Bekijk volle/desktop versie : Alles loopt verkeerd.................



Pagina's : [1] 2

17-09-2002, 19:34
Ik liep huilend op straat, het kon me niets schelen of iemand me zou zien. Ik huilde, mijn hart bloedde, mijn ziel deed pijn. Ik voelde niks meer, ik dacht niks meer. Ik rende naar huis, maar wist niet waarom. Ik wilde helemaal niet naar huis gaan, maar ik wilde ook niet hier zijn.
Waar kon ik in Gods naam naar toe gaan, waar kon ik mezelf zijn en niet een soort poppenkast spelen.
Ik realiseerde me toen pas wat het is om alleen te zijn. Wat het is om niemand te hebben.
Ik haat mijn leven, nog nooit heb ik me zo gevoeld, ik wil weg uit dit leven, ik kan het niet meer aan. Waarom ging altijd alles fout, waarom kan er nu nooit meer iets goed gaan?
Sinds het vertrouwen was geschaad, liep alles, maar dan ook echt alles wat ik lief had, mis.
Ik deed alles altijd zo goed mogelijk, maar in de ogen van diegene die me zouden moeten liefhebben, deed ik altijd alles fout.

Ik had alles wat je maar kon wensen, maar verpestte het voor mezelf. Ik was de perfecte dochter: ik was lief, deed alles voor iedereen, stond voor je klaar en zag er niet slecht uit. Volgens mijn oma was ik zelfs de ideale vrouw voor elke man. Totdat ik begon te veranderen en het verpestte voor mijzelf. Nu alles is gebeurd kan ik mezelf wel voor mijn kop slaan, het liefst wil ik dood. Ik had alles, maar liet het door mijn vingers glippen.


Het begon allemaal toen ik Jamila leerde kennen. Het was een hartstikke aardige meid, maar zag toen niet in dat ze met de verkeerde dingen bezig was. Jamila zat bij me in de klas en eerst mocht ik haar echt niet, ze keek altijd zo schijnheilig naar me, ze kon echt vies kijken.
Maar op een gegeven moment begonnen we met elkaar te praten en ze bleek toen echt mee te vallen. Ze werd mijn beste vriendin. Achteraf mijn ergste vriendin.
Jamila zat in dat wereldje van achterbaks zijn en manipuleren, maar dat zag ik toen niet. Ze kende iedere jongen en wist over elk meisje wel iets negatiefs te zeggen. Ik vond het toen allemaal wel geinig en natuurlijk kreeg ik alle aandacht van de jongens, dus wat had ik te klagen.
Ik begon steeds meer te veranderen toen. Ik deed alles wat je je maar kan bedenken. Ik begon met roken, ik dronk, ik blowde zelf. Alles wat niet mocht deed ik en ik was er nog trots op ook. Mijn ouders hadden niks in de gaten, totdat ik steeds later thuis kwam.

Ik had net een leuke dag achter de rug. Ik had namelijk net weer een jongen leren kennen en hij was echt tha bomb. Hij had licht bruine ogen, krulletjes en een lekker lichaam. Uiteraard had ik hem via Jamila leren kennen. Hij was ook nog eens heel erg lief, nou ja voor zover je een player lief kunt noemen. We hadden net een hele dag zon, zee en strand achter de rug en het was echt te gek. Ik kwam dan ook erg laat thuis. Toen ik thuis kwam begonnen de problemen pas echt.

