Bekijk volle/desktop versie : ACTIE: Steun de wederopbouw van Alhoceima



Pagina's : [1] 2 3 4

07-04-2005, 12:51
Op 10 maart 2005 hebben de hulporganisatie Cordaid/Mensen in Nood in Den Haag een presentatie gehouden over het wederopbouwprojekt in Hucima. Doel van deze presentatie was het informeren over het verloop van het wederopbouwprojekt en het presenteren van het vervolgproject.

Het wederopbouwproject -welke in november 2004 is gestart- omvat het afbouwen van 87 huizen voor de allerarmsten, de bouw van een vrouwencentrum en de renovatie van twee scholen. De huizen die afgebouwd dienen te worden, zijn als "casco's" opgeleverd. Dit houdt in dat deze huizen op een aardbevingsbestendig gebouwd zijn en alleen de fundering, buitenmuren en bevestigingspalen voor de binnenmuren omvatten.

De casco-huizen worden gebouwd met het geld dat opgebracht is uit de nationale (Marokko) geldinzameling voor hulp aan het getroffen gebied. De hoogte van het geldbedrag die een getroffen familie ontvangt, bestaat uit 3000 euro waarvan alleen een casco huis van gebouwd kan worden. Het afbouwen van huizen is nodig om de opgeleverde casco-huizen wind- en waterdicht te maken. Voor het afbouwen moeten er o.a. kozijnen, ramen, deuren en bedradingen ingebouwd/ aangelegd worden, binnenmuren gebouwd worden, en tot slot het afmetselen en schilderen.

Het afbouwen wordt overgelaten aan de bewoners, die zelf voor het resterende bedrag voor de afbouw moeten zorgen. Dit betekent dat arme families hun casco opgeleverde huizen niet kunnen afbouwen. Voor deze arme families, financieren Cordaid en Mensen in Nood de kosten van het afbouwen van een casco huis. Per locatie wordt de armste familie door de inwoners zelf opgegeven en doorgegeven aan Cordaid en Mensen in Nood via haar partner ABASE in Hucima. Cordaid en Mensen in Nood sturen het geld pas op wanneer alle documenten in orde zijn en een begin is gemaakt met de afbouw van een casco huis.

In april 2005 wordt het 87-ste huis afgebouwd waarmee het wederopbouwprojekt, die in november 2004 gestart is, afgesloten wordt. Maar aangezien 2500 families in maart 2005, ruim een jaar na dato, nog steeds in tenten verblijven, is de noodzaak om een vervolgproject op te starten groot. Cordaid en Mensen in Nood willen samen met hun partner ABASE in Hucima een vervolgproject opstarten. Dit vervolgproject omvat wederom het afbouwen van 87 casco huizen voor de allerarmsten en gehandicapten. De kosten van het vervolgproject is begroot op: Euro 300.046,=

Voor dit concrete en betrouwbare project, starten Tawiza.nl en Amazigh .nl een inzamelingsactie om het project te ondersteunen en doen wij een beroep op jullie financiële steun. Ondersteun dit project en stort uw gift voor een menswaardig bestaan aan de allerarmste en gehandicapten in het getroffen rampgebied!

Stort uw gift op Giro: 3042997
T.n.v. : Stichting Tawiza
Plaats: Utrecht
O.v.v. : Project Cordaid + naam en woonplaats

Het verzamelde geld zal in zijn geheel worden overgedragen aan het project zelf. De giften zullen op de sites Tawiza.nl en Amazigh .nl worden gepubliceerd. Tevens zal er na afloop een stortingbewijs worden geplaatst van het totale bedrag dat overgemaakt wordt naar Cordaid / Mensen in Nood.

Of neem voor meer informatie contact op met:


Cordaid/Mensen in Nood
Eva Baan
070-313 62 16
eaa@cordaid.nl

Stichting Tawiza
info@tawiza.nl
http://www.tawiza.nl

07-04-2005, 12:51



07-04-2005, 16:12
Je denkt toch niet dat ik gek ben?! Geld storten op de rekening van Mo VI, want uiteindelijk komt jouw en mijn geld daar. Weet je dan niet hoeveel geld er is gegeven kort na de aardbeving?
Daarmee kon je niet alleen Alhoceima opbouwen, maar héél Marokko incl. de Westelijke Sahara. Als je iets wilt geven, doe dit dan persoonlijk aan een familielid van een getroffene in Nederland. Dit gebeurt vaak via via door moskee's.

