Bekijk volle/desktop versie : BORDERLINE autisme MOEDER die m'n leven tot een HEL MAAKT



Pagina's : 1 2 3 [4] 5 6 7 8 9

12-08-2010, 15:30

Citaat door -LaVieEnRose:
Ik wil je allereerst wel even zeggen dat je je diep moet schamen dat je zo over je moeder praat, al maakt ze je leven (overduidelijk onbewust) tot een hel.

Mijn moeder heeft ook Borderline. Ze heeft last van een enorm verlatingsangst. Wanneer ze ruzie heeft met een van ons of onze vader, dan overdrijft ze al-tijd. Altijd schreeuwen dat ze zichzelf wat gaat aandoen, dat soort dingen. Maakt dan ook meestal niet uit waar de ruzies over gaan.

De ruzies die we thuis hebben zijn altijd een stuk heftiger en emotioneler dan die van mensen die geen mentale beperkingen hebben. En meestal wanneer we eenmaal ruzie hebben gehad, en het willen goedmaken, weten we allemaal in feite al niet meer waar het allemaal ook alweer om ging.

Mensen met Borderline hebben geen normaal besef meer. Ze zien alles extreem zwart-wit en het lijkt wel alsof ze de hele dag door met een vreemde schuldgevoel rondlopen en je dan ineens bellen. Zoals jouw moeder je op je werk belt, gewoon als ze niks te doen heeft, doet de mijne ook bij mij. Niet alleen dat. MIjn moeder is ook een controle freak. Alles moet gaat zoals zij dat wilt. Gaat het niet zoals zij dat wilt, wordt ze pisnijdig, omdat haar 'planning' overboord gaat.

Ondanks alles, het is en blijft onze mamma. We moeten hen helpen.

Dus een tip: Bezoek eens sites die speciaal zijn opgezet voor mensen die met Borderliners moeten leven en zich geen raad weten. Zo ga je stap voor stap op een heel aangename manier met je moeder om. Jullie zullen allebei het verschil merken, en jullie zullen allebei een betere band met elkaar krijgen.

Het is nooit te laat.


p.s: Ik zag wat reacties die ik echt kinderachtig vond. Hebben jullie mensen dan geen schaamte? Beetje de clown uithangen als iemand hier de wanhoop nabij is en hulp zoekt? Ga bidden en zorg dat Allah je dit vergeeft.



Masha'Allah... Ik wil je complimenteren voor je wijze manier van denken en je verstandige houding.. Moge Allah swt je belonen voor jouw geduld en de manier waarop jij met jouw moeder omgaat ondanks haar psychische probleem waar moeilijk mee valt om te gaan...

JIJ bent het voorbeeld van hoe de Islam ons voorschrijft met onze ouders om te gaan.. Het is super om te lezen dat er nog mensen zijn die dit niet alleen in theorie weten, maar ook in praktijk daadwerkelijk uitvoeren.. Het mag even gezegd worden

12-08-2010, 15:32



Citaat door sympathisant:
je vragen die je stelt duiden ook zeker niet op een hoge graad van professionaliteit.
Weet dat je zeer gevaarlijke spelletjes speelt met de (geestelijke)gezondheid van je broeders en zusters.
Nogmaals pleintjespsychologie is voor ieder van ons, echte hulp bieden bij lichamelijke of psychische klachten laten we beter over aan bevoegde personen.
Google is een vergif als je daarmee zelf voor dokter wil spelen.
De DSM is een leidraad, veel testen moeten er gebeuren en het analiseren van deze test is het werk van echte psychologen



helemaal waar wat je zet, groot gelijk wolah

12-08-2010, 16:34
allah i7fed

12-08-2010, 18:15
Oh meisje toch ik vind het verschrikkelijk hoe jij leeft.
ik heb hier geen woorden voor zoals al een lid zei,neem contact op met ''Weesbarmhartig''.
ik hoop dat het inschallah allemaal goed gaat komen met jouw en je familie.
Yarabie ameen!

12-08-2010, 19:12


ik zoek een mop

13-08-2010, 10:22

Citaat door Google:
Masha'Allah... Ik wil je complimenteren voor je wijze manier van denken en je verstandige houding.. Moge Allah swt je belonen voor jouw geduld en de manier waarop jij met jouw moeder omgaat ondanks haar psychische probleem waar moeilijk mee valt om te gaan...

