Advertentie: bereik met Marokko.nl vrijwel alle Marokkaanse jongeren


Bekijk volle/desktop versie : speciaal voor mijn liefste vriendin FATIMA/100%



just-somebody
21-03-2002, 18:32


Ik kijk om me heen.. het is zo grijs en leeg.. zo koud en hol.. het doet me denken aan een ziekenhuis gang… maat ik liet je even je gang gaan… je wilde hem bellen.. ik stelde voor om te bellen met mijn telefoon… met mijn nr dat was makkelijker.. dan had je de nodige bewijzen waar je zo naar snakte.. die je zo graag wilde hebben.. waar je alles voor zou doen.. alleen die dingen.. die jou hem zouden kunnen laten haten.. die zocht je voor heel even… maar jij wist net als ik dat je hem toch nooit zou kunnen haten.. nooit zou de dag aan breken dat je hem niet zou kunnen begrijpen.. waarom hij al deze keuzes had gemaakt.. Daar zat je mijn klein engeltje met je handen voor je gezicht.. vol woede vol onbegrip.. al snel namen je tranen de overhand en bedekte ze je hele gezicht.. het leek wel als of ze jou gezicht al helemaal kende.. het waren oude tranen.. tranen die keer op keer terug kwamen.. het waren tranen.. mohamed eigen tranen.. tranen die je iedere keer weer liet vloeien om hem.. maar dit keer wist je de afloop al… en je zat maar te wachten.. je wilde blijven zitten.. in die donkere gang.. op die ene treed.. even was je zo ver weg.. ik wist niet hoe ik moest reageren!!! Wist niet wat ik moest doen.. heb stiekem naar je gekeken.. vol bewondering.. vol trost dat ik je beste vriendin mag noemen…het klinkt vreemd maar het is waar.. ik kon nooit begrijpen wat liefde kon doen met een persoon.. kan me moeilijk verplaatsen in dat soort situaties.. maar jij hebt mij vanmiddag laten zien.. mij bewijzen gegeven dat echte en eeuwige liefde bestaat.. en dat het niet te verbreken is.. ongeacht wat of wie in zijn leven de overhand neemt.. Even liep ik weg.. kon niet meer kijken.. kijken en niks kunnen doen.. het machteloos gevoel deed me pijn.. ik wilde je daar niet zien zitten.. ik wilde je laten lachen.. maar ik kon het niet…. de minuten duurde mij te lang.. ik liep terug.. wilde weten of het goed met je ging.. Daar zat je.. jij mijn engel.. met tranen in je ogen.. met hem aan de andere kant van de lijn.. zijn mooie stem.. alles maakte hem zo mooi.. ik heb me nooit echt in kunnen denken wat hij jou waard was…. nooit had ik gedacht dat het je echt zo veel deed.. steeds was het bewijs er wel, maar ik wilde het niet zien… maar nu stond ik tegen over je.. je trilde.. ik lette op elke non-verbale reactie van je.. je trilde… je lieve handjes… waren rood.. je gezicht was overspoelt met tranen… even stond ik stil.. hield mijn adem in… zou dit wel goed gaan dacht ik.. maar ik heb de volste vertrouwen in haar.. ze is 100% en blijft 100% dat maakt het nog moeilijk te begrijpen.. even was ik afgedwaald met mijn gedachten.. Ineens was ik terug.. ik kon niks voor haar doen en dat deed mij pijn.. zo veel pijn.. je beste vriendin zien huilen en niks kunnen doen… ik rende snel naar boven… zonder verder na te denken vroeg ik de man achter de kassa of hij een servetje had.. hij gaf mij er zelf 3…. Ik rende terug naar beneden en daar zat ze nog.. met snot en tranen…en ze lachte.. even kon ze lachen.. lachen om hem.. die haar zo veel pijn deed… het is niet te begrijpen.. wat echte liefde met iemand doet.. hoe echte liefde je leven kan over nemen.. je pijn kan laten doen.. al je energie uit je lichaam trekken… daar stond ik.. nog steeds machteloos en kon niks doen.. even dacht ik er aan om de tel uit haar handen te trekken.. hem uit te schelden, maar daar bereik je niks mee… Gelukkige er was een eind in zicht…. De laatste woorden werden gesproken… ze hoorde zijn stem voor het laatst… ik keek haar aan.. ze keek mij aan.. en de tranen vloeide over haar gezicht… weer al die tranen om hem.. zonder wat te zeggen…. Nam ik je in mijn armen en voor even deelde wij samen jouw pijn.. jouw ondraaglijke pijn die voor heel even… mijn eigen was geworden.. daar zaten we… het deed pijn zo veel pijn.. maar ik kon niks doen.. dat deed nog meer pijn… ik was stil.. muis stil… Het eerste wat ze zei was: “IK HOU VAN HEM LAILA”. Die woorden hoor ik nog steeds door mijn hoofd gaan… naar alles wat er gebeurd is en gezegd is houdt ze nog steeds van hem… zo onbegrijpelijk.. zo mooi… dat je zo veel van iemand kan houden… Ik ben trots op het feit dat ze alles gedaan heeft voor hem… niemand kan haar ooit verwijten dat ze niet genoeg haar best gedaan heeft.. heb zo veel respect voor haar.. ze heeft zo gevochten voor hem, maar nooit ten koste van andere… dat is wat haar zo mooi maakt… Een liefdevol persoon… zo geweldig zo mooi.. en ik ben dankbaar voor het feit dat ze mijn vriendin is.. en voor eeuwig zal blijven tot allah het genoeg vindt voor dit leven!!!! Lieve fatima (100%) ik hou 100% van je!!!! Voor nu voor altijd voor eeuwig… en ben elke dag dankbaar dat jij mijn vriendin bent!!!!!!

