Bekijk volle/desktop versie : Zijn Foto...................



Pagina's : [1] 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13

19-05-2002, 18:48
hee iedereen,nou ik zag iedereen een verhaal schrijven dus ik dacht laat ik dat maarook doen.... let niet op mijn schrijf foutjes,, ik hoop dat jullie nem leuk zullen vinden:



Onduidelijk maar scherp genoeg om alles weer opnieuw te beleven, vond ik zijn half gescheurde foto terug op de zolder, ik wist niet meer wat ik moest doen. Alles kwam weer terug... En dacht weer aan die tijdâ¦.

Het was een hele warme dag, al vroeg in de ochtend hoorde je mensen hun producten verkopen, het was helemaal stil in huis, vroeg stond ie op.. maakte ontbijt voor ons klaar en kwam me wakker maken, altijd was hij vrolijk en altijd, had hij wel interessante dingen te vertellen, we noemden hem altijd de verhalen vertellerâ¦â¦ tot die dag veranderde alles â¦â¦â¦..

Al 2 weken vertelde hij me dat hij deze dag weg zou gaan met zân vrienden, een leuke dagje vertelde hij meâ¦Ik gunde het hem van harte, na onze reis naar Marokko.

Zijn vrienden kwamen al vroeg in de ochtend om samen iets leuks te gaan doenâ¦â¦â¦. Omdat hij altijd zo haastig was heeft hij alles zo gelaten hoe het was, en rende de trap af, voor ik hem kon roepen om te vragen hoe laat ie kwam, en wat ie ging doen, waren ze allang weggeredenâ¦. Nou jammer, dacht ikâ¦.. en keek maar hoe ik mijn dag moest vullenâ¦â¦â¦

Winkelen, en dan zie ik welâ¦.. de dag vloog voorbij, van de ene winkel naar de andere winkel, alles was mooi alles was apart, maar jaa daarvoor had je ook geld nodig, je hoorde geschreeuw van mensen die hun producten graag kwijt wilden, huilende kinderen, lachende vrouwen, en alle geuren door elkaar gemengd, Marokko een land waar zoveel te beleven valt.

Eenmaal thuis aangekomen, ben ik gaan rusten, en vroeg me af waar hij zou kunnen zijn, en ging weer gewoon verder met mijn bezigheden.. het werd steeds later, en ik begon steeds een vreemd gevoel te krijgen, waar zal hij zijn, met wie zou hij kunnen zijn, de vreemdste dingen kwamen in mân hoofd, en bij alles schudde ik me hoofd, en dacht van neee zo gek is hij niet. Het was half 12 ik begon echt te twijfelen⦠ik belde nem op, maar het enige wat je te horen kreeg was de Marokkaanse voicemail, wat mij nog bozer maakteâ¦

Ik wist niet wat ik moest doen, ik rende naar onze slaapkamer, en zocht in zijn kleren, of hij misschien nummers van vrienden had, ik kon er uiteindelijk 2 vinden, ik belde ze op de ene was al onderweg naar Nederland, dus heb hem maar niks verteld, en bij de ander stond zijn telefoon ook uitâ¦.. ik kon niks doen, ik bleef heen en weer lopen tot een uur of 1 en wist niet meer wat ik moest doen, ik kon niet naar de buren lopen, ik kende niemand en ze zagen ons toch als buitenlanders, Naar de politie gaan, neeeâ¦. Die zouden mij vertellen dat ik toch maar nog een dagje moest wachtenâ¦.. waren we maar in Nederland gebleven. Het is net alsof ik al eerder een naar gevoel had, maar wat wist ik nietâ¦. Het bleef aan me knagenâ¦â¦â¦

Ik besloot toch om naar de buren te gaan. Eigelijk durfde ik niet, het was al een uur geweest wat zullen ze wel denken, ze wonen pas een week naast ons, en komen nu al met hun problemen, ik kon niet langer wachtenâ¦â¦. Ik had het koud en begon te rillen, hoewel het 30 graden was, ik klopte aanâ¦â¦â¦â¦...............

19-05-2002, 19:16


joooooooot joooooh ...gij kan er ook wel bij.....Ik ken onderhand die verhaaltjes nie meer bij houden wajewwwww.. maar kom op maak em afffff....want nu ben ik wel benieuwd naar wat er is gebeurd...SuCZezzzzzzzz

Ciaaaaaokes

19-05-2002, 19:18
ehh okee hier is ie verder maarreee. ik vertel niet zo snel.... deze verhaal is weer een beetje mijn stijl.. ik kan niet in 20 regels een hele verhaal vertelleenn....

okeee....