Ik stond voor de deur, pakte heel langzaam mijn sleutels en stopte het in het sleutelgat. Mijn hart klopte; als mijn ouders al aan het slapen waren, zou ik geen problemen krijgen. Toch wist ik dat ze nog wakker waren. Stil liep ik naar binnen, mijn hart zat in mijn keel. Welke smoes kon ik gebruiken? Ik vlucht wel snel naar mijn kamer, dacht ik nog. Te laat!!! Khadija waar was je? Schreeuwde mijn vader. Shit, gepakt. Hij kwam op mij af, waar kon ik naar toe vluchten, niet naar buiten want dan kom ik er niet meer in. Bamm, dat was er één. Er volgden er nog veel meer. Hij sleurde me mee naar de woonkamer. Daar zag ik mijn moeder bang kijken. Sorry yemma, ik wilde dit niet, maar het was zo leuk. Waar was je, schreeuwde hij weer. Babba, ik ik.. Bamm nog een klap. Ik was al helemaal bont en blauw. Ik voelde de pijn al niet meer. Ik aanvaarde de klappen, ik kon niks anders doen. Ik probeerde wel terug te slaan, maar werd daardoor alleen maar nog meer geslagen. Toen mijn vader klaar was, kroop ik naar mijn kamer. Ik kon altijd goed opschieten met mijn vader, maar nu haatte ik hem. Hoe kon hij zijn eigen dochter zo mishandelen. Ik wilde weg, hij dreef me juist in de armen van de ‘slechten’. Ik bekeek mezelf in de spiegel, ik kon zeker een paar dagen niet naar school. Damn, had ik weer hoor, dat betekent dus ook dat ik niet naar buiten kon. Wacht maar, ik ga toch. Ik ging maar slapen, zag morgen wel verder.

Toen ik er weer een beetje beter uitzag, ging ik weer naar buiten. Jeetje wat had ik de buitenlucht gemist. Ik ging naar school. Daar had ik afgesproken met Jamila. Gelukkig kon ik op haar terugvallen. Dat dacht ik toen. Ze wist niet wat ze zag. We besloten om niet naar de les te gaan, ik was er mee eens, hoe kon ik dat weigeren. Dat was de eerste spijbeldag van vele die nog zouden komen.

Jamila en ik besloten om naar het strand te gaan en daar wat te gaan chillen. Het was een heerlijke zomerdag en ik had echt geen zin om in de stad te blijven. Toen we daar waren, ging het zoals het nog vele keren zou gaan. Drinken, blowen en met jongens rotzooien.
Deze dag was de eerste keer dat ik in aanraking kwam met die dingen, maar toen dacht ik er niet bij na. Ik wilde gewoon mijn vader dwarszitten. Voordat ik Jamila kende, zei ik altijd dat ik dit nooit zou doen, maar als je dan een paar dingen meemaakt en iemand trekt je mee, zul je in de verleiding komen en hem echt niet kunnen weerstaan.

Op het strand was het echt gezellig, ik vergat wat ik altijd tegen mijzelf had gezegd. Ik deed waar ik zin in had en omdat het tegen de regels was. Wat ik niet wist toen ik met Jamila naar het strand ging, was dat ze met een paar gozers had afgesproken. Ik vond dat helemaal niet erg, want het liet me de dingen die een paar dagen geleden waren gebeurd, vergeten.
Het was echt leuk, vond ik toen. Ik dronk en blowde, maar vond mezelf nog stoer ook. Nu kan ik me voor me kop slaan.

Na die dag zouden er nog velen volgen:

17-09-2002, 19:35


Oke dames en heren.

Laat maar horen wat jullie er van vinden!!!
Ik plaats morgen weer een nieuw deel
Het was te groot om in een keer erop te zetten

Liefs Lakeesha

17-09-2002, 19:58
hey echt een leuk verhaal joh ga snel verder
niet al te lang wachten met vervolg

ik wil snellllllll een vervolgggggggg owkeej??????

kuzzie moi

17-09-2002, 20:49
een lprachtige verhaal, maak het snel af
en weer zo een grote vervolg schrijven

17-09-2002, 20:58


Leuk verhaal man!! Schrijf snel een vervolg, en wacht er niet te lang mee. I'll be waiting..

