Bekijk volle/desktop versie : het was haar(z’n zus) schuld dat hij opgewonden raakte!



12-03-2002, 14:26
Hafida (26) woont sinds drie jaar op zichzelf en volgt een opleiding in de sociale dienstverlening. Ze ging voor het eerst met een vriendin naar Marokko.

'Een afschuwelijke busreis. Die blikken van al die Marokkanen wanneer je een sigaret opsteekt, de huilende kinderen. Drie dagen voorbereiding op de hel die kwam.'

De aankomst in Tanger was ontroerend. 'Op het dek van de boot stonden we al te janken. We waren allebei lang niet in Marokko geweest.' Ze ontwaakten snel uit hun droom: 'Bij de grens scholden een paar klootzakken ons uit omdat we een sigaretje rookten.'

Ze waren uitgenodigd in Tanger, op de bruiloft van een vriendin uit Nederland. De jongedames logeerden bij familie van de bruid, maar na twee dagen gingen ze op zoek naar een hotel en wat privacy.
'Werden we naar het hotel van een oom van de bruid geloodst. Konden we nog niet openlijk roken!' Er was meer mis. 'Op deze bruiloft mochten we niet eens dansen, terwijl de bruid en haar zusjes in hun vrije tijd altijd buikdansen. Na een week kon ik er echt niet meer tegen.' Ze vertrok, haar vriendin bleef in Tanger.

Hafida was bijna blut, maar wilde nog niet weg. Ze reisde naar haar nichtje Yasmin, in de koningstad Meknes. 'Mijn oom is inspecteur van politie. Eentje die geen smeergeld aanneemt. Hem zag je weinig, hij was veel aan het werk. Mijn tante en nichtje zijn het tegenovergestelde van mijn oom. Liegen en bedriegen, heel charmant. Ze maken je aan het lachen, maar laten intussen niets van je heel.'

Yasmin en haar moeder hadden een plan, en konden Hafida daarbij gebruiken. Ondanks haar streken was Yasmin namelijk een beetje wereldvreemd. En ze wilde trouwen met iemand uit 'het buitenland'; Hafida moest mee om hem te ontmoeten. 'Twee Libanezen, die in Frankrijk en Spanje als putjesscheppers werkten. Het waren echt van die vuile honden. Bloedmooie jongens met prachtige ogen, maar hoe ze praten over vrouwen! Keihard hoor. Tijdens een afspraakje vertelde een van hen een verhaal. Over hoe hij een mooie vrouw in bikini op het strand zag. Hij liep naar haar toe en zag dat het zijn zus was. Hij stuurde haar naar huis; het was haar schuld dat hij opgewonden raakte.'

Hafida kan zich voorstellen dat veel Marokkaanse vrouwen trouwen met een Arabier uit de golfstaten: 'Dan weet je tenminste waar je het voor doet, maar deze Libanezen waren niet rijk.' Rijke Arabieren hebben een slechte naam: 'Ze zijn ordinair, verlagen vrouwen en verlagen zichzelf. Je hoort veel verhalen over vrouwen die naar Bahrein of Koeweit vertrekken en daar slecht worden behandeld; van xxxx tot slavin.' Deze dames die eens per jaar naar Marokko afreizen dragen 'gouden armbanden van pols tot elleboog'.

Na een paar afspraakjes met de Libanezen, besloten ze Yasmins moeder, die alles wist, mee te nemen naar een afspraak op het terras van een hotel. 'We probeerden Yasmin aan een van die Libanezen te koppelen, maar met angst in mijn hart. Ik dacht: hij laat niks van haar heel! Haar moeder wilde Yasmin graag zien trouwen, ze had zich voor het gesprek deftig wit aangekleed. Maar ze had ook veel eisen. Zo wilde ze haar dochter regelmatig blijven zien. Dat huwelijk is uiteindelijk niet doorgegaan, maar Yasmin is intussen wel getrouwd. Ik zie haar nooit meer, ze woont in Frankrijk.'

Hafida wil later werken in de reclassering. Deze zomer gaat ze samen met haar broer en zus naar Marokko om haar ouders die sinds een half jaar in Marokko gevestigd zijn, te bezoeken.








12-03-2002, 14:38


ik heb er maar een woord voor: adembenemend prachtig.
O nee het zijn er toch meer! Maar een heel mooi verhaal busje207.
Ik zie je wel op de markt ergens met je ezeltje.

groetjes kickgirl

12-03-2002, 15:03
Hallo

het zijn inderdaad mooie verhalen, maar het zijn echt waar gebeurde verhalen,
ik krijg ze ook maar per mail!!!
en deel ik het met jullie!!!


12-03-2002, 15:40

Citaat:
Origineel gepost door TangaouiaNada
HE BUSJE IK WACHT OP ANTWOORD!!!!!!!!!!!!!!PLEEEAAAAAAAAASSSSEE! ZEG WAT, WAAR KEN JE ME VAN????
NADA
IK KEN JE NIET!!!

12-03-2002, 15:52


Salaam Busje

2x heb ik je verhaal gelezen, ben ik van je gewent geraakt dat er een mxxxxx achter je verhaal steekt, kan ik deze niet vinden. snik, snik snik.

Beslama

12-03-2002, 15:53

Citaat:
Origineel gepost door John
Salaam Busje

2x heb ik je verhaal gelezen, ben ik van je gewent geraakt dat er een mxxxxx achter je verhaal steekt, kan ik deze niet vinden. snik, snik snik.