Sarah_Tetouania
21-03-2002, 20:29
,......WAT SCHATTIG???? HIHIHI....EGTE VRIENDSCHAP!!! :zwaai: :zwaai:

remii
21-03-2002, 21:55
prachtig ...gewooonweg prachtig :) :)

just-somebody
21-03-2002, 23:06
Wie hoor je hier spreken van vergeven… je kan toch nooit iemand iets vergeven als die persoon niks gedaan heeft.. lieve fatima je kan pas iemand iets vergeven als die persoon iets gedaan heeft… je hebt helemaal niks gedaan.. je bent altijd 100% geweest… nooit heb ik geleden onder je daden… egoïstisch was je nooit.. zo ben je niet en zo zou je ook nooit kunnen zijn…. Niemand zal ooit begrijpen wat je mee gemaakt hebt, zelf ik deed mijn best en soms kon ik het niet begrijpen.. en je kent me langer dan vandaag ik deed echt mijn best om te voelen wat jij voelde.. om me maar even te verplaatsen… dat lukte me keer op keer maar niet.. tot de dag vandaag.. Ik zag je zitten.. echt er ging zo veel om me heen.. ik heb vandaag zo veel dingen beseft.. en soms moet het op een bepaalde manier… die minder leuk is… Maar naar 4 maanden voelde ik pas vandaag.. de dag van vandaag die zo mooi begon… die ook mooie eindigde.. met een echte kop, romp en staart… de romp (kern) was het moment dat ik met jou deelde.. dat ik echt je pijn kon voelen.. al die maanden deed ik zo mijn best.. nu was het moment daar en ik voelde alles.. je tranen.. je hart.. je onbegrip.. je boosheid.. je liefde.. alles was even voor mij en jou… Daar ben ik je dankbaar voor… soms zijn woorden niet genoeg voor een bepaald persoon en laat je, je gevoel spreken.. je ogen.. alles het hele non-verbale.. bedankt voor de mooie momenten vandaag… het waren pijnlijke momenten.. maar het was het waard.. niet om de pijn.. maar het onmenselijke dat ik vandaag zo iets met je heb mogen delen… dat ik heb gevoeld wat jij voelde in die tijd.. Het voelde zo koud.. zo eng.. zo angstig.. zo vreemd.. zo onbegrijpelijk, maar ik voelde op een of andere manier ook iets warms.. dat is het geen wat van boven komt.. de kracht die over je waakt… ik kan naar vandaag zeggen dat het goed gaat komen met je inslaah.. al die andere keren heb ik het gezegd maar het voelde anders.. maar nu… kan ik diep van binnen zeggen.. fatima het komt goed en we hebben voor vandaag weer genoeg historie geschreven voor onze kinderen!!!!! Lovee yaaaaaaaaa

just-somebody
22-03-2002, 20:42


echte vrienden zijn tegenwoordig zeldzaam.. mensen een tip van mij.. wees zuinig op ze... net zoals ik zuinig ben op die van mij.... nogmaals bedankt voor de lieve reactiessssss

samira_868
26-03-2004, 19:52
mooi verhaal is dit echt gebeurt