Bekijk volle/desktop versie : Elhoub wa el Kdoeb



31-10-2002, 18:14
Ga je nog verder schrijven vandaag!!!!!!!!!!!!!!!!!!
please

31-10-2002, 18:39


Zo het word steeds spannender.

31-10-2002, 20:09
salam mensen

Amira mensen worden ongeduldig hier..............je hebt hier echte hardcore fans tussen zitten.........en ik geef ze gelijk.....succes verder met je verhaal!!

een salamgroet van een broeder

31-10-2002, 20:24
Souhaila.

Ik zat in de bus naar Casa.. Gister had Hicham die ticket voor mij gehaald, maar wat ik niet wist was dat hij ook een ticket voorzichzelf had gehaald. Ik was dan ook erg verbaasd geweest toen hij bij het afscheid mee de bus instapte. Ik was in eerste instantie boos geworden en had gezegd dat ik dit alleen wou doen, maar hij bleef koppig en zei weer dat het gevaarlijk was voor een meisje alleen, en hij voegde eraan toe dat hij toch naar casa moest om wat te regelen met papieren of iets dergelijks. Ik had uiteindelijk toegegeven met het idee dat ik vanaf Casa wel mijn eigen gangetje kon gaan.
De bus was vol, ik voelde mij steeds meer en meer op mijn gemak voelen onder het gewone Marokkaanse volk, vroeger had ik altijd met enige minachting neergekeken op die mensen, ik vond die jongens vies en die meisjes vond ik aanstellerige trutjes die van elk klein mugje een gigantische olifant maakten. Maar nu ik zo om me heen keek in de bus zag ik moeders met kinderen zitten en ik stelde mij voor hoe mijn oma vroeger ook zo met haar kinderen had gezeten. We hadden tenslotte allemaal hetzelfde bloed, we hadden allemaal het Marokkaanse bloed door onze aderen stromen, ookal leefden we in Europa, ookal aten we daar, hadden we daar lief, gingen we daar naar school, werkten we daar, maakten we stiekeme afspraakjes daar, bedreven we daar de liefde!.. Marokko zal altijd ons thuisland blijven.... Ik keek naar Hicham die in slaap was gesukkelt. Zijn haren hingen voor zijn ogen en ik kon het niet laten om zachtjes in zijn gezicht te blazen waardoor zijn haren opvlogen en weer zachtjes neerkwamen. Hij had zijn hoofd een beetje scheef en zijn mond een beetje open. Hij zat er niet charmant bij maar toch had hij zo een enorme aantrekkingskracht opmij. Ik keek naar wat hij aanhad... Hij had zehma de nieuwste nikes aan die hij nog geen weekje geleden in Ceuta had gehaald, daarboven droeg hij een levisspijkerbroek uit de medina en een trui van champion die hij had gehad van zijn verloofde. Het was anders dan ik gewend was, jongens in mijn directe omgeving hadden altijd vastgehouden aan die standaard armanipantalons etc. Het deed me wel wat en het had ook wel iets aparts een jongen als Hicham. Hij zag er zo gelukkig uit en ik wou dat ik ook zo gelukkig kon zijn. Ik hield mijn hand op mijn buik en dacht aan het telefoonnummer dat mijn oma mij had gegeven gisteravond. Het was het nummer van een vooraanstaande vrouwlijkse arts in Casablanca waarbij ik even langs moest gaan ter controle in het belang van mij en de baby. Gewoon een rutine-controle die ik in Nederland ook steeds had moeten doen. Ik pakte mijn rugzak en opende mijn voorvakje waar mijn telefoon inzat. Ik had de belangrijkste nummers op mijn nieuwe marokkaanse simkaart opgeslagen en zette de telly aan. Ik had het nummer van Zakaria express niet ingevoerd omdat ik bang was dat ik hem dan in een domme bui zou bellen... Ik miste Zaka meer dan ik wou toegeven en ik kon het idee niet verdragen dat hij Saara in Nederland nu helemaal vrij kon ontmoeten zonder enige controle van zijn vrouw,... ik zehma... In het vliegtuig opweg naar marokko had ik gedroomd dat Saara shoer (zwarte magie) bij hem had gedaan, ik had daar in Nederland ook zelfs een moment aangedacht, maar ik besefte dat dat gewoon een manier was om te ontkennen wat Zaka had gedaan, ik wou mezelf wijsmaken dat het niet zaka's schuld was maar dat saara overal achtezat. Ik kon en wou het gewoon niet geloven, dat hij de man wie ik liefhad en van wie ik hield, mij zo hard en vies had bedrogen met die Saara. Ze was zo'n ander type dan ik, ze had lang dik goudblondachtig haar en superdonkere ogen met lange wimpers, ik vond haar een engelengezichtje hebben, zoiets als het gezichtje van Shakira, met volle rode wangen en een slank figuurtje eronder, ze keek ook zo brutaal uit haar ogen en ze keek vooral met die ogen goed om haar heen. Ik had dat vaak genoeg gemerkt als ik haar bij mijn schoonouders thuis aantrof en ik haar ogen in mijn rug voelden priemen, nooit had ik er wat over tegen Zaka gezegd, ik weet eigelijk niet waarom... Nu ik er achteraf overnadacht had ik altijd al een soort spanning gevoeld tussen zaka en saara als we met ze allen in 1 ruimte waren, maar ik dacht altijd dat dat kwam omdat zij toch iets hadden gehad met elkaar in het verleden. Ik kon gewoon niet geloven dat Zaka mij ooit met iemand zou bedriegen, en zie hier.... zeg nooit nooit.