Storten op een rekening? Nooit!

07-04-2005, 23:52

Citaat door zazz:
Wat lul je nou denk je nou echt dat mohamed de 6e jouw centjes nodig heeft.Houd liever je mond boer.

08-04-2005, 15:37


He een paar maanden geleden was er ook een special op NOVA over de aardbeving in AlHOC. Er is zoveel geld gestuurd naar Marokko en die mensen hebben daar helemaal niets van gezien. Er was ook zo een hoge piet daar die zei dat ze het geld beter kunnen gebruiken voor nieuwe wegen enzo en dat terwijl zijn broeders en zussen op de straat leven in een tentje. Dit heeft me zo boos gemaakt he, stuur je geld voor die mensen en wie krijgt jou geld, die hoge pieten daar.

Dit kan toch niet. Dus je kan wel geld sturen maar ja wat heeft het voor zin als ze toch geen nieuwe huizen voor die mensen maken. Ik vind dit echt belachelijk.

11-04-2005, 04:05
jah corruptie heerst

11-04-2005, 10:14
Marokko kent alleen maar CORRUPTIE en inderdaad het geld dat voor de slachtoffers van Alhoceima bedoeld was is verduisterd door Bank Chaabi.

11-04-2005, 10:55
Zonder te generaliseren natuurlijk.

13-05-2005, 22:20
[B]Er was een aardbeving. Er vielen slachtoffers. Doden, gewonden, bezit dat verloren ging, kinderen die ouderloos achterbleven en ouders die kinderen verloren. Van de 1 op de andere dag alles kwijt en daar sta je dan. Moederziel alleen, met alleen je pyjama aan je lichaam en een fles water van een hulporganisatie die een miljoenenrekening beheert. Ik als moslimzijnde denk dan: “Het was God’s wil en die is pas in het Hiernamaals te begrijpen”. Want we weten allemaal dat God’s wegen ondoorgrondelijk zijn. Al Hoceima werd in februari 2004 getroffen door een aardbeving waarbij veel mensen geliefden en bezittingen kwijtraakten en tot op de dag van vandaag nog steeds wachten op die paar centen die in de eerste week na de aardbeving werden opgehaald. Het geld lijkt nog steeds onderweg te zijn, alhoewel dat geld niet de geliefden zal kunnen vervangen. Maar het leven gaat door en dan is dat geld hard nodig.

Wat ook ondoorgrondelijk en onbegrijpelijk blijkt te zijn, is de manier hoe met dit gebeuren werd omgesprongen. Het is een oud gegeven dat, vanaf de kaart van Marokko bekeken, alles rechts van Tetouan en Ceuta verwaarloost wordt door de Marokkaanse regering. En alles wat daar links van ligt is de trots van de natie. Voorzover er sprake is van trots, dan. In Tanger, heel lang bekend als de poort van Afrika (en tevens mijn geboortestad), is er al heel lang weinig positiefs te bekennen. Veel werkloosheid, veel armoede, vele lijmsnuivers maar vooral veel foto’s van de koning. Deze nieuwe koning werd, nadat zijn vader Hassan II overleed, met luid gejuich ontvangen door zowel de mensen binnen de eigen grenzen als ver daarbuiten. De indruk die gewekt werd, was dat Marokko aan de vooravond stond van een grote verandering, een nationale stap voorwaarts waarbij iedereen, dus ook alles rechts van Tetouan en Ceuta, zou meeprofiteren van een politieke maar vooral economische metamorfose.

