Bekijk volle/desktop versie : Mijn verloren liefde



Pagina's : 1 2 3 4 5 6 [7] 8 9 10 11 12 13 14 15 16

18-11-2002, 13:48
Lamya waar blijft jou vervolg.
groetjes nihad.

18-11-2002, 17:31


Aangekomen in het grote theater waar de musical zou worden gehouden, was het heel erg druk. Opgetogen keek in naar Tarik met een glimlach keek hij terug. Hanan en Rachid liepen voor ons en hadden alleen maar oog voor elkaar. Toen ik naast Tarik had plaatsgenomen, werden de lichten gedoofd en werd het toneelstuk opgevoerd. Het toneelstuk speelde zich af in de achttiende eeuw. En vertelde het verhaal van een jong meisje dat verliefd werd op haar vaders dienstknecht. Het verhaal nam ons mee naar de tijd van de schitterende baljurken, naar geluk en ik kon het niet laten om een traantje te laten bij een verdrietige scene. Tarik boog zijn hoofd en keek me aan. "He gekkie, wat moet dat voorstellen", en veegde mijn traan weg. Hem aankijkend glimlachte ik terug en bedacht me dat ik niet alleen huilde voor het meisje dat zich staand moest houden tussen rijkdom en liefde, maar huilde ik ook om het verlies dat ik heb geleden. Tarik legde een hand op mijn schouder en trok me naar zich toe. Met mijn hoofd op zijn schouder keken we verder. Midden in het stuk stond ik op en liep naar het toilet. De zaal uitlopend merkte ik hoe rustig het was er was niemand te zien en een angstig gevoel bekroop me. Snel liep ik het toilet in. Toen ik mijn handen aan het wassen was ging de deur open, nieuwsgierig keek ik op. En daar stond Samir!!!!
Het angstige gevoel overviel me weer en snel deed ik een stapje achteruit. Omdat ik niet wilde laten zien hoe bang ik was zei ik zelfverzekerd: "De herentoilet is aan de andere kant"! "Weet ik", antwoordde hij met een geheimzinnige lachje waar ik rillingen van kreeg. "Zo ik zie dat jullie weer bijelkaar zijn", zei Samir. Hem aankijkend probeerde ik te peilen wat hij daarmee bedoelde. "Wat gaat dat jouw aan", antwoordde ik fel. "Tja, ik zie graag dat mensen die van elkaar houden bijelkaar komen", antwoordde hij met nog steeds dezelfde glimlach. Hier tegenover hem staande voelde ik de haat weer naar boven komen. Ik wist dat hij loog, want hij had er voor gezorgd dat Tarik en ik uitelkaar gingen. Ik realiseerde me dat ik hier alleen met hem stond en hield me in. "Dank je", antwoordde ik daarom, "zou ik er misschien langs mogen ik wil niet veel missen van het toneelstuk"! "Tuurlijk", zei hij en deed een heel klein stapje achteruit en keek me uitdagend aan. Me niet laten kennend liep ik gewoon langs hem heen, omdat hij me niet voldoende ruimte gaf, raakte onze lichamen elkaar een beetje. Ik voelde me misselijk worden en liep sneller weg. Toen ik de deur van de zaal waar het toneelstuk zich afspeelde wilde open doen drukt iemand de deur weer dicht, me omdraaiend keek ik Samir aan. "Laat mij maar", en hij deed de deur open. "Oh, trouwens ik zou maar voorzichtig zijn met de herwonnen liefde, want je weet hoe snel jet het weer kan ontglippen", met die woorden liep hij weg. Me trillend achterlatend liep ik snel naar mijn plaats en keek voor me uit. Nu ik weer veilig was, voelde ik pas wat voor effect hij op me had. Het misselijke gevoel kwam weer terug en er bekroop me een angstig gevoel denkend aan zijn laatste woorden. Tarik keek me aan: "Wat is er"? "Niks", antwoordde ik onzeker. Ik wist niet of ik hem moest vertellen over het voorval. Als Tarik de naam van Samir hoorde, zou hij weer afstandelijk gaan doen en dat wilde ik niet. Vooral niet nu het wat beter ging tussen ons. "Je kan me vertrouwen en ik zal er altijd voor je zijn", hij gaf me een kus op mijn voorhoofd en trok me weer naar zich toe. Ik voelde me zo veilig en concentreerde me weer op het toneelstuk, al snel was het voorval met Samir een vage herinering.
Tarik keek naar Semra en vroeg zich af met er met haar was. Hij merkte dat ze overstuur was. Semra kon niet tegen hem liegen. Hij kende haar zo goed dat hij aan haar manier van doen al gelijk kon zien in wat voor stemming ze is. Het deed hem pijn te weten dat ze hem niet vertrouwde, maar bedacht hij zich ik zal alles doen om haar vertrouwen weer terug te winnen. Hij trok haar tegen zich aan en keek verder naar het toneelstuk.

