Bekijk volle/desktop versie : lieve mama waarom nou???



03-04-2002, 22:23
Er gaan duizend en 1 gedachten door je hoofd.. je hoofd is helemaal niet zo groot om alles te dragen.. je had nooit verwacht dat je hersenen zo veel konden verdragen⦠maar keer op keer staat die ene vraag centraal: waarom heb je haar die brief niet eerder gegeven? je stelde het uit.. keer op keer steeds maar weer.. tot de dag die daar op zou volgen.. nu is het te laat⦠ze zal je brief nooit meer kunnen lezen.. je kan hem aan haar voorlezen.. in de hoop dat ze het zou horen⦠maar voor nu kan jij de brief niet voorlezenâ¦

Je sluit je ogen.. alles is zo onmenselijk klein om je heen.. je voelt je zo klein⦠zo ondragelijk veel pijn voel je⦠keer op keer steeds maar weer vraag jij je af waarom.. waarom moest haar tijd nou komen.. je bent bang voor wat morgen de dag zal brengen.. je bent bang om verder te gaan.. bang om na te denken wat de gevolgen zijn zonder haar in je leven.. hoe kan je ooit nog iemand vertrouwen.. ooit nog van iemand houden net zoals je van haar hield. Zij was je steun en toeverlaat.. zij was er iedere dag voor je⦠zij heeft je 9 maanden gedragen in haar buik⦠je leren lopen.. je leren praten⦠alles.. je bent zo boos.. boos op alles en iedereen⦠maar diep van binnen neemt de angst de overhand..
Het is als of je voor een diep dal staat.. je wil niet springen.. je wil het liefst terug lopen.. maar je moet springen.. je moet springen om te bereiken wat je altijd heb willen bereiken kosten wat het kost.. jij moet springen.. maar je moet helemaal alleen springen⦠de vraag is nu alleen nog maar: Overleef jij de sprong of niet?
Normaal maakte je grote keuzes met haar.. zij die jou altijd precies kon vertellen wat wel en niet goed voor je was.. waarom heeft ze jou verlaten.. waarom liet zij jou alleen achter.. waarom heeft ze jou zo veel pijn gedaan.. en iedereen om haar heen.. waarom kon ze niet nog iets langer vechten voor haar leven⦠had ze dan misschien je brief wel gelezen? Het doet pijn oh zo veel pijn⦠je wil niet meer.. het hoeft niet meer.. wat heeft het nog voor zin? Vragen duizend en 1 vragen gaan er door je heen⦠maar voor even hou jij je adem in.. wil je voelen hoe het voelt om niet te kunnen ademen.. voor heel even hou je het vol.. maar al gauw blaas jij je adem toch weer uit.. je kan het niet.. je wil het niet.. je wil het leven niet opgeven.. misschien moet je toch springen en maar zien wat de consequenties zijn.. Met de brief liggend op je buik.. Blijft jij je keer op keer afvragen: lieve mama waarom heb jij mij verlaten?????