Beslammaaa

24-09-2002, 18:26
Nou dames het is een beetje uitgelopen, maar ik kon niet meer yasmina forum komen. Bedankt voor jullie reacties. Hier is weer een stuk

24-09-2002, 18:29
Ik stond vandaag extra vroeg op zodat niemand me zou kunnen tegenhouden. Ik wilde geen gezeur, waar ik zo vroeg naar toe ging of wanneer ik terug zou komen. Ik wilde rust en dus had ik samen met Jamila afgesproken dat we vandaag niet naar school zouden gaan, maar naar het strand. Het zou tenslotte mooi weer worden en daar moet je van profiteren. Het laatste waar ik zin in had, was school en leraren. Ook had ik afgesproken met Mo. Ik ging al een tijdje met hem om, uiteraard werd hij door Jamila aan mij voorgesteld. Ik vond hem gelijk al geweldig, maar deed het rustig aan, ik wilde niks forceren. Het was echt een mooie jongen, een beetje te mooi als je begrijpt wat ik bedoel. Mooie bruine ogen, leuke krulletjes, een lichaam om op te eten en 22 lentes jong.

Mo stond er al toen ik en Jamila kwamen aanlopen. Hij was niet alleen, maar werd vergezeld door een vriend. Mo wilde vast en zeker alleen met me zijn, maar dat had ik eigelijk al kunnen voorspellen. Ik was echt blij om hem te zien, ik had hem namelijk al een tijdje niet gezien, omdat we het zo druk hadden. Oh wat zag hij er toch altijd geweldig uit, ik vroeg me altijd af wat hij in mij zag, hij zou zeker beter kunnen krijgen. Toch bleef hij bij mij, dat gaf me een goed gevoel.
Ik liep naar hem toen en groette hem en zijn vriend (Farid). Jamila begon gelijk te flirten met Farid. Ja dat was Jamila nou eenmaal, ik kon er toen wel om lachen. Natuurlijk speelde Farid het spelletje mee. Ik ging daarom maar met Mo de andere kant op. Het werd echt een leuke dag.
Ik had het gevoel dat ik en Mo de enige op aarde waren en dat we samen alles aan konden. Hij zei ook altijd precies wat ik wilde horen. Hij vond me leuk en hield van mij. Dat gevoel is echt geweldig, met geen pen te beschrijven. Jammer genoeg kwam ook aan deze dag een eind. Het werd al best laat, ik zou zo wie zo op mijn donder krijgen, maar zou ik nog later thuis komen dan kon ik het wel vergeten. We konden maar geen afscheid nemen, hij beloofde me als ik thuis zou zijn te bellen. Onze wegen scheidden zich.
Jamila had het ook leuk gehad. We gingen samen naar huis.

Toen ik thuis kwam begon de ellende weer. Ik had het verwacht, maar zo erg had ik het nog nooit meegemaakt. Mijn vader stond me al voor de deur op te wachten. Toen ik aan kwam lopen, zag ik dat zijn gezicht van boosheid rood verkleurd was. Ik had hem nog nooit zo boos zien kijken. Ik werd echt bang, toen hij ook nog eens begon te schreeuwen. Hij sleurde me mee naar binnen en ging daar verder. Het ergste was nog dat mijn moeder me negeerde en niets deed. Ik wilde niets anders dan dood gaan. Het was zo’n leuke dag en dan gebeurt er dit. Ik kon het niet meer aan.

Gelukkig belde Mo me die avond op. Ik was zo blij om zijn stem te horen. Hij wist helemaal niet dat ik zo werd geslagen, maar ik wilde liever nog niets vertellen. Daar vond ik het te vroeg voor. Hij gaf me een goed gevoel en troostte me zonder dat hij dat wist. Ik vond het goed zo..

De volgende dag besprak ik de situatie met Jamila. Ze adviseerde me om alles aan Mo te vertellen, zodat hij me misschien zou kunnen helpen. Achteraf gezien was dit de grootste fout die ik ooit heb gemaakt, want hij wist nu mijn zwakke plek.