Na de musical gingen we met z'n allen iets drinken. We kozen een rustige cafe en kletsten de hele nacht door. Ik keek naar Hanan en was blij dat ze nu toch de knoop voor zichzelf had doorgehakt en voor Rachid koos.
Hanan keek op haar beurt naar Semra en was blij dat het de goede kant opging met haar vriendin en Tarik. Kijkend naar ze hoopte ze dat ze ooit net zo een band met Rachid zou krijgen.
Daar zittend probeerde we de nacht zo lang mogelijk te rekken. We wilde er geen eind aan maken, bang om morgen op te staan en in te zien dat het allemaal maar een droom was. Maar omdat aan alles een eind komt, wilde ik het initiatief nemen om dat zelf te doen, en zo het gevoel hebben dat ik zelf de loop van mijn leven kon bepalen. "Zullen we", zei ik daarom. Iedereen stond op. Tarik sloeg een arm om me heen en gearmd liepen we naar de auto. Bij de auto aangekomen namen Tarik en ik afscheid van Hanan en Rachid en zo bracht Tarik me naar huis. In de auto zag ik dat Tarik verzonken was in zijn gedachten. Ik deed mijn ogen dicht en genoot van de rust die er heersde. Ik voelde een kus op mijn voorhoofd en hoorde iemand fluisteren. Ik werd wakker en keek Tarik aan. "He slaapkop, we zijn er", zei hij. Ik ging recht zitten en wilde uitstappen. "He ik krijg toch wel een afscheidkus", zei Tarik. Mijn antwoord was een zoen waar in ik al mijn liefde die ik voor Tarik voelde bloot gaf!!!


Bedankt voor al jullie reacties lieve meiden!!!

