Bekijk volle/desktop versie : Heb soms echt medelijden met sommige ouders als zij machteloos moeten toekijken..



30-09-2010, 20:42
Weet je, ik heb soms medelijden met sommige ouders, vooral Tata's, wanneer zij machteloos zijn tegenover hun gillende kind midden op straat of in een supermarkt. Het ergste van al is dat iedereen naar jou als ouder staat te kijken, benieuwd naar wat jij gaat doen. Bij tata moeders zie ik vaak dat hoe hoger zij hun stem verheffen des te harder haar kind gilt. Amma vaders, pfffff de wanhoop in hun gezicht spreekt boekdelen. (zie youtube filmpe in 2de reactie).

Hey maar dames, wat zouden jullie doen als je kind buiten zomaar uit het niets begint te gillen, of omdat je niet ingaat op wat je kind wil? En thuis, hoe pak je de lbsalaat van je kind aan?

Afgelopen week was ik in de bus met mijn 18 maanden oude dochter, en toen ik iets van haar af had gegpakt begon zij plotselling als een gek te gillen en met haar voeten te slaan. Ik was woedend, ik kookte van de woede en het was dat iedereen naar mij stond te kijken anders had ik haar wa7ed klap gegeven. Ik dacht ghier belati totdat we thuis zijn.

Thuis als zij stout doet, als zij niet luistert of zo dan geef ik haar een waarschuwing. Doet zij het opnieuw dan krijgt zij 3 klappen op haar hand (tot alle ergernis van haar vader. Die is bang dat ik haar pols breek). En als zij heeft uitgehuild dan vraag ik haar of zij dat weer opnieuw zou doen of niet. alhamdulillaah veel van de dingen waar zij klappen voor heeft gehad doet zij niet meer.

Soms heeft zij ook van die huilbuien (aanstellerij) en dan breng ik haar naar haar strafhoek op de gang. Bij die programma over moeilijke kinderen heeft een nanny laten zien dat het helpt, en echt, het helpt inderdaad. in het begin wilde zij niet blijven, maar ik bracht haar gelijk terug naar haar plek, en nu voila, zij blijft daar zitten totdat ik haar haal. Het laat hun ook korter huilen.

De nanny heeft wel gezegd dat de strafhoek niet haar bed mag zijn anders krijg je haar nooit meer in slaap haha

30-09-2010, 20:43


Check deze

http://www.youtube.com/watch?v=A113TKoKOW8&feature=related

30-09-2010, 20:47
Ik heb er ook eentje van 21 maanden en die gilt ook soms in winkels...kan me ook helemaal niets schelen....ik negeer hem dan totaal en doe dus alsof ik hem niet hoor. Ik zie dan wel de hele supermarkt kijken naar ons. Ik denk dan: ''jaja, kijk maar ''.....

Ik doe niets....gewoon negeren en dat werkt echt...op driftmomenten weet ie nu dat ie niet op mij moet rekenen....

Hij is nu bijna een engel....

30-09-2010, 20:49
ik denk dat ik heel cool zou blijven, en proberen haar en de kijkende mensen te negeren.. maar als we thuis komen krijgt ze flink op haar donder..

of als ze gaat krijsen om een snoepje, dan misschien kopen, en als we thuis zijn krijgt ze het als nog niet, en eet ik het lekker zelf op

30-09-2010, 20:49


Die jongen in dat filmpje is een aap meshie mensje....

30-09-2010, 22:40

Citaat door Itata_:
Ik heb er ook eentje van 21 maanden en die gilt ook soms in winkels...kan me ook helemaal niets schelen....ik negeer hem dan totaal en doe dus alsof ik hem niet hoor. Ik zie dan wel de hele supermarkt kijken naar ons. Ik denk dan: ''jaja, kijk maar ''.....

Ik doe niets....gewoon negeren en dat werkt echt...op driftmomenten weet ie nu dat ie niet op mij moet rekenen....

Hij is nu bijna een engel....


Echt sneaky hè, waar leren zij dat? Zodra zij weten dat het niet werkt gaan ze gelijk op zoek naar een andere methode. Mijn dochter trekt nu vaak een onschuldig gezicht wat ik niet kan weerstaan hahahaha. Echt sluw zijn ze.

30-09-2010, 22:46
Als Adam midden in een winkel gaat krijsen om niks dan verhef ik mijn stem. Niet schreeuwen, maar zeg maar ..ja hoe moet je het zeggen, donkerder praten ofzo


Dan wordt ie heeel stil, en kijkt mij dan heeel lang aan.
Ik zeg dan bv: En nu hou je op!!

