Bekijk volle/desktop versie : jouw huwelijk???????



Pagina's : 1 [2] 3 4 5

03-01-2003, 15:55
He imaani,

graag wil ik reageren op jou bericht.

Tuurlijk moet je als getrouwde vrouw je goed beseffen dat niet alles rozengeur en maneschijn is. En naast je man heb je inderdaad familie,schoonfamilie,zijn vrienden, jou vrienden. Jou wensen/zijn wensen.

Wat familie betreft.....je moet geven en nemen..en eerlijk verdelen qua bezoeken. Je hebt echter een probleem als je man wil dat je elke dag bij zijn moeder bent. En als je schoonmoeder je niet mag, dan heb je een nog groter probleem. Maar el hamdoelilah ken ik die problemen niet.

Wat vrienden betreft, vind ik dat je elkaar de vrijheid moet geven. Het is niet fair hem zijn vrienden te verbieden en andersom. Natuurlijk ervan uitgaande dat hij goede volwasssen vrienden heeft. Het moet echter niet overdreven zijn, dat hij elke vrije uurtje bij zijn vrienden is. Hij moet wel zijn grens kennen. Als jij hem die ruimte geeft, krijg je het ook terug. En mag jij natuurlijk ook met je vriendinnen afspreken...
Zo is het ook bij ons. En natuurlijk heeft een man wat meer vrijheid dan een vrouw....maar dat moet je gewoon accepteren. En je kan ook niet verwachten dat hij je met vriendinnen laat omgaan die een slechte naam hebben...ook moet je n iet verwachten dat je met je vriendinnen laat afspreken in a'dam/r'dam ed.

Een vraagje imaani: had jij een relatie met hem voor je trouwde, en was je in het begin wel verliefd.?

03-01-2003, 18:07


Ben ook o zooooo happy! Ben sinds drie weken verloofd en ga in de zomer trouwen inschallah. Fijn om te lezen dat er toch ook veel van jullie gelukkig getrouwd zijn met hun liefde. Mijn vriend en ik kennen elkaar al een tijdje. Bij ons is niet altijd over rozen gegaan, waren heel snel heel verliefd, maar heeft een tijd nodig gehad voordat we goed met elkaar konden communiceren. In het begin ben je erg onzeker over elkaars bedoelingen, gevoelens, verwachtingen en over je eigen gevoelens etc. Het heeft ook een tijdje geduurd voordat wel elkaar konden vertrouwen. Mijn vriend had ( net zoals 80% van alle mannen) erg nagatief beeld van Marokkaanse meisjes en kende mijn omgeving niet. Ik wilde ook zeker weten dat hij voor iets duurzaams ging en niet zomaar een flirt. Zoals ik al zei zijn we nu erg gelukkig. Ik weet dat hij het is en andersom. Voel nog steeds vlinders als ik hem zie of spreek. Hij doet dingen voor me waar hij eigenlijk niet zo van houdt, ja ja winkelen hoort erbij. Hij verhuisd zelfs voor mij naar de andere kant van Nederland v oor het eerste jaar dan omdat we in de randstad geen huis kunnen vinden. Maar zoals meer van jullie eerder hebben gezegd het is geven en nemen. Ik heb ook veel voor hem over en ben ongelukkig als hij dat is en besef dat ik niet in dezelfde positie zit als voor mijn trouwen en vergelijk mijzelf niet met Nederlandse vriendinnen die samenwonen. Voor ieder het aller aller beste en hoop dat iedereen diegene krijgt die hij/ zij verdiend!!!!!!!!!!!!!

03-01-2003, 19:48
Zoooo Meiden....

Ik wordt helemaal jaloerssss... Ohwww Ik kan alleen maar hopen op zo'n huwlijk... Insha allah zal ik ook mijn man vinden... maar dan heb ik nu een vraagje aan jullie (die al getrouwd zijn) je hoeft em niet te beantwoorden hoor als je niet wilt...

Maar waar ik echt bang voor ben is de huwlijksnacht... en dan heb ik het niet eens over de pijn, maar over het feit.. dat hij je daarlijk niet eens mooi vind of te dik ofzo.. wat dan???

