Bekijk volle/desktop versie : Blijven werken als je kinderen hebt??????????????



Pagina's : [1] 2

08-01-2003, 12:27
Hallo lieve meiden,
ben errug benieuwd of diegene onder jullie die getrouwd zijn, nog hetzelfde werk doen. Hebben jullie voor het trouwen hier afspraken over gemaakt en hoe dan. Wat doe je als je kinderen hebt. Ik zelf ga over een half jaar trouwen en wij hebben het er wel over. Heb een goede baan, ben HBO-afgestudeerd en blijf werken als ik getrouwd ben, Maar het lijkt me ook wel moeilijk combineren. Ik werk onregematige diensten en zie daar een beetje tegenop. Hoe doen jullie dat???????? En als je kinderen hebt, ben zelf tegen kinderopvang, creches e.d.

08-01-2003, 12:30


Ach je ken toh thuisblijven tot kids 3 of 4 zijn,
dan ken je weer aan ut werk, (eventueel part-time)
terwijl de kids naar school/Creche gaan..

Totaal geen problaimen mee

08-01-2003, 12:33
he bruidje, ik ben nu lekker aan het werk of zoiets
en ik zou geen gewoon niet aan kinderen beginnen, wat doet je nou met die vervelende kinderen. Je hebt geen fatsoenlijke nachtrust meer, denk maar niet dat ze iets heel laten van je huis, dus mijn mening niet aan beginnen en denk maar niet dat ik op je kinderen ga passen als je moet werken. Maar je weet al lang hoe ik erover denk.

Trouwens moet je niet werken?? Zie je straks thuis wel weer

en ohja tuurlijk dat ik wel op op je kinderen wil passen latet

08-01-2003, 13:32
Hallo Bruidje,

Ik hoop dat ik je kan helpen door mijn ervaring met je te delen, ben namelijk ook getrouwd en werk momenteel full-time, we hebben hier hele goede afspraken over gemaakt. ik kom eerder thuis en hij vertrekt s'ochtend later, zodat hij s;ochtend helpt in het huishouden en ik s'avonds kijk wat er nopg gedaan moet worden en kook.
Het valt heel goed te combineren en de avonden zijn heel gezellig, omdat we elkaar gedurende de dag erg gemist hebben
en in het weekend doen we de grote klussen

Maar zodra we een kindje willen ga ik stoppen met werken, omdat ik dat zelf nodig vind, ik wil mijn kind niet in vreemden handen laten terwijl ik werk, als ik thuis ben ga ik wel cursussen doen, want ik werk nu niet echt voor het geld, maar meer om bezig te zijn.
Mijn man heeft een hele goed baan, en hij zegt ook dat thuiszitten ook maar niks is

nou meid ik hoop dat je hier iets aan hebt! hou me op de hoogte, misschien kan ik nog ergens anders van dienst zijn