Rechts van Tetouan en Ceuta geldt namelijk het Rif-gebied, jarenlang een doorn in het oog van de gangmakende Arabisch-nationalistische elite in voornamelijk Rabat en Casablanca. De Riffijnen, beter bekend als de Imazighen, staan al decennia lang op gespannen voet met de Marokkaanse regering en diens nationalistische aanhangers, omdat deze regering altijd heeft geweigerd de Amazigh-cultuur te erkennen, de Amazigh-geschiedenis vast te leggen in de nationale boeken en de Amazigh-taal (de moedertaal van de Riffijnen) te erkennen als een dialect van de Marokkaanse taal (die eigenlijk niet eens bestaat) en deze te laten onderwijzen op de scholen die in het prachtige Amazigh-gebied staan. Bang voor een ontwikkeling in het oosten van Marokko, waar de (zeker door mij) geliefde Abdelkarim El Khattabi vandaan kwam. El Khattabi was ooit degene die Marokko min of meer bevrijdde van jarenlange bezetting door de Spanjaarden en Fransen. Toen Marokko was bevrijd eiste hij van de toenmalige regering in ballingschap (onder leiding van koning Mohammed de 5e … ik vraag me wel eens af of er überhaupt wel ooit een 2e was, laat staan een 3e en 4e) dat het Amazigh-gebied onder zelfbestuur moest komen en dat de Imazighen zelf hun eigen gebieden invulling konden geven. De plannen van El Khattabi waren voor die tijd revolutionair, gezien het sociaal-democratische dat hij toen al (!) propageerde en volledig streefde naar de stichting van een nieuw kalifaat, met een regering die constant onder controle staat van de bevolking en naar presteren werd beoordeeld.

De Marokkaanse regering bedankte El Khattabi met een verbanning naar Egypte, waar hij zijn laatste jaren sleet en overleed. Een nationale held was in lichaam heengegaan maar is vandaag de dag voor vele jongeren een toonbeeld van heldhaftigheid en een symbool van onafhankelijkheid.

De regering van destijds sloot liever een verbond af met de voormalige bezetters, de Fransen en de Spanjaarden, en werden zo een soort van prostituee van Frankrijk en Spanje, die bijvoorbeeld het fosfaat in Marokko (na hasj het nationaal product) eerst voor eigen consumptie volledig opeisen alvorens de restanten voor de export gebruikt mogen worden. En reken maar niet dat de beetje opbrengsten die daaruit voortvloeien ten goede komen van het gebied rechts van Tetouan en Ceuta. Nee, bijna alles gaat naar het westen. Immers, de zakkenvullers vertoeven liever in Marrakech (eeuwen geleden de hoofdstad van het ooit zo grote Amazigh-rijk dat zich uitstrekte tot de vlakten van Libi&euml en Agadir, de stad in het zuiden, die door de inwoners van de Westelijke Sahara nog steeds geclaimd wordt. Je vraagt je dan af wat Marokko nou eigenlijk voorstelde voordat het Marokko werd.
Eigenlijk niet veel. De gebieden die overblijven, stelden niet veel voor. Het waren voornamelijk visserdorpen en kleine gemeenschappen die van de landbouw leefden. En laat alles rechts van Tetouan en Ceuta nou net een vruchtbaar gebied zijn, met wateren immens rijk aan vis en gebieden met grondstoffen waarmee de Imazighen makkelijk een eigen economie zouden kunnen doen draaien, zelfs met een sluitende begroting.

Nee, daar zitten ze in het westen van Marokko niet op te wachten. Het zou het einde van de monarchie betekenen, de enige trots die de Marokkaanse Arabischnationalist vandaag de dag nog heeft in Marokko. Want afgezien van de schotelantenne-propaganda, is er in Marokko zelf weinig om vrolijk van te worden. Daarom koester ik Nederland, ondanks haar inhoudloze bestuurders en extreemrechtse idioten die vandaag de dag nog steeds een mannetje van 1.50m met een paar haartjes op zijn bovenlip eren alsof hij de Messias was. Het is namelijk de rijkdom in Nederland die het me mogelijk maakt deze notoire beroepshaters aan te kunnen. Maar zie maar een horde mensen die letterlijke honger lijden, van je af te houden.