Hoe hebben jullie dit ervaren??

en de meiden die nog verloofd zijn. zijn jullie hier ook bang voor??

04-01-2003, 19:58

Citaat:
Origineel gepost door Aphrodite
Zoooo Meiden....

Ik wordt helemaal jaloerssss... Ohwww Ik kan alleen maar hopen op zo'n huwlijk... Insha allah zal ik ook mijn man vinden... maar dan heb ik nu een vraagje aan jullie (die al getrouwd zijn) je hoeft em niet te beantwoorden hoor als je niet wilt...

Maar waar ik echt bang voor ben is de huwlijksnacht... en dan heb ik het niet eens over de pijn, maar over het feit.. dat hij je daarlijk niet eens mooi vind of te dik ofzo.. wat dan???

Hoe hebben jullie dit ervaren??

en de meiden die nog verloofd zijn. zijn jullie hier ook bang voor??
Wanneer je elkaar nog nooit hebt gezien kan ik me voorstellen dat je zenuwachtig bent, maar hoop en denk dat dit toch niet meer voorkomt. Het zou jammer zijn als je zo een bijzondere gebeurtenis bederft door alleen te piekeren over je uiterlijk. Meeste mannen kijken niet zo kritisch naar een vrouwenlichaam, wij zijn het vaak die te hard over onszelf oordelen. Lieverd hij wil toch met jou trouwen, dat doet hij alleen omdat hij met jou wil zijn. Probeer dus ook te genieten en anders is er ook nog kaarslicht, dimt alles en ook nog eens heel romantisch. Ik ben zelf niet niet zo zenuwachtig, ben alleen niet zo blij dat we in Marokko in het huis van zijn ouders voor het eerst intiem zijn. Raar idee vind ik. Weet niet of anderen dit ook zo hebben meegemaakt???

06-01-2003, 11:56



Citaat:
Origineel gepost door OUIDAD1
He imaani,

graag wil ik reageren op jou bericht.

Tuurlijk moet je als getrouwde vrouw je goed beseffen dat niet alles rozengeur en maneschijn is. En naast je man heb je inderdaad familie,schoonfamilie,zijn vrienden, jou vrienden. Jou wensen/zijn wensen.

Wat familie betreft.....je moet geven en nemen..en eerlijk verdelen qua bezoeken. Je hebt echter een probleem als je man wil dat je elke dag bij zijn moeder bent. En als je schoonmoeder je niet mag, dan heb je een nog groter probleem. Maar el hamdoelilah ken ik die problemen niet.

Wat vrienden betreft, vind ik dat je elkaar de vrijheid moet geven. Het is niet fair hem zijn vrienden te verbieden en andersom. Natuurlijk ervan uitgaande dat hij goede volwasssen vrienden heeft. Het moet echter niet overdreven zijn, dat hij elke vrije uurtje bij zijn vrienden is. Hij moet wel zijn grens kennen. Als jij hem die ruimte geeft, krijg je het ook terug. En mag jij natuurlijk ook met je vriendinnen afspreken...
Zo is het ook bij ons. En natuurlijk heeft een man wat meer vrijheid dan een vrouw....maar dat moet je gewoon accepteren. En je kan ook niet verwachten dat hij je met vriendinnen laat omgaan die een slechte naam hebben...ook moet je n iet verwachten dat je met je vriendinnen laat afspreken in a'dam/r'dam ed.

Een vraagje imaani: had jij een relatie met hem voor je trouwde, en was je in het begin wel verliefd.?
Hoi Ouidad,

Weet je, al deze dingen die je noemt, daar ligt het niet aan. Ik heb de totale vrijheid over hoe ik mijn leven en tijd in deel. EN diezelfde vrijheid krijgt hij ook van mij. Ik noemde de familie, en schoonfamilie vanwege de aandacht. Als je getrouwd bent wordt namelijk van je verwacht om beide familie's evenveel aandacht te schenken. Hierbij maakt het dan niet uit of je de familie wel of niet mag. En allebei doen we onze best om dit voor elkaar te krijgen.

Ik vind het alleen soms erg vermoeiend en bovendien krijg ik snel schuld gevoelens omdat ik bang ben iemand te weinig aandacht te hebben gegeven.