Heb langer dan een minuut zitten wachten, ik hoorde iemand aan komen lopen, het was helemaal stil, af en toe hoorde je nog ver in de straat een hond janken, aa skounnn hoorde ik een mannelijke stem zeggenâ¦.. ik aarzelde een beetje en zei toch maar .. jullie nieuwe buurvrouw van hiernaast, het was helemaal stil aan de ander kant, en na een paar tellen maakte hij de deur openâ¦â¦ ik begon het steeds kouder te krijgenâ¦..

Het was nog een jongen rond de 22 jaar, hij keek me slaperig aan, en glimlachteâ¦. Ik vertelde dat wij hier nieuw waren, en vertelde hem, dat mijn man al van de ochtend niet meer thuis was. Gelukkig was het een aardige jongen die mij meteen hulp wou aanbiedenâ¦â¦ ik bedankte hem, hoewel hij eigelijk niks had gedaanâ¦.. hij vroeg mij wat voor persoon mijn man was of het een vaak laatkomer was enz.. ik vertelde hem dat hij nooit zulke acties heeft vertoondâ¦.. we besloten toch om naar het politie bureau te gaanâ¦â¦ diep diep in mân hart, voelde ik dat er iets mis ging, iets waar ik eerder voor ben gewaarschuwd maar watâ¦â¦ en ik kreeg het steeds maar kouder, wat zou er gebeurd zijnâ¦â¦â¦â¦â¦â¦.????

Onderweg naar het politiebureau, vertelde de jongen mij dat hij zn universiteit vorig jaar had afgerond, en dat ie nu gewoon thuis zit zonder werk⦠eigelijk had ik wel het lef, om gewoon met een onbekende jongen, om 1 uur in de nacht over straten te lopen,â¦. Maar ik nam aan dat ik hem wel kon vertrouwen, eindelijk aangekomen op het politiebureau, heb ik het hele verhaal verteld, en eindelijk kreeg ik een antwoord wat ik eigelijk wel wist, ik zou moeten wachten het zou zijn dat ze pech hebben, of dat er iets kleins is gebeurd, ik begon me te irriteren aan de mannen daar, ze waren zo hartloos zo gevoelloos,
Wat zouden zij doen als hen vrouw ineens spoorloos was, en ze hielden echt van haar, zullen ze dan ook zulke antwoorden terug willen,, ik bleef doordringen, totdat een toch de moeite voor me wou doen om ff een rondje te maken langs het strand en in de stadâ¦.

Ik dankte hem hartelijk, we liepen weer terug naar huis, en ik moest een uurtje wachten voordat ie zou terug komen om mij te vertellen of hij wat heeft gevondenâ¦. Zo lang ik schrok toen ik het hoorde⦠ik zou dat niet kunnen uithouden, ik kreeg het steeds kouder, ik heb het noooit zo koud gehad, mijn hart ging steeds sneller kloppen, het enige waar ik aan dacht is dat we hier zo snel weg moeten, we hebben echt op de verkeerde plaats een huis, het is hier zo geheimzinnig zo iets vreemds, iets wat iedereen weet maar wat niemand kwijt wilâ¦.

Toen we thuis aankwamen heeft ie gevraagd of ie mee moest gaan, ik vertelde hem dat het niet hoeft, ik zou me wel redden vertelde ik hem, wat zou Adil. denken als ie toch thuiskomt en hem bij mij vindt, nee dat wil ik niet hebben, thuis dacht ik eraan om zijn ouders te bellen, om te vragen of hij bij hen is. Nee het zou niet kunnen, zijn moeder zou boos op hem worden, en hij zou mij niet alleen thuis mogen latenâ¦

Maar zelf zou hij dat nooit doen⦠Hij houdt zelf om alles samen te doen, dit is eigelijk niet normaal, hij zou op zn minst wel hebben gebeld om mij te vertellen dat ie later zou komenâ¦.

De bel gingâ¦. Mn hart stopte ik vloog richting de deur, in hoop dat hij het zou zijn, ik vroeg wie het was, ik hoorde de politieagent, ik maakte de deur open, hij vertelde me dat ie helemaal niks had gevonden, ik wou mn gesprek met hem zo kort houden, toen ik hem hoorde afdwalenâ¦. Hij vertelde mij de volgende dag weer te proberenâ¦â¦â¦ ik werd letterlijk gek⦠ik wist niet wat ik moest doen, ik kon niet kalm blijven, ik bleef maar heen en weer lopen, 3 uur 4 uur.. de tijd wou niet voorbij en hij was nog steeds niet thuis, ik belde nog meer dan 10 keer, maar zn telefoon stond nog steeds uit, uiteindelijk ging ik zitten, en wist niet meer wat ik moest doen, het was al over vieren⦠ik had 2 dekens over me heen, ik had het koud, en de sheitaan was met mij die mij allerlei slechte dingen vertelde wat er allemaal zou kunnen gebeurenâ¦. Ik hoorde de imam, tot het gebed roepenâ¦. Mn ogen waren net lood, ik luisterde aandachtig naar het mooie van ons geloof, ik kreeg tranen mijn man was weg, in een plaats waar ik niemand ken, een plaats waar niemand te vertrouwen is⦠ik werd gek van alle gedachtesâ¦â¦â¦â¦â¦â¦â¦

19-05-2002, 19:38
Wajewwwwwwwww, het zou je maar eens echt overkomen joh!!!!!!!!!!

