Bekijk volle/desktop versie : Elhoub wa el Kdoeb



16-12-2002, 22:48
He meid hoe gaat het met je???
Ik ben nieuw hier dus vraag ik het maar effe.
Toen ik begon met lezen kon ik niet meer OPHOUDEN
Ga zo door meid en laaat ons niet in de steek!!!
veel sucses wa sellema aleikum

16-12-2002, 23:26


DAME JE LAAAAAAAAAAAAT ONS WEEEEEER LANG WACHTEN HE!!!!!!!!

17-12-2002, 16:13
hE AMIRA GA JE ONS WEER EEN MAAND LATEN WACHTEN VOORDAT
WE EEN VERVOLG KRIJGEN?



GREETZ MISSY_HANAA

17-12-2002, 17:48
Of niet!!!

Een vervolgje zou wel leuk zijn, Amira!!!


Groetjes

Lady F.

17-12-2002, 18:06


ga snel verder

17-12-2002, 18:25
Zakaria.

Ik reed met een hoog tempo door naar het vliegveld waar mijn schoonouders, schoonzusjes en Loubna zouden aankomen. Het vliegtuig kon binnen enkele minuten landen, dan moesten ze nog wachten op hun bagage, dus hopelijk zou ik op tijd zijn. Souhaila had zo graag meegewild, maar de arts had mij het advies gegeven om dat niet te doen. Ze zou wel is buiten bewusteloos kunnen raken of er zou iets anders kunnen gebeuren dat ik niet zou kunnen voorzien. Ze zou zelfs al weeen kunnen krijgen, want het zat er aan te komen. Sou was praktisch uitgeteld en ze had het moedig volghouden. Het was zwaar, ik zal de laatste zijn die dat zou ontkennen, ik moest mijn zieke vrouwtje verzorgen.. Ik moest haar liefhebben en steunen, maar het ergste van alles was dat ik haar voor de gek moest houden. Ik had het nog steeds niet op kunnen brengen om haar te vertellen over het kwaadaardige in haar lichaam, ik wou er ook niet meer aan denken, als het mektab was, dan was het mektab. Als Allah haar de kracht wou geven om doortezetten, dan zou Hij dat doen. Het lag allemaal in Zijn handen. Het enige wat wij konden doen was van elkaar genieten. Het deed me zoveel pijn om haar zo ziek te zien, en om haar elke keer de medicijnen te zien innemen waarvan zij niet eens wist wat er allemaal inzat. Ik wist het zelf ook niet precies, ik vertrouwde blind op de artsen. Ze hadden vanaf de eerste dag dat wij in Ifrane aan waren gekomen verschillende onderzoekjes gedaan, ze hadden gekeken naar de mogelijkheden en naar wat er precies in het lichaam van Sou aan de hand was. De hoop die ik had werd vanaf dat moment steeds een stukje minder, want het was er. Het was in haar lichaam, en het ging niet meer weg.

Ik volgde de bordjes airport en zat mezelf af te vragen wat ik in godsnaam moest zeggen tegen mijn schoonouders. Moest ik hun vertellen dat hun dochter ziek was? Of moest ik het Loubna vertellen? Of.. moest ik het geen van allen vertellen? Moest ik afwachten tot na de bevalling en dan het moment zoeken? Of.. ik wist het echt niet meer, ik zou het niet kunnen opbrengen, ik zou het niet kunnen verdragen om de pijn te zien bij haar ouders, bij haar zusjes, ik zou het niet aankunnen om hun te troosten terwijl ik mijzelf niet eens kon troosten. Ik kon het zelf nog nauwelijks geloven, hoe moest ik dit vreselijks dan aan hun vertellen? Ik drukte met me voet nog wat op het gaspedaal en ik gleed verder over de weg.