EN ja ik kende me man wel voordat ik met hem ging trouwen. maar ik wil dat niet echt een relatie noemen. Ik was daar nl min of meer tegen. DUs we zagen elkaar wel en wisten ook van het begin af dat we beide serieus elkaar wilden leren kennen om eventueel met elkaar de rest van onze levens te delen.

Enkele kanten van het huwelijk bevallen mij wel, voornamelijk het feit dat je nu gewoon in staat bent om je eigen leven in te delen zoals jij dat wilt. Echter er zijn ook nog enkele kanten waar ik maar moeilijk aan kan wennen. Soms weet ik niet eens wat er is maar voel ik me gewoon niet zo goed. Ik heb dan echt de neiging om in een hoekje te gaan zitten en keihard te gaan janken. Het ergste is dat ik hier niet openlijk met hem over kan praten omdat ik hem gewoon geen pijn wil doen. Hij draagt me namelijk op handen en voeten en ik heb hem nog nooit zo gelukkig gezien.

Ik weet het gewoon niet, maar volgens mij kom ik niet van deze planeet.

Dus daarom wil ik zeggen dat niet iedereen zich in een huwelijk gelukkig hoeft te voelen.

gr

07-01-2003, 08:45
LIeve Imaani,

Het spijt me om dit te horen, want iedereen hoort gelukkig te zijn in en huwelijk... Ook jij! Het zou echt verstandig zijn om proberen achter te komen wat jou nou zo verdrietig maakt.
En wat betreft je schoonfamilie, probeer altijd iets meer aandacht aan je schoonfamilie te geven, Want je moeder is je moeder en kent jou en zou het je nooit mogen kwalijk nemen... je schoonmoeder is je nieuwe "Moeder" dus vooral in het begin, is het belangrijk dat ze ziet dat je haar als moeder beschouwt.. zo maak je de relatie veel makkelijker (je hebt natuurlijk altijd uitzonderingen)

En wat betreft de stelling van Ouidad dat je elkaar vrij moet laten qua vrienden, dar kan ik me enigzins mee vinden, alleen denk ik dat wanneer je echt een top huwelijk hebt, je helemaal geen behoefte hebt aan vrienden en je gewoon elke minuut met je man wilt doorbrengen ( zo ervaar ik het tenminste)

Liefs Safia

07-01-2003, 12:20
ja vind ik ook!!!!

sousia

07-01-2003, 22:32
Hmmm nee daar ben ik het niet zo mee eens... ik vind dat ieder zijn eigen vrienden moet behouden... om zo ook ff los van elkaar te zijn... en niet de hele tijd op elkaars lip te zitten... gewoon iets wat echt van je eigen is... tja ik weet het niet hoor.. maar ja ik ben dan ook niet getrouwd...

08-01-2003, 12:22
Ben het wel met jou eens Aphrodite, fijn toch wanneer je allebei je vrienden houdt. Niks fijner dan tijd met je man doorbrengen, maar dat is fijn omdat je dat niet iedere seconde van de dag doet. Ben blij dat we ieder ons werk en vrienden hebben. Moet ook kunnen vind ik, alleen is het niet meer zoals als vrijgezel. Meer rekening houden met elkaar en weten en beseffen dat je niet iedere dag met je vriendinnen op stap kunt......

08-01-2003, 12:38
inderdaad meiden,

juist als je naastje man ookeen eigenleven hebt( hoeft niet alleen vriendinnen te zijn, maar ook werk/sport/ familie) dan verlang je ook meer naar je man als je bij elkaar bent....maar als je niemand anders hebt behalve je man....dan wordt je elkaar denk ik wel zat....dag en nacht om elkaar heen, dan heb je elkaar ook niet veel spannends te melden....

en de meiden die denken straks in hun huwlijk niemand nodig tehebben en alleen hun man om hun heen willen.die zijn nog veel te verliefd...die zitten in het beginstadium die komen er vanzelf wel achter!!

