Bekijk volle/desktop versie : Mijn verloren liefde



Pagina's : 1 [2] 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16

24-10-2002, 16:22
dat je dat nog vraagt??
ga nou gewoon verder........

xxx

24-10-2002, 16:49


ja tuurlijk moet je verder gaan

vervolg please

24-10-2002, 17:24
ga verderrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr

01-11-2002, 14:39
Haaaallllllooooo nok nok!!Komt er nog wat?!

01-11-2002, 14:48


ga verder
een mooi verhaal

01-11-2002, 15:47
Daar ben ik weer!!! Sorry voor het lange wachten. Maar ik ga weer verder.

Nog drie dagen en dan was het zover. Hanans verjaardag. Die gedachten bleef me de hele dag achtervolgen. Het maakte me zenuwachtig, omdat ik wist dat Tarik er ook zou zijn. Ik liep naar mijn klerenkast om te kijken wat ik aan zou trekken. Ik keek naar mijn kledin waar ik altijd zeer tevreden mee was. Maar nu vond ik niks leuks om op die dag aan te trekken. Mezelf voor de gek houdend dat ik er feestelijk uit wilde zien voor me vriendin ging ik winkelen. Winkel in winkel uit kon ik niets vinden wat ik leuk en geschikt vond om aan te trekken. Bijna wanhopig liep een kleine boutique binnen aan de achterkant van de stad. Een beetje rond kijkend vond ik achterin een leuke zwarte jurk met een rode rand aan de onderkant. Ik trok de jurk aan en keek naar mezelf in de spiegel en al zij ik het zelf de jurk stond me goed. Het had een strak boven lijf en liep daarna in plooien naar beneden. Tevreden met mijn aankoop liep ik de winkel uit. Zo nu nog een cadeau voor Hanan en ik was klaar. Op de terug weg naar huis, begon mijn hart opeens snel te kloppen vooruit kijken zag ik hem, hij liep me tegemoet. Met lood in mijn schoenen liep ik door met elke stap die ik nam begon mijn hart sneller te kloppen. Toen ik op een geven moment opkeek om te kijken of ik hem weer zag begon ik mezelf uit te lachen. De jongen die ik voor Tarik aan zag liep me voorbij en knipoogde omdat hij dat dat ik met hem flirte, hem geen aandacht schekend en in mezelf vloekend liep ik verder naar huis. Hoe kon ik nou zo dom zijn om te reageren op een jongen die mij niet eens meer zag staan. Met die gedachten beloofde ik mezelf dat ik me niets meer van hem zal aantrekken en dat ik gewoon leuk ging feesten op Hanans verjaardag. Dat dat makkelijker gezegd was dan gedaan. Bleek wel toen ik al 10 minuten voor de deur van Hanans appartement stond en nog steeds niet het lef had om aan te bellen. Toen ik dan eindelijk de moed bij elkaar had verzameld om te bellen, deed Hanan de deur al open. " He Semra, waar bleef je nou, ik zag je al 15 minuten geleden mijn straat inrijden en maakte me ongerust".
"Ach je weet heb nog steeds problemen met parkeren", antwoorde ik automatisch. Lachend trok Hanan me binnen, ik zag dat al onze vrienden er al waren, maar Tarik was nergens te bekennen. Een gevoel van teleurstelling en opluchting ging er door me heen. Denkend aan mijn belofte negeerde ik mijn gevoelens en stapte op de groep af om ze te begroeten. Toen alle nieuwetjes uitgewisseld waren was het tijd om te dansen. En ja hoor ik mocht weer met Rachid dansen. Omdat hij zo een slechte danser was kozen de meiden snel hun partner, maar zo traag van begrip als ik ebn had ik dat altijd te laat door. Toen ik nog een laatste poging deed om Rachid de salsa te leren, kreeg hij het voor elkaar om op mijn voeten te gaan staan waardoor ik struikelde en op de grond viel, hem meesleurend. Lachend keken we elkaar aan, toen ik Hanan enthousiast hoorde roepen: "En kijk eens we we daar hebben"!!!
Op kijkend zag ik Tarik naar me kijken. Zonder dat hij iets liet merken zag ik de o zo bekende afkeurende blik snel stond ik op en toen zag ik ook haar de kamer in komen. Iedereen liep naar ze toe om ze te groeten en bleef ik verdwaald achter. Om maar niet op te vallen liep ik naar de keuken om te kijken of er nog iets te doen was. Ik hoorde gelach uitde woonkamer en begreep niet dat ik me liet wegjagen van mijn vrienden. Met die gedachten ging ook de woonkamer in!!!

probeer vanavond een vervolg te plaatsen!!
groetjes,
lamya

01-11-2002, 15:59
Doe dat meid, ik kijker al naar uit!!!

