Bekijk volle/desktop versie : De liefde die me ontglipte (waar gebeurd!)



14-10-2002, 15:04
ziedini ziedini, ewa simran waar blijft je vervolg van twee pagina's want dat zou nog niet genoeg zijn weet je haha......

ik wacht........snel........ik word ongeduldig....

liefs rahmona

14-10-2002, 19:33


Mensen ondank dat ik het druk heb, heb ik geprobeerd om snel een stukje voor jullie te schrijven....

I just can't leave you suffer!!!







Simrannetje

14-10-2002, 19:35
Ik loop hem voor naar beneden, de rest bleef boven. Ik doe de deur open en bleven allebei staan. We hadden een mooie ingang met twee pilaren. Ik zie dat hij tegen een van deze pilaren aan wil leunen, maar zie dat het misgaat. Hij komt iets harder tegen de muur aan, “Hahahah, je was er nog niet,” zei ik tegen hem. “Nee ik merk het.” We keken elkaar even aan, en begonnen te praten. “Ewa meid, heb je hier al wat leuks gezien?” “Oh ja, al zat,” hield ik me van de domme. “Je weet best wat ik bedoel.” “Je bedoelt of ik leuke jongens heb gezien? Ewa zeg dat dan gewoon,” zeg ik, en ik begon te lachen. “Ewa? Wat is je antwoord?” “Laat ik het zo zeggen er zijn veel kandidaten, maar er is nog geen winnaar uit gekomen.” Hij kijkt me een beetje verbaasd, maar toch ook opgelucht aan. “En hoe zit het met jou?” “Wat bedoel je?” “Hoe is het thuis?” hij haalt zijn schouders op, “nog steeds hetzelfde.” “Word het niet tijd dat je er eens verandering in gaat brengen? Je moet je nu verantwoordelijker opstellen, je wordt nu vader.” “Dat is iets wat ik een paar mensen nooit zal vergeven.” “Wat bedoel je? Dat heb je geloof ik zelf gedaan toch? Of eh ben jij niet de vader?” Hahaha, we beginnen allebei te lachen. “Nee, zo bedoelde ik het niet.”We kletsen nog een tijdje, en ik hoor mijn naam roepen; “Dikraaaa! Kom eten!” “Ja ik kom eraan.” Mijn schoonzus komt ook naar buiten en we beginnen met z’n allen gezellig te praten, na een tijdje komt mijn neef aanrijden. “Hey schatje”, roep ik naar hem. Ik kon het ook heel erg goed vinden met hem. “Ewa wanneer komt die bruiloft nou van jou.” Alsof we nog geen genoeg feesten hebben. We beginnen even te stoeien, en zie Novel kijken. “Hij is nu al verloofd,” zegt hij plots alsof hij iets duidelijk wilde maken. “Ja en? Dan mag je nog wel met je neef goed om kunnen gaan? Of niet? Ik ga toch ook met jou om, ondanks dat je getrouwd bent?” “Ja, is niks mis mee hoor.” Maar ik zag aan hem dat hij opgelucht was. Hij had altijd gedacht dat het misschien wat zou kunnen worden. Ik zag hem als een grote broer, en een hele toffe neef. We deden vaak dingen samen. Mijn zus neemt hem verder onder handen, en we beginnen met z’n allen te lachen. Ik voel ineens handen in mijn zij, en begin te lachen. “Hey niet doen, ik kan niet tegen kietelen.” “Dat is juist de bedoeling.” We lachen nog een tijdje samen, maar toch neem ik een beetje afstand. We zwaaiden Novel en zijn broertje, die ondertussen ook was gekomen, uit en lopen naar boven. “Ewa a Fransoos, hoe is het met jou.” Ik geef hem een klap op zijn rug en vlucht naar boven. Hahaha, zo ging dat nou altijd bij hem en mij, we mepten elkaar maar raak. “Ewa wacht maar, die krijg je nog wel terug van mij a tamshount.”

14-10-2002, 21:23
ja we willen nog een vervolg

14-10-2002, 21:56


he ga daar met je verhaal echt je hebt schrijftalaent

14-10-2002, 22:12
waaaaaaaaaaaaaaahhhh...snel we willen een vervolg!!!!!!!!!!!


liefs elhabiba

15-10-2002, 18:13
ewa meid vervolgggggggggggggggggg
is spannendddddddddddddd
liefs hansie

15-10-2002, 18:35
simran please ga verder en laat hun weer bij elkaar komen
want dit kan niet zo langer
liefs hansie

15-10-2002, 19:09
wajoooooooooow simran je verhaal is echt goed ik heb het vandaag pas gelezen en hij is echt goed je houdt de spanning er wel in he en ik vind het zo zielig voor dikra maar wat ik wou vragen, slaat dit verhaal op jou ik hoop het niet. nou meid ik wacht op vervolg en ik hoor nog wel van je
doeiii!

