Bekijk volle/desktop versie : Kinderwens maar toch bang



Pagina's : [1] 2

20-07-2015, 14:00
Zijn hier dames die een kinderwens hebben of twijfelen over een kinderwens, maar het niet aandurven?

Of dames die dit hebben gehad en daarna de knoop hebben doorgehakt? Wat maakte het dat je (en je man) besloten hebt ervoor te gaan? Wanneer weet je het zeker?

20-07-2015, 18:58


Ik kan er niet over mee praten gezien ik nog niet getrouwd ben. Maar het lijkt mij super mooi.
wat doet jou twijfelen?

20-07-2015, 19:19
Ik wou niet en man wel. Heb uiteindelijk naar man geluisterd. Subhana Allaah ik kan nu niet meer zonder ze al halen ze wel eens het bloed onder me nagels vandaan

Leven zonder kinderen is niks voor mij. Ben zelf opgegroeid in een grote gezin en wil dat ook In Sha Allaah. Misschien pijnlijke tijden meegemaakt maar ook te gekke tijden. En ik leer van me ouders en kan het anders doen bij me kinderen.

Als je de middelen hebt en gezondheid is in orde dan ga er voor In Sha Allaah.

Mag ik vragen waar je bang voor bent?

20-07-2015, 19:26
Ik en ben nu zwanger

20-07-2015, 19:29


[ ik! Heb het "lang" uitgesteld ben bijna 5 jr getrouwd maar had geen kinderwens was bang voor de veranderingen en alles eromheen bevallen etc.
Uiteindelijk toch er voor gegaan en elhamdoulilah snel zwanger en nu een kersverse mama..het is wennen en heel anders allemaal maar heel erg bijzonder elhamdoulilah kan mn kindje niet weg denken uit mn leven..
Ga ervoor wanneer JIJ er klaar voor bent ik heb dat zo gedaan en ben blij dat k niet naar andere heb geluisterd.. en uiteraard wanneer Allah het voor jullie gepland heeft....]

20-07-2015, 21:19
Ik twijfel maar dan over een tweede...

20-07-2015, 21:29
Dat is de shitan die je bang maakt. Wij vrouwen zijn gemaakt om kinderen te maken omdat we het aan kunnen.
Ga der gewoon voor dan zul je zien dat een leven zonder kinderen niks voorstelt.

20-07-2015, 22:02
Van geen kind naar eerste kind is echt een grote stap. Zodra je je kindje hebt dan lijkt het net alsof je kind er altijd was je kan geen leven zonder je kind bedenken.

Een tweede is een wat kleinere stap

21-07-2015, 09:34
Fayzza, er zijn soms redenen he? Medische voorgeschiedenis enzo.

21-07-2015, 09:35
Haas konijntje...ik vind juist tweede lastiger. Dan weet je wat er allemaal bij komt kijken en je moet je tijd en aandacht gaan verdelen.

21-07-2015, 10:33

Citaat door zwanger2012:
Haas konijntje...ik vind juist tweede lastiger. Dan weet je wat er allemaal bij komt kijken en je moet je tijd en aandacht gaan verdelen.


Weet je dat 2e kind makkelijker is. Subhana Allaah ik zie ze gewoon samen spelen en elkaar beschermen. En ik geef ze allebei genoeg aandacht en liefde. Het gaat gewoon vanzelf Alhamdullilaah. Als ik wat voor die doe, doe ik dat gelijk ook voor de andere. Het gaat zo gemakkelijk en nu ze zijn elkaars beste vriendjes en zijn rustig op sommige momenten dan hahaha.

En ik wil graag snel weer voor een 3e gaan, tweeling ook welkom In Sha Allaah

23-07-2015, 16:35
Dank jullie wel voor de reacties. Ik vind het zo lastig. Enerzijds zou ik gelijk ervoor willen gaan, maar anderzijds overheerst de twijfel en angst. We hebben het zo fijn samen. We gaan en staan waar we willen, geen verantwoordelijkheid en geen zorgen. En kinderen krijgen is zo een verandering. Hoe moeten we het allemaal bolwerken? We hebben geen familie in de buurt, dus we moeten het echt met z'n tweeën doen. Kunnen we dat wel aan? De combinatie werk en zorg over een kind? En hoe zal onze band zijn? Ik weet het gewoon nog niet, maar ik google wel naar alles wat met babies te maken heeft.

Voor mijn man is alles best. Hij heeft zichzelf nooit als vader gezien (ikzelf ook nooit als moeder, het begon sindskort opeens te kriebelen).

25-07-2015, 15:18



Citaat door zwanger2012:
Haas konijntje...ik vind juist tweede lastiger. Dan weet je wat er allemaal bij komt kijken en je moet je tijd en aandacht gaan verdelen.
Daar was ik ook bang voor toen ik voor een tweede ging. Ik dacht dat het zo moeilijk zou zijn maar het valt me stukken mee. Ik vond echt de eerste moeilijker ook omdat alles nieuw is en je zo onzeker bent

Nu gaat alles hmdl makkelijker

25-07-2015, 15:23

Citaat door Slaapkopje:
Zijn hier dames die een kinderwens hebben of twijfelen over een kinderwens, maar het niet aandurven?

Of dames die dit hebben gehad en daarna de knoop hebben doorgehakt? Wat maakte het dat je (en je man) besloten hebt ervoor te gaan? Wanneer weet je het zeker?
Ik was wel bang in het begin. Kon ik het wel aan? Al die verantwoordelijkheid. Maar uiteindelijk heeft mijn moeder geholpen de knoop door te hakken MIjn man daarentegen is daar erg nuchter in.

25-07-2015, 15:32
Ik stelde het altijd uit, wou wel kinderen maar voor mij was de tijd er nog niet voor. Als het aan mijn man lag hadden we direct aan kinderen begonnen. Na 2 jaar heeft hij me kunnen overhalen en ik heb geen minuut spijt. Moet wel zeggen dat ik toen wel angstig was voor wat komen zou, de reden ook waarom ik het altijd uitstelde.. nu hebben we een dochtertje van 1 jaar en het is alsof ze er altijd is geweest. Alhamdolilah dat ik uiteindelijk de stap heb gezet, en eerlijk geen idee waarom ik zo anstig was, het is allemaal van zelf gegaan. Ni3ma d Lah. Als je kinderen wil, zou ik er niet te veel over piekeren en er gewoon voor gaan. De tijd zal nooit rijp zijn om eraan te beginnen, gewoon doen!

Pagina's : [1] 2