08-01-2003, 13:13
Ouidad ik geef je helemaal gelijk, dat wanneer je werkt, sport enz je meer nar je man en meer naar thuis verlangt! maar je tweede stelling dat wanneer je niemand anders hebt dan je man, dat je elkaar dan niet meer te melden hebt, daar kan ik me absoluut niet in vinden, mijn man is namelijk mijn beste vriend, dat was ie ook al voor dat we trouwden. en ik heb gelukkig genoeg mensen om me heen met wie ik kan kletsen: mijn moeder,schoonmoeder,schoozussen etc. Maar ik persoonlijk vind het moeilijk te begrijpen dat je voor plezier met vriendinnen er op uit gaat, dus ergens iets drinken, bioscoop etc. Hier heb ik dus geen behoefte aan

En nee meid ik zit niet in mijn begin stadia, hou al 5 jaar van mijn man en om heel eerlijk te zijn wordt ik steeds verliefder

Meid, begrijp me niet verkeerd, ieder mens verschilt en heeft verschillende behoeften, ik geef je alleen maar de mijne weer en bedoel dus niet dat iedereen het zo moet doen.

En Meiden ik ben blij voor iedereen die zijn schatje gevonden heeft gevonden en zo ver is gekomen dat je hem je man mag noemen

08-01-2003, 13:31
Safia,

ik denk dat je mijn mail verkeerd begrepen hebt. Met elkaar niets te melden bedoel ik: als je alleen je man om jeheen hebt maak je alles samen mee, maar als je naast je man ook met anderen omgaat(ik bedoel dan heus niet vriendinnen met wie naar a'dam gaat of zo) en andere dingendoet , dan kan je als je thuis komt elkaar vertellen hoe het op werk/ bij je moeder,zus vriendinnen/op de sportschool waqs. Dat bedoel ik met elkaar iets vertellen.....

En ik ben nu 2 en een half jaar met mijn schatje......en ondanks het feit dat hij regelmatig zijn vrienden ziet en ik de mijne( ik zie mijn vriendinnen veel minder dan hij.. ik heb daar ook absoluut niet zo'n behoefte aan ) dragen we elkaar nog steeds op handen en wij zijn ook niet het type dat zonodig de deur uit moet om het leuk te hebben samen. Juist omdat we allebei werken/ sporten ed...vinden we het heerlijk om 's avonds thuis op de bank te zitten. WE genieten ook elke avond van onze avondmaal....en kunnen ook intens genieten van gewoon stil in elkaars armen liggen. En ja...ook wij hebben nog steeds vlinders in ons buik van elkaar. En ik denk dat wij het heel erg leuk hebben omdat we niet 24/7 op elkaars lip zitten.

En safia ook voor mij is mijn schatje...mijn steun en toeverlaat. Hij is mijn allesbeste vriendin.

ik hoop dat jullie enigszins begrijpen wat ik nu bedoel.

08-01-2003, 13:48


Ik begrijp helemaal wat je bedoeld meid!!!! het is me nu duidelijk
bij mij is het net zo, alleen heeft mijn man ook absoluut niet de behoefte om vrienden te hebben. dit meer in de zin van, dat hij een goede vriend had, maar die slechte invloed op hem had
en hij wil natuurlijk elk moment met mij zijn, hoeveel we ook bij elkaar zijn, het is altijd te weinig!

08-01-2003, 22:30
ik ben blij te horen dat hier veel positieve verhalen worden vertelt.
Ik had een relatie van drie jaar gehad.Alles ging goed en we hielden ziels veel van elkaar.Nadat we getrouwd waren ging alles mis.Onze families konden elkaar niet uitstaan,ruzies op onze bruiloft en zelfs in onze eerst week kregen we al ruzies en ging het mis.
Ik ben inmiddels gescheiden maar ik bergijp nog steeds niet hoe het zo mis kon gaan,we hielden zoveel van elkaar en droomde zo vaak over een fijn leven samen met kindjes en zo

09-01-2003, 07:47
ik vind het heel erg voor je dat het zo heeft moeten aflopen...je hebt gelijk,als familie's het niet met elkaar kunnen vinden dan heb je inderdaad een probleem.

Heb je n g wel contact met je ex?

Pagina's : 1 [2] 3 4 5