VEEL liefs,
Lamya

18-11-2002, 17:36
Ga verder meid,echt een leuk verhaal.
nihad

18-11-2002, 17:46

Citaat:
Origineel gepost door Lamya20
Aangekomen in het grote theater waar de musical zou worden gehouden, was het heel erg druk. Opgetogen keek in naar Tarik met een glimlach keek hij terug. Hanan en Rachid liepen voor ons en hadden alleen maar oog voor elkaar. Toen ik naast Tarik had plaatsgenomen, werden de lichten gedoofd en werd het toneelstuk opgevoerd. Het toneelstuk speelde zich af in de achttiende eeuw. En vertelde het verhaal van een jong meisje dat verliefd werd op haar vaders dienstknecht. Het verhaal nam ons mee naar de tijd van de schitterende baljurken, naar geluk en ik kon het niet laten om een traantje te laten bij een verdrietige scene. Tarik boog zijn hoofd en keek me aan. "He gekkie, wat moet dat voorstellen", en veegde mijn traan weg. Hem aankijkend glimlachte ik terug en bedacht me dat ik niet alleen huilde voor het meisje dat zich staand moest houden tussen rijkdom en liefde, maar huilde ik ook om het verlies dat ik heb geleden. Tarik legde een hand op mijn schouder en trok me naar zich toe. Met mijn hoofd op zijn schouder keken we verder. Midden in het stuk stond ik op en liep naar het toilet. De zaal uitlopend merkte ik hoe rustig het was er was niemand te zien en een angstig gevoel bekroop me. Snel liep ik het toilet in. Toen ik mijn handen aan het wassen was ging de deur open, nieuwsgierig keek ik op. En daar stond Samir!!!!
Het angstige gevoel overviel me weer en snel deed ik een stapje achteruit. Omdat ik niet wilde laten zien hoe bang ik was zei ik zelfverzekerd: "De herentoilet is aan de andere kant"! "Weet ik", antwoordde hij met een geheimzinnige lachje waar ik rillingen van kreeg. "Zo ik zie dat jullie weer bijelkaar zijn", zei Samir. Hem aankijkend probeerde ik te peilen wat hij daarmee bedoelde. "Wat gaat dat jouw aan", antwoordde ik fel. "Tja, ik zie graag dat mensen die van elkaar houden bijelkaar komen", antwoordde hij met nog steeds dezelfde glimlach. Hier tegenover hem staande voelde ik de haat weer naar boven komen. Ik wist dat hij loog, want hij had er voor gezorgd dat Tarik en ik uitelkaar gingen. Ik realiseerde me dat ik hier alleen met hem stond en hield me in. "Dank je", antwoordde ik daarom, "zou ik er misschien langs mogen ik wil niet veel missen van het toneelstuk"! "Tuurlijk", zei hij en deed een heel klein stapje achteruit en keek me uitdagend aan. Me niet laten kennend liep ik gewoon langs hem heen, omdat hij me niet voldoende ruimte gaf, raakte onze lichamen elkaar een beetje. Ik voelde me misselijk worden en liep sneller weg. Toen ik de deur van de zaal waar het toneelstuk zich afspeelde wilde open doen drukt iemand de deur weer dicht, me omdraaiend keek ik Samir aan. "Laat mij maar", en hij deed de deur open. "Oh, trouwens ik zou maar voorzichtig zijn met de herwonnen liefde, want je weet hoe snel jet het weer kan ontglippen", met die woorden liep hij weg. Me trillend achterlatend liep ik snel naar mijn plaats en keek voor me uit. Nu ik weer veilig was, voelde ik pas wat voor effect hij op me had. Het misselijke gevoel kwam weer terug en er bekroop me een angstig gevoel denkend aan zijn laatste woorden. Tarik keek me aan: "Wat is er"? "Niks", antwoordde ik onzeker. Ik wist niet of ik hem moest vertellen over het voorval. Als Tarik de naam van Samir hoorde, zou hij weer afstandelijk gaan doen en dat wilde ik niet. Vooral niet nu het wat beter ging tussen ons. "Je kan me vertrouwen en ik zal er altijd voor je zijn", hij gaf me een kus op mijn voorhoofd en trok me weer naar zich toe. Ik voelde me zo veilig en concentreerde me weer op het toneelstuk, al snel was het voorval met Samir een vage herinering.
Tarik keek naar Semra en vroeg zich af met er met haar was. Hij merkte dat ze overstuur was. Semra kon niet tegen hem liegen. Hij kende haar zo goed dat hij aan haar manier van doen al gelijk kon zien in wat voor stemming ze is. Het deed hem pijn te weten dat ze hem niet vertrouwde, maar bedacht hij zich ik zal alles doen om haar vertrouwen weer terug te winnen. Hij trok haar tegen zich aan en keek verder naar het toneelstuk.