Liefs safia

09-01-2003, 09:16


Beste bruidje, ik zal je vertellen hoe wij dat as getrouwd stelletje met een kind van bijna één doen.
Toen de kleine er nog niet was werkten we allebei full-time. Nadat de kleine kwam, ben ik 3 dagen gaan werken en breng de kleine 's ochtends naar mijn moeder en haal 'm ook weer op aan het eind van de dag. Ideaal. We hebben er niet echt over hoeven discussiëren of ik wel of niet blijf werken en hoeveel. Het was voor mij heel vanzelfsprekend dat ik zou blijven werken. (Toen we nog niet echt bezig waren met kinderen e.d. zei en dacht ik wel vaak, "nou, als ik kinderen krijg, blijf ik echt wel thuis voor ze zorgen!", maar daar ben ik wel van teruggekomen. Ik moet er niet aan denken om de hele dag thuis te zitten met een kind. Geloof me, de dagen vliegen en je bent altijd wel druk bezig, maar op de een of andere manier geeft het mij geen voldoening als ik niet werk. En om nou te zeggen, ik blijf thuis tot de kleine 4 is en naar school gaat en dan ga ik weer aan het werk, dan juist heb je een probleem, want hoe zit het dan met tussen de middag en om 3 uur ophalen van school etc. En trouwens tegen de tijd dat de kleine vier is heb je al weer nog 1 of 2 kindjes erbijâ¦â¦â¦â¦â¦.
Dus voorlopig blijf ik werken tot we een tweede kindje krijgen of tot de kleine naar school gaat en dan zien we wel weer verder, het komt InshaAllah altijd wel goed.
Het scheelt ook als je ouders/schoonouders in de buurt wonen, dan heb je in ieder geval (als ze het tenminste willen) oppas. Ik voel me in ieder geval gezegend met mijn ouders in de buurt, want kinderdagverblijven e.d. doen wij niet aan!
Wat ik trouwens wel heb gedaan dit eerste jaartje van mijn kleine, zo lang mogelijk niet werken, dus bevallingsverlof rekken, daarna vakantie eraan vast, daarna gedeeltelijke ouderschapsverlof en geen hele dagen werken, maar tot half drie i.v.m. borstvoeding geven, daar heb je namelijk recht op tot je kindje 9 mnd oud is.

Het is ook wel belangrijk dat je de zorg voor het kind samen op je neemt en daar kun je van tevoren wel afspraken over gaan maken, maar als moeder neem je toch de meeste verantwoordelijkheid op je. Mijn man geeft de kleine bijvoorbeeld 's avonds eten terwijl ik voor ons kook, hij doet de kleine in het weekend in bad, omdat ik dat doordeweeks doe, kleed hem 's ochtends aan, omdat ik zelf lang sta te tutten voor de spiegel etc. etc. Zo kom je er wel als je het samen doet.
Wat een verhaal is het uiteindelijk geworden, ik hoop dat je er wat aan hebt.
Succes!!

09-01-2003, 15:28
Hoi Bruidje, meid je kan het goed combineren hoor werken en moeder zijn. Ik ga binnenkort in de zomer trouwen en mocht ik later kinderen krijgen dan blijf ik zeker werken, dat heb ik ook afgesproken met me man. We zullen het samen moeten doen, ik ga dan wel parttime werken en samen met me man voor onze kind zorgen hij hoeft dan niet fulltime te werken, maar ook oppassen als ik moet werken. Hierover moet je gewoon heel goed met je man over hebben en jullie komen er wel uit hoor.


kusje, a moi

10-01-2003, 12:49
moeilijke vraag
hoe ik er nu over denk is als ik getrouwd ben dan blijf ik wel werken maar ik zeg nu wel als ik kinderen krijg dan wil ik thuis blijven en mama spelen maar ik weet van mezelf dat ik niet echt lang thuis kan zitten want dna ga ik me vervelen waarschijnlijk ga ik dan een tussenweg zoeken zodat ik allebeide dingen kan doen maar een ding is zeker mijn kind moet nergens de dupe van worden en trouwens als je een goed huwelijk heb dan zal je ook veel steun aan je man hebben

10-01-2003, 13:33
zo is dat mimi hahahahahah.

10-01-2003, 14:36
hallo
ik ben getrouwd en heb een zoontje van 11 maanden, ik heb altijd full-time gewerkt, maar nu werk ik alleen de ochtenden, van 8.00 tot en met
12.00 uur en het gaat prima. mijn zoontje zit op de creche van het ziekenhuis waar ik werk, het is een hele goeie creche en ik vindt dat zo een creche bijdraagt aan een goede opvoeding.
ik zou niet zonder mijn werk kunnen, dan is dit wel een oplossing.

12-01-2003, 16:02
je zou allebei tcoh part time kunnen werken lijkt mij het beste

12-01-2003, 21:23

Citaat:
Origineel gepost door NA3 NA3
je zou allebei tcoh part time kunnen werken lijkt mij het beste
Allereerst heel fijn om te lezen hoe anderen dit hebben geregeld!!!! Bedankt dus dat jullie de moeite nemen om dat te delen!!!!

