Bekijk volle/desktop versie : De liefde die me ontglipte (waar gebeurd!)



25-10-2002, 21:07
AHHHHHHHHHHHHH WAY EEN VERHAAL ZEG,IK HAD TISSUES BIJ DE HAND EN IK KON ME GOED IN JE VERHAAL PLAATSEN,IK VOELDE STEEDS MET JE MEE ,EN WAAR WOON JE EIGENLIJK?KOMT ME AALEMAAL EENBEETJE BEKEND VOOR.EWA BESLAMA EN GA VOORAL ZO DOOR!!!!!!!!!!!GROETJES AMEL

26-10-2002, 17:47


a fien?????? Ik kan geen afkickcentrum vinden voor dit soort verslavingsproblematiek!!! En er zijn veel verslaafden op dit moment!!!

26-10-2002, 21:32
sorry mensen, maar heb een beetje te veel deadlines deze periode vandaar dat het zo lang duurt.

Maar ik heb even wat tijd vrijgemaakt voor mijn trouwe fans....

Dus deze is speciaal voor jullie...............

26-10-2002, 21:36
ok ik wacht

26-10-2002, 21:38


Voordat we aankwamen zag ik hem nog even in het centrum, hij zou ook zo naar huis gaan. We liepen eerst naar mijn broers huis en bleven daar een poosje. Na een tijdje stond mijn schoonzus op en zei: “Zullen we gaan?” Ik stond met tegenzin op, maar liet daar niks van merken. We liepen naar het huis van mijn oom, het was er erg druk. We liepen naar binnen en begroetten iedereen. Ik voelde me niet op mijn gemak, niet vanwege het feit dat we bij Novel thuis waren, maar omdat al die vrouwen me zo raar aanstaarden. Ik kon er niet meer tegen en ben de kamer uitgelopen. Ik liep op mijn neefje af en ging gezellig bij hem zitten. We praatten honderduit en hadden de grootste lol. “Salam ouliekoum,” hoorde ik ineens. Ik kijk op en zie dat hij zijn hand naar me uitsteekt. “Hoi, hoe is het?” “Ja z`n gangetje beetje druk zoals je ziet hè.” “Ewa als je hulp nodig hebt dan hoor ik het wel.” Als antwoord kreeg ik een glimlach en een knipoog. Ik was totaal weer verdiept in het gesprek met mijn neefje als ik iemand een beetje langs zie waggelen.
Ik keek op en zie haar lopen. Ik krijg een misselijk gevoel in mijn maag. Ze was nu ongeveer drie maanden zwanger. Wat was het raar om het te zien. Ik had in haar plaats kunnen zijn, ging er door me heen. Nee, nee niet zo denken. Het is almaktab geweest, nou ja min of meer. Ik weet nog een aantal jaar geleden toen gaven mijn oom en tante ook een feest. Ik hoorde haar iedere keer tegen mijn nicht over Novel praten. Ze hielp mijn tante heel erg in het huishouden. Ik had hem toen nog gewaarschuwd dat zij hem wel zag zitten. “Alsjeblieft zeg” was zijn antwoord geweest. Maar moet je kijken waar hij nu was. “Hallo??? Waar zit jij nou helemaal?” “Oh sorry vroeg je wat?” Hij begint te lachen. Ik zie ineens iemand op me aflopen, ze kwam op me af om me te groeten, ik had liever dat ze dat niet deed. Ik wilde haar niet in mijn buurt ik kon dat niet verdragen. Ik antwoordde met moeite de vraag die ze stelde. “Ja hamdolah, en hoe is het met jou? Nog gefeliciteerd trouwens.” “Shoukran, ik hoop dat jouw tijd ook nog voor je komt.” “Inshallah.” Ik verbaasde me over de manier waarop ze dat zei, en de leugens die er vervolgens uit kwamen. Ik kon het gewoon niet geloven. “Ja, Novel vond het tijd dat we eens aan kinderen begonnen.” Ik moest me met moeite inhouden om daar niks op terug te zeggen. Hoe kon ze zoiets zeggen?? Ik kon me voorstellen dat ze de vuile was niet buiten wilde hangen, maar om leugens te gaan verspreiden en dingen anders voor te doen dan ze werkelijk waren vond ik te ver gaan. Ze had dingen aan zichzelf te danken, ze was gestrikt geraakt in haar eigen leugenweb.
Gelukkig liep ze op een gegeven moment door. Ik keek langs haar heen en zag dat Novel dit ook had gezien, maar hij wendde snel zijn blik af. Oh mijn god wat doe ik hier eigenlijk. Ik kreeg een ongelofelijke dorst en loop gauw naar de keuken, maar tot mijn verschrikking was ze daar ook. “Wat zoek je?” “Ik zoek een glas, maar ik heb em al gevonden hoor.” Wat kon ik het niet uitstaan als ze tegen me sprak, en liep snel naar buiten. Dit zal nog een lange avond worden bedacht ik me nog. Snel riep ik mijn nichtje en stelde voor om even naar hun huis te gaan. Mijn broers huis was godzijdank naast dat van mijn oom. Ik plofte neer op de sedarie, even op adem komen dacht ik.

26-10-2002, 22:38
ahhhh eindelijk..........maar we blijven trouwe fans!!! En blijven dus ook wachten op vervolg

26-10-2002, 22:56
oo dank je zoals Bahjaouia al zei we zijn trouwe fans dus we blijven w8ten helemaal gelijk dus met andere woorden VERVOLG

26-10-2002, 23:15
Vervolg!!!!!!!!!