Een paar uurtjes later wekte Hicham mij uit mijn slaap.. ''Souhaila, nod, woesalna'' (word wakker, we zijn aangekomen.) Ik wreef het slaapzand uit mijn ogen en pakte de rugtas en de sporttas en liep achter Hicham aan naar de deur. Hicham nam de tassen aan, en zodra ik met mijn voeten de grond raakten keek ik om mij heen: Ja, ik was in Casa. De eerste stap van wat ik nog allemaal zou meemaken was gezet.........

31-10-2002, 20:31


EgT mOoI VeRhAaLtJe jOH............
iK zAl w8eN oP jE VErvOlg.....
KhOoP DaT Er SnEl weEr EeN StUkjE bIj PlAatSt!!

BeSLaMma MocRogUrLY

31-10-2002, 21:21
ja ga snel weer verder

31-10-2002, 22:15
meid ga gauw verderrrrrrrrr

31-10-2002, 22:52
hai,

schiet effe op, IK KAN ECHT NIET WACHTEN... ik wil een VERVOLGGGGGGGGG.. w8 er niet te lang mee he.....

LIEFS HAMKA DJEL MAGHREB

01-11-2002, 09:21
Mooiiiii verhaal......

01-11-2002, 09:38

Citaat:
Origineel gepost door amira_princess
Souhaila.