Na de musical gingen we met z'n allen iets drinken. We kozen een rustige cafe en kletsten de hele nacht door. Ik keek naar Hanan en was blij dat ze nu toch de knoop voor zichzelf had doorgehakt en voor Rachid koos.
Hanan keek op haar beurt naar Semra en was blij dat het de goede kant opging met haar vriendin en Tarik. Kijkend naar ze hoopte ze dat ze ooit net zo een band met Rachid zou krijgen.
Daar zittend probeerde we de nacht zo lang mogelijk te rekken. We wilde er geen eind aan maken, bang om morgen op te staan en in te zien dat het allemaal maar een droom was. Maar omdat aan alles een eind komt, wilde ik het initiatief nemen om dat zelf te doen, en zo het gevoel hebben dat ik zelf de loop van mijn leven kon bepalen. "Zullen we", zei ik daarom. Iedereen stond op. Tarik sloeg een arm om me heen en gearmd liepen we naar de auto. Bij de auto aangekomen namen Tarik en ik afscheid van Hanan en Rachid en zo bracht Tarik me naar huis. In de auto zag ik dat Tarik verzonken was in zijn gedachten. Ik deed mijn ogen dicht en genoot van de rust die er heersde. Ik voelde een kus op mijn voorhoofd en hoorde iemand fluisteren. Ik werd wakker en keek Tarik aan. "He slaapkop, we zijn er", zei hij. Ik ging recht zitten en wilde uitstappen. "He ik krijg toch wel een afscheidkus", zei Tarik. Mijn antwoord was een zoen waar in ik al mijn liefde die ik voor Tarik voelde bloot gaf!!!

[GLOW=skyblue]Okeee dan ga snel verder! Kijk dit noem ik dus een echt [groot] vervolg! [fa2]
Kizz,
Dreamlover :verliefd: [/GLOW]

18-11-2002, 19:16


tfoe alla samir wil hij weer de boel komen verzeike


dit verhaal is echt toppie !!!!

x M_D

18-11-2002, 19:38
hey ga verder!!!!!!!!!
Nadia

18-11-2002, 19:55
GA GAUW VERDER!!!!!

19-11-2002, 01:52
Lamya, 3aaaaafaaaaaaaaak serbi..kemli el 9isa dyalek..heme9tini

Dikke smakkerd,

20-11-2002, 15:31
verder ik kan niet wachten !!!!!!!!!!!!!!!!!!

20-11-2002, 17:36
Heel erg bedankt voor al jullie reactie's, ik ben er echt heel blij mee dat jullie mijn verhaal leuk vinden om te lezen. Het is mijn eerste verhaal ik dank jullie zeer!! En voor degene die niet wachten kan vervolg komt heel snel!