Groetjes en alvast een fijn weekend!

01-11-2002, 16:07
jah kom op met die vervolg je hebt al lang niets van je laten horen dus wel vanavoind he

01-11-2002, 16:11
MoEt Je zEkEr DoEn MeId............
eChT eEN mOoI vErhAaL !!!

-XxxXxXX- moCrOgUrlY

01-11-2002, 17:01
hey doorgaan!!!!!!
Nadia

01-11-2002, 17:09
meid ga dooooooooooooooooor

05-11-2002, 00:20
Omdat iedereen vol vragen zat over hoe het met Tarik ging had niemand in de gaten dat ik binnen kwam. Ik ging naast Rachid zitten omdat hij het verst van Tarik zat en begon met hem een gesprek. Tijdens het gesprek keek ik naar Dounya en vroeg me af wat ze voor elkaar betekende. Ik zag dat de groep haar snel accepteerde en voelde me verraden. Toen ik naar Tarik keek, zag ik dat hij al een tijdje naar me zat te kijken. Mijn hart sloeg een slag over, ik keek snel Rachid weer aan en zag hem lachen en lachtte mee. "He Semra, kan je me komen helpen met het opscheppen", natuurlijk riep ik en liep mee met Hanan naar de keuken. De rest van de groep begon de tafel te dekken. "He kan ik je ergens mee helpen", hoorde ik Tarik vragen, de mok bijna uit mijn handen vallend, "nee hoor Semra helpt me al" hoorde ik Hanan zeggen. Oke zei hij maar hij bleef staan en knoopte een gesprek aan met Hanan. "Zo en hoe gaat het nou in de liefde",hoorde Hanan vragen, "ach" zei Tarik "ben zo bezig met het opbouwen van mijn eigen zaak dat ik daar geen tijd voor heb", na die woorden ademde ik weer uit niet beseffend dat ik mijn adem had ingehouden.
"Ok", zei Hanan, "dus het kan weer wat worden tussen jouw en Semra"! Ik kon wel door de grond zakken bij haar opmerking, maar toen ik zijn reactie hoorde wilde ik dood. "Nee, daar begin ik niet aan, ik ben op zoek naar iemand die te vertrouwen is en niet naar iemand die van de ene naar de andere toehuppelt". Met die opmerking raakte hij mij in het diepste van mijn ziel, ik voelde de tranen op komen maar met al mijn kracht probeerde ik ze tegen te houden. En draaide me naar hem om, "je zou me niet kunnen krijgen al zou je willen", antwoorde ik met een stalen gezicht die hopelijk niet verraadde hoe ik me werkelijk voelde!
"He, waar gaat dit over", zei Hanan en keek ons niet begrijpend aan. Niets zei ik en ging verder met het opscheppen. "Hé Tarik", riep Dounya. "Ja, ik kom eraan", zei Tarik, hij keek Hanan aan haalde zijn schouders op en liep koelbloedig weg. Hanan draaide zich vragend om naar mij, ik gaf geen antwoord en ging verdoofd verder met opscheppen. "Hé krijgen we nog wat te eten ik verhonger", kwam Rachid niets vermoedend de keuken binnen. Gebruik makend van dat moment begon ik Hanan orders te geven om het eten op tafel te zetten. Heel diep ademnemend nam ik me voor om me sterk te houden en net zo koelbloedig te reageren als hij deed. Aan tafel was er nog maar één plaats over en die was precies tegenover hem, me brok in mijn keel wegslikkend schoof ik aan tafel. Ik kon niet opkijken want wilde en kon zijn gezicht niet aanzien. Toen ik dat halverwege het eten wel deed kreeg ik er al gelijk spijt van. Hij keek me doordringend aan en ik voelde de tranen al opkomen. Ik wil niet huilen ging er door mijn heen toen de eerste tranen hun weg naar beneden vonden.

Sorry een beetje laat, maar heb tentamens, het spijt me!!!!!!!!!!!
groetjes,
Lamya

05-11-2002, 09:40


oooooohhh errug!!!
ga verder......

05-11-2002, 18:23
MEID,GA VERDER MET JE VERHAAL HIJ IS ECHT PRACHTIG.
IK HOOP ECHT DAT DIE TWEE WEER ELKAAR ZULLEN VINDEN.

05-11-2002, 21:21
Ja ga verder!!!!!!!!!
Nadia

Pagina's : 1 [2] 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16