Bekijk volle/desktop versie : Wanneer houdt het op!



Pagina's : [1] 2

31-03-2002, 22:53
Ik snap sommige mensen (ouders) niet. Hoe kun je je dochter onder dwang uithuwelijken als ze zien hoe ongelukkig ze is?
Ik heb me vaak geprobeerd te verplaatsen in een ouder zijn situatie, maar al die keren ben ik er niet uitgekomen. Als ik moeder zou zijn en zie hoe ongelukkig ik mijn dochter maak door mijn keuze(s)... Dan zou ik 10 keer ongelukkiger zijn, ik snap daarom niet hoe (sommige) ouders het juist toejuichen. Ik kan me daar verschrikkelijk kwaad om maken!

Lees dit verhaal eens...

Fatima is een meisje van 19 jaar en komt uit Amsterdam. Ze heeft haar school niet volledig af kunnen maken wegens persoonlijke omstandigheden... Ze is toen maar een baantje gaan zoeken en is ergens terecht gekomen waar ze zich goed thuis voelde.
Plots brak de zomer aan en is ze naar Marokko gegaan met haar ouders samen. In Marokko aangekomen had ze een te gekke tijd. Totdat ze een dag haar familie per ongeluk hoorde praten over een verlovingsfeest. Ze dacht: "hey wie gaat er verloven dan?". Even later hoorde ze haar naam vallen.... Haar familie was haar verloving aan het voorbereiden en Fatima wist niet eens met wie ze te maken had!

Ze stapte op haar zus af en vroeg haar hoe het zat. Haar zus vertelde haar dat haar ouders haar wilden laten verloven met haar neef...
"Mijn neef?", maar dat is mijn BROER! Ik ben met die jongen opgegroeid en ken hem als mijn broer! Hoe kan ik daar het bed mee delen?! Fatima was erg overstuur en wist niet hoe te handelen.

Fatima is daarna naar haar neef gegaan en vroeg: "Mo, waarom laat je dit gebeuren? je weet hoe we elkaar zien... Hoe kun je dit doen? Je weet dat ik niet wil". Mo keek haar een tijdje aan, keerde haar de rug toe en mompelde: "Zelfs je vader dwingt je te trouwen, los het maar met hem op". Vervolgens liep Mo weg en liet Fatima daar staan. Ze kon wel barsten. Ze rende de tuin door en zocht naar haar tante (aanstaande schoonmoeder). "Galti, Galti!.... Waarom doen jullie me dit aan? Ik kan het echt niet Galti!... Praat asjeblieft met mijn familie en laat dit niet gebeuren. Haar tante was brood aan het bakken in de keuken en keek Fatima aan... "Fatima, wat heb ik hierover te zeggen? Je ouders willen het.... Je vader luistert niet eens naar jou, dus waarom zou hij mijn woorden honoreren?". Fatima wist niet wat ze doen moest. Ze kon geen kant meer op.... Daar zat ze dan, in een land die haar vreemd was, met een familie die haar niet respecteerde... Ze stond er werkelijk helemaal alleen voor. Het liefst wou ze dat ze er helemaal niet was geweest.

Twee dagen daarna was de verloving. mensen waren druk in de weer en familie en kennisen krijoelden door het huis. Fatima sloot zich op in een kamer en heeft daar de hele middag en nacht niks anders gedaan dan huilen. Op haar verlovingsdag had ze hoge koorts, ze moest zich toch gaan verkleden en voor alle mensen in het bruidszitje plaatsnemen. Terwijl ze speelde dat ze dolgelukkig was, kon ze het niet weglaten een paar tranen weg te pinken.

Dat was haar vakantie. Ze kwam met haar ouders terug naar Nederland en zocht mij op. Ik wist niet wat ik hoorde.... "Fatima! wat is dit? Wat ga je doen?". Fatima was heel verward en kon iedereen wel schieten. Zo heb ik haar heel lang gesteund en erg veel met haar gesproken. Ze brak mijn hart wanneer ik naar haar keek en zag hoe afwezig ze was. Het arme kind wist zich geen raad... Weglopen van huis? Nee, dat kon ze niet maken.... Zelfmoord? Nee, daarvoor was Allah haar te dierbaar... Nooit meer naar Marokko gaan? Nee, haar familie en land van herkomst zou ze niet kunnen missen. Zo is het jaar verlopen en de zomervakantie brak weer aan... Ik waarschuwde Fatima nog om dit jaar (zomer 2001) niet naar Marokko te gaan. Wie weet trouw je wel!
Fatima zei: "Wat moet ik doen dan? Mijn hele familie gaat naar Marokko, denk je nou werkelijk dat ze me hier alleen achterlaten?".

