Bekijk volle/desktop versie : Elhoub wa el Kdoeb



07-01-2003, 23:49
Wat kan ik zeggen ik ben sprakeloos.
Ik wist ergens wel dat ze het niet zou halen door iets wat je al eerder had gezegd. Maar ik wou het niet weten en niet tot me laten door dringen.

3dam Allah azerha en moge hij haar het paradijs doen binnen treden. Ik vind het echt vreselijk maar als Allah het zo heeft gewild dan zal het wel goed zijn. Inshallah zal het beter gaan voor iedereen, dus laat ons niet lnager in spanning en plaats AUB een vervolg.

08-01-2003, 00:11


wajowwwwwwww samiraaaaa
ik heb helemaal een account geopent en me aangemeld om dit berichtje te plaatsen ik heb je verhaal helemaal gelezen en iedere keer met tranen in mijn ogen....maar het spannende einde naderde nog niet ging sou nou wel of niet dooddddddddddd maar nu je heb gelezen dat sou het niet heeft gehaald was dat de druppel en heeft dat me aangespoord om mijn stem is te laten horen........

zo ik sluit me aan bij iedereen hiero dat mo liegt tegen saar omdat hij wil dat sou en zaak een gelukkig leven gaanleiden MET ZIJN 2EN (heheh ik gebruik zelfs al de koosnaampjes van die mensen)

ik wacht afffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffff ffff
thallaaaaaaaaa kusjes

08-01-2003, 11:16
ja waarom heb je sou laten dood gaan??
en nu gaat saara haar kans grijpen bij zakka
en dat is niet de bedoeling

maarja plaats snel een vervolg!!

groetjes leyla

08-01-2003, 11:53
[GLOW=red]SOUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUU UUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUU UUUUUUUUUUUUUUUUUUU[/GLOW] Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaah

08-01-2003, 12:49


Het was MO en geen NABIL.....jawhara

08-01-2003, 13:18
Hahahaha Ik merk echt dat iedereen verslaafd is aan dit verhaal......
Goed om teweten dat niet alleen ik zo psygisch reageert.....

Amiraaa aarzel niet en schrijf verdeR!!!!!!
Ik ben ongeduldig aan het wachten!!!!!!!!!!!

Veel liefs van Prinsesje

08-01-2003, 13:19
ga pleeeeaaasssseeeee verder!!!!!!

Greetz missy_hanaa

08-01-2003, 13:38
owwwwwwwwwwwwww ik vind het zooooooooooooo erg dat sou dood is......soooooooooooooooooo ey maar ga snel verder meissie!!!

08-01-2003, 13:46
he komt er nog een vervolg?????
ik wacht namelijk
groetjes

08-01-2003, 14:03
wajoooooooow dit verhaal is eGt mooi ik heb eGt zwaar zitten janken ga snel verder

08-01-2003, 14:58
woow dit verhaal is echt toppie

ga snel verder!

08-01-2003, 15:26
Zakaria.

