Advertentie: bereik met Marokko.nl vrijwel alle Marokkaanse jongeren


Bekijk volle/desktop versie : 10 jaar lang in diepe slaap DEEL I



ikhebspijt
19-01-2010, 16:00


10 jaar lang in diepe slaap geweest! Deel I Wat is het gevoel van een “leeg hoofd” toch zo heerlijk. Dat is de reden dat ik nu eindelijk aan een stuk kan beginnen. Hoe is het begonnen en hoe is het eind in zicht gekomen? Maar voordat ik daar op inga wil ik even dit bijzondere moment en het gevoel dat ik daarbij heb beschrijven. Ik kan nu met trots zeggen dat ik het vermogen heb ontdekt om het moment van nu te beleven. Ik heb een uitermate prettig gevoel omdat ik na zoveel tijd mijn verstand “terug heb”. Ik ben zojuist volkomen vrij in mijn geest. Mijn geest kan nu eindelijk de ultieme rust meemaken, en die rust is ongelofelijk belangrijk om aan je eigen doelen te kunnen werken. En het gevoel van een leeg hoofd kan ik op dit moment het beste met een leeg blanco vel papier beschrijven. Het gevoel van nergens aan te hoeven denken, nergens over piekeren en geen zorgen kennen. Nee, geen van dit alles, maar puur het moment van ‘nu’ beleven. Ik kijk met mijn ogen en ben daar bewust van, ik luister, ik hoor ik beweeg terwijl ik nu aan het typen ben achter mijn laptop. Maar er speelt niets anders in mijn hoofd behalve wat ik nu ter plekke verzin. Kortom een relaxede mind, waar ik rustig aan iets kan werken zoals nu. Wil jij weten wat het geheim is? Na vier jaar experimenteren met wat liefde heet, ben ik nu tot de conclusie gekomen dat het allemaal verspilde tijd is geweest en waar ik een ontzettende spijt van heb. Maar helaas is tijd niet terug te draaien. Tegelijkertijd ben ik ontzettend blij dat ik die conclusie nu trek en niet pas over een paar maanden of wellicht een paar jaar. Maar wat is het precies waar je zoveel spijt van hebt en dat je nu tot die conclusie trekt? Ja, het is de manier waarop ik de afgelopen jaren geleefd heb, en tevens de manier waar de Marokkaanse jongeren de dagen doorkomt. Nu ik dit verhaal zit te typen, merk ik dat mijn gedachten ergens zijn: het verhaal zelf. Mijn gedachten zijn nu 100% met dit verhaal bezig en laten een beperkte ruimte over voor andere gedachten. Als je dit begrijpt, dan zul je begrijpen dat wanneer je de kant van de liefde opgaat je gedachten daar ook naar zijn, en dus je hoofd weinig andere dingen kan verwerken. En dat is nou precies het probleem. Het ergere is dat je gedachten ook continue daar mee bezig zijn. Op dat moment wordt het erg lastig om je behoorlijk op je studie te kunnen richten en niet alleen dat. Er bestaat namelijk ook zoiets van jezelf ontwikkelen, tijd geven aan familie, vrienden en niet te vergeten jezelf. En op al die belangrijke gebieden heeft het de afgelopen tijd tekort geschoten. Laten we eens kijken hoe het aan toe gaat als je iets begint. Laten we een dagelijks ritueel als voorbeeld nemen. Onderweg naar school toe kom je een leuk meisje tegen in de trein. Je maakt oogcontact en voor je het weet zit je er gezellig mee te babbelen, stappen de trein uit en ondertussen zijn de telefoonnummers al uitgewisseld. Zij vervolgt haar weg en ik ga richting school. Vanaf het moment van afscheid nemen begint al de ellende eigenlijk. Je zit in de les, maar je gedachten zijn er niet helemaal bij. Je denkt aan het meisje, je denkt aan wat ze zei, hoe lief ze lachte en ga zomaar door. Af en toe kijk je voor de zekerheid naar je gsm of je niet een oproep van haar gemist hebt, of dat ze misschien een sms’je heeft gestuurd. Nee, je kunt haar niet uit je hoofd zetten. Het is leuk en waarom zou je? Onderweg naar huis is er geen tijd om een krantje te lezen of een boekje te lezen. Nee, je besluit haar een sms’je te sturen. Maar wat ga je schrijven? Hoe begroet je haar? Gewoon hallo of salaam op z’n Marokkaans? Wat zal ze leuker vinden? Na veel wikken en wegen stuur je haar het eerste sms’je. En nu af wachten wat ze zal terug antwoorden. Spannend! Ondertussen thuis aangekomen. Je gaat eten, tv kijken en alle standaard dingetje. En je telefoon, ja die heb je natuurlijk in je zak. Nee, niet nergens leggen, zelfs als je naar de douche gaat neem je het mee. Paraat zijn. Maar nog geen sms’je terug. Ze zal wel bezig zijn denk je. Als je even achter je bureau gaat zitten om je huiswerk te maken, merk je dat wel 1 bladzijde tekst lezen wel erg lang duurt, je besluit om pauze te nemen. Want als je met je gedachten bij het meisje zit, weet je niet wat je leest. (nu ik dit schrijf voel ik me droevig en besef me pas goed hoeveel tijd ik verloren heb). En laat in de avond stuurt ze een sms’je terug: ‘Ze vond het erg leuk je vandaag gesproken te hebben’. Ze heeft vandaag tot laat gewerkt, is moe en ligt al in bed. Er volgen nog een aantal sms’jes die avond en verdorie het is 01.00. Morgen moet ik vroeg opstaan, maar in slaap vallen gaat niet. Telkens als ik mijn ogen dicht doe om te slapen krijg ik haar beeld voor mijn ogen. Kortom een slapeloze nacht. Maar ja dat hoort erbij en morgen ben ik toch