Bekijk volle/desktop versie : Elhoub wa el Kdoeb



04-05-2003, 18:30
:schrik: heey w8 is even is dat onze amiraaa

Eindelijk! Jeetje man ik heb jou verhaal gemist..

Maarja gelukkig ben je dr weer.. Bedankt voor je lange vervolg..


Liefs Loubna

04-05-2003, 18:37


nou meid gewoon een top verhaal..

04-05-2003, 21:13
Zakaria.

Ik reed weer terug, diezelfde weg Tetouan-Tanger, Tanger-Tetouan, Tetouan-Tanger. die ik de afgelopen tijd vaak genoeg had gezien. Ik had ze terug op t vliegtuig gezet, allemaal. Mijn ouders, schoonouders, loubna, mo en me schoonzusjes. Yasira had me niet meer aan willen kijken na wat er 5 dagen geleden was voorgevallen bij Saara thuis. En inderdaad Saara had ik niet op t vliegtuig gezet, ze zou met mij mee terugrijden naar Nederland. Ik had geen zin gehad om het allemaal breed en uitgemeten uitteleggen aan mijn ouders maar mijn moeder had t wel begrepen.. ‘Azji, saara rad rkib mhak fe tonobir?’ .. had ze me gevraagd.. ‘nham.’, ‘mezian a weldi mezian, thalla fiha ou lah wasilkoem 3la khir.’ ..
Ik wou eigelijk niet terug naar Nederland. Hier in Marokko voelde ik me thuis, ik had geen last meer van de dingen die ik vroeger miste als ik te lang in marokko bleef. Dat je die doeda kreeg om uittegaan, om wat te drinken op Leidseplein, Muntplein ou dikshi. Om gekke dingen met je vrienden te beleven of om chickys te regelen. Misschien was ik wel levensmoe ofzo, ik wist het niet. Ik wou gewoon rust en nu rustig verder naar de toekomst toeleven. En inshallah, inshAllah zou dit ook gebeuren.
Mo en ik waren gister de medina ingegaan om nog wat dingen te kopen. Hij vertelde me dat hij om de hand wou vragen van ze vriendin, hoe heette ze nou? Laila als ik me niet vergis, ik had haar toen ontmoet in NL .. mooie meid ze pasten wel leuk bij mekaar vond ik. Ook Mo had er niet veel woorden meer aan vuilgemaakt.. Hij begreep het wel, en ookal heb ik hem niet veel gesproken de afgelopen 2 weken hij was er voor mij en dat was t belangrijkste. Net op het vliegveld zei hij het volgende ‘Jullie passen bij mekaar, ntina ou hieja, hieja ou ntina..’ Mo was echt een goeie gozer , ik mocht blij zijn met zo een goeie vriend..

Moehim ik reed dus verder en kwam al aan in Tetouan. Saara en ik zouden over 2 dagen ook teruggaan, we wisten beiden eigelijk ook niet precies hoe we het verder zouden aanpakken. Zouden we direct gaan trouwen? Zouden we samen gaan wonen? En hoe zat het met die Nabil? Dat was nog wahd verhaal apart geweest, hij had verscheidene malen naar het huis van Saara’s nicht gebeld om haar te spreken. Hij belde zelfs op toen hij had gedronken. Zulke mannen; lah gliehoem sil3a. Maar dat zou geen groot probleem worden hij had zelf al aangegeven dat de scheidingpapieren in Nederland al voor Saara klaarlagen. Dat was een opluchting geweest voor saar, ik zag t en merkte t aan haar.

Maar ondanks deze meevallertjes leek alles nog zo onwerkelijk. Ik kwam naar Marokko om Souhaila terug te halen naar Nederland. En ik vertrok met Saara, Souhaila achterlatend. Wat zouden de mensen wel niet zeggen allemaal..? Ach, ik zou het allemaal wel zien. En mijn prinsesje Souhaila, ze was nog geen maandje oud en ik hield al zoveel van haar. Daarom wou ik ook dat ze met ons meeging terug naar Nederland. Dan zouden we voor het eerst echt met ze 3en zijn…
Aan de ene kant kreeg ik er hoofdpijn van als ik dacht aan alles wat nog geregeld zou moeten worden. En aan de andere kant dacht ik, ik laat het allemaal wel over ons heen komen. Totaal iets anders was dat het geld op begon te raken. Ik was hier nu langer dan een half jaar en het raakte gewoon op. Ik heb hier ook mijn hersens over zitten te kraken; als ik echt serieus verder wou leven, het goeie pad opwou en Allah wou gehoorzamen, dan moest ik me toch afzetten van die hramonzin oula. Van floes dlhram. Het was makkelijk te verdienen en makkelijk op te maken maar wat hadden we er eigelijk aan in deze wereld? Je had een mooie auto, je had mooie prada’s aan je voeten en je kon doen wat je wou, maar je zou altijd ongelukkiger blijven dan iemand die Allah in zijn hart had gesloten en die de Shitan op elk denkbare manier kon weerstaan……
Hoeveel jongens waren er wel niet geweest die gepopt waren? Jongens gewoon uit de buurt die in hetzelfde wereldje als ik zaten. Jongens die misschien één keer in het jaar de moskee bezochten en dan van de ene op de andere dag er niet meer waren. Zulke jongens, lah rhamhoem, hebben nooit echt berouw kunnen tonen, ze dachten allemaal; Allah gehoorzamen, ja dat komt later wel. Maar wat doe je als dat ‘later’ ineens morgen is? Daarom zeg ik: alhamdulilah, Souhaila had een goed hart, ze was zuiver en puur en heeft Allah op bijna alle gebieden gehoorzaamd. Dat was misschien ook een van de redenen dat ik met een gerust hart verder kon leven, ik wist dat zij nu op een betere plek was –inshAllah- en ik wist wat zij wou dat ik zou doen..