Februari 2004 bracht de hele voorgeschiedenis met het ooit aanwezige Amazigh-rijk helemaal terug. De berichten kwamen in Rabat en Tanger binnen dat Al Hoceima was getroffen door een aardbeving. Cynisch als ik ben, zag ik het hele scenario al voor me: er werd niet bekeken wat de hoeveelheid slachtoffers was (dat gebeurde dan toch wel vanzelf, redeneerde men waarschijnlijk) maar er werd meteen berekend hoeveel geld er aan slachtofferhulp in de kas zou vloeien. Niet dat er ook maar 1 hele moer om die slachtoffers zou worden gegeven, maar dat terzijde. Grootscheepse hulpacties werden ingezet, bijstandtrekkende families in Nederland en elders in Europa met een huis in Al Hoceima en omgeving werden ingelicht, vliegtuigen werden ingezet om ze zo snel mogelijk hierheen te halen en voilá, zie daar de eerste miljoenen binnenkomen.

De aardbeving in Al Hoceima was namelijk een financiële meevaller. Grondeigenaren zonder erfgenamen lieten zo peperdure stukken land achter voor de regering om in te nemen, Marokkanen die in Europa woonden moesten hals over kop terug om “het 1 en ander” te regelen en zowel de internationale hulporganisaties als de Europese Unie zouden miljoenen dirigeren richting het land dat ooit zo trots en fier overeind bleef tegen de Franse en Spaanse imperialisten, juist dankzij een handjevol mensen uit onder andere datzelfde Alhoceima en omgeving.
De regering wreef in haar handen, maar keek met een schuin oog naar de ontwikkelingen rondom de Amazigh-organisaties die in Marokko uitgestorven leken maar in Europa vaste voet aan bodem hebben. Deze organisaties zouden namelijk als eersten willen weten wat er met de gelden gebeurt die bedoeld waren voor de overlevenden en nabestaanden van de slachtoffers. Het wantrouwen was terecht want deze organisaties kregen nog gelijk ook: het geld leek te verdwijnen in de zakken van de mensen die op een afstandje de hulpverlening moesten coördineren. Maar een cent richting Al Hoceima?! Liever niet. Nou ja, een beetje dan.

Het illustreerde zich in talloze demonstraties die uiteraard maar mondjesmaat in de Europese berichtgevingen verschenen, zodat de Imazighen in Europa (de werkelijke financiële dragers van het Rif-gebied!) zo min mogelijk lucht zouden krijgen van de wanorde die werd gepresteerd. Het ging hier wel even om miljoenen euro’s. Hoogtepunt was op 11 mei 2005, de arrestatie van de voorzitter van Tmassint, een Amazigh-organisatie. Deze voorzitter riep namelijk op om vreedzaam te demonstreren tegen deze financiële rotzooi en een eensgezinde stem tegen de corruptie te laten horen, de corruptie die de mensen in het oosten van Marokko zoveel belooft maar zo weinig waarmaakt. Jazeker, Marokko ligt in rep en roer, mede dankzij haar voorgeschiedenis. En terecht. Ik hoop daarom dan ook oprecht op een revolutie in Marokko, zij het een geweldloze. Waarschijnlijk een utopie.

Als ik mijn ouders tv zie kijken, en dan is het vaak een Marokkaanse zender. Dan kijk ik even mee om na te gaan wat er in hun hoofden afspeelt en wat hen inspireert. Ik zie de lachende gezichten op praatshows met inhoudsloze individuen die pretenderen trendsetters te zijn, maar in feite mij en andere Marokkanen in de westerse wereld kopiëren. Ik zie programma’s die alleen game-shows bevatten, waarbij de vraagstellingen altijd op muziek gericht zijn maar weinig tot niet op de islamitische kennis, iets waar de vorige en de huidige regering op zegt te willen hameren. Maar dezelfde regering handelt in de praktijk verre van islamitisch. En maar zeuren over het verval van de moslims.


© Elqalem nl

13-05-2005, 22:21
Ik zie reportages van vakantiegangers die net de boot in Tanger uitrijden, die flesjes Sidi Harazem krijgen als welkomstgeschenk, in ruil voor hun verhaal over de reis naar Marokko. Ja, het was zwaar in die met airco uitgeruste Mercedes.
Ook zie ik talloze soaps, die je door het interieur en stijlen in kleding (maar oh zo slecht acteerwerk) doen geloven dat “we” als Marokkanen helemaal verkeerd zitten in Nederland. Want Marokko is de place to be, lijkt het wel. Allemaal glamour en glitter en zoveel mogelijkheden in het land van de onmogelijkheden.