Het ging een tijdje zo door, ik had nog steeds niks verteld aan Mo. Met mij ging het steeds slechter. Naar school ging ik bijna niet meer, ik dronk, rookte en blowde. Ik voelde me steeds meer verwijderd worden van mijn ouders. Altijd als ik bij hen was, voelde ik me gewoon slecht. Ik was mijzelf niet meer en dacht dat ik me alleen goed zou kunnen voelen bij mijn vrienden. Mijn vader bleef tegen me schreeuwen en me slaan, maar het hielp niet meer. Het leek alsof ik immuun was geworden voor de klappen. Het werkte juist averechts. Ik ging steeds meer met mijn ‘vrienden’ om en trok steeds meer op met Mo. Ik begon toen echt iets voor hem te voelen. Iets wat me nog nooit eerder was overkomen.

Ik hield het niet meer uit thuis, ik wilde echt weg. Ik sprak veel met Jamila en ze vond dat ik beter van huis kon weglopen. Zij zou meegaan. Ze had namelijk nooit liefde van huis uit meegekregen, ze werd genegeerd door iedereen in haar familie, ze zou niet gemist worden. Ze wilde dus ook weg. Ik vond het een geweldig idee en we begonnen samen allerlei plannetjes te maken. Mo wist nog steeds van niks. We besloten dat ik alles aan hem zou vertellen, zodat hij ons zou kunnen helpen.

Ik had met hem afgesproken in de stad en vandaag was de dag dat ik alles zou gaan vertellen. Ik voelde me best nerveus, want ik wist niet hoe hij zou gaan reageren. Of hij zou me laten schieten of hij zou me helpen. Ik hoopte met hart en ziel op het laatste.
Als gewoonlijk stond hij er al toen ik kwam aanlopen. Dit keer had hij zijn auto bij zich. We gingen een stukje rijden en toen hij vroeg wat er nou was, heb ik hem alles verteld. Hij wilde heel graag helpen, want hij hield van mij en wilde dat ik alles zou hebben wat mijn hartje begeerde. Ik was zou gelukkig toen hij ja zei. Ik zou nu alles krijgen wat ik wilde. Eigelijk had ik alles verloren, maar dat zag ik toen niet.

Toen Jamila het hoorde dat hij ons zou gaan helpen, kon alles gewoon niet beter gaan, Alles zou eindelijk goed komen, we zouden allebei geen problemen meer hebben, dachten we!
Ik had het gevoel dat ik de hele wereld aankon als ik met Mo was. Dus ik was echt blij toen ik eindelijk bij hem kon intrekken. Het moest in ieder geval ’s nachts en snel gebeuren. Niemand mocht weten waar Jamila en ik waren. We wilden weg, weg van ons kxt leven. Eigelijk liepen we juist weg van de mensen die van ons hielden, maar dat hadden we toen niet in de gaten. We waren onder invloed van drugs, alcohol en mijn ‘liefde’ voor Mo.


De nacht dat we allebei van huis wegliepen:



Dat was ie weer voor effetjes
De rest kom snel

Lakeesha

24-09-2002, 20:40
ga snel verder!!!!!!!!!!!

24-09-2002, 21:28
mooi verhaal ga snel verder.
en is het waar gebeurd???????

beslama

24-09-2002, 21:29
Niet te lang wachten met het vervolg.........

beslamaa

25-09-2002, 15:15
gA SnEl vErDeR, BeN BeNiEuWd wAt eR GaAt gEbEuReN

25-09-2002, 15:44
ga snel verder meid echt leuk geschreven
is dit echt gebeurd

bousat fatmake

25-09-2002, 18:02


leuk verhaal maar ga snel verder ik wacht

25-09-2002, 19:16
Jamila, Mo en ik hadden al geruime tijd van te voren bedacht hoe we het zouden gaan doen. Niks mocht mislopen, niks kon aan het toeval worden overgelaten. We hadden allebei al een aantal weken kleren meegesmokkeld naar Mo’s huis zodat we niet meer zo veel hoefden mee te nemen.
Die nacht hebben Jamila en ik allebei tegen onze ouders gezegd dat we bij elkaar gingen slapen. We zouden dus een nacht hebben om onder te duiken.