Voorzichtig nipte ik van de hete thee die Saara had gezet. Een bepaalde rust kwam over mij heen als ik Saara met zo sou bezig zag. ‘azji t3alim el hayl’. Ze gooide me een fles talkpoeder toe en knikte met haar hoofd naar soutje.. ‘Aa!! Wasj tina hamka oula, nsa gsoem ie 3emloe dikeshi mshi rzjel!’ Het waren de momenten waarop we konden lachen en die ons ook bijzouden blijven. Maar het grote verschil bleef dat hier eigelijk Zakaria en Souhaila hadden moeten zitten en niet Saara en Zakaria. Maar op een of andere manier voelde ik me toch gezegend. Nee dat zeg je niet zo, ik bedoel maar te zeggen dat wij beiden het idee hadden dat er een bepaalde zege over ons heen was gekomen. And it is hard to tell, maar later zou blijken dat wij toch niet zo gezegend waren als wij hadden gedacht………………………………

04-05-2003, 21:27
Zucht...PRACHTIG

04-05-2003, 21:28


TOPPIE GEWOON AMIRA MAAR JA DAT WEET JE NU AL 10000 DUIZEND KEER!!!
MAAR GA VOORAL ZO VERDER.....
LOVE YA =ONEINDIG VEEL XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

04-05-2003, 21:30
Dankjewel





Liefs,

Loubna

04-05-2003, 21:42
ewaaaaaaa nog eentje vanavond nog plsssssss

04-05-2003, 21:44
ga snel verder
meid
kuzzzzzzzzzzzz
angelnadia

04-05-2003, 22:10
prachtiggggg meid wajouww ik krijg maar geen genoeg van je verhaal.

wil je aub snel verder gaan??

liefs hayat

04-05-2003, 22:21
Waaaauw wat mooooiiiii....Ga gauw verder...We hebben je echt gemist hier hoor.

04-05-2003, 22:21
Hey meid, al reageer ik niet zovaak het heeft niet te betekenen dat ik dit verhaal niet lees...het is echt werkelijk een prachtverhaal en ook mijn #1 hier op het verhalenrubriek.

Het is moeilijk uit te leggen, maar dit verhaal heeft een echte impact op me gehad. Je schrijftalent heeft me laten janken, en me slapeloze nachten bezorgd....om er kippenvel van te krijgen. However meid je doet het werkelijk zo: ...

Doe rustig aan, en ga gauw verder!
:blauwkus: Killer

PS: Ik vind het echt ontzettend jammer dat het verhaal al tegen haar einde loopt. :tranen:

04-05-2003, 22:36
tbarkelah 3elik a gtie
wallah gewoon prachtig

04-05-2003, 22:41


hehe werd tijd...thanx meid voor je mooie vervolgen...schrijf gauw verder ennne laat ons neit sjow lang w8en ey...

04-05-2003, 23:39

Citaat:
Origineel gepost door xKillerQueenx
Hey meid, al reageer ik niet zovaak het hoeft niet te betekenen dat ik dit verhaal niet lees...het is echt werkelijk een prachtverhaal en ook mijn #1 hier op het verhalenrubriek.

Het is moeilijk uit te leggen, maar dit verhaal heeft een echte impact op me gehad. Je schrijftalent heeft me laten janken, en me slapeloze nachten bezorgd....om er kippenvel van te krijgen. However meid je doet het werkelijk zo: ...

Doe rustig aan, en ga gauw verder!
:blauwkus: Killer

PS: Ik vind het echt ontzettend jammer dat het verhaal al tegen haar einde loopt. :tranen:
Hey lieve meid,

Dank je wel voor je leuke reactie, ik waardeer het echt dat zoveel mensen dit verhaal lezen en hebben gelezen!

Van te voren had ik nooit kunnen bedenken dat ik er zolang mee bezig zou zijn en dat ik er zoveel dingen in heb weten te verwerken.
In dit verhaal heb ik werkelijk bijna alles beschreven wat ik in me omgeving heb zien gebeuren en mensen heb zien meemaken.
Ik krijg dan ook veel de vraag (deels pm) of dit verhaal echt gebeurd is en dan antwoord ik: nou gedeeltelijk.
Het zijn allemaal losse scenes die ik uit verschillende levens heb gepikt.. En dat is uiteindelijk dit verhaal geworden.

Zoals ik al eerder aangaf is het verhaal inderdaad bijna afgelopen en ik heb t einde al geschreven. Ik kan wel een tipje van de sluier oplichten en dat is dat het een open einde heeft. Althans, daar valt nog over te speculeren.

Dus wie weet inshAllah volgend jaar, of wie weet al eerder weer een nieuw verhaal van mij, maar ik denk niet dat dat er inzit, want ik wil vooral blijven verassen.
Als ik een nieuw verhaal zou beginnen zou dat hoogstwaarschijnlijk weer gaan over een stelletje met de nodige problemen.. De uitdaging is dan niet meer leuk; of het komt wel goed of het komt niet goed. Dat is niet interessant meer voor mijzelf en ook niet interessant voor de lezers om telkens hetzelfde geouweh0er te moeten lezen, begrijp je.

Ik kreeg ineens de behoefte om dit even te delen met iedereen maar nogmaals bedankt killerqueen en al die anderen met jou die dit verhaal hebben gelezen!

Lah 3auwnkoem,

amira.

04-05-2003, 23:43
nee geeen open einde amiraaaaA

Pagina's : 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 [154] 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198