Bedankt heel veel liefs Lamya

20-11-2002, 19:35
Kom maar snel met je vervolg meisje,ik wacht nog steeds.
nihad

21-11-2002, 00:09
De deur van mijn appartement dicht gooiend liep ik zwevend naar de woonkamer en plofte voldaan neer. Ik was zo blij voor Hanan en Rachid en wist nu dat alles tussen Tarik en mij goed zou komen. We hielden van elkaar dat wist ik nu wel zeker en niets zou ons geluk uit de weg staan. Denkend aan de avond kreeg ik kriebels in mijn buik alles was perfect gelopen, op de ontmoeting van Samir na, maar daar wilde ik geen aandacht aan besteden en negeerde het vreemde gevoel dat weer kwam opzetten. De musical had een goed einde, de dienstknecht trouwde na veel moeite met zijn grootte liefde. Opeens kreeg ik een idee! Ik stond snel op en pakte pen en papier, geïnspireerd door het toneelstuk, begon ik de campagne voor Tarik op te zetten. In plaats van een campagne met reclame borden zou ik gebruik maken van een openingsstunt. Namelijk een bal avond. Het thema zou gevoerd worden in de 19e eeuw. Met ouderwetse baljurken, mannen in driedelige kostuums. Ik zag het al helemaal voor me. De telefoon haalde me uit mijn concentratie en geërgerd nam ik op. “Met Semra”! “Hoi liefje, ik hoor al dat ik stoor, dus bel je morgen”, zei Tarik. “Neeee, Tarik, het is al goed”, zei ik snel. Tarik begon te lachen. “Wat is er” vroeg ik verbaasd. “Ach meisje je dacht toch niet dat ik echt op zou hangen”! “Rot vent”, zei ik speels en lachte mee. “Wat ben je aan het doen liefje, sliep je”? Helemaal ondersteboven van zijn woorden gaf ik geen antwoord. “Semra, ben je er nog” vroeg Tarik. “He, ja ik ben er nog, ik ben bezig met jouw campagne”. “Oh ja nou vertel ik ben benieuwd”, zei Tarik nieuwsgierig. “Nee, ik hou het nog even een geheimpje want ik moet het eerst overleggen met Dirik. “Dat is goed, ben benieuwd. Maar lieverd, nou moet je wel gaan slapen want het is al laat”, zei Tarik. “Ja, papa”, antwoordde ik lachend. “Nou welterusten liefje”, zei Tarik. “Jij ook weltrusten Tarik”.
“Oh Semra…………..ik hou van je meisje”, zei Tarik. Nu ik die verlossende woorden hoorde wist ik gewoon niet hoe ik moest reageren. Mijn hart sloeg een slag over en ik voelde de pijn van al die jaren verdwijnen. “Ik hou ook van jou”, antwoordde ik na een tijdje. “Dat weet ik liefje, slaaplekker”, eindigde Tarik het gesprek. Ik wist dat er van slapen niets meer terecht van zou komen en ging daarom verder met m’n campagne. Hij houdt van me ging het telkens door mij heen. Eindelijk weer bijelkaar. Kijkend naar al het papierwerk gaf ik het op en ging toch maar naar bed!!!!

Groetjes,

Lamya

21-11-2002, 00:20


Hallo lieve mensen,

Redou (vriendschap) en ik zijn begonnen aan een nieuw verhaal. Ik hoop dat jullie het leuk gaan vinden. Het verhaal heet:

"Dubbelleven Riad & Rania"

Kijk er dus naar uit!!!!!!

Groetjes,

Lamya & Redou

21-11-2002, 00:45
Bedankt Lamya dat je een vervolg hebt gezet
Ga zo door meid! Het is echt een mooi verhaal & ik ga beslist je nieuwe verhaal lezen.

