Bekijk volle/desktop versie : Moeders, hoe hebben jullie het eerste jaar ervaren?



Pagina's : 1 [2] 3 4 5 6

13-05-2003, 11:39
zelf werk ik 3 dagen per week.... en we willen insa-allah later wel op zoek gaan naar een huis, op vakantie etc etc...
dus misschien dat ik 4 dagen in de week wil gaan werken....
maar twijfel dus. Financieel gezien is het beter.... maar goed.
2 dagen gaat ze naar een kinderdagverblijf vlakbij mij in de buurt. 1 dag gaat ze naar mijn moeder.
Ik weet het nog niet....
BEn ook blij als het woensdag is en de drie dagen voorbij zijn... weet niet of ik dat wel trek. Ze is nu 4 maanden en wordt regelmatig snachts wakker om te drinken. Dat breekt je natuurlijk ook...... en ik heb dinsdag al zoiets van: pfffff moet morgen weer werken weet je wel.....

maar goed, we zien wel.

13-05-2003, 14:43


Hoi Yasmina,

Ja ik weet uit ervaring hoe het zit met die slapeloze nachten. Mijn dochtertje had vanaf de dag van haar geboorte totdat ze 8,5 maanden was geen hele nacht doorgeslapen, verschrikkelijk gewoon! Ik weet niet hoe ik het overleefd heb, ik heb in die tijd ook gewoon 32 uur per week doorgewerkt. Ik ben blij dat alles nu oke is.

13-05-2003, 16:15
hallo moeders,

Ik heb een dochtertje van 10 en een halve maand oud genaamd Manal. Ze is zo schattig, ze begint nu overal tegen aan te staan, en probeert kleine stapjes te zetten.

Yasmina, het enige wat ik je aan kan raden is sbar, als ze wat ouder wordt gaat het een stuk soepeler. Mijn dochtertje had ook vaak last van buikkrampjes. Wat hier goed tegen helpt in Cinababy van VSM, moet je maar eens naar vragen bij de drogist.

Maar ik kan in ieder geval niet meer zonder mijn kleintje. Soms blijft ze wel eens bij mijn moeder logeren als ik en mijn man samen wat leuks gaan doen, en dan begin ik haar gelijk heel erg te missen.

Ik zou zeggen, geniet van je kindje, het is echt de moeite waard.

Groetjes van een_Rotterdamse

14-05-2003, 09:23
hoi rotterdamse....
ik geniet ook zeker van haar !
Ik weet dat het echt supersnel gaat. Ze is nu 4 maanden en ZO anders dan toen ze pasgeboren was.
Die cinababy heb ik inderdaad gekocht.
Mijn dochtertje heeft nog nergens echt gelogeerd. Zal ook nog niet echt lukken omdat ik borstvoeding geef. En afkolven vind ik echt een supergedoe! Maar goed.
Ik weet waar ik het voor doe en ben ook heeeerlijk gelukkig met mijn kleintje...

en hasna..... ik las 8,5 maand en dat motiveerde me niet echt !! Dan zou ik dus nog zo'n 4,5 maand moeten.... (als ik geluk heb..)

nee grapje...
als je ze vrolijk bezig ziet zijn, zoals ze soms lachen, en je soms een schaterlach geven.. zo nu en dan kan er een hele reeks geluidjes achterelkaar uitkomen met een lachje erachteraan (zoals gisteren) ... Da's zo'n leuk moment.... en elke dag doet ze wel weer eens iets anders....

14-05-2003, 10:22


hallo dames, ik heb al jullie ervaring gelezen en ik vind het heel leuk om te lezen, maar ik heb een klein vraagje; vonden jullie het niet een beetje eng om een kindje te krijgen ik bedoel al die verhalen over bevallingen, al die verantwoordelijkheid enz.