Beslama
M.o.r.a.a.l

12-03-2002, 17:16
Hey Busje zo te zien heb je echt wel verstand van verhalen schrijven!!!!
Doe er wat mee joh!!! jij schopt het zeker heel erg ver!!!!


mijn complimente voor je verhalen ga zo dooR, MISSCHIEN KOOP IK LATER NOG EEN BOEK VAN JE!!

GEGROET LELALAILA

12-03-2002, 19:10
Nou leuk en aardig jouw verhaaltje....maar wat is jou punt? Wat wil je er mee duidelijk maken??

13-03-2002, 08:53
VOOR DE TWEEDE KEER, HET ZIJN NIET MIJ EIGEN VERHALEN, IK KRIJG ZE PER MAIL, EN GAARG DEEL IK HET MET JULLIE.

P.S. IK HEB EEN HELEBOEL VERHALEN NOG.

GROETJES
EN HET ZIJN ECHT GEBEURDE VERHALEN.


14-03-2002, 14:11
nou busje_207


Graag zou ik die dan ook willen lezen, want dankzij jou ben ik al helemaal in een leesstemming. En door je naam al helemaal in een vakantiestemming naar Marokko. En ik kreeg net te horen van mijn lieve pappie waarom ik niet in de meivakantie naar marokko ga in mijn uppie!!!!!!!!!!!!!!!


nou busje_207 zullen we dan maar met z'n tweetjes op uitgaan?
Ik zie je nog!


Groetjes Kickgirl

14-03-2002, 14:12
Die verhaal komt van de volkkrant dusk omt niet zeiken.en die hafida is een le pute

23-05-2003, 11:21

Citaat:
Origineel gepost door Busje_207
Hafida (26) woont sinds drie jaar op zichzelf en volgt een opleiding in de sociale dienstverlening. Ze ging voor het eerst met een vriendin naar Marokko.

'Een afschuwelijke busreis. Die blikken van al die Marokkanen wanneer je een sigaret opsteekt, de huilende kinderen. Drie dagen voorbereiding op de hel die kwam.'

De aankomst in Tanger was ontroerend. 'Op het dek van de boot stonden we al te janken. We waren allebei lang niet in Marokko geweest.' Ze ontwaakten snel uit hun droom: 'Bij de grens scholden een paar klootzakken ons uit omdat we een sigaretje rookten.'

Ze waren uitgenodigd in Tanger, op de bruiloft van een vriendin uit Nederland. De jongedames logeerden bij familie van de bruid, maar na twee dagen gingen ze op zoek naar een hotel en wat privacy.
'Werden we naar het hotel van een oom van de bruid geloodst. Konden we nog niet openlijk roken!' Er was meer mis. 'Op deze bruiloft mochten we niet eens dansen, terwijl de bruid en haar zusjes in hun vrije tijd altijd buikdansen. Na een week kon ik er echt niet meer tegen.' Ze vertrok, haar vriendin bleef in Tanger.

Hafida was bijna blut, maar wilde nog niet weg. Ze reisde naar haar nichtje Yasmin, in de koningstad Meknes. 'Mijn oom is inspecteur van politie. Eentje die geen smeergeld aanneemt. Hem zag je weinig, hij was veel aan het werk. Mijn tante en nichtje zijn het tegenovergestelde van mijn oom. Liegen en bedriegen, heel charmant. Ze maken je aan het lachen, maar laten intussen niets van je heel.'

Yasmin en haar moeder hadden een plan, en konden Hafida daarbij gebruiken. Ondanks haar streken was Yasmin namelijk een beetje wereldvreemd. En ze wilde trouwen met iemand uit 'het buitenland'; Hafida moest mee om hem te ontmoeten. 'Twee Libanezen, die in Frankrijk en Spanje als putjesscheppers werkten. Het waren echt van die vuile honden. Bloedmooie jongens met prachtige ogen, maar hoe ze praten over vrouwen! Keihard hoor. Tijdens een afspraakje vertelde een van hen een verhaal. Over hoe hij een mooie vrouw in bikini op het strand zag. Hij liep naar haar toe en zag dat het zijn zus was. Hij stuurde haar naar huis; het was haar schuld dat hij opgewonden raakte.'

Hafida kan zich voorstellen dat veel Marokkaanse vrouwen trouwen met een Arabier uit de golfstaten: 'Dan weet je tenminste waar je het voor doet, maar deze Libanezen waren niet rijk.' Rijke Arabieren hebben een slechte naam: 'Ze zijn ordinair, verlagen vrouwen en verlagen zichzelf. Je hoort veel verhalen over vrouwen die naar Bahrein of Koeweit vertrekken en daar slecht worden behandeld; van xxxx tot slavin.' Deze dames die eens per jaar naar Marokko afreizen dragen 'gouden armbanden van pols tot elleboog'.

Na een paar afspraakjes met de Libanezen, besloten ze Yasmins moeder, die alles wist, mee te nemen naar een afspraak op het terras van een hotel. 'We probeerden Yasmin aan een van die Libanezen te koppelen, maar met angst in mijn hart. Ik dacht: hij laat niks van haar heel! Haar moeder wilde Yasmin graag zien trouwen, ze had zich voor het gesprek deftig wit aangekleed. Maar ze had ook veel eisen. Zo wilde ze haar dochter regelmatig blijven zien. Dat huwelijk is uiteindelijk niet doorgegaan, maar Yasmin is intussen wel getrouwd. Ik zie haar nooit meer, ze woont in Frankrijk.'

Hafida wil later werken in de reclassering. Deze zomer gaat ze samen met haar broer en zus naar Marokko om haar ouders die sinds een half jaar in Marokko gevestigd zijn, te bezoeken.