Heel veel liefs,

21-11-2002, 18:52
Met een zucht legde ik de hoorn neer en keek uit het raam van mijn kantoor. Het was een drukke week voor mij geweest. Na de plannen met Dirik doorgenomen te hebben (die dol enthousiast was) maakte hij een afspraak met Tarikom mijn plan te presenteren. Ik kwam die dag te laat op kantoor en liep snel door naar de vergaderkamer. Binnen komend zag ik Dirik, maar ook Dounya en Samir zitten. Vragend keek ik Tarik aan, die me een geruststellende knipoog gaf. “Zo meid kun je beginnen”, vroeg Dirik met een kort knikje richting Samir en Dounya negeerde ik hun volkomen en begon mijn verhaal. Ik vertelde dat het hotel een perfecte plaats was voor een bal en aangezien het hotel er sprookjesachtig uitzag paste het perfect met de thema om een balavond te creëren in de stijl van de 19e eeuw (denk maar aan het bal van Assepoester). Met dienstknechten, rode loper, met laag hangende kroonluchten en zo ging ik een tijdje door. Na mijn verhaal was ik stil en keek Tarik aan. Tarik voelde gelijk wat voor mijn plan en keek Samir en Dounya aan. Die met weinig enthousiasme instemden. Dirik werd geroepen en stond op. Zo bleven we met z’n 4 over. Tarik boog zich over me heen en gaf me een kus. “Je bent een topmeid”, fluisterde hij. Blij dat hij achter me stond, fluisterde ik dank je. “Zo vindt je dit wel gepast”, vroeg Samir ons een boze blik toewerpend. Hem aankijkend zag ik de boosheid in zijn ogen en dacht terug aan de avond in de musical en kreeg er rillingen van. Tarik die absoluut niets aantrok van Samir’s opmerking boog zich nog een keer naar me toe en ga me snel weer een zoen, en keek Samir uitdagend aan. “Je hebt er toch geen problemen mee dat ik de liefde van mijn leven feliciteer met haar prestatie”! Samir die bij deze woorden echt kwaad werd, pakte zijn spullen en liep weg. Toen Dirik terug kwam werd er een datum geprikt voor het bal en werd zo de vergadering beëindigd. “Ik bel je”, fluisterde Tarik en liep weg aan de zijde van Dounya. Die nu ik eraan dacht zonder te groeten weg liep. Na de vergadering had ik het maar druk. Overdag belde ik met de drukkerij om de uitnodigingen te drukken. Vervolgens waren er eeuwenlange vergaderingen over welke mensen we moeten uitnodigen. Of het via Internet of via de post moest worden gedaan. En natuurlijk moest ik contact opnemen met een catering bedrijf en moest ik de dienstknechten regelen. Omdat Tarik me vrij spel had gegeven, was het wel iets makkelijker, want ik hoefde geen verantwoording bij iemand af te leggen. Kortom ik had het er maar druk mee!!! Maar dankzij de musical avond kon ik het volhouden. Na die avond spraken Tarik en ik dagelijks af. Elke keer nam hij me mee naar een andere plek. We dansten, lachten, praten en alles voelde weer aan zoals het eerst was. Soms spraken we af met Hanan en Rachid met wie het ook heel goed ging. Die avonden vond ik het leukst gewoon om te zien hoe gelukkig Hanan was en het feit dat het zo goed klikte met z’n vieren gaf me een goed gevoel. Ik had dus niet te klagen, alleen vond ik het jammer dat we het nooit hadden over hoe het vroeger is afgelopen met ons. Soms wilde ik daar wat over zeggen maar dan was ik bang om de sfeer tussen ons te verpesten. En hield daarom mijn mond maar dicht.
De telefoon ging over en haalde me uit mijn gedachten. “Hallo, he met Yessica ik heb hier iemand voor je”! Het was al vijf over vijf en ik vroeg me af wie dat kon zijn. “Stuur maar door”, zei ik snel. Plaatsnemend achter mijn bureau zag ik Dounya binnen komen. Verbaasd keek ik haar aan. Ik had nog nooit echt een gesprek met haar gevoerd en vroeg me af wat ze wilde. “Ik zal maar gelijk met de deur in huis vallen”, reageerde ze vijandig. “Wat kan ik voor je doen”, vroeg ik. “Wat is er tussen jouw en Tarik”? “Dat gaat jouw niks aan, maar als je het zo graag wilt weten we houden van elkaar”, zei ik. Boos keek ze me aan. “Jij houdt niet van hem jij wilt hem gewoon kwetsen”, zei ze. Streng keek ik haar aan, “Ik hoef jou niet te overtuigen van mijn oprechtheid”, antwoordde ik boos wordend. Vol tranen keek Dounya mij aan. “Ik hou van hem en weet zeker dat het wat had kunnen worden als jij er niet was geweest”, zei ze huilend. Met medelijden keek ik haar aan. “Sorry, maar ik hou echt van hem, heb ik altijd al gedaan en hij ziet jou alleen als goede vriendin”! “Dat komt door jou”, herhaalde ze nu bijna gillend en liep boos mijn kamer uit. Maar niet voordat ze de deur met een knal dicht gooide. De deur nog na horen trillen, keek ik verbaasd voor me uit niet wetend of ik dit aan Tarik moest vertellen. Uiteindelijk besloot ik het maar hierbij te laten!!!!

Pagina's : 1 2 3 4 5 6 [7] 8 9 10 11 12 13 14 15 16