JIJ bent het voorbeeld van hoe de Islam ons voorschrijft met onze ouders om te gaan.. Het is super om te lezen dat er nog mensen zijn die dit niet alleen in theorie weten, maar ook in praktijk daadwerkelijk uitvoeren.. Het mag even gezegd worden
Dat vind ik een superlief complimentje

Ja, Borderline is problematisch en moeilijk om me om te gaan, maar het is wel je moeder. En als ik dus over meer informatie beschik over hoe ermee om te gaan, dan pas ik dat natuurlijk toe om ervoor te zorgen dat mijn moeder emotioneel stabiel raakt, ik kan het namelijk niet aanzien dat ze zelfdestructief kan zijn.

Het gaat wel beter met haar en onze relatie met mama is er ook alleen maar beter op geworden, daarom raad ik het de topicstarter echt aan!

13-08-2010, 11:05

Citaat door -LaVieEnRose:
Dat vind ik een superlief complimentje

Ja, Borderline is problematisch en moeilijk om me om te gaan, maar het is wel je moeder. En als ik dus over meer informatie beschik over hoe ermee om te gaan, dan pas ik dat natuurlijk toe om ervoor te zorgen dat mijn moeder emotioneel stabiel raakt, ik kan het namelijk niet aanzien dat ze zelfdestructief kan zijn.

Het gaat wel beter met haar en onze relatie met mama is er ook alleen maar beter op geworden, daarom raad ik het de topicstarter echt aan!
Het is een goed streven om daar zo mee om te gaan, door iemand niet als volledig toerekeningsvatbaar te zien. Alleen duurt het even voordat je gevoel zover is eea te accepteren. Na die acceptatie kan de rust ontstaan.

Het is wel belangrijk dat je als "ervaringsdeskundige" een uitlaatklep hebt. Zo voorkom je dat de balans doorslaat, omdat jij degene bent die continue de verstandigste moet zijn en klaar moet staan om de leiding te nemen. Door afspraken te maken over "tijd voor jezelf", kun je je batterijen weer opladen en je rol pakken tijden de andere momenten.

P.S. Laten we maar zeggen dat ik eea herken.

13-08-2010, 11:26
Ik ben heel geintreseerd in de antwoorden op de vragen die gesteld zijn.

13-08-2010, 16:22

Citaat door -LaVieEnRose:
Ik wil je allereerst wel even zeggen dat je je diep moet schamen dat je zo over je moeder praat, al maakt ze je leven (overduidelijk onbewust) tot een hel.

Mijn moeder heeft ook Borderline. Ze heeft last van een enorm verlatingsangst. Wanneer ze ruzie heeft met een van ons of onze vader, dan overdrijft ze al-tijd. Altijd schreeuwen dat ze zichzelf wat gaat aandoen, dat soort dingen. Maakt dan ook meestal niet uit waar de ruzies over gaan.

De ruzies die we thuis hebben zijn altijd een stuk heftiger en emotioneler dan die van mensen die geen mentale beperkingen hebben. En meestal wanneer we eenmaal ruzie hebben gehad, en het willen goedmaken, weten we allemaal in feite al niet meer waar het allemaal ook alweer om ging.

Mensen met Borderline hebben geen normaal besef meer. Ze zien alles extreem zwart-wit en het lijkt wel alsof ze de hele dag door met een vreemde schuldgevoel rondlopen en je dan ineens bellen. Zoals jouw moeder je op je werk belt, gewoon als ze niks te doen heeft, doet de mijne ook bij mij. Niet alleen dat. MIjn moeder is ook een controle freak. Alles moet gaat zoals zij dat wilt. Gaat het niet zoals zij dat wilt, wordt ze pisnijdig, omdat haar 'planning' overboord gaat.

Ondanks alles, het is en blijft onze mamma. We moeten hen helpen.

Dus een tip: Bezoek eens sites die speciaal zijn opgezet voor mensen die met Borderliners moeten leven en zich geen raad weten. Zo ga je stap voor stap op een heel aangename manier met je moeder om. Jullie zullen allebei het verschil merken, en jullie zullen allebei een betere band met elkaar krijgen.