Ik zocht met mijn ogen de bordjes naar aankomsthal en liep in de aangegeven richting. De aankomsthal was leeg, niet gek want dit vliegveld werd alleen gebruikt voor zakenmensen die hier zaken kwamen doen of die hier een weekendje kwamen uitrusten, en niet voor mensen die na een jaar hun familie weer terugzagen. Ik ging op een van de bankjes zitten en zakte onderuit. De rits van het enige trainsjackie die ik had meegenomen uit nederland trok ik nog iets verder naar boven, waardoor het in mijn kin sneed. Ik wreef met mijn handen over de pijnlijke plek en ik voelde tevens dat ik mij niet eens goed geschoren had vanmorgen. Voordat ik verder in gedachte kom verzinken zag ik dat de mensen uit de gates 1 voor 1 binnendruppelden. Ik ging rechtop zitten en keek goed of ik al iemand herkende. ''Zakaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa'', mijn jongste schoonzusje had mij al in het oog gehad en kwam op me afrennen. ''Waar is sou waar is souu???!!!'' Ze vloog me om de hals en ze overdonderde me zo erg dat ik bijna letterlijk achter overviel. Ik kon nog net op tijd me evenwicht houden wat er waarschijnlijk erg leuk uit moet hebben gezien want ik zag dat mijn schoonouders en andere schoonzusjes moesten lachen. Ik gaf Yasira het jongste zusje van Sou een dikke knuffel en groette mijn schoonouders. ''Hoe was de reis?'', ''Eeeej zaka weet je hoe tof, dat opstijgen is echt kapotmoeilijk ouweee maar he waar is Sou nou??'', Yasira babbelde maar door en ik kreeg niet eens fatsoenlijk de kans om met mijn schoonouders en andere schoonzusje te praten. ''He waar is Loubna trouwens?'', ''Ja ze komt eraan, ze was iets in het vliegtuig vergeten dus ze zal zo wel komen''. We namen met ze allen plaats op de banken en ik bekeek mijn schoonfamilie met enig jaloezie. Deze mensen hadden geen zorgen aan hun hoofd en hadden er nog geen weet van hoe het echt met hun zus en dochter gesteld was. Mijn schoonouders vroegen mij natuurlijk ronduit hoe het met hun dochter ging en het enige wat ik kon zeggen was ''lebes el hamdoelah'', en zelfs dat, zelfs dat koste mij moeite om te zeggen. ''Daar is Loupiee al!!!''. Ik zag Loubna nonchalant aankomen lopen. Ik liep naar haar toe en groette haar met 4 kussen op de wangen. ''Ik wil je zo even spreken onder 4 ogen oke''. Ze knikte, ''Zo', voorgevoel had ik al..'', zei ze me terug.

Mijn schoonzusje zat naast mij te kloten met de geluidinstallatie, Ik had alleen Loubna en mn schoonzusjes in de auto omdat het anders niet zou passen. Mijn schoonouders volgden in een taxi achter ons. ''Hee bleef is met je tengels daar vanaf a sitana, als je het sloopt dan ben je nog lang niet jarig!'', het gepest ging heen en weer en het viel mij op dat ik in mijn schoonzusjes de oude Sou terug kon herkennen. Die had mij vroeger ook altijd uitgedaagd, de grens zoeken noemde ze dat, ze ging soms zelfs zover dat ze me echt monddood had kunnen maken. ''Ahh ga weg hoor!'', voordat ik wat terugkon zeggen hoorde ik mijn telefoon afgaan. ''Yasira neem jij ff op, ik kan hier niet met een hand sturen.''
''Alloe?.....Ah sjkoen?....N3am hoewa hna, la walakien kie soek!... Esh qoeltie a gtie??... iwa??... Souhaila?... Hedie hieja gtie, melha?... fojag? deba? basah!... ra hneja fe triq... waga beslema!''
hallo? met wie? ja hij is hier, ja maar hij is aan het rijden! Wat zei je? Ja dat is mijn zus, wat is er met haar? Wanneer? Nu? Serieus! Wij zijn onderweg, oke doei
''Waaaaaaaaaa rwienaaaaaaaa souhaila heeft ween gehad en ze hebben haar naar de verloszaal gebracht!''

Ik kon mijn oren niet geloven. Wat? Nu al? Word ik vader? Ik word vader! De baby is opkomst, haar ouders zullen erbij zijn, en alles zal goed komen inshallah! Ya rabie ik word vader!

17-12-2002, 18:37
ga gauw verder

17-12-2002, 18:43
whoooooooooooooooooooo spannendddd




ga verder


xxhananxx beslema

17-12-2002, 18:46
Het is gewoon zoooo spannend het is echt een mooi verhaal mijn complimenten voor je talent ik hoop dat je verder zult gaan schrijven

DIKKE ZOEN HADJA 1

17-12-2002, 20:44
Ga snel verder.

groetjes

17-12-2002, 20:46
SNEL EEN VERVOLG

17-12-2002, 21:30
hey meid

ga verder ??????
het is spannend ja
ik w8 op je vervolg

xxxxxxxxxxxjes leylaturkia

17-12-2002, 22:49


ja kom snel met een vervolg pleassseeeeeeeeeeeeeeeeeeee

18-12-2002, 00:32
oooo ga verder alsjeblieftt!!!!!!

ps:amira waar kom jij oorspronkelijk vandaan uit marokko?gewoon vraagje

18-12-2002, 00:40
NEEEEEEEEEEEHHHHHEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE............. .IK WIL LEZEN!!!






......hoelang moet ik wachten op het ander vervolgie??!!

Pagina's : 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 [76] 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198