Bekijk volle/desktop versie : De visser



19-05-2012, 13:20
Laatst zat ik toevallig naar een visser te staren. Geconcentreerd staarde hij naar zijn dobber.
Ik voelde de adrenaline door zijn bloed stromen toen hij een snoekbaars van formaat uit de vijver sleepte. Hij legde de spartelende vis in het gras naast een meetlat en nam er een foto van. Vol trots en met een blik of hij elk moment de wereldmedia kon verwachten, nam hij vanuit een andere hoek nog een foto. Toen gooide hij de vis weer terug in het water.

Bizar! Stel je voor dat hij nou es de vijver in zou duiken om na tien seconden vechtend en proestend met een net zo naar lucht happende snoekbaars als hij weer boven te komen, dan zou ik in zijn opwinding delen en het met luid applaus laten blijken.
Maar dat een stomme vis in zijn val trapt die toevallig eerder daar was dan dat kleine visje dat geen foto waard was, maakt het wel anders.

Ik ben niet van het type die, wanneer je een vies smakende hamburger in de prullenbak gooit, loopt te roepen dat ze in Afrika een moord zouden plegen voor wat je net hebt weggooid.


Maar toch gaf ik toe aan de fantasie en was ik voor een moment een visser in een of ander zaboela bolia landje.

Ik rende het doekje om mijn billen bijna voorbij.
Hijgend vertelde ik de rest van het dorp over wat ik net aanschouwd had.
,,Hij maakte er een foto en gooide hem weer terug" bevestigde ik.
,,De geesten zijn in hem gekropen en hebben van hem een dwaas gemaakt!", mopperde Badroewa, de dorpsoudste met zijn enige tand bloot.

Vissen is een vorm van ontspanning.
Zo af en toe zit ook ik in de zomer op een kratbier naar een dobber te staren.
Op het moment dat ik zie dat er aan het aas geknabbeld wordt raak ik in extase.
Een moment later bevrijd ik het stomme vorentje van de haak en zet haar vrij.
Vissen is ontspanning!
Maar in mijn zaboela bolia landje is het keihard werken!
Zelf een dom babyvorentje is daar een waar succes om de honger mee te stillen.
Nee, vissen is bij ons geen ontspannende bezigheid!
Zo eens in de maand als er genoeg vis voor het hele dorp gevangen is
dan gaan we pas ontspannen:
"Klanten werven". De kunst is een zo groot mogelijke klant te verwerven.
Ik zie nog voor me hoe Eentand ( onze dorpsoudste) gekleed in zijn mooiste billenhuller en om zijn nek zijn mooiste verenkrans, de bevelen gaf.

In de plaats van de diepte van het aas aan te passen aan het weertype bepaalden we onze doelgroep.
Welk aas heeft het meeste effect?
Mordowa, normaal de beste visser van het dorp, gaf een PowerPoint presentatie.
Wie gaat de potentiële klant te woord staan?
Widada, normaal gesproken een zeikwijf dat de hele dag door vriendinnen wil maken, werd door Eentand aangewezen.

Toettoela, de moeder van het dorp, werd aangewezen als haar manager.
Toen alles klaar was, hapte de grootste klant in ons aas.
Grunta, de hengelmaker bemoeide zich ermee en een even later hadden we de klant binnen.
We hebben er een foto van gemaakt en schopten hem de markt weer op.


Werk kan erg ontspannend zijn! Is mijn bescheiden conclusie.

bokitoo

19-05-2012, 13:34


Wattuh!?