Ik zat in de bus naar Casa.. Gister had Hicham die ticket voor mij gehaald, maar wat ik niet wist was dat hij ook een ticket voorzichzelf had gehaald. Ik was dan ook erg verbaasd geweest toen hij bij het afscheid mee de bus instapte. Ik was in eerste instantie boos geworden en had gezegd dat ik dit alleen wou doen, maar hij bleef koppig en zei weer dat het gevaarlijk was voor een meisje alleen, en hij voegde eraan toe dat hij toch naar casa moest om wat te regelen met papieren of iets dergelijks. Ik had uiteindelijk toegegeven met het idee dat ik vanaf Casa wel mijn eigen gangetje kon gaan.
De bus was vol, ik voelde mij steeds meer en meer op mijn gemak voelen onder het gewone Marokkaanse volk, vroeger had ik altijd met enige minachting neergekeken op die mensen, ik vond die jongens vies en die meisjes vond ik aanstellerige trutjes die van elk klein mugje een gigantische olifant maakten. Maar nu ik zo om me heen keek in de bus zag ik moeders met kinderen zitten en ik stelde mij voor hoe mijn oma vroeger ook zo met haar kinderen had gezeten. We hadden tenslotte allemaal hetzelfde bloed, we hadden allemaal het Marokkaanse bloed door onze aderen stromen, ookal leefden we in Europa, ookal aten we daar, hadden we daar lief, gingen we daar naar school, werkten we daar, maakten we stiekeme afspraakjes daar, bedreven we daar de liefde!.. Marokko zal altijd ons thuisland blijven.... Ik keek naar Hicham die in slaap was gesukkelt. Zijn haren hingen voor zijn ogen en ik kon het niet laten om zachtjes in zijn gezicht te blazen waardoor zijn haren opvlogen en weer zachtjes neerkwamen. Hij had zijn hoofd een beetje scheef en zijn mond een beetje open. Hij zat er niet charmant bij maar toch had hij zo een enorme aantrekkingskracht opmij. Ik keek naar wat hij aanhad... Hij had zehma de nieuwste nikes aan die hij nog geen weekje geleden in Ceuta had gehaald, daarboven droeg hij een levisspijkerbroek uit de medina en een trui van champion die hij had gehad van zijn verloofde. Het was anders dan ik gewend was, jongens in mijn directe omgeving hadden altijd vastgehouden aan die standaard armanipantalons etc. Het deed me wel wat en het had ook wel iets aparts een jongen als Hicham. Hij zag er zo gelukkig uit en ik wou dat ik ook zo gelukkig kon zijn. Ik hield mijn hand op mijn buik en dacht aan het telefoonnummer dat mijn oma mij had gegeven gisteravond. Het was het nummer van een vooraanstaande vrouwlijkse arts in Casablanca waarbij ik even langs moest gaan ter controle in het belang van mij en de baby. Gewoon een rutine-controle die ik in Nederland ook steeds had moeten doen. Ik pakte mijn rugzak en opende mijn voorvakje waar mijn telefoon inzat. Ik had de belangrijkste nummers op mijn nieuwe marokkaanse simkaart opgeslagen en zette de telly aan. Ik had het nummer van Zakaria express niet ingevoerd omdat ik bang was dat ik hem dan in een domme bui zou bellen... Ik miste Zaka meer dan ik wou toegeven en ik kon het idee niet verdragen dat hij Saara in Nederland nu helemaal vrij kon ontmoeten zonder enige controle van zijn vrouw,... ik zehma... In het vliegtuig opweg naar marokko had ik gedroomd dat Saara shoer (zwarte magie) bij hem had gedaan, ik had daar in Nederland ook zelfs een moment aangedacht, maar ik besefte dat dat gewoon een manier was om te ontkennen wat Zaka had gedaan, ik wou mezelf wijsmaken dat het niet zaka's schuld was maar dat saara overal achtezat. Ik kon en wou het gewoon niet geloven, dat hij de man wie ik liefhad en van wie ik hield, mij zo hard en vies had bedrogen met die Saara. Ze was zo'n ander type dan ik, ze had lang dik goudblondachtig haar en superdonkere ogen met lange wimpers, ik vond haar een engelengezichtje hebben, zoiets als het gezichtje van Shakira, met volle rode wangen en een slank figuurtje eronder, ze keek ook zo brutaal uit haar ogen en ze keek vooral met die ogen goed om haar heen. Ik had dat vaak genoeg gemerkt als ik haar bij mijn schoonouders thuis aantrof en ik haar ogen in mijn rug voelden priemen, nooit had ik er wat over tegen Zaka gezegd, ik weet eigelijk niet waarom... Nu ik er achteraf overnadacht had ik altijd al een soort spanning gevoeld tussen zaka en saara als we met ze allen in 1 ruimte waren, maar ik dacht altijd dat dat kwam omdat zij toch iets hadden gehad met elkaar in het verleden. Ik kon gewoon niet geloven dat Zaka mij ooit met iemand zou bedriegen, en zie hier.... zeg nooit nooit.

Een paar uurtjes later wekte Hicham mij uit mijn slaap.. ''Souhaila, nod, woesalna'' (word wakker, we zijn aangekomen.) Ik wreef het slaapzand uit mijn ogen en pakte de rugtas en de sporttas en liep achter Hicham aan naar de deur. Hicham nam de tassen aan, en zodra ik met mijn voeten de grond raakten keek ik om mij heen: Ja, ik was in Casa. De eerste stap van wat ik nog allemaal zou meemaken was gezet.........
wow mooi hoor nog een iemand klasse meid ga door, justsome_body is ook eek goe schrijven jullie zitten op de zelfde nivo wow echt talantje hoor

01-11-2002, 11:28
yoehoeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee, ga verder meisje

01-11-2002, 12:01
WAJAWWWWW AMIRA ZIED, IK BEN NET OPGENOMEN IN HET GEKKEN HUIS, MAAR HET IS ME GELUKT OM HET KANTOOR VAN DE DIRECTEUR IN TE BREKEN DUS ZIED MET JE VERHAAL VOOR DAT ZE ME WEER KOMEN HALEN !!

heey schat je verhaal is toppie, ik heb egt bewondering voor je!!!

kussss hasna

01-11-2002, 14:33


WOW WOW WOW WOW!
Dit is gewoon te gek man je hebt goede talent en ik hoop dat je er ook iets mee doet in je toekomst!
Misschien zelfs boeken maken, ik garandeer je dat ik ze zal lezen!
Je verdient een grote pluim op je hoed meid!
IK weet dat je verder gaat, en dus laat ik je op je eigen tijd het verhaal afmaken!
doeg zeer veel liefs je zuster soekran!

01-11-2002, 14:59
ga maar lekker verder!!!!!!

greetz Missy_hanaa

01-11-2002, 17:40
Hallo,
Je houdt mij zo in de spanning, maar kan je alstublieft snel doorschrijven. Het weekend is in aankomst, dan neem ik aan dat je wel wat tijd kan vrijmaken om het verhaal verder af te schrijven. Ik hoop spoedig op een antwoord.

Pagina's : 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 [22] 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198