14-05-2003, 12:19
Hoi Kaoutar,

Natuurlijk is het heel eng om een kindje te krijgen (vooral je eerste kindje). Je bent zelf nog erg onervaren, je weet niet of je de juiste keuze hebt gemaakt, je weet niet of je een goede moeder wordt, je weet niet of je het allemaal aankunt etc.

De bevalling daar ben ik nooit bang voor geweest, natuurlijk doet het pijn, maar je kind moet er toch uit! Verder had ik me best goed voorbereid met zwangerschapsgymnastiek, dus ik was niet onvoorbereid!

Toch had ik niet meteen na de bevalling het moedergevoel, sterker nog ik voelde me depressief, vooral met al die gebroken nachten, maar met sbar kom je heel ver. Mijn dochtertje loopt nu het hele huis door, brabbelt verstaanbare en minder verstaanbare woorden, heeft 9 tanden en 4 kiezen en eet gewoon met de pot mee. Hoe ouder ze worden hoe leuker ze worden! Gisteren kwam ze naar me toe en wees naar haar luier: Mama kaka (ze had gepoept)

Yasmina,
Mijn dochter heeft er lang over gedaan om door te slapen, van mijn omgeving hoor ik dat 8,5 maanden extreem lang is. Mijn neefje sliep door toen hij 3 maanden was (om jaloers op te worden)! Ieder kind is verschillend en ieder kind doet alles op zijn/haar eigen tempo....

14-05-2003, 14:20
hahahahhaaha hasna je laat me lachen....
mijn neefje heeft ook zoiets: die zegt dan "giggie"

over dat snachts wakker worden...
ik heb hier een collega en haar zoontje sliep al door toen hij 3 WEKEN was!! Maar goed, maakt niet uit. We zien wel wanneer ze een keertje helemaal doorslaapt. Wat eigenlijk een groter "probleem" is, is dat ze niet in haar bed wil slapen. Ze slaapt nog steeds naast mij in bed.
JE wil niet weten hoe lang ze dat al doet!
Straks is het helemaal moeilijk om haar dat af te leren.

en oh ja kaoutar ..over de bevalling...
ik was zo'n 15 toen mijn tante beviel in het ziekenhuis...
ik heb daar werkelijk waar een trauma aan overgehouden!
Ze zat te roepen dat ze doodging en ik schrok er echt heel erg van.
Sindsdien had ik zoiets van: wajew bevallen? mij niet gezien!

maar goed, uiteindelijk toch een kleintje!
En het rare is dat vanaf het punt dat ik zwanger was dat bange gevoel weg ging. Ik had zoiets van: komt allemaal wel, zie het allemaal wel.

en hasna troost je, je bent niet de enige die depressief word na een bevalling. Je hoort het echt heel veel. Hemdoulilah dat het allemaal goed is gekomen met je!

groetjes Yasmina

14-05-2003, 14:36
Ontzettend leuk om jullie verhalen te horen! Ik persoonlijk kijk er errug naar uit om een kindje te hebben alleen al die zwangerschap lijkt me werkelijk bijzonder, wonder!

14-05-2003, 15:44
Jonge moeders zijn cool!! Allah y 3awenkoum ou y saberkoum!

Ik vind het echt leuk om zo jullie verhalen te lezen, ik ben zelf ook getrouwd en het lijkt me echt fantastisch om met mijn fantastische man een fantastisch gezinnetje te gaan vormen…. Maar dat komt insha’allah allemaal wel in de toekomst. We moeten eerst nog van elkaar genieten!