15-10-2002, 20:00
waar blijft de vervolg

15-10-2002, 20:46
ewa fiennnnnnnnnnnnnn

15-10-2002, 21:54
For all the people who loves my story...

Mensen bedankt voor jullie belangstelling...

Dit stukje is speciaal voor mijn trouwe fans!!!!!!!!!!!



15-10-2002, 21:55


Joejoejoejoej, ik kreeg altijd kippenvel als ik dat hoorde. Ik kijk mijn neefje aan, en heb medelijden met hem. Ik vond het altijd zo zielig voor die kleintjes. “Kom maar schatje.” Hij komt op mijn schoot zitten, en omhelst me. Alsof hij wist wat er zou gebeuren. Hij zou zo naar het ziekenhuis gaan. Godzijdank, vroeger lieten ze altijd zo’n man naar huis komen. Dan hoorde je ze altijd huilen, brrr ik kreeg helemaal rillingen over mijn lijf. Ik sta op en kijk of ik beneden nog wat kan doen. Zo wat ging zo’n dag snel voorbij als je druk was. Alles was zo goed als klaar. Ik ging naar buiten en ving mijn nichtjes op. Er komen steeds meer auto’s, en dan zie ik Novel’s auto. Hij stapt uit en groet ons allemaal. We kletsten gezellig met elkaar, en op een gegeven moment bleven we met z’n tweeën over. We zaten wat te geinen, toen ik ineens die ene jongen voorbij zie lopen, die me al een tijdje volgt. Ik kreeg iedere keer weer te horen dat hij me zo leuk vond, maar ik had er geen zin in. “Kijk zie je die jongen daar? Met dat zwarte shirt? Kijk daar even goed naar, ik kom zo terug.” Ik loop naar mijn nicht en haar man die net aankomen rijden. “Ahlan, kief rakoum?” We beginnen een tijdje te praten en te lachen, zo ging dat altijd met ons. Na een tijdje liep ik weer terug naar hem en vraag: “En wat vind je van hem?” Hij kijkt me aan en kijkt weer naar de jongen die voorbij was gelopen. “Is niks voor jou joh.” “Hoe weet jij dat nou? Je kent die jongen niet eens.” “Dat is echt niks voor jou hoor.” Nee is er wel iets dat op deze wereld leeft voor mij?? fluister ik zacht. “Wat zei je?” “Niks hoor, ik zei niks.” Het wordt steeds drukker en ik probeer zoveel mogelijk gasten te ontvangen. Op een gegeven moment word ik al die drukte even zat, en vraag mijn nichtje of ze even mee naar ons huis gaat. We lopen samen naar boven en gaan ons verkleden. We hebben de grootste lol met herinneringen en het gek doen. Gewoon even lekker uit ons dak gaan. Na een tijdje word het tijd om naar beneden te gaan. De mannelijke gasten zaten in ons huis. Ik loop naar de keuken, en vraag of ik wat kan doen. “Wil je even thee zetten?” Standaard was dat een klus voor mij. Soms vraag ik me af waarom ik nou zo goed thee kan zetten. Ik dacht er soms wel eens over na om het goed te verprutsen zodat ze me nooit meer vroegen, hahahah. Ik merkte dat er iemand de keuken in kwam lopen. “Wat ben jij nou aan het doen?” “Kan je dat niet zien? Ik ben thee aan het zetten Novel.” “Oh, kan jij dat dan.” “Jongen als jij mijn thee hebt geproefd, dan wil je nooit meer anders.” “Ewa we zullen zien.” Ik geef mijn oom de theepot mee. En blijf alleen achter, iedereen is druk in de weer met het verzorgen van de gasten. Wel lief van ze dat iedereen helpt, daar heb je goede familie voor. He shit, nee he heb ik dat. Ik liet de suiker uit mijn handen vallen. “Zjrie a bentie (ren mijn dochter) ga de stoffer en blik halen.” Ik loop de keuken snel uit, en wil gelijk de hoek om, om de trap af te dalen naar beneden. Maar voordat ik de trap had bereikt bots ik tegen iets op, of liever gezegd tegen iemand op. Ik voel twee armen om me heen, en hoor; “zo meisje wat een haast.”

15-10-2002, 22:01
ga verder ik wil een vervolg
nihad een trouwe fan

15-10-2002, 22:12
hoi simran
ik heb dit verhaal vandaag ontdekt en aan een stuk doorgelezen.ik kan niet geloven dat ik nu al klaar ben. ik hoop heel snel weer wat van je te horen. En meid ik weet niet waar je het vandaan hebt, maar je hebt en gift gekregen van allah. Maak er goed gebruik van. Ik wacht in volle spanning op het vervolg van het verhaal.

Naoual

Pagina's : 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 [16] 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59