Jamila en ik waren erg zenuwachtig. Ik wist niet of het zou lukken, maar ik wilde weg en niemand kon me tegen houden.
Nog één keer kijk ik om me heen. Mijn kamer waar ik zo veel had meegemaakt, gehuild, gelachen. Pffff wat was dat moeilijk. Ik kijk en neem afscheid. Ook mijn ouders zou ik niet meer zien, maar daar was ik blij om.
Ik loop naar buiten en met dat ik de deur open doe krijg ik rillen op mijn rug. Ik kijk om zeg mijn ouders gedag. Ik loop de deur uit. Eindelijk ben ik weg. Ik zie dat Mo al staat te wachten aan het einde van de straat. Ik ren haast naar hem toe, zo snel wil ik hier weg. Ik kijk goed om mijn heen of niemand staat te kijken. Ik zie niemand en stap in de auto. Ik geef Mo een zoen en we rijden samen naar de plek waar Jamila staat.

Ik voelde me gelijk al thuis bij Mo en Jamila ook. We deden de leukste dingen en ik had het echt naar mijn zin. In het begin ging mijn mobiel heel vaak af, toen heeft Mo een andere telefoon voor mij gekocht. Dat vond ik zo lief van hem. Jamila en ik hadden heel veel lol, we deden de gekste dingen samen. En Mo had me nog met geen vinger aangeraakt, dus waar kon ik niet blij om zijn.
Jamila ging al een tijdje om met Farid en toen hij haar vroeg om bij hem te wonen, heeft ze gelijk ja gezegd. Mo en ik waren toen nog met zijn tweeën. Die tijden waren zo leuk. We deden alles samen. Het leek soms net of we getrouwd waren. Mo beloofde me dat een dag dat ook zo plaatsvinden en ik was zo dom dat ik hem nog geloofde ook.
Mo zorgde totaal voor me, ik zat niet meer op school en ik werkte ook niet. Het enigste wat ik heel de dag deed, was met Jamila op stap gaan en het huishouden doen.
Het was echt een leuke tijd. Ik dacht niet meer aan alle problemen en ik vond dat ik echt gelukkig was. Ik zag niet dat Mo me alleen maar meer in zijn macht kreeg. Hij kocht zoveel voor me en deed zoveel voor me. Ik voelde me blij, maar bedacht niet bij me eigen dat hij dit niet allemaal gratis voor me deed.

Mo was vaak weg voor zijn werk zei hij en als hij thuis kwam dan belde hij eerst even op zodat ik het eten kom klaarmaken. Ook vandaag had hij gebeld dat hij zo naar huis zo komen en ik ben toen maar aan het eten begonnen.
Toen hij thuis kwam begon het al, hij was zo overdreven lief voor me, dat ik echt wilde weten wat er aan de hand was. We waren klaar met eten en hij vroeg aan mij of ik op de bank wilde gaan zitten. Dat deed ik dus en hij ging naast me zitten. Hij vertelde dat ik het meisje was van zijn domen en dat ik de mooiste en de liefste was. Ik voelde het al aankomen en toen liet hij me een ring zien. Hij vroeg of ik met hem wilde trouwen. Ik wist niet wat ik moest zeggen ik voelde me zo gelukkig. Ik zei uiteraard JA natuurlijk wil ik met je trouwen!! Ik was zo dolgelukkig. We namen elkaar in de armen en begonnen elkaar te zoenen.
En daar begonnen de problemen. We bleven maar doorzoenen. Hij tilde me op en legde me zachtjes op het bed neer. Hij begon met te verwennen en ging steeds verder. Ik was zo blij over het trouwen dat ik ook doorging:

Hij zoent me liefjes, oh wat ben ik in de zevende hemel. Hij kijkt me aan met zijn lieve oogjes. Ik kijk terug, we zoenen verder. Hij gaat steeds verder, maar ik kan nu niet stoppen. Hij kleedt me langzaam uit, ik wil dit eigelijk niet. Hij kijkt me weer aan. Ik zeg dat ik niet verder wil gaan. Hij wordt boos en toen ja toen. Toen kwam mijn ergste nachtmerrie uit. Hij verkrachte me. Hij lag boven op me en ik kon niks meer doen.
Toen hij klaar was liep hij weg. Ik kon alleen maar huilen. Ik kon niks anders doen dan huilen. Ik was helemaal in de war, hij wilde me trouwen, maar verkracht me??? Ik wist niet wat ik moest doen of zeggen. Ik hoorde de deur dichtvallen. Ik was weer alleen.