XXX-jes Riffia

27-10-2002, 11:53
leuk verhaal
ik heb 'm aan een stuk door gelezen
en ik wil nu zooooooooooooo
graag een vervolgggggggggggggg
dus ga pleaseeeeeeeeee verder meid!!!!!!!!!

27-10-2002, 12:44
ja je gaat toch niet weer zo lang wachten hey ?????????

xxx-jes arabgirl

27-10-2002, 17:26
meid je moet egt door gaan

27-10-2002, 18:59
maar je moet wel door blijven gaan niet een stukje schrijven en
ons dan weer lang laten wachten.
dus....VERVOLG!!!!!!!!!!!!

27-10-2002, 19:35


Mijn leven vanaf het moment dat we er voor het eerst een gesprek over hebben gehad flitst aan me voorbij. Wat heb ik in die tijd allemaal gedaan? Het enige positieve wat uit deze ellende is voortgekomen dat ik drie opleidingen in 1 jaar af heb gemaakt. Als ik aan die tijd terug denk, dan vraag ik me af hoe ik dat voor elkaar heb gekregen. Maar het was wel heerlijk dat ik dat voor elkaar heb gekregen. Vorig jaar was het drukste jaar dat ik ooit heb gehad. 3 Opleidingen, mijn rijbewijs gehaald, werken, en op zondag Arabische cursus. Ik was non stop bezig, en dat allemaal om 1 ding te vergeten. Ik was daarna gelijk door gegaan naar het Hbo, maar na een half jaar begon het zijn tol te eisen. Ik had totaal geen zin in school of wat dan ook, ik was totaal uitgeblust. Daarbij kwam ook nog dat ik de verkeerde opleiding had gekozen. Ik heb een half jaar gewerkt, wat me heel goed heeft gedaan. En nu, nu was ik van mijn vakantie aan het genieten. “Weet je a amto (tante), ” zo word ik uit mijn gepeins gehaald. Ik kijk mijn nichtje aan, en begin te lachen. “Ewa meziaan, je bent veel langer dan mij en bijna net zo oud en je noemt me zo yek?” We schieten allebei in de lach. “Ewa jah je bent en blijft mijn tante toch?? Maar wat ik wilde zeggen hè, zag je Novel naar je kijken?” Ik schiet overeind, en mijn lach bevriest op mijn lippen. “Wat zeg je?” “Jah iedere blinde kip kan zien dat hij gek op je is.” “Wat zeg jij nou? Hij is al getrouwd hoor.” “Ja, maar dat wil nog niet zeggen dat hij verliefd is op haar.” Ze had me wel vaker verteld dat ze zijn vrouw niet kon uitstaan, en dat ze wist dat hij niet uit liefde met haar was getrouwd, maar dit?? “Je hoeft niet zo verbaasd te doen hoor. Ik heb heus wel gemerkt wat hij voor je voelt.” “Hoe kom jij daar nou bij?” “Ik heb gezien hoe hij naar je kijkt, en hoe hij met je speelt.” “Waar slaat dat nou op, zo speelt hij toch ook met je tante Manar?” “Nou nee hoor, bij jou is het heel anders. Ik ben niet achterlijk hoor meid.” “Ewa ja, wat heeft ie eraan, hij is toch al getrouwd.” We praten nog een tijdje door, maar het was tijd om weer terug te gaan.
Bij de ingang aangekomen treffen we Novel die bij de deur staat. Mijn nichtje kijkt me met een veel betekenende blik aan, en lopen door. Ik zoek een plekje naast mijn moeder en ga daar zitten. “Waar waren jullie?” vraagt mijn schoonzus. “We waren even naar huis gegaan, om een beetje op te knappen.” Mijn nichtje en ik wisselen een blik en beginnen te lachen. “Jaja, jullie hebben zeker wat uitgespookt hè?” gaat mijn schoonzus verder. Ik draai me om naar haar en geef haar een knuffel. Zo een schatje is ze, ik heb altijd goed met haar op kunnen schieten. Ze was bij ons sinds dat ik 40 dagen oud was. Ben met haar opgegroeid, en beschouw haar altijd als één van mijn zussen. Ik zie dat een vrouw op ons af komt lopen en mijn moeder hartelijk begroet. Ze begroet ons allemaal. “Hoe gaat het Dikra?” Ik kijk haar verbaasd aan en zeg dat alles goed is. “Volgens mij kent ze me niet,” vraagt ze ineens aan mijn moeder. Ik keek mijn moeder vragend aan, “Dit is de zus van je tante, de schoonmoeder van Novel.” Ik kijk de vrouw nog een keer aan en word misselijk. Dus zij is de vrouw die ook een aandeel hierin heeft? En ze heeft het toegelaten dat iemands leven word verwoest? Ik probeer nog beleefd te lachen, en stamel een zachte oh.
Eindelijk zie ik mensen opstaan, het word tijd om naar huis te gaan. Wat heb ik naar dit einde van de avond verlangd. We bleven als één van de laatste achter, en zie Novel nog een paar keer heen en weer lopen. Het leek net alsof hij iets kwijt was, zou het zijn verstand zijn? Ik moest een beetje om die gedachte lachen, ik was gelukkig mijn humor nooit verloren.

27-10-2002, 20:42
jaaaaaaaaaaaa dank dank veel danks......

27-10-2002, 22:04
moooi man ga snel verder
ik wil een vervolg

Pagina's : 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 [19] 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59