Ach ja, just a story, kan er wel bij hoor. Er zijn al zoveel verhalen ineens, maar meid, blijf schrijven hoor. Ik heb em al gelezen dus ik wil weten hoe het verder zal gaan.

Keep writing!!!!!




GreetingZz,

19-05-2002, 20:01


ben het hier mij boven eens.......verder vertellennnn .....
koes moontje

19-05-2002, 20:35
okee ik ga verder.....


Ik hoorde de bel, ik schrok en stond meteen op, ik dacht dat ik droomde⦠ik ben in slaap gevallen⦠het was al 10 uurâ¦. Het is toch waar hij is nog steeds niet terugâ¦. Ik rende naar de deur, het was mn buurjongen Reduan, hij vroeg me hoe het ging. Maar zelf hoefde ik hem niet veel te vertellen, hij zag me en wist al genoeg, ik vertelde hem, dat ik van plan was om naar zijn ouders te gaan, Ik zou dit niet alleen kunnen oplossen, ik heb hulp nodig ik heb rust nodig..
Ik nam afscheid van hem, en ik vertelde hem dat ie nog wel zou horen hoe het is afgelopen, hij wenste me succes en ging wegâ¦. Ik pakte snel een paar spullen mee⦠en zocht mn paspoort op, ik kon die van Adil niet vinden, wat vreemd, waar zou die van hem zijn⦠ik bedoel hij is naar het strand gegaan, of iets leuks gaan doen, dan neem je toch geen paspoort mee, ik wist niet meer wat ik moest doen, mn hoofd draaide, ik werd letterlijk gek, snel nam ik mn tas mee, en vertrok richting zijn ouders.

Ik liep richting de stad, ik zag er niet uit, maar dat was op dit moment het laatste war ik me druk zou kunnen maken, ik dacht alleen aan Adil, en aan alle slechte dingen, ik wil hem niet kwijt.. we zijn pas getrouwd.. en nu al .. ben ik hem kwijt, nee ik wou niet zo denken, ik acteerde en deed net alsof er niks is en pakte de bus richting zijn ouders, aangekomen in Tetouan heb ik de taxi gepakt, zijn zusje maakte de deur open, ze keek me aan en omhelsde me⦠ze werd helemaal paniekerig en vroeg me wat er is en waar haar broer is, ik kon niks zeggen ik kreeg alleen maar tranen .. we liepen naar boven, en heb alles verteld aan zijn ouders, zijn moeder werd gek, en begon te schreeuwen, ik keek haar aan vol medelijden, en voelde precies dezelfde pijn als haarâ¦..
Zijn vader die was rustig gebleven, maar toch was ook hij geschokt van het nieuws,

Romaisa zijn zusje belde meteen Fouad haar andere broer op om te komen, voor ik het wist, was iedereen thuis, zijn vader en broer gingen alles onderzoeken, en zochten hem op, ik was stil ik wist niet meer wat ik moest doen, het enige wat ik nog deed was af en toe zijn moeder aankijken die ook alleen zat te huilenâ¦.

Wat een veelbelovende vakantie zou worden is een ramp geworden⦠We zouden Marokko in 2 weken samen een beetje rondreizen, en nog veel leuke dingen doen, maar nu wil ik alleen hem terug zien, het enige wat ik toch nog eng vind en wat me echt aan het denken zet, is waarom hij zijn paspoort heeft meegenomen, jekmaaaâ¦. Neeee dat is niks voor hemâ¦..

Zes uurtjes later komt Fouad en zijn vader terug, ik keek hun aan en aan hun gezichten kon ik de teleurstelling zien.

Ik rende naar een andere kamer, en ging daar zitten huilen, ik wou niks helemaal niks, alleen hem terug zien, en pakte de telefoon weer en belde hem opâ¦Ik wacht op de meditel voicemail,â¦â¦â¦â¦â¦.. wat .. ik schrok zn telefoon ging overâ¦â¦â¦â¦â¦â¦â¦â¦



okeeee dit was het weer, ik hoop dat ieleuk is... ennee het is moeilijk om te verzinne hoor... ik schrijf mischien straks wel een stukjjee...
thellaw

19-05-2002, 20:58
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaahhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh hhhhh

laterZ :blauwkus:

19-05-2002, 23:30
okee ik ga weer ff verder voor julliee een klein stukkie maarrrr. want moet ff nadenken... okeeee...