Haar ouders en broers waren al vertrokken naar Marokko. Fatima en haar oudere broer van 23 waren achter gebleven en zouden 2 weken erna ook naar Marokko gaan. Achmed, de broer van fatima kreeg een telefoontje vanuit Marokko. Het waren zijn ouders die hem vroegen wat spullen mee te nemen die zijn ouders vergeten waren. Fatima luisterde het gesprek af en hoorde dat de familie druk in de weer was met het voorbereiden van een bruiloft... Ze raakte totaal overstuur en liep naar buiten om haar moeder op te bellen. Ze belde naar Marokko en vroeg haar moeder wat daar de bedoeling van was. Haar moeder vertelde dat de nicht van Fatima ging trouwen. "Wat leuk!" dacht Fatima....

Twee weken later vertrokken Fatima en haar broer Achmed naar Marokko... Het was heerlijk weer en ze genoot van al het moois...
Zo verstreken de dagen... Elke dag zon, strand, stad en lekker eten... Werkelijk een droomvakantie... Tja, daar had ze ook het hele jaar voor gespaard.

Het was op een zondagochtend, toen familieleden en een paar kennisen op bezoek kwamen. Ze zochten Fatima, toen ze haar vonden renden ze naar haar toe en omhelsden haar... Fatima begreep het niet. Ze feliciteerden haar en wensten haar veel geluk toe. Fatima vroeg waar het op sloeg.... "Je bruiloft!"

Fatima zag alles wazig worden en wist niet meer wat er gebeurde... Even later kwam ze bij, ze was flauw gevallen! Ze lag bij haar moeder op schoot die haar bezorgd aankeek.
Fatima keek haar moeder aan. De eerste woorden die uit haar mond kwamen waren: "Mama, waarom doen jullie dit?". Haar moeder stond op en liep weg. Ze liet Fatima verward op de grond liggen... Haar vader? Nee, daar kon ze niet bij terecht. Haar vader negeerde haar al dagen. Haar broers en zussen stonden allemaal voet bij stuk. Behalve Achmed, maar wat kon een jongen van 23 nou voor haar doen? Ze was machteloos....

Fatima was haar kamer weer gaan opzoeken en sloot zich daar op. Iedereen die in de buurt kwam kreeg de volle laag van haar. Ze viel iedereen letterlijk aan! Ze draaide zo door dat ze niet eens meer wist wat ze deed. Haar zus kwam de kamer binnen en probeerde met Fatima te praten.
Fatima dreigde haar spullen te pakken en met de taxi weg te gaan... Haar familie sloot het hele huis af en ze hielden Fatima nauwkeurig in de gaten. Ze kon echt nergens meer heen. In het huis waren verschillende uitgangen, die waren nu allemaal op slot. De hoofduitgang was nog vrij, maar daar zaten haar neven altijd... Als Fatima de deur uit wilde gaan moest een van haar neven met haar mee gaan... Totaal geen privacy had ze. Daar zat ze dan... Over 2 dagen was het zover... Dan zou ze trouwen. Fatima pakte haar koffers in en wachtte het moment af dat ze kon wegvluchten... Waar kon ze heengaan? Helemaal in haar uppie in een vreemd land waar meiden gevaar lopen als ze alleen zijn.
Het kon haar werkelijk niks schelen op dat moment. Liever gevaar lopen dan trouwen met die EIKEL van haar neef! Ze werd in de gaten gehouden want haar familie zag hoe overstuur ze was... Ze wisten ook dat Fatima tot alles in staat was.

Fatima vertelde me nog duidelijk hoe alles verlopen was... Ik heb echt samen met haar in elkaars armen liggen janken. Ze vertelde me dat ze sinds de dag van haar bruiloft niks meer weet van wat er gebeurd was. Ze was compleet van de kaart en kan zich echt niks meer herinneren.
Ze begreep er niks van. Ze kan zich alleen herinneren dat toen ze bijkwam, zag dat het hele huis leeg was... Alle gasten waren weg, al die drukte was verdwenen. Ze lag in een tweepersoonsbed en voelde hoe de zon op haar huid brandde.