Het is nooit te laat.


p.s: Ik zag wat reacties die ik echt kinderachtig vond. Hebben jullie mensen dan geen schaamte? Beetje de clown uithangen als iemand hier de wanhoop nabij is en hulp zoekt? Ga bidden en zorg dat Allah je dit vergeeft.



waar moet ze zich precies zo diep over schamen?
Voor de dame in kwestie geldt ook 'Het is en blijft mijn mama'. Als dat niet het geval was, dan zou ze niet terug zijn gegaan naar haar mama. Uit de tekst kan ik duidelijk opmaken dat ze heel veel over heeft voor haar mama en dat ze haar graag wil helpen .

13-08-2010, 16:48

Citaat door Hindi_Zahra:
Borderline, autisme, depressies etc zijn aandoeningen die eigenlijk op lange termijn moeten behandeld en opgevolgd worden. Ik lees nergens dat je broers of moeder in behandeling zijn en dat vind ik wel jammer. Als ze de diagnose gekregen hebben hebben ze daar recht op. Geen behandeling van een psychologische aandoening kan enkel vergereren dus een behandeling is van groot belang.

Ik wens je nog veel sterkte aangezien het niet gemakkelijk is. Je lijkt me een sterke meid aangezien je na alles wat je hebt meegemaakt nog steeds rechtop staat. Nooit de moed opgeven



Dit heb ik mij dus ook afgevraagd. Is er geen enkele vorm van hulpverlening bij jullie thuis? Je moeder zou met haar diagnose recht moeten hebben op zorg en hulpverlening. Je zou PGB (persoonsgebonden budget) kunnen aanvragen voor je moeder om daar vervolgens zorg mee te kopen. Een bevoegde hulpverlener zou haar situatie kunnen bekijken en verder op weg helpen naar bijvoorbeeld een zinvolle dagbesteding en haar bepaalde dingen aanleren. Ik zou kijken op de site CIZ.nl hopelijk wordt je daar ook wijzer van. En neem contact op met de GGZ. Zij kunnen je ook goed informeren. Sterkte en succes!!

14-08-2010, 00:17

Citaat door berbercommunn:
Beste leden,



Ik ben een VROUW van 27 jaar.
Hier ga ik even mijn levens verhaal doen, want het moet eruit...

Thuis leef ik met 3 BROERS (lichte vorm van autisme) EN mijn moeder (borderline, autistisch...).

Ik zelf heb ook wat trekjes van borderline en autisme..



Vroeger hadden we het goed mijn ouders waren samen... Af en toe wat ruzie tussen mijn ouders, altijd mijn moeder die ging overdrijven, huilen, roepen, met alles gooien, dreigen met zelfmoord..



Totdat mijn vader verliefd werd op een ander vrouw en besloot om van mijn mama te scheiden. Is het allemaal begonnen.

Die periode ging als een hel voor mij. Daarover wil ik eigenlijk weinig kwijt.



Maar ik weet toen mijn ouders samen waren, mijn moeder zich altijd bezig hield met mijn vader. Ruzie... Aandacht vragen...



Toen hij wegging had ze iemand anders nodig dat was ik.. Daarna mijn klein broertje die epilepsie aanvallen had, hoge koorts...





Mijn moeder was altijd overbezorgd, paranoia, slapen bij ons in de kamer (om niet alleen te zijn), alles controleren alles....



Ik heb een rot jeugd gehad, ze had altijd ruzie met iedereen, niemand vond haar leuk, ene dag we ze beste vriendin met de die, totdat die persoon haar 1 ding had gelapt dan was de vriendschap voorbij, zo was dat telkens



Ik mocht nooit weg, met vriendinnen... NOOIT

mocht geen amusement hebben, mocht niet lachen want dan werd ze jaloers



IN mijn puberteit kwam ik natuurlijk in opstand, toen kreeg ik vanalles op mijn hoofd, pannen, boter, speeksel....

Dus ik gehoorzaamde maar om toch geen ruzie met haar te krijgen



Thuis was het altijd zo'n vuilnis, ze kocht vanalles wat we niet nodig hadden en dat liet ze dan daar liggen in de woonkamer

Ze wou het nooit opruimen, ook al is haar beroep kuisvrouw, thuis deed ze het niet, alleen afwassen en met water dweilen, alles wat met water te maken had deed ze wel



Ik mocht nooit bij vriendinnen thuis gaan, omdat zij para was (en bang om mij kwijt te raken?)