Mn hart ging steeds sneller, ik hoorde zijn stem, hallo Addillll waar ben je â¦â¦. Is er wat gebeurd, ik wist niet meer wat ik moest zeggen, ik hoorde, nee Yasmin wees niet bang er is niks gebeurd, ik kom over 2 dagen, en vertel jou alles, ik wist niet wat ik hoorde, ik vroeg em wat er gebeurd was en waarom en wat, ik wou alles weten, het enigste wat ik kreeg te horen was, Yasmin, ik ben ver weg, ik kom over 2 dagen wees niet bang, zorg goed voor jezelf, en als ik weer kom, zullen we de mooiste vakantie meemaken, en zullen we deze 3 daagjes allemaal inhalen, het spijt me woulah, ik kom echt, wees niet bang om mij ik ben een manâ¦. En hij hing opâ¦â¦â¦â¦â¦â¦â¦â¦â¦â¦â¦â¦â¦â¦â¦â¦ â¦â¦..

Ik rende richting de huiskamer, en vertelde hen het verhaal, we belde nog een keer en we kregen zijn voicemailâ¦â¦
Iedereen was weer helemaal in paniek, niemand wist meer wat ie moest denken, en iedereen verzon een eigen verhaalâ¦.

Niemand wist meer hoe hij moest gedragen, moest ik nu blij zijn nu ik dit weet, of moest ik het juist erg vinden, ik wist het niet meer.. Alles draaideâ¦.om me heen, wat zou hij doen, misschien heeft hij zijn vrienden gevolgd enne zijn ze slechte dingen gaan doen, maar wat???

De 2 dagen gingen zoo langzaam voorbij, na die ene keer stond zijn telefoon gewoon uitâ¦â¦ het leken net jaren voor mijâ¦. De sfeer was verpest thuis, en het enige waar we aan dachten is dat hij maar heel zou terug komenâ¦..

De 2 dagen waren voorbij, en iedereen zat te wachten wanneer hij zou terugkomen, niemand ging die dag de deur uit, zelfs zijn vader bidde die dag gewoon thuis, niemand durfde er wat over te zeggenâ¦.. we hoorden een auto stoppen voor de deur, Fouad rende richting de deur, voor hij er al was hoorden we de belâ¦â¦


okeezzzz ik stop er nu mee.. morgen mischien inchallah vervolg, hoop dat jullie nem leuk vinden.....

20-05-2002, 00:16
Hey ffeiza
Heel mooi verhaal! Ik begin verslaafd te worden!
Schrijf maar snel een vervolg!!

groetjes

20-05-2002, 00:40
Oooooh mijn god met deze verhaal kreeg ik de rillingen..ik werd er echt verdrietig van..Iedere moment dat tie weg was voelde ik ook gewoon..Ik leefde er echt mee..en ik ben bang dat hij naar Afghanistaan izz gegaan om te gaan vechten met de Talibanen of niet??? Ik weet het niet maar zo een gevoel heb ik..ajoooow ik wil gewoon huilen


Ciao Baby

20-05-2002, 00:51
nee crayy bay wees niet bang,,, ik ga....... hem niet naar afghanistan sturen,, ik weet het nog niet eigelijk.. ik moet er vanavond over nadenken, waar ik em stuur..hihihihihih

20-05-2002, 01:00

Citaat:
Origineel gepost door ffeiza
nee crayy bay wees niet bang,,, ik ga....... hem niet naar afghanistan sturen,, ik weet het nog niet eigelijk.. ik moet er vanavond over nadenken, waar ik em stuur..hihihihihih
hahhaha is goed meid..maarre als je hem daar stuurt of zo..DAn moet je het niet hier zeggen of zo..keep the spanning erin !!


Ciao baby

20-05-2002, 01:11


hihihihihihihihhi
bla bla bla bla bla bla
bla bla bla bla bla bla
now zo'n verhaal kan ik verzienen

20-05-2002, 01:14
ehh yousefff ben je me hier achtervolgd.... okee als jij dit bla vind moet je het niet lezen simpel

20-05-2002, 01:17
denk je yousssef...........ehm dus we kunnen misschien binnenkort een verhaal van jouw verwachten ........een verhaal die over een man/jongen gaat......misschien dat wij meiden ons erin kunnen plaatsen.....dan hebben we weer een stukje van de mysterie"mannen" ontraadselt ......koes moontje

Pagina's : [1] 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13