En dan is ie stil, en een pruillipje, na een paar minuten hem genegeerd te hebben van die onschuldige blik, zeg ik: A3tini mwah, en dan krijg ik een kusje en is hij weer een engel voor een paar uurtjes

30-09-2010, 23:01
Mijn zoon doet het dagelijks. Gewoon negeren. Hij gaat ooit doorkrijgen dat gillen niet helpt. Slaan helpt niet meid.

30-09-2010, 23:03

Citaat door Miss_Tashel7it:
Weet je, ik heb soms medelijden met sommige ouders, vooral Tata's, wanneer zij machteloos zijn tegenover hun gillende kind midden op straat of in een supermarkt. Het ergste van al is dat iedereen naar jou als ouder staat te kijken, benieuwd naar wat jij gaat doen. Bij tata moeders zie ik vaak dat hoe hoger zij hun stem verheffen des te harder haar kind gilt. Amma vaders, pfffff de wanhoop in hun gezicht spreekt boekdelen. (zie youtube filmpe in 2de reactie).

Hey maar dames, wat zouden jullie doen als je kind buiten zomaar uit het niets begint te gillen, of omdat je niet ingaat op wat je kind wil? En thuis, hoe pak je de lbsalaat van je kind aan?

Afgelopen week was ik in de bus met mijn 18 maanden oude dochter, en toen ik iets van haar af had gegpakt begon zij plotselling als een gek te gillen en met haar voeten te slaan. Ik was woedend, ik kookte van de woede en het was dat iedereen naar mij stond te kijken anders had ik haar wa7ed klap gegeven. Ik dacht ghier belati totdat we thuis zijn.

Thuis als zij stout doet, als zij niet luistert of zo dan geef ik haar een waarschuwing. Doet zij het opnieuw dan krijgt zij 3 klappen op haar hand (tot alle ergernis van haar vader. Die is bang dat ik haar pols breek). En als zij heeft uitgehuild dan vraag ik haar of zij dat weer opnieuw zou doen of niet. alhamdulillaah veel van de dingen waar zij klappen voor heeft gehad doet zij niet meer.

Soms heeft zij ook van die huilbuien (aanstellerij) en dan breng ik haar naar haar strafhoek op de gang. Bij die programma over moeilijke kinderen heeft een nanny laten zien dat het helpt, en echt, het helpt inderdaad. in het begin wilde zij niet blijven, maar ik bracht haar gelijk terug naar haar plek, en nu voila, zij blijft daar zitten totdat ik haar haal. Het laat hun ook korter huilen.

De nanny heeft wel gezegd dat de strafhoek niet haar bed mag zijn anders krijg je haar nooit meer in slaap haha



Ik vind slaan echt een slechte,slechte methode. Als dat kind trouwens schreeuwt moet je NOOIT slaan of beginnen te schreeuwen. Je moet dat kind gewoon negeren,laten zien dat zijn/haar huilbuien diegene niks opleveren,geen snoep en geen aandacht. Als je schreeuwt geef je em ook aandacht he.

Het beste is trouwens voor je een winkel binnenstapt afspreken dat hij/zij 1 snoepje mag uitkiezen en niks voor de kassa gaan halen. Als diegene dan boel maakt aan de kassa kan je em is aan herinneren dat jullie al een afspraak hadden,blijft ie wenen,gewoon negeren of desnoods dreigen dat het huidige snoepje dat al in hun bezit is zal worden afgenomen. Geloof me,ze zullen snel stoppen met huilen

30-09-2010, 23:05

Citaat door Madame_Louisa:
Als Adam midden in een winkel gaat krijsen om niks dan verhef ik mijn stem. Niet schreeuwen, maar zeg maar ..ja hoe moet je het zeggen, donkerder praten ofzo


Dan wordt ie heeel stil, en kijkt mij dan heeel lang aan.
Ik zeg dan bv: En nu hou je op!!

En dan is ie stil, en een pruillipje, na een paar minuten hem genegeerd te hebben van die onschuldige blik, zeg ik: A3tini mwah, en dan krijg ik een kusje en is hij weer een engel voor een paar uurtjes


zo doe ik ook met jawhara

30-09-2010, 23:21
Kinderen willen graag weten waar de grenzen liggen van de ouders. En zoeken deze iedere keer op waar je ook bent. Al ben je thuis of ergens aan het winkelen. Het is een kwestie van duidelijk grenzen aangeven. Wanneer het kind in het openbaar huilt/schreeuwt dan kan het goed zijn om je even tot zijn niveau te verlagen en hem toe te spreken. En laten weten dat de waarschuwingen niet alleen voor thuis gelden, maar voor overal. Slaan heeft geen effect. Ja, sommige ouders delen graag een corrigerend tik uit maar dat is een discutabel punt.

En laat die mensen maar kijken, joh. Die kijken altijd alsof hun eigen kinderen zo rustig zijn en nooit huilen. Het is duidelijk jouw grenzen aangeven en dat doen niet alle ouders. Helaas.