Bekijk volle/desktop versie : De liefde die me ontglipte (waar gebeurd!)



30-10-2002, 15:03
Ik wilde jullie allemaal even heel erg bedanken voor jullie leuke reacties.

En omdat jullie mijn verhaal lezen, thank you very much!!!!



Enneh ik zal iedere keer weer mijn best voor jullie doen............

30-10-2002, 15:08


leuk verhaal joh
maar ga snel verderrrrrrrr

kusjes hasna

30-10-2002, 15:14
ik zie dat je online bent
en daarom ga ik eisen dat je NU verder moet gaan!!!!!!!!!
(kiddin')

greetz missy_hanaa

30-10-2002, 16:01
Speciaal voor alle ongeduldige fans..........


Love ya all!!!



30-10-2002, 16:03


Ik wisselde een blik met mijn vriendin, en keek snel naar mijn moeder. “Ik denk dat het Novel is,” zegt mijn moeder. “Heeft ie dan een kindje gekregen?” Eigenlijk een stomme vraag van me, zij wist ook niet wat er gaande was. Ik ging in de huiskamer staan, en zag mijn broer zitten, hij had de telefoon opgenomen. “Wie is dat?” vraag ik dan. “Dat is Novel, hij heeft een kindje gekregen.” Ik verstijf helemaal, maar ik probeer het niet te laten merken. “Hoe heet ze?” “Ik weet het niet, dat had ik niet gevraagd.” Hij vroeg snel aan mijn vader om het te vragen. De naam die ik te horen kreeg, was de vreselijkste naam die ik had gehoord, ik had al een hekel aan die naam, en dit verbeterde het er niet veel op. Ik liep terug naar mijn vriendin die nog steeds op de gang stond. “Hij, hij heeft een kindje gekregen, een meisje.” Ze keek me aan en omhelsde me. “Het is goed lieverd, het maakt niet meer uit.” Ik hield me groot en zei dat er niks aan de hand was. We namen snel afscheid, en ik liep nog even naar de woonkamer. “We zijn zaterdag uitgenodigd voor het geboortefeest.” Ik moest hard slikken zodat de brok in mijn keel weg zou gaan. “Oh leuk”
Tring tring, de telefoon ging weer, en ik nam op. “Met Dikra” “Salam ouliekoum.” Ik herkende de stem van Novel meteen. “Hoi.” “Kief raki? Labbas?” “Ja hoor met mij gaat het goed hoor, en met jou?” antwoordde ik terug in het Nederlands. “Kun je me misschien de nummers van je broers en zussen geven?” “Ja tuurlijk, wacht even hoor. Trouwens nog gefeliciteerd hè.” “Ja dank je wel.” Het kwam er zo raar uit. Het was niet een trotse vader die net een kindje had gekregen. Hij klonk helemaal niet enthousiast. Wat was er nou toch met hem? “Heb je ze gevonden?” “Oh ja sorry.” Ik gaf hem de nummers en hing op. Ik ging weer zitten, ik luisterde niet naar wat er werd gezegd. Het enige wat er door me heen ging was hij heeft een kindje gekregen. Hij…..hij is vader geworden. Ik werd snel uit mijn gepeins gehaald, door de telefoon die naast me weer over ging. “Ja hallo?” “Hoi nog een keer met mij. het nummer dat je me van Shakir gaf klopt niet, er word niet opgenomen.” Hij noemde het nummer nog een keer op, en ik bevestigde dat het klopte. “Hij zal wel uitstaan ofzo. Wacht even dan geef ik je het nummer van zijn vrouw.” Hij bedankte voor de tweede keer, maar hij was beetje kortaf. Ik had er genoeg van en liep naar boven, ik nam een douche en ging als een zombie mijn bed in. Met de vraag hoe dit kon gebeuren. Waarom mij dit gebeurde. Ik had een afschuw van vrouwen die met getrouwde mannen gingen, maar wat deed ik dan? Nee, je kon het niet vergelijken. Wij waren vrienden en familie van elkaar. We hebben nooit de lijn overschreden. We hadden elkaar altijd met respect behandelt. Ik viel in slaap terwijl de tranen nog over mijn wangen stroomden.
“Kijk wat een mooi schatje.” “Ze is zo mooi, zo perfect.” “Ja, schat en ze lijkt sprekend op haar moeder.” Wat waren we gelukkig, alles was zo perfect. “Lieverd, ik hou ontzettend veel van je, en ben blij dat je mijn vrouw bent. Ik ben vereerd dat jij mijn kind hebt willen dragen, Dikra.” “Ik hou ook van jou. Novel, kijk hoe prachtig ze is.”
Midden in de nacht schrik ik op. Ik kijk om me heen en zie dat het nog donker is. Ik voel dat mijn wangen nat zijn van de tranen. Het dringt ineens tot me door wat ik net had gedroomd. Het zal altijd een vage droom blijven, waarop de tranen weer in mijn ogen schieten. Ik val weer terug in mijn kussens en probeer nog wat te slapen.
De volgende dag stond ik vast beraden op. Dit zal niet mijn leven gaan heersen, dit is mijn leven, en ik bepaal wat er gebeurt. Jammer genoeg meisje dat gaat niet altijd zo. Maar ik wil niet meer aan hem denken, dat weet ik wel zeker, ik ga door. Het is over, en om dat te bewijzen ga ik zaterdag naar het geboortefeest. Ik leek wel gek, ik had twee stemmen in mijn hoofd. De ene nam het op tegen de andere. Ik schudde alle gedachtes van me af, en ging door met school.

30-10-2002, 16:16
ik ben benieuwd naar het vervolgggggg
haast jeeeeee!!!!!!!!!!!!!!
xxx

30-10-2002, 18:05
ik ook meid in spanning wacht ik op de rest van het verhaal.
XXXXXX

30-10-2002, 20:24
gewoon geen woorden voor simran.....ga pleazzzzzzzze snel door!!

30-10-2002, 21:01

Citaat:
Origineel gepost door Simran
Ik wilde jullie allemaal even heel erg bedanken voor jullie leuke reacties.

En omdat jullie mijn verhaal lezen, thank you very much!!!!



Enneh ik zal iedere keer weer mijn best voor jullie doen............
graag gedaan, ik wil jou juist bedanken voor jou verhaal.
het is alsof ik die dikra ben ik leef echt mee en hekren mezelf er een beetje in maar ga snel verder het si eecht een top verhaal en ik kan em een beetje voorstellen hoe je je voelt in ieder geval veel sterkte
dikke kus van mij

01-11-2002, 23:49
UP!


EWA SIMRAN!!!


MAAK JE VERHAAL ES AF MEISKE!

02-11-2002, 14:06
[GLOW=crimson]shnell shneell.......[/GLOW]

02-11-2002, 15:13
VERVOLG VERVOLG VERVOLG

-xxx-

02-11-2002, 19:19


dag schatje
wanneer ga je weer verder met je verhaal?
ewa w8 er niet te lang mee
een hele duike kus van mij

02-11-2002, 19:40
A willie!!!!!!!!!!!!!!! Ik sta op het punt om me aan te melden in het gekkenhuis!!! Tenzij je snel met een vervolgggggggggggg komt....pleazzzzzze

02-11-2002, 21:37
kom op met dei vervolg!
Laat ons niet te lang in spanning.. want je maakt ons gek!

-XxX- MiSsRiFfIa

Pagina's : 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 [21] 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59