En vriendinnen wisten mijn situatie niet en wouden bij mij komen, maar hoe kon ik hen binnenlaten in de vuilnis?



Er kwamen altijd familieden ons rommel opruimen, omdat mijn moeder het niet kon of niet wou.

Na een tijdje kwamen ze ook niet meer, dus ik was degene die ermee opgescheept zat



Na jaren braaf hebben geleefd, GEEN ENKEL SOCIAAL CONTACT te hebben gehad en te zijn afgestudeerd

Heb ik op school iemand leren kennen die met mij wou trouwen, ik was heel blij, zodat ik uit de situatie thuis weg kon en EEN LEVEN ZOU HEBBEN WANT DAT HAD IK 22 jaar niet gehad



mIJN MOEDER heeft zich veel verzet tegen mijn huwelijk want ik ging haar alleen laten met mijn 2 broers en de miserie, dus thuis wie ging er nog opruimen? Financieel?

En ze wou mij altijd bij haar hebben, zodat ze de controle niet verloor.



UIteindelijk heeft ze ingestemd en mocht ik trouwen van haar, met heel veel verdriet heeft ze mij weggegeven.



Ik was 1 jaar getrouwd, ze belde iedere dag 1 min om mijn stem te horen, de ouders van mijn ex-man wouden dat niet dat zij belde.

Ze lag 1 jaar lang op de zetel te slapen met mijn foto en zei wees gelukkig dochter, je hebt mij hier achter gelaten



Toen ik dat allemaal zo hoorde, had ik medelijde met haar. En met de ouders van mijn ex-man liep het ook niet van een leien dakje, ze bemoeiden zich met alles had geen enkel privacy had geen eigen huis woonde bij zijn familie in... Was nog erger dan hoe ik het Thuis had. Dus na 1 jaar ben ik daar dan weggegaan terug naar hUIS



wANT MIJN MOEDER HAD MIJ NODIG



Nu ik weer terug ben al een aantal jaar, haat ik terug mijn leven

Ik zit altijd binnen en ga alleen naar buiten om te werken of samen met mijn moeder



Want ze is raar, ze denkt dat ik haar weer ga verlaten door een man te zoeken. Ze zei eens letterlijk tegen mij: GA JE MIJ OOK VERLATEN NET ZOALS JE VADER DAT HEEFT GEDAAN

wE WETEN WAT ER DE VORIGE KEER IS GEBEURT ZORG NIET DAT JE WEER SCHEID





HOe moet ik nu leven met zo'n moeder?

Die mij altijd controleert, zelfs op mijn werk belt ze (als ze alleen is en niets te doen heeft) WAT DOE JE, ik wou even je stem horen, wanneer kom je thuis oke





Zo gaat het dag in dag uit....

Weet niet wat ik met haar moet aanvangen..


Ik vind als je een kind of meerdere kinderen op de wereld brengt

en je psychisch niet in orde bent, dat je geen verantwoordelijkheid moethebben over die kinderen



Want ik hebh totaal geen leven, ik leef zoals zij dat wenst, IK WORD GELEEFD, zodat zij daar gelukkig en kalm van word



Dit is geen leven en dit wil ik niet



mAAR WAT kan ik eraan doen, wie kan mij helpen?



Mijn moeder beseft het niet...Zij heeft altijd gelijk



Ik wil een normaal leven hebben help mij aub


Salaam meid,

Ik heb je verhaal gelezen en ik denk dat jij veel geduld nodig hebt om hierdoor heen te komen.... maar het is en blijft je moeder, wat er ook gebeurt. Jij kan hulp zoeken voor mensen die borderline hebben, hoe je daarmee om kunt gaan. Jij hebt het in eigen handen, hoe jij wilt beginnen.

Ik vind het heel heftig voor je, maar het is je moeder. Je moet er een weg in vinden hoe jij hierdoor heen kunt. Niet meer denken aan vroeger, want die tijd kun je niet meer terughalen. Jij kan je wel voorbereiden op de toekomst. Het gaat om jouw leven. Jouw moeder speelt daarbij een rol. Misschien moet je op je eigen benen staan en dit een plekje geven.