Maar wat je vooral niet ziet, is de armoede die ik en vele andere Europese Marokkanen iedere zomer weer tegenkomen. De hoeveelheid werklozen, de hoeveelheid prostitutie en de hoeveelheden onrecht die mensen zonder geld wordt aangedaan. Want ook in Marokko geldt er een kassenstelsel, dat gericht is op de inhoud van je broekzak en waar gerechtigheid alleen te krijgen is tegen de juiste prijs. Het lijkt de reïncarnatie van de Quraish. Om maar te zwijgen over de situatie zoals die is, op de kaart rechts van Tetouan en Ceuta, luisterend naar mijn Riffijnse buurjongens die de hele dag door “Westsiiiide!!!” schreeuwen op de hoek van mijn straat. Ze weten waarschijnlijk niet beter en die Tupac is gewoon goed ingeburgerd.

Met dit in mijn achterhoofd, ga ik mijn tanden maar poetsen, op weg naar een nachtrust die geen rust meer zal opleveren en me doet schamen voor dat lelijke groene paspoort wetende dat in Al Hoceima mensen niet eens een deken hebben, ondanks de miljoenen euro's die naar Marokko zijn overgemaakt voor deze mensen. Dat lelijke groene paspoort, dat zogenaamd een symbool had moeten zijn voor Marokkaanse eensgezindheid, terwijl alles links van Ceuta haatdragend kijkt naar het oosten en alles rechts van Tetouan haatdragend kijkt naar het westen. Ik weet wel wie in zijn volste recht staat.
Ik koester mijn rode paspoort maar, die mij het verblijf in Nederland mogelijk maakt, wetende dat die eensgezindheid alleen maar in de vorm van een pak Tide of een blokje La Vache Qui Rit (ofzo...) wordt geuit. En ondertussen lullen de Marokkanen in Nederland maar slap over integratie, Geert Wilders, Ayaan Hirshi Ali en hypotheken die ze toch nooit zullen aanschaffen omdat ze zichzelf arm betalen aan de wegenbelasting van die Mercedes die met een aflossingstermijn van 34 jaar is gehaald. Veilig en ver weg, van alles dat rechts van Tetouan en Ceuta ligt. En maar roepen dat ze zich zo Marokkaans voelen, terwijl ze nog niet eens weten wat een Marokkaan is. Decadente sukkels …[/B]

Elqalem nl

13-05-2005, 22:32

Citaat door Merrakechi:
mohammed 6de heeft er niks mee te maken het zijn egwoon jullie soort genoten die het achetr houden want die waren er verantwoordelijk gesteld door de koning om el hoceima opnieuw te bouwen
awilie ze hadden niet eens een weg mohamme d6de ging er toch heen nou als hassan 2de er was dan zou hij ze gewoon laten !!!!!
nee, het zijn jou vieze soort

14-05-2005, 23:49

Citaat door Breseï:
Marokko kent alleen maar CORRUPTIE en inderdaad het geld dat voor de slachtoffers van Alhoceima bedoeld was is verduisterd door Bank Chaabi.
Dat heb je goed gezien beste Breseïs87

15-05-2005, 14:05



Citaat door Breseï:
Marokko kent alleen maar CORRUPTIE en inderdaad het geld dat voor de slachtoffers van Alhoceima bedoeld was is verduisterd door Bank Chaabi.
Dat geld zit in de zakken van de hogepieten van Marokko.

17-05-2005, 16:12

Citaat door a3ir:
Dat geld zit in de zakken van de hogepieten van Marokko.
Onder andere...

Gr. Breseïs,

17-05-2005, 17:24
Wat komt die Merrakschi hier praten , van jullie soort it en dat. Jullie arbieren gunnen de berbers niks , als het aan jullie lag was heel de arrif neergestort. En niet denken dat jullie in el-gharb welvarender zijn dan de rif , want ik heb die krottenwijken gezien daar dus.........ssssssssssssssssssssssss en jbed errieh..jallah

Pagina's : [1] 2 3 4