Bekijk volle/desktop versie : Moeders, hoe hebben jullie het eerste jaar ervaren?



Pagina's : [1] 2 3 4 5 6

16-04-2003, 17:02
zitten er hier ook moeders tussen?

Zelf heb ik sinds 3 maanden een dochtertje.
Eerste kindje.
Is wel even wennen zeg. Nu nog eigenlijk.

Er veranderd eigenlijk wel veel in je leven. In een klap eigenlijk.

Hoe hebben jullie het krijgen van een kindje ervaren?

Bij mij is het vooral 's nachts wennen- het niet door kunnen slapen en zo. Komt er ook nog bij dat dochtertje lief lekker eigenwijs is op haar 3 maanden leeftijd dat ze niet in haar wiegje wil slapen. Slaapt heerlijk naast me in bed hoor, maar zodra ik haar optil en haar in haar eigen bedje doe, wordt ze na 5 minuutjes wakker.... en dan raad je al wat er gebeurd....
;0)

maar goed,
ben benieuwd hoe andere meiden/moeders hun eerste jaar met hun baby hebben ervaren.....

ben benieuwd...

groetjes Yasmina

17-04-2003, 18:35


TBARKELLAH 3LIKOEM

ik wil ook een kind

18-04-2003, 20:53
oh wat schattiggggggggggg Yasmina......

ik kreeg kippevel toen je vertelde dat je net 3 mnd een dochtertje had.
wat lieffffffffff!!

ik ben zelf ook getrouwd, maar heb nog geen kids.
ik wil ook heel graag weten hoe vrouwen het ervaren, het eerste kind.
zwaar of niet, vrijheid echt weg, geen spijt dat ze eraan begonnen zijn, dat soort dingen.

ben heel benieuwd.
en yasmina, geniet van je dochtertje!!
en de rest natuurlijk ook.

19-04-2003, 19:30
aaaaah zeker tbarkellah hliekom echt leuk om te horen. Kids zijn echt schatjes (maar niet altijd natuurlijk) maar jullie weten!!
xxxxxxx of a lady

22-04-2003, 11:24


Sardina:

Ben zelf 3 jaar getrouwd. Ik wilde eerst lekker genieten met zijn tweetjes voordat we aan kinderen zouden beginnen.

Ik heb er zeker geen spijt van hoor.. ook al heb ik wel eens momenten van: oooooooh wat moet ik nou doen.
Eergisterenavond bijvoorbeeld. Was nog nooit zo erg...
Ze begon te huilen en ze stopte niet. Maakt niet uit wat ik deed.
Volgens mij waren het buikkrampjes dus mijn man die tilde haar op en begon rondjes in huis te lopen terwijl ik bezig was met mansani-et. (kamillethee).
En ze was me toch aan het trekken en schoppen.... ze had gewoon pijn... Ik die thee gegeven, werd ze niet rustig van. Ze huilde gewoon keihard... werd er helemaal zenuwachtig van. Uiteindelijk werd ze na een paar uur stil en viel in slaap..... (was inmiddels bijna 1 uur geloof ik) was echt zielig gewoon.
Volgende dag.....haar vader zat wat met haar te spelen. En ineens schatert ze het gewoon uit van het lachen... aan een stuk door - soort slappe lach. Voor het eerst. Was zo lachen joh.. je kreeg er spontaan zelf de slappe lach van. Dan maakt alles het weer goed joh.. Door zoiets kleins besef je dat je dit voor geen goud wil missen.
Bij andere kinderen vind ik het ook prachtig hoor als ze lachen en of iets geks doen... maar bij je eigen kind is het toch specialer.

groetjes Yasmina

30-04-2003, 16:44
hallo meid ik ben ook moeder van 4 kids het is niet gemakkelijk overal in het beging maar met de kids moet je geduld heben en dan komt het wel goed het was een moeilijk maar nu denk ik met plezier naar hun

02-05-2003, 12:59

Citaat:
Origineel gepost door yasminax
Sardina:

Ben zelf 3 jaar getrouwd. Ik wilde eerst lekker genieten met zijn tweetjes voordat we aan kinderen zouden beginnen.

Ik heb er zeker geen spijt van hoor.. ook al heb ik wel eens momenten van: oooooooh wat moet ik nou doen.
Eergisterenavond bijvoorbeeld. Was nog nooit zo erg...
Ze begon te huilen en ze stopte niet. Maakt niet uit wat ik deed.
Volgens mij waren het buikkrampjes dus mijn man die tilde haar op en begon rondjes in huis te lopen terwijl ik bezig was met mansani-et. (kamillethee).
En ze was me toch aan het trekken en schoppen.... ze had gewoon pijn... Ik die thee gegeven, werd ze niet rustig van. Ze huilde gewoon keihard... werd er helemaal zenuwachtig van. Uiteindelijk werd ze na een paar uur stil en viel in slaap..... (was inmiddels bijna 1 uur geloof ik) was echt zielig gewoon.
Volgende dag.....haar vader zat wat met haar te spelen. En ineens schatert ze het gewoon uit van het lachen... aan een stuk door - soort slappe lach. Voor het eerst. Was zo lachen joh.. je kreeg er spontaan zelf de slappe lach van. Dan maakt alles het weer goed joh.. Door zoiets kleins besef je dat je dit voor geen goud wil missen.
Bij andere kinderen vind ik het ook prachtig hoor als ze lachen en of iets geks doen... maar bij je eigen kind is het toch specialer.

groetjes Yasmina


Moeders Jullie verdienen een grote Het is zoooo Mooi wat jullie doen! RESPECT!

