Bekijk volle/desktop versie : Verdriet Zomaar Ineens Weg !!



19-04-2002, 15:56
Ik vraag mij af of mensen stilstaan bij het feit dat het ineens afgelopen kan zijn. Ik heb afgelopen zomer 3 maanden in marokko doorgebracht met mijn hartsvriendin, die mij door en door kent, waar ik lief en leed mee heb gedeeld. We zijn heel intensief met elkaar omgegaan. Strand, uitgeweest, feestje (de besnijdenis van haar zoontje) tot in de puntjes samen verzorgd. We aten, dronken, sliepen, zelfs samen douchen. We hadden plannen om samen in Spanje te gaan wonen, hadden al woonruimte geregeld. Ik zou eerst alleen naar Nederland komen om hier het een en ander te regelen voor mijzelf en mijn moeder. Was daar druk mee bezig. Tot op de dag dat ik een telefoontje kreeg. Ik nam op en luisterde naar de stem aan de andere kant van de lijn. En die vertelde mij dat mijn vriendin dood is gereden in Spanje, ze was onderweg naar mij, zodat we samen terug zouden gaan. Begrijp jij hoe dit gebeuren kan. En kun je je voorstellen hoe ik me op dit moment voel. Kan iemand mij vertellen hoe ik dit verwerken moet. Soms lig ik in bed, en dat zie ik haar gezicht voor me, een prachtige stralende spontane meid van 26 JAAR. In de bloei van haar leven, Zomaar Weg!! weg uit mijn leven.

19-04-2002, 16:27


Niet zomaar , maar alles is naukeurige bepaald door Al-rahmaan
De dood kent geen afspaak de graaf wacht op ons ieder dag
wa dakier inna al-diekraa tanfa3oe almoeminine
Inna li Allah wa inna ilayhi rajie3oen
Allahoma adgielha Janatak
Allahoma tajawaze 3an saiaatieha
Ya man ra7mathoe wasa3ate koel shay'e ar7amha fie Qabrieha
Allhoma nawier Qabraha bi noerik
Allhoma Arzeiq Ahlaha alsabre
Amien Amien AMien

19-04-2002, 16:35
Oujda1,

Dat weet ik ook wel! Alhamdoulilah. Dat besef is er wel, maar toch de kwaadheid en teleurstelling (onbegrip) brengt je in de verleiding om zoiets te zeggen. De pijn in je hart overwint het soms (althans bij mij dan) van het verstand. Ik weet dat ik dat niet mag zeggen maar je vraagt je af WAAROM zij.
Begrijp je?

20-04-2002, 11:29
O Allah vergeef haar en wees haar genadig . Maak haar puur
en verleen haar kwijtschelding .Verruin haar verblijfplaats en
ontvang haar gastvrij . Reinig haar met water , seneew en hagel
en zuiver haar zonden , zoals een wit keldingstuk gereinigd wordt
van vuil .
Geef haar een beter verblijfplaats dan haar wereldse , een betere familie
dan de haar en een beter man dan haar man , schenk haar toegang
tot het paradijs en bescherm haar tegen de beproeving van het graf
en bescherm haar tegen de straffen van het Vuur

AMien Amien Amien

22-04-2002, 11:59


Ik wil jullie allemaal bedanken voor het begrip dat jullie hebben. Het doet mij goed te weten dat er nog wel mensen zijn die een hart hebben, en die met je meeleven. Meestal krijg ik opmerkingen van " tja, het leven gaat voor jou gewoon door lieverd" , " Ewa, stel je niet zo aan, weg is weg" klinkt hard, maar dit is echt tegen mij gezegd. Het is alsof er een deel van mij gestorven is.
Moehiem, hartstikke bedankt en ik wens jullie alle geluk & liefde van de wereld toe!!
XXX

