Bekijk volle/desktop versie : Elhoub wa el Kdoeb



26-12-2002, 19:06
ajejjjj
echt pr8iggggg gewoon geen woorden voor
maar pleaseeee schrijf weer snel verder kan niet w8en

xxxxxxxxxxxx
hind

26-12-2002, 19:47


waajoow spannend meid

schrijf je gauw weer verder ??

26-12-2002, 21:04
Zo ik sta ff met een mond vol tanden!!!
Wat een talent...........
Wat een gruwelijk verhaal ik moet zeggen dat ik er echt verslaafd aan ben geraakt........
Ik zou zeggen ga zo door meid!!!jij weet wat schrijven met gevoel is.....
en Martel ons niet en schrijf gauw verder..................
Laat het goed aflopen.....

26-12-2002, 22:25
aaaaaah wat een mooie en zielige vervolg ga snel verder meid
het is echt een toppertje
xxxxxxxlady

26-12-2002, 22:32


heeyy
ga please verder met je vervolg
kan niet w8ten ???

kus van mij

26-12-2002, 22:33
Zakaria.

Ik stond voor de deur, voor de kamer waar Sou lag. Ik had met mijn rechterarm de kleine vast. Mijn linkerhand bewoog al naar de deurknop, maar ik stopte. Mijn hand legde ik plat op de deur, en met mijn voorhoofd tegen de deur aangedrukt bleef ik even staan. Over enkele secondes zou ons gezinnetje voor het eerst samen zijn, deze gedachte probeerde ik vast te houden, en te koesteren, ik probeerde de tijd te verlengen door zo rustig mogelijk te doen, door van elke kostbare seconde te genieten.. tenslotte bracht ik mijn hand naar de deurklink en opende hem. Ze lag daar, met haar rug tegen de rugleuning aan, half zittend, half liggend, geen slangetjes en andere enge dingetjes meer aan haar lichaam bevestigd, maar gewoon zij, gewoon Sou. Ik bleef even in de deuropening staan, ze had ons niet gehoord, zachtjes liep ik naar haar toe, de baby nu met beiden armen dicht tegen mij aangedrukt. ''Dag schoonheid'', ze keek om, haar ogen glansden, haar lippen waren vuurrood, haar gezichtje leek weer net als dat van een engeltje. ''Kijk is wie ik heb meegenomen''. Sou strekte haar armen uit en voorzichtig legde ik de baby in haar armen, voor het eerst zag ik hoe mijn vrouwtje haar vasthield. ''Het is een meisje he schat'', ''ja lievie, en ze is een kanjer''. ''Kom is wat dichterbij zitten zaka, pak die stoel kom naast ons zitten.'' Ik tilde een stoel op die in de hoek van de kmamer stond. ''We zijn ouders schat'', ''Sou, woelah ik ben zo trots op je, ik kom woorden tekort echt, kijk is wat een mooi kindje, ze is zo teer zo klein he'', ''ja ze is echt een poppetje..'', ''hou me hand is vast zaka''. Ik pakte met mijn handen haar hand vast en streelde zachtjes met mijn vinger over haar zachte huid heen.
''Ik weet niet meer wat er precies gebeurt is, ik kreeg die weeen, en toen ben ik via shi wereldreis in de verloskamer terecht gekomen, ik weet het echt niet meer, opeens werd het helemaal zwart, het leek net alsof mijn energie op was, en de krampen en weeen werden steeds heviger, ze had blijkbaar haast deze kleine..'', sou glimlachte en vooral die glimlach, die raakte mij in mijn ziel, diep van binnen. ''Ze hebben een keizersnee toegepast, maar je had veel bloed ofzo iets verloren, dus je hebt 3 dagen aan de beademingsapparatuur gelegen... hoe voel je je nu?'', ''ik voel me zwak, ik mis de energie, en het rare van alles is, is dat ik nog steeds een raar gevoel in mijn onderbuik heb..''
Ik legde mijn vingers op haar lippen, en streelde haar haren. Ze kuste mijn vingers en sloeg langzaam haar ogen neer. ''Kifesh a sou, je buikje is weer plat yek!'', ze moest lachen, ik probeerde haar een beetje aan het lachen te krijgen, ''neem een kijkje zou ik zeggen marhbabik.'', ''iwa dat laat ik me geen 2 keer zeggen.'' Mijn hand verdween onder de lakens, onder haar t-shirt naar haar buik. Met mijn hand streelde ik haar zachte huid, terwijl ik haar in de ogen bleef aankijken. Ze speelde met de vingertjes van de baby, die zo mooi in haar armen lag. Met mijn vingers tekende ik rondjes op haar buik. ''Zaka, waar zijn me ouders en waar is loupie?'' ''We zaten wat te eten in het restaurant toen de arts mij vertelde dat je weer bij bewustzijn was gekomen, dus ik ben meteen hier naartoe gekomen, ze kunnen elk ogenblik komen denk ik..... '', ''Dus ze zijn gewoon hier? ik kan niet wachten om ze te zien, jalatief wat heb ik ze allemaal gemist zeg..''
Ik knikte zachtjes, wetend dat het weerzien met haar familie heel anders zou zijn dan zij zich had voorgesteld. Het zou emotioneel worden, de emoties zouden hoog oplopen, vooral nu het bekend was dat ze ziek was.. Maar ik wou haar voor mijzelf, ik wou deze uurtjes met haar doorbrengen, en ik moest degene zijn die haar moest vertellen dat ze ziek was, en geopereerd moest worden.. Ze vroeg mij precies dezelfde vraag als yasira had gesteld: ''wanneer gaan we terug zaka? ik bedoel terug naar huis? ik heb genoeg van deze witte muren, en de mensen hier, ik wil weer lekker thuis zijn en in jouw armen in slaap vallen op de bank, terwijl zij ligt te slapen...'' ''Ik zou niets liever willen hobi..'', ''ben je blij dat het een meisje is?'', ''je weet dat ik met alles blij zou zijn geweest'', fluisterde ik haar toe terwijl mijn vingers nog steeds rondjes tekenden op haar buik. ''Hoe gaan we haar noemen zaka'', haar stem werd steeds zachter.. ''had jij al iets in gedachte ?'', '' ik weet t echt niet schat, echt niet, ik vind zoveel namen mooi, er is zoveel keuze'', ''weet je wat, we vernoemen haar naar haar moeder, maar dan net iets anders, wat dacht je van soukaina, souraya, soumaya?'', ''Dus zij wordt de 2e sou yek.. '', ''inshallah, en dat ze maar net zo een schoonheid mag worden als jij.'' ''Kom nog is wat dichterbij zaka, ik wil je even dicht tegen me aan voelen.''