Liefs safia

05-05-2003, 20:03
kleine kindjes zijn lieeffffffffffffffffffffff

07-05-2003, 15:49
ja ik weet het ...
was laatst bij het consultatiebureau en ik zag een kleintje van 4 weken. Die van mij was toen2 maanden, dus 4 weken verschil...en je zag echt een groot verschil joh.
Die kleintjes groeien inderdaad echt snel...

hoe gaat het bij jou thuis... ?
Doe jij het grootste gedeelte alleen of krijg je veel hulp van je man?
Werk je nog of zit je vanaf de geboorte van je kleintje thuis?


groetjes Yx

09-05-2003, 09:05
Yasmina... Ik vind je absoluut Toppie! Ben heel trots op je


wilde ik ff kwijt.. hihi

You know who....


Safia

10-05-2003, 16:02
Asalamoe aleikoum,

De bevalling was zwaar, maar daarna was het een prachtig moment. Mijn man voelde zich misschien meer ontroerd dan ik, want hij huilde en ik niet.
De eerste week of 3 weken vond ik verschrikkelijk. Ik voelde me uitgeput en had klachten aan de bevalling overgehouden, mijn zoontje huilde heel veel. Hij huilde 1 nacht de hele nacht door en ik draaide bijna door, de ene keer liep ik met hem door de kamer en dan weer mijn man. Om 7 uur in de ochtend brachten we hem naar een huisarts. Daar werd ie onderzocht, maar alles bleek okay. Ik mocht hem geen kunstvoeding geven, omdat er nog voeding in zijn lichaam zou zitten volgens de verloskundige, dus leed hij meskiena 2 of 3 dagen honger totdat ik dacht hij moet wel melk, ik heb nog geen borstvoeding, dus we gaan gewoon kunstvoeding halen. En drinken dat mijn ukkie deed. Mijn moeder zei, jullie hebben hem bijna om laten komen van de honger. Hij werd in de loop van de maanden Godzijdank steeds rustiger en sliep ook beter door 'snachts. In het begin gaf ik hem melk, terwijl mijn ogen dan neervielen zo een slaap had ik dan van de vermoeidheid. Ik dacht in het begin ook:"Mijn God, waar ben ik aan begonnen ? Is dit het moederschap ? Maar toen hij 3 maanden was, voelde ik mij veel beter en mijn zoontje ook. Hij sliep goed en dronk goed en we genoten van elkaar. Ik ben er van overtuigd dat hij die bevalling etc meer dan waard is. Ik ben trots op mijn zoontje en houd ontzettend veel van hem. Het was prachtig om hem te zien lachen en ik voel zoveel medelijden als hij wil huilen en zijn lipjes naarbeneden pruilt, dat is zo......ik ben even dat woord vergeten

Groeten,
Rabiya

12-05-2003, 10:47
aaah... rabiya ik weet precies wat je bedoeld!
Mijn dochtertje kan dat ook zo goed.... die pruillipjes!
ze is vandaag 4 maandjes geworden.....tijd gaat echt snel.
herinner me de bevalling nog als de dag van vandaag.


en safia21 thanks...
vind jou ook




Yx

12-05-2003, 12:22


Hoi,

Hier nog een mama van een dochtertje van 17 maanden. Vanaf dag 1 heb ik het heerlijk met mijn meisje, ik geniet echt nog dagelijks van haar. Ik moet eerlijk toegeven dat het zwaar blijft (ik werk nog 32 uur) om alles te regelen rondom opvang/ophalen/wegbrengen etc. Ik krijg heel veel steun van mijn mannetje, het huishouden verdelen we, behalve koken, dat is niet zijn beste vak!

12-05-2003, 14:28
hey hasna...
werk je 32 uur? verdeeld in 4 dagen? Hoevaak per week gaat ze naar de kinderdagopvang? Is best duur he...

Zat zelf ook te denken om een dag extra te werken.... (werk nu 3 dgn per week) maar twijfel.

Ben je dan niet helemaal op aan het einde van de week?

groetjes Yx

13-05-2003, 10:01
Hoi Yasmina,

Ja, ik werk 4 dagen per week. Mijn dochtertje gaat 2 dagen naar een gastouder en 2 dagen naar mijn moeder. Dus zo duur is de kinderopvang niet voor mij, ik betaal maar 2 dagen en mijn moeder stop ik af en toe wat toe, maar ik geef haar geen vast bedrag, omdat ze weigert om geld van mij aan te nemen.

Ik heb heel lang getwijfeld of ik wel 4 dagen zou gaan werken, maar ik wilde er financieel niet te veel op achteruit gaan (hypotheekaflossing, 2 auto's, 2x per jaar op vakantie etc).

Maar ik moet er wel eerlijk bij zeggen dat ik blij ben als het weekend is, ik ben echt helemaal kapot!

Hoe is dat met jou?

Pagina's : [1] 2 3 4 5 6