom wijf zeg. Nee, dat meen ik echt. Niet om wat er gebeurd is alleen, maar haar gezicht. Nee, nou begrijp ik het.” “Ewa a Yasmine, wat zal ik zeggen.” Ik moest lachen om haar reactie. Het gaf me wel een goed gevoel, dat mijn vriendin nog eens extra voor me opkwam, dat ze haar niet mocht. Het was vreemd, maar toch begrijpelijk.
De avond verliep verder erg gezellig. Mijn neefjes waren de hele avond niet van onze zijden geweken. We hadden een ontzettende lol, we hebben nog gedanst samen. Maar de hele avond miste ik toch iets. Ik verwachtte wel dat ik Novel zou zien, ik had expres gewacht met het geven van mijn cadeau. Ik wilde het zelf aan hem overhandigen. Hoorde de keukendeur opengaan en keek weer voor de zoveelste keer hoopvol op. Ik zat precies op een plek waarvandaan ik zo in de keuken kan kijken. En voor de zoveelste keer werd ik teleurgesteld. Ik wilde hem graag zien, ook al was het om hem alleen te laten zien hoe goed ik eruit zag. Wat een rare gedachte eigenlijk. Wat zou ik er nou mee opschieten als ik dat deed? Heb ik daarvoor uren voor de spiegel gestaan? Dan ziet hij wat ie mist. En dan? Wat heb ik daar dan aan? Dan voelt hij dezelfde pijn als die ik voel, en heb gevoeld. Hoe weet je nou dat hij geen pijn voelt? Zo ging het de laatste tijd wel vaker aan toe, in mijn gedachtes. Het leek wel of ik langzamerhand gek werd ofzo.
De avond begint eindelijk aan zijn einde te komen. Ik sta op, en zoek mijn spullen bij elkaar, als ineens mijn telefoon gaat. “Ja hallo?” Het was mijn broer die wilde ook naar huis. “Kom Yasmine, wij gaan ook zo.” Ik zie het cadeautje nog liggen, en besluit het maar aan haar te geven. Ik loop naar boven en klop zachtjes op de deur. Als je nu eens wist wat voor doorzetting vermogen ik had, om dit te doen…. Ik had veel tegenstrijdige gevoelens wat dit betreft. Ik wilde het geven, maar ik wist niet of ik het kon, om haar te zien met hun kind. Ik wist niet of ik het überhaupt aankon om het kindje te zien. Een stuk van hem, en een stuk van haar. Met moeite bedwing ik mijn tranen. Ik hoorde een ja ergens in de verte, en opende de deur. Daar zat ze dan, met het kindje in haar armen, ze was haar borstvoeding aan het geven. “Oh hoi ben jij het.” “Ehm, ja. Ik ehm heb nog een kleinigheidje voor je.” Met moeite bekeek ik het tafereel, wat nou als…..Snel stopte ik die gedachte. Nee zo kon ik niet denken, het is gebeurd en klaar, geen terugweg meer. “Ewa safi, dat had je niet hoeven doen.” “Het is voor de kleine, maakt niet uit.” Mijn nieuwsgierigheid wint het en vraag “mag ik haar even zien?” “Ja hoor, hier heb je een tante van je,” hoor ik haar zeggen. Ik kreeg een brok in mijn keel. Een tante, dat was wat ik altijd van zijn kinderen zou zijn. “Ze is mooi, nog een beetje opgezwollen.” “Dank je wel.” Ik kon het niet meer verdragen en liep snel weg nadat ik afscheid heb genomen.
Na iedereen begroet te hebben, loop ik naar buiten. “Ik ben speciaal gekomen om Novel te zien, en hem krijg ik niet te zien, alleen dat stomme wijf van hem.” Ik moest lachen, “ewa hij wil geen kennis met je maken.” “Jah dat is wel duidelijk hè.” “Nou heb je ook kennis gemaakt met de rest van mijn familie, en met mijn gekke neefjes.” “Pff, hahaha nu weet ik ook dat het in de familie zit, ik dacht dat jij alleen zo was.” Ahahhaha, we lopen lachend naar de auto. Het is erg koud buiten, wat niet zo gek is voor een nacht van december. “Hey.” Ik draai me om en zie mijn neef staan. Ik hoorde zachtjes naast me, “dat is hem zeker ook niet?” ik schudde mijn hoofd, en loop naar hem toe. “Hai, Mo. Hoe is het met jou? Oh ja dit is trouwens een vriendin van mij, Yasmine, en dit is mijn neef Mo.” Ik zie hoe ze elkaar de hand schudden. “En hoe gaan de dames naar huis?” “Met onze eigen auto.” “Ewa mezjaan, rijden jullie wel voorzichtig?” “Ja hoor, dank je wel Mo.” We lopen verder naar de auto, “Ewa nu heb ik zeker al je neefjes gezien behalve voor wie ik ben gekomen. Ewa ik zie hem nog vast wel een keertje, hij kan me niet blijven ontlopen toch?” Ik plof neer op de stoel, en we rijden weg. Ik zwaaide nog even en reden snel achter de rest aan. Ik liet mijn gedachtes niet de vrije gang, en praatte aan een stuk door tegen mijn vriendin. Ik wilde nergens aan denken, ik wilde niet denken aan de pijn die ik voelde, ook al wilde ik het niet toegeven. Ik wilde niet denken aan de plek die zij had ingenomen, en aan alles eromheen.

11-11-2002, 15:59
Zoals je ziet ben ik een trouwe fan en daarom
verbreek ik de traditie niet door dé vraag re stellen

WANNEER GA JE VERDER??????????

greetz missy_hanaa

11-11-2002, 16:27


Allez... het is tijd om verder te gaan

xx SouSou xx

11-11-2002, 19:03
hij is echt goed maaaja het enigste wat ik kan zeggen is meeeerrrrrrr

11-11-2002, 19:50
ga pleazzeeee verder....ik kan niet meer zonder....

Pagina's : 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 [25] 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59