Ik nam de 2 dames, kleine sou en grote sou, in mijn armen. En zo bleven we even zitten... Ik voelde haar hartslag dicht tegen mij aan, ik voelde haar bloed door haar aderen stromen en hoe haar hartkleppen zich openden en sluiten. Ik voelde haar warme adem zachtjes in mijn nek, ik voelde hoe zij met haar hand mijn nek streelde..
''Zaka, mijn gevoel he, ik heb iets gedroomd, maar je moet niet raar opkijken, zeg me alleen of het waar is oke'', ''zied'', ''ik vind het niet kloppen, ik heb net veel nagedacht, wat is dit voor een raar hotel? in elke gang loopt een verpleegster en kifesh het klopt gewoon niet.. En dan zijn er ook nog al die rare onderzoekjes van de laatste tijd, dat hoort niet bij een zwangerschap, en dan nu wat ik gedroomd heb, als het waar is, dan vallen alle puzzelstukjes in elkaar, zo niet, dan hoop ik dat ik me alles heb verbeeld....'', ''wat heb je gedroomd sou'', kreeg ik er met moeite uit.. ''ben ik ziek zaka? ik bedoel echt ziek, iets in mijn lichaam, ik weet dat het raar klinkt maar ik kan het niet plaatsen, het klopt gewoon niet.'' Ik trok mijn handen terug, wist niet wat ik moest zeggen, ik was verbaasd, maar ook weer niet, ik was geschokt, maar ook weer niet, en ik was opgelucht dat ze het nu zelf wist, maar ook weer niet.. ''zaka? vertel het me maar....'' ''Sou, ik, ik, kan het niet, ik.. woelah sou ik hou gewoon van je!!! maar het ..'' mijn adem stokte, in sneltreinvaart stroomden de tranen uit mijn ogen, mijn neus liep vol, mijn vingers werden koud. Ik durfde haar niet aan te kijken, al weer niet.. ''Zaka kijk me aan,'' door mijn tranen heen zag ik haar daar zitten. Met ons engeltje in haar armen. Ik zag haar ogen vochtig worden, ik boog mijn hoofd naar haar toe en kuste haar lippen. Met mijn tong streelde ik haar lippen en ik proefde het zout van haar lippen, de zoute tranen op haar lippen. Deze kus leek magisch te zijn, nooit zal ik dat moment vergeten, nooit. ''Dus het is waar?'', kwam er tenslotte uit, ik kon niks anders dan knikken en haar nog dichter tegen mij aan houden, ik wou zo graag dat ik het over had kunnen doen, vanaf het begin zou ik alles anders aangepakt hebben, in nederland al zouden we dan de ziekte voorkomen kunnen hebben, het is gewoon mijn fout, ik had sou nooit naar marokko moeten laten gaan, dan was het nooit zo ver gekomen. '' Zaka, lieverd, ik weet wat je denkt, maar vergeet niet dat dit de wil is van Allah, niet huilen hobi, hou op. Het is niet goed om te huilen, als het de wil van Allah is dat ik er straks niet meer zal zijn, dan moet je niet huilen, beloof me dat, het is niet goed, het brengt alleen maar meer ellende lieverd..'' , ''Maar waarom jij? Sou alstjeblieft, vergeef het me, vergeef me alles, ik heb je nooit pijn willen doen, ik heb je alles geprobeerd te geven, alleen maar om jou gelukkig te maken, maar het mocht niet zo zijn, maar ik heb hoop, woelah ik heb hoop!'' ...... de stilte keerde terug, alleen het snikken van ons 2 was hoorbaar, ons meissie lag met haar oogjes dicht te slapen .... ik wou dat ik dit moment voor altijd kon vasthouden ....