NA3 NA3: mijn vriend heeft een baan waarin het niet gebruikelijk al niet onmogelijk om parttime te werken helaas. Datzelfde geldt eigenlijk ook voor mij kan niet minder dan 30 uur werken en dezelfde functie behouden. Jammer, maar dan moet je dus prioriteiten stellen. In mijn werkveld is dat ik altijd werk kan krijgen, bij mijn vriend is dat sterk afhankelijk van de economie, dus hebben we afgesproken dat als wij kinderen hebben ik diegene ben die thuisblijft de eerste tijd. Wij beiden zijn geen voorstanders van creches en kinderdagverblijven. Iedereen moet dat zelf weten voor zijn eigen kinderen, maar ik ben gespecialiseerd in de geestelijke ontwikkeling van een kind en zie een duidelijk verschil in de ontwikkeling van een kind waarbij een van de ouders de eerste jaren thuis is vergeleken met kinderen in dagverblijven. Vind dat die mensen zeker hard werken daar en zeker het beste met je kind voor hebben, maar als ouder ben je onvervangbaar.

Wat vinden jullie hiervan????????????

13-01-2003, 20:30

Citaat:
Origineel gepost door bruidje
Allereerst heel fijn om te lezen hoe anderen dit hebben geregeld!!!! Bedankt dus dat jullie de moeite nemen om dat te delen!!!!

NA3 NA3: mijn vriend heeft een baan waarin het niet gebruikelijk al niet onmogelijk om parttime te werken helaas. Datzelfde geldt eigenlijk ook voor mij kan niet minder dan 30 uur werken en dezelfde functie behouden. Jammer, maar dan moet je dus prioriteiten stellen. In mijn werkveld is dat ik altijd werk kan krijgen, bij mijn vriend is dat sterk afhankelijk van de economie, dus hebben we afgesproken dat als wij kinderen hebben ik diegene ben die thuisblijft de eerste tijd. Wij beiden zijn geen voorstanders van creches en kinderdagverblijven. Iedereen moet dat zelf weten voor zijn eigen kinderen, maar ik ben gespecialiseerd in de geestelijke ontwikkeling van een kind en zie een duidelijk verschil in de ontwikkeling van een kind waarbij een van de ouders de eerste jaren thuis is vergeleken met kinderen in dagverblijven. Vind dat die mensen zeker hard werken daar en zeker het beste met je kind voor hebben, maar als ouder ben je onvervangbaar.

Wat vinden jullie hiervan????????????
tja als het zo is en jullie hebben er een afspraak over gemaakt en jullie zijn het ermee eens, dan kan dat toch ook, zolang de opvoeding maar goed is dan

14-01-2003, 20:50


wat dacht van je man je jij thuis zitten en genieten van je uitkering doe ik ook!!!