Het was nacht. Ik stond op het balkon van de kamer waar ik en Sou de afgelopen weken hadden doorgebracht. Mijn gedachten leken stil te staan, beseffen? Nee dat deed ik niet, niet of nauwelijks. Ik had het al aangevoeld, zien aankomen, geweten. Toen ik Sou met de kleine in haar armen zag, toen ik zag hoe ze haar melk liet drinken, toen wist ik al dat dat de laatste keer zou zijn. De laatste kus, ik wist dat dat laatste kus zou zijn. Die laatste aanraking, haar geur, haar warmte, ik wist het. Feitelijk gezien, was dat onlogisch. Sou zou alleen maar de operatie hoeven te doorstaan, niet eens haar lichaam zelf heeft het opgegeven, maar haar hart. 'Overleden aan hartstilstand tijdens operatie', stond er in haar rapport. Waarom Sou? Waarom ye rabie? Alash? Waarom zij? Deze vragen bleven door mijn hoofd spoken, ik kon geen antwoord vinden, geen rust vinden. Op het grote bed lagen mijn schoonzusjes te slapen, alhoewel slapen? Om de 10 minuten schrok 1 van hun wakker, en volgde weer een lange troostsessie. Maar ik kon die tranen niet meer aanzien. Was zij het niet die had gezegd: niet huilen als ik er niet meer ben? Ik leunde voorover met mijn armen over de reling van het balkon. Ik zag hoe de maan hoog en vol aan de hemel stond. De lucht was helder. Ja, de zon was ondergegaan. Ons zonnetje was heengegaan, de maan was daarvoor in de plaats gekomen, waarop de zon weer zou opkomen. En zo zou het leven verdergaan. Ik herinnerde mij de 3 brieven die Loubna mij had gegeven. Ik voelde in mijn achterzak en trok de opgevouwen witte velletjes eruit. Sou's handschrift. Een rilling ging over mijn rug. Drie vellen papier, een was aan mij gericht, een aan kleine Sou en een aan.. wat stond daar? Ik hield het papier in het licht dat uit de slaapkamer kwam. Saara stond erop. Ik wou het papier uitvouwen, het openrukken, de zinnen lezen, maar mijn aandacht werd getrokken door een lichtflits in de lucht. Het leek wel een bliksemstraal? Zoveel licht had het gegeven, maar ik hoorde geen donder. Ik keek op en herkende de grote beer en het steelpannetje in de lucht, in de sterren. De poolster leek nog hoger aan de hemel te staan dan anders, ze leek iets te willen zeggen, zo fel scheen zij. Ik vouwde de brief aan mij gericht open, en mijn ogen vlogen door de zinnen heen.. één kus van jou, één aanraking van jouw lippen, enkel jouw vingertoppen die de mijne raken.. Dat is genoeg, genoeg om mijn hartje weer te vullen van liefde, van verlangen naar jou.
Ik was overdonderd door dit taalgebruik, door de passie waarmee ze dit had geschreven.
Zij is al enkele keren in mijn slaap verschenen, de engel die mij kwam halen, de engel die mij zal brengen naar de plek waar ik jou weer zal ontmoeten, morgen, overmorgen, volgende week, volgend jaar, volgend decennia.. We zullen elkaar weer treffen, we zullen elkaar weer weerzien en dan zal mijn liefde voor jou alleen nog maar groter zijn..
Ze had het ook geweten, en gevoeld..... De tranen vielen uit mijn ogen en landden op het papier, ik veegde snel met mijn hand mijn wangen droog, bang dat de tranen de inkt zouden vervagen.
Zaka je bent de liefde van mijn leven, ik heb je al gezegd dat jij mij hebt leren leven, door jou weet ik wat de letters liefde inhouden....................... Ik ben blij dat ik heen kan gaan met jullie in mijn hart, met kleine Sou, die mooie kleine meid. Maak van haar een prachtvrouw, maak van haar een mooie dame die met beide benen in het leven staat, die de Islam in haar hartje sluit, die respect kent voor haarzelf en voor anderen, ze zal wat maken van haar leven en ze zal afmaken waar ik ben gebleven.
Ik keen naar haar, naar ons prinsesje, ze lag te slapen in haar wieg, met haar roze dekentje overhaar heen.
Je zal verder gaan zaka, met leven, met jouw leven.. Onze herinneringen zullen op den duur vervagen, je zal nieuwe mensen leren kennen, een nieuwe liefde leren kennen, je zal weer trouwen en je zal nog meer mooie kinderen maken. Ookal zal ik er niet meer zijn, sluit mij in jouw hart, en weet dat ik op jou neerkijk, leef zodat ik trots op je kan zijn. Volg altijd je hart en doe de dingen met de juiste intentie.
De vermoeidheid slaat toe lieverd, mijn vingers dansen niet meer over papier. Ik hou zoveel van je, dat mag je nooit vergeten, mijn laatste woorden zullen zijn la illaha il allah, maar weet dat ik zal heengaan met jouw naam op mijn lippen...
Ik bleef de woorden in mijzelf herhalen, over en over en over las ik de brief, haar laatste woorden, haar laatste blijk van liefde. Ik zal altijd getekend blijven door haar, mijn hele leven lang, hoe lang die ook nog moge duren, ik zal haar nooit vergeten. Ik zal je nooit vergeten Sou, ik zal je koesteren, behouden en beschermen. Ik zal ieder ander liefhebben zoals jij dat deed. Ik ben Allah zo dankbaar dat ik jou heb mogen leren kennen en van je liefde heb mogen proeven en genieten. We waren voorbestemd voor mekaar, anders hadden wij nooit al die prachtige dingen mogen meemaken. Misschien ligt mijn voorbestemming ook nog ergens anders, ergens verder weg in de toekomst, of misschien wel meteen voor de deur. Ik zal zien hoe het leven verder zal lopen, maar Sou weet, dat ik zielsveel van je hou en heb gehouden...................