Wordt vervolgd...

31-03-2002, 22:53


Ze stond op en voelde zich duizelig... Wat was er gebeurd? Waar was ze? Waar was haar familie? Heeft ze toch gewonnen? Is de bruiloft afgelast? Ze liep op handen en voeten de trap af.... Ze kwam beneden en zag haar tante zitten... Ze vroeg haar wat er gebeurd was... Haar tante gaf Fatima geen antwoord op haar vraag. Fatima vroeg nogmaals waar haar ouders waren... Haar tante vertelde haar dat haar ouders en familie al naar Nederland waren gegaan...

"Maar wanneer dan?" vroeg Fatima. Al twee dagen vertelde haar tante...
"Maar, waar was ik dan"? Wat is er met me gebeurd? Waarom voel ik me zo zwak?"... Haar tante barstte in tranen uit en stuurde Fatima naar haar zus toe (Fatima heeft een zus in Marokko wonen). Fatima kwam aan bij haar zus, haar neef (man) bracht haar ernaartoe. Aangekomen bij haar zus vroeg Fatima haar wat er gebeurd was... Haar zus vertelde Fatima dat de bruiloft achter de rug is... Alles is gebeurd, ze was getrouwd....
WAAAAAAAAAAT!!!!!???!!!???!!??? "Hoe kan dat? Waarom weet ik niks? Wat hebben jullie met me gedaan? En waarom zijn ze naar Nederland?".
Khadija, de zus van Fatima vertelde Fatima niks over het gebeuren, maar ze vertelde haar wel dat het de bedoeling was dat ze niet meer naar Nederland zou gaan. Fatima raakte in paniek...

Haar man zag ze niet staan... Ze maakte hem uit voor alles en nog wat. Als hij in haar buurt kwam sloeg ze hem werkelijk met alles wat ze maar grijpen kon. Haar zus negeerde ze. Fatima heeft toen een taxi naar huis genomen... Ze liep naar haar kamer en haalde haar hele koffer overhoop... Gelukkig, haar vliegticket zat er nog in, maar waar is haar paspoort? SHIT! Ze holde weer naar beneden en pakte de taxi weer naar Khadija toe. Daar aangekomen vroeg ze Khadija waar haar papieren waren... "Die heb ik" antwoordde Khadija. Khadija wilde Fatima haar papieren niet geven. Fatima schreeuwde en haalde de hele buurt bij elkaar... Haar zus schrok van Fatima's velle reactie en rende naar boven om haar papieren te pakken.

Gelukkig, ze heeft haar paspoort en vliegticket... Nu nog zien weg te vluchten. Haar man wilde haar naar het vliegveld brengen... Hahaha... "Denk je nou echt dat jij en ik samen gaan reizen?". VERGEET HET MAAR!

Het was heel vroeg in de ochtend op een vrijdag. Fatima had haar koffers ingepakt en was van plan die ochtend vroeg weg te gaan. Ze had niemand op de hoogte gehouden. Ze belde naar Nederland om haar broer Achmed op de hoogte te houden van haar plan. Achmed barstte in tranen uit toen hij zijn zusje hoorde. "Fatima mijn zusje, wat hebben ze met je gedaan...."
Het was 4 uur in de ochtend toen de taxi voor de deur stond... Het was 8 uur reizen voor ze in Casablanca aankwam. Ze keek nog een keer om naar het verschrikkelijke huis die vervloekt was en stapte de taxi in.

Zo is ze gevlucht.. Helemaal in haar uppie... Haar ouders die zich zorgen maakten... Maar was het terecht?
Aangekomen op Schiphol zag ze Achmed staan... Ze renden naar elkaar toe en omhelsden elkaar... Achmed barstte nogmaals in tranen uit en wilde zijn zusje maar niet loslaten... Zo heeft hij haar naar huis gebracht... Haar familie wisten niet wat ze zagen toen Fatima binnen kwam. Ze liep naar haar kamer en zette haar koffers neer...
"Sallaam oe alaykoem allemaal, hier ben ik weer" Zei ze...
Haar moeder begreep het niet... Haar vader schrok ervan... Hoe is ze terug gekomen? "Papa, mama, ik bespaar jullie de details... Waar het om gaat is dat ik weer terug ben. Ik sta weer op veilig grondgebied dus jullie kunnen mij niks meer maken! Ik ga weer werken, ga mijn centjes sparen... En Marokko? VERGEET HET MAAR!"