Wis je moeder nooit uit je geheugen. Er komt een moment dat je daar spijt van kan krijgen. Ouders zijn de belangrijkste personen in je leven, vooral een moeder, niemand kan haar plek innemen, vergis je daar niet in. Jij mist de tijd om leuke dingen te doen met je vriendinnen. Alles kan nog, jij bepaalt wanneer en hoe.

Mocht je tips nodig hebben met borderline, pm me maar, ik heb cliënten op me werk die ook borderline zijn. Misschien kan ik je daarmee helpen.

15-08-2010, 14:34

Citaat door sympathisant:
je vragen die je stelt duiden ook zeker niet op een hoge graad van professionaliteit.
Weet dat je zeer gevaarlijke spelletjes speelt met de (geestelijke)gezondheid van je broeders en zusters.
Nogmaals pleintjespsychologie is voor ieder van ons, echte hulp bieden bij lichamelijke of psychische klachten laten we beter over aan bevoegde personen.
Google is een vergif als je daarmee zelf voor dokter wil spelen.
De DSM is een leidraad, veel testen moeten er gebeuren en het analiseren van deze test is het werk van echte psychologen



Beste jongeman, u herhaalt wat u eerder zei alleen dit keer in een wat langer jasje en op een veroodelende manier. Ik respecteer uw mening, maar ben het er niet volkomen mee eens. And serieusly I heb a lot of dingen gezien in mijn life. (zo zie je maar dat deze pleintjespsychoog ook nog eens goed pleintjesengels spreekt).

En nu weer even serieus.

beste jongeman in mijn reacties of vragen heb ik nergens geconcludeerd of bestempeld dat het met de moeder van Ts anders is dan wat de psychiaters zeggen. Ik heb alleen gezegd dat er mensen waren die in soortgelijke situaties zaten en dat het in werkelijkheid anders was dan wat de mensen van kennis op psychologisch gebied hebben geconcludeerd.

Ik stel de tien vragen om een beeld te krijgen van de situatie en om zaken weg te kunnen vinken. De vragen zijn op een amateuristische manier gevraagd en volledig afgestemp op het praktische leven, zoals de persoon zaken ervaart, inbeeldt en ondergaat. Ik kan zaken op een zeer professionele manier vragen, maar dan zou ik sponsors moeten hebben die een praktijk voor mij sponsoren zodat ik receptenboekjes kan aanschaffen en een levenslang contract afsluiten met de farmaceutitische industrie. Gewoon aan de lopende band mensen plaatsen onder schizofrenie, borderline trekken, epilepsie, meervoudig persoonlijkheidsstoornis enzovoort. En ik kan dan ook mijn best doen om mijn goeiste pleintjesnederlands te spreken.

Alleen eerlijk gezegd ben ik een type die op simpele manieren kijkt of mensen te helpen zijn en dit zonder er een enkele cent voor te vragen. Want mensen adviseren en helpen doe ik met mijn hart en niet voor mijn portemonee. Kijk als na een traject van
2 weken men geen stap vooruit is gekomen en het slikken van chemische middelen die een deel van de hersenen uitschakelen is de enige middel om de klachten te verdoven (lees goed, ze genezen niet maar verdoven de klachten en stillen de psychologische pijnen.

In mijn tien vragen zitten 3 oorzaken verwerkt. Op basis van de antwoorden kan er verder gevraagd worden over klachten om zo de oorzaak helder voor ogen te krijgen. Want als men een probleem of klacht effectief wil oplossen dan dient men de oorzaak te weten. Want dan is het probleem goed aan te pakken.

Als ik vanaf moment 1 had gezegd dat klacht A de oorzaak was geweest zonder enige beargumentering dan was je reactie volledig op zijn plaats geweest. Alleen ik heb nog niets geconcludeerd of zaken laten vallen waaruit geconcludeerd kan worden wat ik denk. IK ben heel voorzichtig en weet zeker wat ik doe, ook al denkt u als professionele psycholoog daar anders over of anders gezegd u als persoon die uw volledige vertrouwen heeft gezet in de wereld van de psychologen, psychiaters en gedragstherapeuten en uiteraard de DSM IV en DSM V. En binnenkort de DSM VI.