Liefs,
Camillia

14-05-2003, 16:32
Bruidje en Camillia,

Bedankt en als jullie aan de beurt zijn weten jullie natuurlijk heel veel, want jullie leren heel van ons hier haaha

Yasmina, hoe ouder je kindje word, hoe moeilijker bepaalde gewoontes af te leren zijn. Toch is het beter om haar nu te leren in haar eigen bedje te laten slapen. Neem een gedragen kledingstuk van jezelf en zet je kindje in haar bedje met dat kledingstuk in de buurt. Zo ruikt je kindje je geur terwijl je niet bij haar ligt! Dit zal niet zo snel werken, maar gewoon volhouden, ik denk dat ze na 2 nachten wel gewend zal raken.
Ik had dit probleem gelukkig niet bij mijn meisje omdat mijn dochtertje al vanaf de 3e dag in haar eigen bedje slaapt. Iedereen verklaarde me voor gek en vond mij geen goede moeder, maar ik was als de dood dat ik op haar zou gaan slapen, vandaar. Mohiem alles is goed gekomen, ik breng haar om 20.00 uur naar bed en laat een nachtlampje voor haar aanstaan, en vertrek meteen de kamer uit, zodra ze slaapt doe ik het licht uit. Ze slaapt de hele nacht door tot 07.00 uur de volgende morgen, heerlijk!

14-05-2003, 19:06
Hoop zeker veel van jullie moekes te leren . Leuk dat je hier de kans hebt om ervaringen met elkaar uit te wisselen!
veel geduld en vooral geluk gewenst met jullie ukkies en als onze tijd rijp is en we het echt niet meer weten ggraag jullie advies!

19-05-2003, 10:54
Hasna,
ja ik zal het inderdaad proberen.... heb ook zoiets van: straks gebeurt er nog eens wat....
ik ga het maar proberen en dan zien we wel....
hopelijk hou ik het vol.... (ze heeft een extra hoog volume als ze huilt)
dat wil je echt niet weten. Ze is dan pas stil als je haar optilt.... en het is eigenlijk ook best zielig.... maar goed....
we gaan het proberen...

19-05-2003, 13:40


Yasmina en Hasna

als ik jullie verhalen hier zo lees, wil ik ook zo graag een kindje. Maar ik zal voorlopig nog moeten wachten. Hoop echt op een gezellig druk gezinnetje later !

19-05-2003, 14:14
Hoi Yasmina,

Volgens mij komt het niet altijd vanzelf dat een kindje 's nachts doorslaapt. Toen mijn dochtertje 3 weken oud was heb ik het haar zelf afgeleerd. Ik heb haar de eerste week gewoon door laten huilen. Het is wel even vervelend, maar daarna wist ze gewoon dat ze 's nachts geen voeding meer kreeg. Het is toen vanzelf overgegaan.

Het leukste aan mijn dochtertje nu is, dat als ik van mijn werk kom ze altijd bij de deur op mij staat te wachten. Het lijkt net alsof ze precies weet hoe laat ik weer naar huis kom. Dan zie ik haar helemaal blij worden en ze lacht de hele tijd door. Dat vind ik zo leuk om te zien. Maar ja, ik werk dan ook de hele dag en dan mis ik die kleintje wel heel erg. Ik heb dan ook een foto van haar als achtergrondscherm op mijn p.c. staan, dan kan ik haar de hele dag zien lachen.

Aan alle getrouwde meiden: als je nog zit te twijfelen of je nou wel of geen kindje moet nemen. Doen, het is echt super om mama te zijn van zo een schatje.

Groetjes een_Rotterdamse moeder

19-05-2003, 16:55
Italiaanse,

Ik zou pas kiezen voor een kind, als je echt het gevoel hebt dat je er klaar voor bent!

Een_Rotterdamse,
Dat wachten dat klinkt me zo bekend in de oren. Ook mijn dochtertje staat al bij de deur te wachten, net alsof ze voelen dat je thuiskomt, hahaaha. Wat ook heel grappig is: als haar vader haar naar mijn moeder te brengt en ik nog thuis ben en ze uit ga zwaaien dan zwaait ze heel vrolijk terug omdat ze blij is dat ze naar buiten mag!
Vorige week zat ze in haar autostoeltje en blij dat ze was dat ze in de auto zat: mmm eeehhhhuummm en dan met haar handen draaien alsof ze aan het sturen is, haha

Pagina's : 1 [2] 3 4 5 6