26-12-2002, 22:35
''sou, over een paar uurtjes zal je onder narcose worden gebracht.. je weet wat dat betekent..'', ''ja, ze gaan me opereren yek?'', ''ja, ik wou dat ik het kon uitstellen en dat we dan nog zo veel leuke dingen konden doen samen met deze kleine, maar de arts zei tegen me dat..'', ''stil maar, ik weet 't, ze mogen geen tijd verliezen..'' Ik knikte, ookal wou ik het niet, ik moest toegeven.
''Zaka, ongeacht wat er zal gebeuren, ongeacht wat de toekomst ons zal brengen, en ongeacht wat Allah voor ons heeft geschreven, koester onze momenten, onze liefde. Koester mij in je hart, luister naar de zee alsof je mij hoort praten, kijk naar de zon hoe die ondergaat alsof je mij in slaap ziet vallen, kijk naar de maan alszij vol is alsof ik naar je lach. Geniet van het leven, geniet van ons mooie prinsesje, en dank Allah voor alles dat wij samen hebben mogen meemaken. Zaka ik ben je zo dankbaar je hebt mij laten zien wat liefde is, je hebt mij laten leven, je hebt me gelukkig gemaakt zaka. En of dat nou 3 jaar was, 30 jaar of 300 jaar. Het maakt niet uit, ik heb het gevoeld, ik heb het geweten, ik weet nu wat het is om moeder te zijn, ik weet hoe het is om dieptepunten en hoogtepunten te kennen, en ik weet hoe het is om van iemand zielsveel te houden dat het pijn doet.. Ik zou nog zoveel met je willen meemaken zaka, ik zou je dicht tegen me aan willen voelen, met je willen slapen, met je willen reizen, ik zou nog steeds marokko willen ontdekken, ik zou nog zoveel mooie kindjes met je willen maken. Maar jij weet het, en ik weet het, ook jouw leven zal verder gaan, je zal een nieuwe liefde leren kennen, en je zal nog meer mooie kindjes maken, je zal gelukkig oud worden, en sterven met mij in je hart, en met iedereen die je lief had in je hartje.. je hebt me vaak verweten naief te zijn zaka, maar ik weet het dondersgoed, en ik wist het dondersgoed mafkees, je geeft nog steeds om dat meisje, om Saara.. '', ''nee sou, stil, hou op, ik wil niet dat je daarover praat'', ''maar zaka lieve schat, wees nou is reeel, nee laat me nou uitpraten.. ik weet het toch, ik voel het ook, nee ik verwijt je niks, echt niet. Luister gewoon naar je hart lievie, echt beloof het me.... ''
En zo bleven we zitten, de tranen van elkaar wegkussend, en van elkaar genieten. Er werd op de deur geklopt. We keken elkaar aan. ''Dat zijn denk ik je ouders enzo, luister hobi, ik zal jullie even alleen laten, jullie hebben veel te bespreken.. ik kom over een halfuurtje terug oke, ik heb de buitenlucht echt even nodig..'' Ik gaf haar een kus op de lippen en stond op. Ik opende de deur waar mijn schoonouders, schoonzusjes en loubna voor stonden. Ik knikte langzaam en liep weg, de buitenlucht tegemoet.....

26-12-2002, 23:02
hey zakie zij mag niet dood gaan en jij verder met sara want dan vind ik het gewoon zielig en sou heeft dat niet verdient!!!!dus maak aub een mooie einde dit typ ik met tranen in mn ogen (het is echt een mooiiiiiii verhaal)

26-12-2002, 23:43
aaaaaaaaaaaaahhhhhhhh zo zielig laat haar alsjeblieft leven. en zaka inzien wat hij mist. ehsoema dat zijn hart nog bij saara ligt houden van kun je alleen maar van een persoon maar goed sou kent dat wel alleen ze verdient beter.
veel beter

27-12-2002, 09:46
uhm is dit dubbel???

27-12-2002, 11:14
ewieliej.. ik heb echt tranen in mijn ogen gekregen van dit verhaal damn! wat schrijf je mooi.. ik hoop dat souhaila gezond verder gaat..
en dat ze gelukkig worden..


:blauwkus: Loubiaa

27-12-2002, 11:40
ya rabi 3la stukje ik kreeg gewoon een brok in me keel
zo moooooi :tranen:


Amira

27-12-2002, 12:58


dank je wellllllllllllllllllllllll AMiraaaaaaaaaa...........ik vergeef je alles met deze vervolgjes.........Maar plzzzzzzzzz laat er niet dood gaan....amanthalah aapje wahahaha missed yaaaaaaaaaaa

27-12-2002, 13:00
oww en ga snel verder!!!!!!!!!!!!!!!!

27-12-2002, 13:08
amira taberkelah eliek

schrijf verder aub

Pagina's : 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 [83] 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198