15-01-2003, 09:28

Citaat:
Origineel gepost door ena
Beste bruidje, ik zal je vertellen hoe wij dat as getrouwd stelletje met een kind van bijna één doen.
Toen de kleine er nog niet was werkten we allebei full-time. Nadat de kleine kwam, ben ik 3 dagen gaan werken en breng de kleine 's ochtends naar mijn moeder en haal 'm ook weer op aan het eind van de dag. Ideaal. We hebben er niet echt over hoeven discussiëren of ik wel of niet blijf werken en hoeveel. Het was voor mij heel vanzelfsprekend dat ik zou blijven werken. (Toen we nog niet echt bezig waren met kinderen e.d. zei en dacht ik wel vaak, "nou, als ik kinderen krijg, blijf ik echt wel thuis voor ze zorgen!", maar daar ben ik wel van teruggekomen. Ik moet er niet aan denken om de hele dag thuis te zitten met een kind. Geloof me, de dagen vliegen en je bent altijd wel druk bezig, maar op de een of andere manier geeft het mij geen voldoening als ik niet werk. En om nou te zeggen, ik blijf thuis tot de kleine 4 is en naar school gaat en dan ga ik weer aan het werk, dan juist heb je een probleem, want hoe zit het dan met tussen de middag en om 3 uur ophalen van school etc. En trouwens tegen de tijd dat de kleine vier is heb je al weer nog 1 of 2 kindjes erbijâ¦â¦â¦â¦â¦.
Dus voorlopig blijf ik werken tot we een tweede kindje krijgen of tot de kleine naar school gaat en dan zien we wel weer verder, het komt InshaAllah altijd wel goed.
Het scheelt ook als je ouders/schoonouders in de buurt wonen, dan heb je in ieder geval (als ze het tenminste willen) oppas. Ik voel me in ieder geval gezegend met mijn ouders in de buurt, want kinderdagverblijven e.d. doen wij niet aan!
Wat ik trouwens wel heb gedaan dit eerste jaartje van mijn kleine, zo lang mogelijk niet werken, dus bevallingsverlof rekken, daarna vakantie eraan vast, daarna gedeeltelijke ouderschapsverlof en geen hele dagen werken, maar tot half drie i.v.m. borstvoeding geven, daar heb je namelijk recht op tot je kindje 9 mnd oud is.

Het is ook wel belangrijk dat je de zorg voor het kind samen op je neemt en daar kun je van tevoren wel afspraken over gaan maken, maar als moeder neem je toch de meeste verantwoordelijkheid op je. Mijn man geeft de kleine bijvoorbeeld 's avonds eten terwijl ik voor ons kook, hij doet de kleine in het weekend in bad, omdat ik dat doordeweeks doe, kleed hem 's ochtends aan, omdat ik zelf lang sta te tutten voor de spiegel etc. etc. Zo kom je er wel als je het samen doet.
Wat een verhaal is het uiteindelijk geworden, ik hoop dat je er wat aan hebt.
Succes!!
En wat nou als er dingen anders gaan lopen, je kunt toch niet met zo'n zekerheid je toekomst voorspellen, je zou ons wel kunnen vertellen hoe je het graag zou willen hebben, maar om nou een verhaal te vertellen alsof het een dag uit je toekomst is, vind ik wel een beetje te ver gaan.

Liefs Safia

15-01-2003, 09:35

Citaat:
Origineel gepost door bruidje
Allereerst heel fijn om te lezen hoe anderen dit hebben geregeld!!!! Bedankt dus dat jullie de moeite nemen om dat te delen!!!!

NA3 NA3: mijn vriend heeft een baan waarin het niet gebruikelijk al niet onmogelijk om parttime te werken helaas. Datzelfde geldt eigenlijk ook voor mij kan niet minder dan 30 uur werken en dezelfde functie behouden. Jammer, maar dan moet je dus prioriteiten stellen. In mijn werkveld is dat ik altijd werk kan krijgen, bij mijn vriend is dat sterk afhankelijk van de economie, dus hebben we afgesproken dat als wij kinderen hebben ik diegene ben die thuisblijft de eerste tijd. Wij beiden zijn geen voorstanders van creches en kinderdagverblijven. Iedereen moet dat zelf weten voor zijn eigen kinderen, maar ik ben gespecialiseerd in de geestelijke ontwikkeling van een kind en zie een duidelijk verschil in de ontwikkeling van een kind waarbij een van de ouders de eerste jaren thuis is vergeleken met kinderen in dagverblijven. Vind dat die mensen zeker hard werken daar en zeker het beste met je kind voor hebben, maar als ouder ben je onvervangbaar.

Wat vinden jullie hiervan????????????
Ik ben hier absoluut een voorstander van, als ouder ben je inderdaad onvervangbaar, en hoeveel je ook gaat verdienen, met werken krijg je je eerste jaren van je kind niet terug!

Liefs safia

Pagina's : [1] 2