Dit verhaal speelde zich in de zomer 2001 af. Het is verschrikkelijk hoe Fatima dit heeft moeten meemaken. het verhaal ligt veel ingewikkelder in elkaar, maar ik bespaar jullie de details zoals Fatima die haar ouders bespaart. Het is hartverscheurend hoe Fatima vandaag tegenover me zat en me alles vertelde... Sommige dingen waren ongbegrijpelijk... Hoe kun je zo hard zijn voor je dochter die geen vlieg kwaad deed? Tijdens haar bruiloft hebben ze Fatima iets toegedient waardoor ze een paar dagen afwezig was en als een standbeeld voor zich uit zat te staren.

Het is een meid die zich netjes aan de regels houdt, werkt, spaart, serieus bezig is met haar geloof en haar ouders gehoorzaamt in alles wat ze van haar wensen... Is dit terecht mensen?

Ik word er letterlijk niet goed van...


Zonnetje

31-03-2002, 22:59
erg aangrijpend verhaal , ik heb geen Moslimfamilie en soms is dat erg moeilijk bv. in de Ramadan.. maar er zijn momenten dat ik dat niet erg vindt. Er is niemand die druk op mij uitoefent wanneer en met wie ik ga trouwen en als ik dan z'on verhaal lees !!! Zolang iemnad Moslim is ...is iedereen goed genoeg en dwing niemand ............

Ik had ooit een heel lief Marokkaans meisje ontmoet en ik was echt serieus met haar maar ze kwam terug uit M. en ze zei alleen maar ik ga trouwen .............en niet met mij dus.......

Salahdin

01-04-2002, 14:25
Zonnetje.....

Wat een verhaal...als moeder kan ik me niet indenken dat ik mijn kind zou uithuwelijken tegen zijn of haar wil.

Ik hoop dat het beter gaat met je vriendin.......

ma'assalama .....Sahira........

01-04-2002, 14:31


In the name of Allah the most Gracious the most Merciful

Qassam Brigades

Military communiqué

“It is not ye who slew them; it was Allah: when thou threwest it was not thy act, but Allah's”

“Fight them, and Allah will punish them by your hands, cover them with shame, help you (to victory) over them, heal the breasts of Believers,”

Zionists would not enjoy security before our people enjoy it in practice

Our Mujahid Palestinian people … our great Arab and Islamic Ummah

With the grace of Allah the martyr hero:

Abdul Baset Mohammed Qassem Odeh, 25, from the steadfast city of Tulkarm

was able to penetrate all Zionist security lines to arrive at Barak Hotel at 7.25 PM on Wednesday 13th Muharram 1423H – 27/3/2002AD in the city of Um Khaled called Netanya established on our occupied lands in 1948. He blasted his pure body amidst a gathering of Jewish settlers who usurped our cities and villages.

The Qassam Brigades thank Almighty Allah for success of the operation and affirms the following:

First: the operation is one in a series of big operations that the Qassam Brigades had prepared as a simple and modest gift to terrorist Sharon and his nazi government calling on him to expect more.

Second: what the Zionist entity and its ally America call “innocent civilians” are called in our Brigades and our Palestinian people’s lexicon settlers and usurpers of our lands. They will only receive death and displacement and if they wish to save their lives they have to pack up and leave before they regret it.

Third: our operation, which coincided with the Arab summit in Beirut, is a clear message to our Arab rulers that our Mujahid people have chosen their road and known how to regain lands and rights in full depending on Allah only. Our people do not accept other than Jihad and resistance as the main path to regain usurped rights.

Fourth: the Qassam Brigades affirm continuation of all kinds of Jihad and resistance employing all available means at the opportune time and place without paying attention to the inharmonious voices that call for halting our blessed intifada.

Fifth: occupation crimes against our people that are struggling for regaining usurped rights will not pass unpunished and we will spread death in lines of the Zionists everywhere in the streets, buses, hotels, restaurants and discos. They will not find a safe place until they leave our lands, cities and villages.