IK ben geen ontkenner van de wetenschap, van de psychologische theorien maar ben ook niet kortzichtig in zaken. Er zijn ook nog teveel zaken die vergeten worden door de mensen die jij professionals noemt. En wat krijg je dan dat mensen om de twee weken moeten langskomen voor een gesprek die hun alleen maar verder in het moeras helpen.

Ik heb daar een andere visie op, net als dat ik uw visie respecteer verwacht ik hetzelfde terug. Want stel dat het bij de moeder van de Ts toch anders is dan jij en de " professionals" zeggen, heb jij dan niet haar moeder en broers de penarie in geholpen door hun de rest van hun leven iets laten geloven wat niet correct HOEFT te zijn?

Nogmaals ik wil best een uitdagingje met je aangaan wat betreft de Ts. Help jij haar op jouw manier en ik wil het dan op mijn manier proberen. En dan bekijken in welke situatie ze 1 centimeter vooruitkomt. Is het zo dat jouw visie op de zaak klopte dan lang leve de wereld van de psychologen en psychiaters, is het toch wat ik dacht dan ga jij je vanaf dat moment ruimdenkender opstellen in het leven en je niet snel vastkklampen aan theorien die bij veel marokkaanse mensen zeker niet toepasbaar zijn.


Met de collegiale groet

Bilal de pleintjespsycholoog op de mercatorplein Amsterdam

15-08-2010, 14:49



Citaat door Google:
Ik wil toch even reageren omdat ik dit heel anders gezien en gelezen heb. Weesbarmhartig pretendeert ook helemaal geen professional te zijn, sterker nog hij zegt juist dat hij zijn kennis en ervaring heeft van deels theorie en deels aanleg/interesse. Hij heeft ook duidelijk gezegd dat zeker niet bij iedereen verkeerde diagnoses worden gesteld door professionals en dat het vaak gewoon om goede professionele behandelingen gaat, MAAR dat het in sommige gevallen niet zo is. Dit heeft hij zelf meegemaakt dus dat kun je moeilijk weerleggen.

Het is nu eenmaal zo dat sommige gevallen niet op een professionele manier, maar wel op een andere manier kunnen worden behandeld. Als moslimzijnde zou je moeten weten dat bepaalde zaken niet op een wetenschappelijke manier zijn te genezen omdat ze gewoonweg een niet wetenschappelijk te verklaren oorzaak hebben

Als ik een probleem heb en er zijn 2 optionele oplossingen:

Oplossing A = een professionele oplossing middels bevoegde personen (hier zou jij te allen tijde voor pleiten), maar in mijn specifieke geval niet hetgeen mijn probleem zal oplossen.

Oplossing B = alternatieve oplossing middels niet bevoegd persoon en misschien ook wel niet op wetenschap gebaseerd (wat jij direct als pleintjes psychologie zou wegzetten), maar in mijn specifieke geval wel DE oplossing voor mijn probleem.

Waar denk je dat ik voor kies? Juist




Mijn gevoel zegt dat jij als één van de weinigen begrijpend kan lezen.

15-08-2010, 14:51

Citaat door Precious_86:
interessante vragen stel jij broeder. ben erg benieuwd wat het kan betekenen als je idd droomt van vallen van hoge gebouwen, dieren die je bijten etc. Komt mij wel bekend voor.



Heb je ook last van een vastzittende of geirriteerd rug of schouder of onderrug?

Heb je ook last van discussies in je hoofd?

Heb je last van achterdochtigheid?

17-08-2010, 10:15

Citaat door weesbarmhartig:
Beste jongeman, u herhaalt wat u eerder zei alleen dit keer in een wat langer jasje en op een veroodelende manier. Ik respecteer uw mening, maar ben het er niet volkomen mee eens. And serieusly I heb a lot of dingen gezien in mijn life. (zo zie je maar dat deze pleintjespsychoog ook nog eens goed pleintjesengels spreekt).

En nu weer even serieus.

beste jongeman in mijn reacties of vragen heb ik nergens geconcludeerd of bestempeld dat het met de moeder van Ts anders is dan wat de psychiaters zeggen. Ik heb alleen gezegd dat er mensen waren die in soortgelijke situaties zaten en dat het in werkelijkheid anders was dan wat de mensen van kennis op psychologisch gebied hebben geconcludeerd.