03-04-2002, 22:25


Lieve mamaâ¦

Ik weet niet waar ik moet beginnen.. daar in tegen weet ik ook niet waar ik zal eindigen.. waarom ik je deze brief schrijf weet ik niet.. ik heb een vreemd gevoel.. het gevoel dat ik je duidelijk moet maken dat ik van je hou.. ik kan het je zo vaak zeggen, maar het blijven maar woorden.. woorden die voor vele van ons geen waarde meer hebben.. maar het uitspreken van die 4 woorden doen mijn ogen tranen.. mijn liefde voor jou is zo onmenselijk groot⦠maar waarom heb ik het je niet vaker gezegd.. waarom heb ik het je niet vaker laten merken.. waarom moet ik het me nu pas beseffen..
Terwijl ik deze brief schrijf zie ik je voor mij.. je lacht zo mooi.. je bent voor mij een engel op aarde.. waarom moest jij ziek worden.. waarom moest jij langzaam aan lijden.. je weg heeft te lang geduurd.. als ik met je kon ruilen had ik het meteen gedaan..
Ik zit hier voor jou⦠je ogen zijn dicht.. je bent zo mooi.. âmama heb ik je wel eens verteld dat je echt heel mooi bentâ vast niet⦠ik was altijd zo met mezelf bezig.. bezig met de dingen die in het leven minder waarde hebben.. jij bent mij alles waard maar waarom zie ik dat nu pas in..
De doktoren geven je nog 2 maanden.. 2 maanden zal je moeten lijden⦠zal je moeten vechten voor je leven.. tegen je ondragelijke pijn.. die je eigen is geworden..
âmama als je mij hoort, waarom kan ik niet met je ruilen? Waarom lig ik daar niet? waarom lig ik niet hier?â het is zo gemeenâ¦
ik weet niet waarom ik het niet gewoon zo aan je vertel.. nu je nog bij zinnen bent.. nu je nog kan lachen⦠nu je mij nog kan zien.. ik wil je niet opzadelen met mijn gevoel.. het gevoel dat ik bang ben je te verliezen lieve mama.. ik wil je niet kwijt.. ik weet niet hoe ik moet leven zonder jou.. ik ben zo bang mama.. ik ben echt zo bang⦠gister lag ik in je armen.. ik ruik je lichaamsgeur nog steeds⦠voor even kreeg ik hoop.. hoop dat alles goed zou komen.. voor even leek het als of ik droomde.. maar waarom kwam er een eind aan die gedachten.. een zuster vroeg mij om je kamer te verlaten.. het bezoek uur was voorbijâ¦. ik moest je kamer verlaten.. hoe kon zij ons moment nu beëindigen⦠ik begrijp het niet mama..
je moet weten dat ik je deze brief schrijf met tranen in mijn ogen.. nooit zal ik afscheid van je kunnen nemen.. nu niet nooit niet.. ik zal je voor altijd overal mee naar toe nemen.. jij zal altijd bij mijn zijn.. ik weet dat jij over mij zal wijken.. maar weten dat jij er niet zal zijn als ik ga trouwen doet mij pijn⦠maar met die pijn zal ik je niet opzadelen lieve mama.. ik zal je beloven dat ik strek zal blijven⦠voor papa en voor iedereenâ¦

lieve mama ik hou van je⦠ik dank je voor nu en voor altijd dat jij mij dit leven geschonken hebt.. ik dank Allah (SW) voor het geen wat ik allemaal met je heb mogen mee maken⦠nooit zal ik je vergeten.. iedere dag zal ik voor jou bidden⦠goed komen zal het nooit maar mama ik hoop dat je niet zal huilen bij het lezen van deze brief⦠ik wil het je eigenlijk allemaal besparen, maar je moet weten mamaâ¦. MAMA IK HOU VAN JE!!!!

Liefs je dochter die voor elke secondes, minuten, uren, dagen, weken, maanden, jaren, eeuwen die zullen volgen van je zal houden tot de dag dat Allah ons samen zal brengen⦠mama daar kijk ik nu al naar uit⦠hou van je mamaâ¦

03-04-2002, 23:05
Beste Just-Somebody...inna allaha ma3a assabirin...

Ik begrijp je volkomen zuster..heb mijn ouders allebei verloren (allah yarhamhoum)...ik begrijp je pijn...diepzittende pijn...niets kan die pijn verzachten...en toch laat Allah ons niet gek worden...je zou voor minder gek worden...

Het zwaarste om te dragen...is je mama of papa verliezen...

Maar...alhamdu lilaah...huma assabikoun wa nahnu allahikoun (zij zijn voor ons gegaan en wij zullen hen volgen)...


Ik wens jou sterkte...want dat zal je moeder je ook wensen...

Ik daag je uit...probeer je moeder...waarvan jij zoveel van houdt...te evenaren...doe zoals zij heeft gedaan voor haar kinderen en haar man...
volg haar voorbeeld...wees sterk...wees blij dat jij zo'n moeder heeft...


Ik wens jou en je familie...veel sterkte...en respect.


Justice.

04-04-2002, 00:19
Ik kan me echt geen leven voorstellen zonder m'n pa en ma.....allahfied.. als ik eraan denk....

05-04-2002, 22:33


bedankt voor jullie reacties!

groetjes

09-04-2002, 12:23
:duim: PRACHTIG VERHAAL JUST-SOMEBODY!!!!

TAKE CARE THE REST OF YOUR LIVE!!!

VEEL LIEFS SHAHINDA

20-03-2005, 17:05
even de allereerste topic uppen

20-03-2005, 17:11
Je moeder! ik zou niet zonder me moeder kunnen!

20-03-2005, 18:30
ik wens je veel sterkte en sbar..toen ik dit las moest ik echt huile...ouders zijn echt zo belangrijk... zou niet aan moeten denken dat ik ze nu al kwijtraak ...