Sixth: this operation affirms how brittle is the theory of Zionist security in face our Mujahideen’s strong belief and Allah’s preservation of them. We tell the Zionists that your former and current leaders’ promises of security will never be achieved before the Palestinian people enjoy such security in practice.

And it is a Jihad until either victory or martyrdom

Qassam Brigades
13th Muharram 1423H
27/3/2002AD

01-04-2002, 14:33
Ana laansak ya filasteen helda wa laysa bi dem

01-04-2002, 14:57
Dit heeft mij gewoon gegrepen... Als ik naar haar kijk en zie hoe machteloos ze is... Bedankt voor het lezen mensen... Dit is een heel goed voorbeeld van hoe wreed sommige mensen kunnen zijn.

01-04-2002, 18:15
In the name of Allah the most Gracious the most Merciful

Qassam Brigades

Military communiqué

“It is not ye who slew them; it was Allah: when thou threwest it was not thy act, but Allah's”

“Fight them, and Allah will punish them by your hands, cover them with shame, help you (to victory) over them, heal the breasts of Believers,”

Zionists would not enjoy security before our people enjoy it in practice

Our Mujahid Palestinian people … our great Arab and Islamic Ummah

With the grace of Allah the martyr hero:

Abdul Baset Mohammed Qassem Odeh, 25, from the steadfast city of Tulkarm

was able to penetrate all Zionist security lines to arrive at Barak Hotel at 7.25 PM on Wednesday 13th Muharram 1423H – 27/3/2002AD in the city of Um Khaled called Netanya established on our occupied lands in 1948. He blasted his pure body amidst a gathering of Jewish settlers who usurped our cities and villages.

The Qassam Brigades thank Almighty Allah for success of the operation and affirms the following:

First: the operation is one in a series of big operations that the Qassam Brigades had prepared as a simple and modest gift to terrorist Sharon and his nazi government calling on him to expect more.

Second: what the Zionist entity and its ally America call “innocent civilians” are called in our Brigades and our Palestinian people’s lexicon settlers and usurpers of our lands. They will only receive death and displacement and if they wish to save their lives they have to pack up and leave before they regret it.

Third: our operation, which coincided with the Arab summit in Beirut, is a clear message to our Arab rulers that our Mujahid people have chosen their road and known how to regain lands and rights in full depending on Allah only. Our people do not accept other than Jihad and resistance as the main path to regain usurped rights.

Fourth: the Qassam Brigades affirm continuation of all kinds of Jihad and resistance employing all available means at the opportune time and place without paying attention to the inharmonious voices that call for halting our blessed intifada.

Fifth: occupation crimes against our people that are struggling for regaining usurped rights will not pass unpunished and we will spread death in lines of the Zionists everywhere in the streets, buses, hotels, restaurants and discos. They will not find a safe place until they leave our lands, cities and villages.

Sixth: this operation affirms how brittle is the theory of Zionist security in face our Mujahideen’s strong belief and Allah’s preservation of them. We tell the Zionists that your former and current leaders’ promises of security will never be achieved before the Palestinian people enjoy such security in practice.

And it is a Jihad until either victory or martyrdom

Qassam Brigades
13th Muharram 1423H
27/3/2002AD

01-04-2002, 18:32
wat vreselijk!
als ik zulke verhalen hoor, dan ben ik toch blij dat mijn ouders niet zo zijn.

ashaadoe ana la illaha illa allah wa mohamadoen rasoelo allah

29-05-2004, 17:07
wat erg arme meid dat er zulke mensen zijn en dat ze terug is gegaan wat een moed en al die geduld maar zeg maar tegen haar dat ze inch allah beloont zal worden voor elke onschuldige traan en bij allah swt wordt het recht gezet inch allah ik je mede delen dat ik mee leef en heel blij voor haar ben dat het voorbij is en steun haar goed aub ze heeft je hard nodig zieke mensen!!!

29-05-2004, 17:18
Jeetje wat een verhaal

29-05-2004, 18:08
En dit valt nog wel mee

29-05-2004, 18:10


minora nou vertel eens een die ook so erugh is of erger

29-05-2004, 18:15
Zoveel typen? Nee andere keer misschien...

29-05-2004, 18:16
je kan het tog ook plakkuh als je het ergens op heb staan andere keerjte wat jij wil yooooooooo

Pagina's : [1] 2