gewoon op tijd op school, dus niks aan de hand. Dat lezen had ik toch geen zin in. De volgende morgen kijk je het eerst naar je gsm als je wakker wordt. Wie weet heb ik een sms’je? En de dag verloopt op een aantal dingen na hetzelfde. Er wordt gebeld, sms’jes heen en weer verzonden. En jij kijkt ernaar uit om haar te zien. Het wordt tijd om wat te gaan drinken. Maar dat drinken wat hoogstens een uurtje of 2 duurt, kost je minstens een week de tijd. Een week lang bel je en bent er intensief mee bezig. Want je bereid je voor op de “grote” dag. Wat? Waar? Wanneer? Hoe? Nou dat leren komt volgende week denk je. Want zelfs slapen gaat niet in deze spannende tijden, laat staan studeren. Eindelijk is de dag gekomen. Het was erg leuk: gepraat, gelachen, gelopen, gedronken, kortom het was gezellig. En de dag is over. Maar de ellende is niet over, nee het wordt alleen erger. Vindt ze me echt leuk? Wat denkt ze precies over me? En ja hoor hetzelfde herhaalt zich: sms’jes sturen, bellen, niet uit je gedachten krijgen en weer voorbereiden op de volgende afspraak. Tot zover een normale gang van verliefdheid wat enige nadelige effecten heeft. Je neemt ze op de koop toe. Want zeg eerlijk, is het niet enig die vlinders in je buik? Maar toch blijf ik negatief tegenover dit gedoe. Want het bovenstaande voorbeeld is misschien het meest gunstige voorbeeld. Laat ik een ander voorbeeld noemen, en aantonen dat het niet blijft bij slapeloze nachten en nadelige effecten voor je studie bijvoorbeeld. Als Marokkaanse jongere besluit je op een Marokkaanse Chat site te gaan, nadat je relatie al enige tijd voorbij is. Want ja, je kunt niet zonder liefde blijven, denk je. Erg leuk die Chat, alleen er gaat zoveel tijd in zitten. Maar ja, het is gezellig waar zeur je over? In de mediatheek op school kan je rustig achter een computer zitten en urenlang leuk op de Chat. Je merkt dat er best veel tijd in gaat zitten, en dat je er verslaafd aan begint te worden. Maar zolang het leuk is, is er niets aan de hand en er zitten best leuke dames achter die Chat. Als het ‘klikt’ met een meisje op die Chat wissel je telefoonnummers uit, en bellen maar! Je merkt dat ze wel veel en vaak bellen. Nou Na een tijdje is het tijd voor een blinddate. Erg gezellig natuurlijk, maar na het afspraakje komen die vragen weer….vindt ze me…..? Tot zover niks bijzonders. Maar wat nou als ze je bewust of onbewust aan het lijntje houdt. Niet op komen dagen bij een afspraakje, vervolgens haar telefoon niet opnemen en in de avond met een smoes komen dat ……! Nu wordt die ellende toch echt misselijk. Wat gebeurt er met je als je op een afspraakje had gerekend en ze komt niet opdagen. Wat gebeurt er met je als je tig keer haar probeert te bereiken en zij niet opneemt. Je maakt het natuurlijk goed en het spijt je dat je haar zoveel gebeld hebt, want je doel is nog met haar af te spreken. Maar daarna belt zij niet meer zoals in het begin, vindt ze….? Wat gebeurt er met je als zij het voor de tweede keer flikt? Schelden? Woedend? Dreigsms’jes sturen? Je bent in de maling genomen. Toch wel jammer dat je die 4 weken aan haar besteed hebt. Maar ja, gauw naar de Chat om haar snel te vergeten. En nu je Internet thuis hebt is het nog makkelijker. Nou hoef je niet meer die cafés van Rotterdam, Amsterdam en eindhoven zonodig te bezoeken. Want dat reizen neemt ook tijd in beslag. Nu kan het niet meer stuk na veel teleurstellingen. Dit meisje valt echt voor me. Ik vind haar ook erg leuk, dus daar ga ik voor en dan laat ik dat gedoe naast me liggen. En ja, het loopt leuk in het begin. Toch beginnen de frustraties de kop op te steken. Elke week afspreken vind ze niet nodig. En ik ben verschrikkelijk ongeduldig, dus weer achter de Chat. Je bedenkt je dat wanneer je verschillende adresjes hebt je het veiligst bent. Maandag L, dinsdag M en ga zo door. En als er eentje niet doorgaat is het niet erg. En je neemt het op de koop toe dat je het hele land afreist om die behoefte te bevredigen. En het is niet moeilijk om het dagelijkse leven van deze jongeman te raden. Continue bezig met Internet, afspraakjes, teleurstellingen, slapeloze nachten, frustraties, verminderde aandacht voor studie etc. Geen goede mix voor succes, ontwikkeling en het genieten van het leven: het moment zelf leven. Hoe is het dan mogelijk dat mensen het wel gewoon kunnen combineren met hun eigen zaken. Hoe komt het dat Pietje wel rustig zijn dingen kan blijven doen naast een vriendinnetje? Kennelijk is de basis waarop een relatie aan wordt gegaan verschillend voor mij en Pietje. Misschien is de manier waarop contact wordt gezocht (Chat en tegen-het-lijf-lopen) geen goede basis om een relatie aan te gaan. En belangrijker nog, wat stelt die relatie eigenlijk voor? Wat is de bedoeling van zo een relatie? Voor mij persoonlijk zijn zulke relaties van tijdelijke aard. (lees verder deel 2)

Sweety_Girly
19-01-2010, 16:14
Je hebt spijt oke. Misschien als je niet alles zo aan elkaar typt dat het dan makkelijker te lezen is.