Ik had plaatsgenomen in een grote stoel die in de hoek van de kamer stond, vanuit die stoel kon ik alles overzien: ik kon de sterren zien, ik kon kleine sou en haar 2 tantetjes zien slapen. Ik voelde haar aanwezigheid wel, ik voelde hoe ze naar ons neerkeek en meekeek, ik wist dat zij er vrede meehad dus had ik het vanzelfsprekend ook.. Morgen zouden we teruggaan naar Tetouan, we zouden haar daar begraven in aanwezigheid van overige familieleden. Het zou een zware dag worden, ik kon alle verantwoordelijkheden op mijn schouders amper nog aan, de last op mijn schouders werd te zwaar, maar koste wat het koste moest en zou ik doorbijten. Ik moest verder, ' I'm a survivor', dat liedje van die 3 huppellende trutjes, dat liedje had geklonken toen ik daar in de Ritz had gezeten en Sou daar aan de overkant had zien staan. Waarom leek alles ineens een betekenis te hebben? Als iemand mij dit 3 of 4 jaar geleden had voorspeld had ik diegene voor gek verklaard. Nee, want ik, DE Zakaria, zou eerst genieten van mijn vrijheid en dan trouwen met een bent aness. Ik zou oud worden en hadj worden, ik zou mijn verleden achter mij laten en een huisje boompje beestje opzetten. En kijk is, waar ik nu was beland, 24 jaar, en mijn hart getekend door verdriet, ellende, verlies en teleurstelling. Maar ook door liefde, ervaring, kennis, verrijking en een prachtig dochtertje.

Ik hoorde hoe iemand aanklopte op de deur, ik liep naar de deur toe en opende het. Ik zag mijn schoonvader in tjemira staan. ''Salem aleikum a bni'' ''aleikum salem'', we omhelsden elkaar even. ''yella mhaja'' (kom mee), ik wist dat hij ging bidden in de moskee tegenover dit complex. Ik knikte, trok mijn djeleba over mijn hoofd aan en volgde hem met mijn hoofd naar de grond. De hele nacht zouden wij in de moskee blijven, bidden tot onze enkels en knieen het niet meer aankonden. Om voor Sou te bidden, dat Allah haar met open armen mocht ontvangen in het paradijs, inshallah.
De volgende dag zou een zware dag worden, een dag die veel zou betekenen voor de rest van mijn leven, voor ons leven.

08-01-2003, 15:41


jou verhaal bezorgd me kippevel meid je bent echt super goed

liefs mimi

08-01-2003, 15:48
Echt een mooi vervolg, ik zit hier echt te huilen. Ik vind het zo erg dat Sou dood is gegaan!!

Groetjes Amira

08-01-2003, 16:01
hij is echt mooi
snik snik
ga snel verder
snik snik

Pagina's : 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 [98] 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198