Ik stel de tien vragen om een beeld te krijgen van de situatie en om zaken weg te kunnen vinken. De vragen zijn op een amateuristische manier gevraagd en volledig afgestemp op het praktische leven, zoals de persoon zaken ervaart, inbeeldt en ondergaat. Ik kan zaken op een zeer professionele manier vragen, maar dan zou ik sponsors moeten hebben die een praktijk voor mij sponsoren zodat ik receptenboekjes kan aanschaffen en een levenslang contract afsluiten met de farmaceutitische industrie. Gewoon aan de lopende band mensen plaatsen onder schizofrenie, borderline trekken, epilepsie, meervoudig persoonlijkheidsstoornis enzovoort. En ik kan dan ook mijn best doen om mijn goeiste pleintjesnederlands te spreken.

Alleen eerlijk gezegd ben ik een type die op simpele manieren kijkt of mensen te helpen zijn en dit zonder er een enkele cent voor te vragen. Want mensen adviseren en helpen doe ik met mijn hart en niet voor mijn portemonee. Kijk als na een traject van
2 weken men geen stap vooruit is gekomen en het slikken van chemische middelen die een deel van de hersenen uitschakelen is de enige middel om de klachten te verdoven (lees goed, ze genezen niet maar verdoven de klachten en stillen de psychologische pijnen.

In mijn tien vragen zitten 3 oorzaken verwerkt. Op basis van de antwoorden kan er verder gevraagd worden over klachten om zo de oorzaak helder voor ogen te krijgen. Want als men een probleem of klacht effectief wil oplossen dan dient men de oorzaak te weten. Want dan is het probleem goed aan te pakken.

Als ik vanaf moment 1 had gezegd dat klacht A de oorzaak was geweest zonder enige beargumentering dan was je reactie volledig op zijn plaats geweest. Alleen ik heb nog niets geconcludeerd of zaken laten vallen waaruit geconcludeerd kan worden wat ik denk. IK ben heel voorzichtig en weet zeker wat ik doe, ook al denkt u als professionele psycholoog daar anders over of anders gezegd u als persoon die uw volledige vertrouwen heeft gezet in de wereld van de psychologen, psychiaters en gedragstherapeuten en uiteraard de DSM IV en DSM V. En binnenkort de DSM VI.

IK ben geen ontkenner van de wetenschap, van de psychologische theorien maar ben ook niet kortzichtig in zaken. Er zijn ook nog teveel zaken die vergeten worden door de mensen die jij professionals noemt. En wat krijg je dan dat mensen om de twee weken moeten langskomen voor een gesprek die hun alleen maar verder in het moeras helpen.

Ik heb daar een andere visie op, net als dat ik uw visie respecteer verwacht ik hetzelfde terug. Want stel dat het bij de moeder van de Ts toch anders is dan jij en de " professionals" zeggen, heb jij dan niet haar moeder en broers de penarie in geholpen door hun de rest van hun leven iets laten geloven wat niet correct HOEFT te zijn?

Nogmaals ik wil best een uitdagingje met je aangaan wat betreft de Ts. Help jij haar op jouw manier en ik wil het dan op mijn manier proberen. En dan bekijken in welke situatie ze 1 centimeter vooruitkomt. Is het zo dat jouw visie op de zaak klopte dan lang leve de wereld van de psychologen en psychiaters, is het toch wat ik dacht dan ga jij je vanaf dat moment ruimdenkender opstellen in het leven en je niet snel vastkklampen aan theorien die bij veel marokkaanse mensen zeker niet toepasbaar zijn.


Met de collegiale groet

Bilal de pleintjespsycholoog op de mercatorplein Amsterdam


Met de (geestelijke)gezondheid van mensen speel je geen wedstrijdjes.
Misschien is dit wel het grote verschil tussen een professioneel en een pleintjespsycholoog.
Iedereen heeft recht op de beste zorgen, en deze zijn goed onderbouwde diagnose's met de daarbij horende beste behandeling die voorradig is.
ipv psychologie is straathoekwerker op het mercatorplein een betere roeping

Pagina's : 1 2 3 [4] 5 6 7 8 9