22-04-2002, 12:55
beste Nadia26, ik vind het erg dat je, je hartsvriendin bent kwijtgeraakt. ik begrijp hoe je, je voelt omdat ik nu bijna 3 jaar geleden mijn vader ben kwijtgeraakt. het is in het begin niet voor te stellen hoe zo iets kan gebeuren maar ja elmekteb he. ik was zo in de war hoe zo iets kon gebeuren, mijn vader had een hartaanval hij was zo snel weg. ik was in de eerste week 10 kilo in 1 keer afgevallen, omdat ik niet kon eten, slapen. ik dacht steeds dat hij elke moment thuis kon komen. mijn vader was thuis overleden en ik was op mijn werk. maar ja , ik begrijp dat je het heel moeilijk hebt, je moet echt uithuilen met mensen die veel om je geven en zorgen dat je die mensen om je heen hebt. je moet zorgen voor afleiding, leuke dingen gaan doen, ik weet dat het moeilijk is maar je zal merken dat je na een tijdje je normale leven weer wilt oppakken.je moet er veel over praten met vrienden zodat je, je opgelucht voelt. het leven van iemand kan zo voorbij zijn dus ik zou zeggen blijf niet stil staan, maar geniet van het leven,misschien klinkt dit wel hard,maar je moet veel tijd doorbrengen met mensen die van je houden en ik denk dat je vriendin het leuk zou vinden als je, je leven weer zou oppakken. groetjes malika

22-04-2002, 13:54
Jij ook bedankt lieverd!
het verlies van een van je ouders is helemaal het ergste wat je kan overkomen, helemaal als de band hecht was. En het een ouder was geweest zoals een ouder behoort te zijn. Voor mij is het in juni 10 geleden dat mijn vader is overleden. Het ergste is dat ik haar moeder niet onder ogen durf te komen. Want ik ben ook net als een dochter voor haar. Hoe moet ik haar nog aanspreken/ aankijken etc. zonder dat we die kwellende pijn voelen. Ik voel me schuldig dat ik nog leef en zij niet meer. Kan haar moeder mij gaan haten?

25-04-2002, 15:47
Zoebidha, Ik vind het heel erg om te lezen dat jij iemand van je naaste familie verloren hebt, dan heb je niet alleen jouw verdriet maar dat ook van je familie!
en voor jou Doenja, ik hoop dat je je nog heel erg lang kunt genieten van de mensen die jouw dierbaar zijn.

27-04-2002, 15:56
wat is eigenlijk verlies iemand die is overleden en naar onze maker is om of rust en vrede te vinden waar hij of zij voor heeft gewerkt of iemand hier kwijtraken en nog leeft ik vind de wteede vele malen erger

03-05-2002, 20:36
hoi
ik weet dat het mischien raar klinkt !!
maar deze zomer was ik ook naar marrokko gegaan,en ik had daar een jongen ontmoet, we waren zoo verliefd..
hij was pas 17 en ik 16 en toch had hij zoveel plannen hij begon al te zeggen dat thij met me wou trouwen.
en dat leek mij het ook heel leuk!!
ondanks dat we best ver van elkaar woonden in nederland, besloten we toch om verder met onze relatie door te gaan als we in holland waren.
en ja hoe moet ik het zeggen toen we in nederland waren hoorde ik een paar weken later dat hij dood was.
het kwam echt zo raar aan!!!
ik dacxht zovan neeeeeeeeeee als je niet meer met me door wilt gaan bel me op en zeg dat maar maak er niet van dat je dood bent!!
maar hij was dus echt gewoon DOOD
ik weet dat je dit niet kunt vergelijken met je beste vriendin
en ook al kende ik die jongen maar 2 maanden ik had gewoon nog nooit zoveel van iemand gehouden!!
en ik heb ook het idee dat ik niemand anders ga vinden die ik zo leuk ga vinden, zoals ik hem leuk vond en verder weet ik ook dat ik altijd toch nog aan hem blijf denken want ik heb niet eens normaal afscheid kunnen nemen van hem.
en soms heb ik echt nog van die dagen dat ik nog moet gaan huilen!!
gewoon zomaar opeens!!
maar ja wat kan je er aan doen....

elmaktabbb

06-05-2002, 09:35
is het verlies van je vriend Maar denk maar zo, dat je wel het geluk hebt gehad dat je hem hebt gekend. En koester die leuke momenten & herinneringen aan hem. Je bent nog Hartstikke jong en hoop voor je dat de pijn met de tijd zal vervagen. Zoiets heeft tijd nodig, en is niet van de ene op de andere dag verdwenen.
Heel veel sterkte !!