Hij kwam die nacht ook niet meer thuis en ik kon niks anders doen dan huilen. Huilen en huilen en denken hoe dit zo gekomen was. Ik had nu niemand meer. Hoe kon ik zo dom zijn en stom. Hoe kon iemand die zogenaamd van me hield zo gemeen tegen me zijn?? Me verkrachten en dan weggaan?? Ik was het enigste gevoel van eigenwaarde verloren, het enigste wat ik kon hebben en me kon beschermen was ik verloren.
Ik wist niet meer wat ik moest doen. Ik was het helemaal kwijt. Ik kon alleen maar hopen dat hij terug kwam en me trouwde.
..........


Liefs Lakeesha

28-09-2002, 10:27
En hij kwam terug met een grote bos bloemen en een doos bonbons. Ik was zo blij dat hij terug was gekomen. Ik kreeg weer zin in het leven. Hij begon me ook te behandelen als een prinsesje en hij was de prins op het witte paard. Tot een avond begon hij weer gek te doen. Ik weet het nog als de dag van gister. Dat hij mij dat kon vragen op het moment dat ik weer hoop begon te krijgen!! Het was de laatste druppel die de emmer liet overlopen. Ik kon niet meer bij hem blijven toen dit was gebeurd.

Ik weet het nog als de dag van gister. Mo kwam binnen met een grote bos bloemen. Omdat hij dat de laatste tijd wel vaker deed, zocht ik er niks achter. Maar dit keer was het anders, hij wilde weg ergens naar toe. En ik gehoorzaamde, maar vond het wel erg raar. Het was al zo laat, waar wilde hij naar toegaan? Nu zou ik dat niet eens meer willen weten.
We reden al een stuk toen ik zag dat ik deze route helemaal niet kende. Ik vond het allemaal erg vreemd. Ik voelde me er steeds ongemakkelijker bij.
En toen kwam nog een nachtmerrie uit, we stopte bij een huis dat ik niet kende. Toen we binnen kwamen zat er man en hij zat wel heel erg naar me te lachen. Mo nam me apart en vertelde me dat we niet veel geld meer hadden, hij was alles verloren en ook zijn baan was kwijt. Het kwam er op neer dat ik met die man naar bed moest om geld. Mo wilde me een xxxx maken, iets wat ik wist dat ik niet kon zijn. Ik gilde het uit en raakte helemaal overstuur, zo erg dat we uiteindelijk weggingen. Mo werd alleen maar kwaad op me, hij begon me te beschuldigen dat niet van hem hield, dat ik niks voor hem deed. Toen werd ik helemaal gek. Ik heb die hele nacht gehuild en kon maar tot een conclusie komen. Ik moet en zal naar huis terug gaan.

In de dagen erna begon ik na te denken. Ik realiseerde me dat ik verslaafd was aan dingen die ik eigelijk nooit zou doen. Ik had mijn ouders verlaten, de enige personen die echt van mij hielden. Ik dacht dat ik hier bij Mo gelukkig was, maar ik zag nu pas dat hij het slechtste wat mij kon overkomen was geweest. Als hij echt van mij hield waarom nam hij mijn thuis dan af en waarom verkrachtte hij mij. En waarom wilde hij mij daarna als xxxx laten spelen?? Was ik zo naïef geweest? Hoe kon je van iemand houden en dat allemaal doen? Ik moest en zou weggaan bij hem, nog voordat het te laat zou zijn. Ik besloot daarom om Jamila te bellen, misschien zou zij me weer helpen. Toen kwam ik er dus achter dat zij de xxxx was gaan spelen en me zelfs toen nog probeerde over te halen om hetzelfde te gaan doen. Ik was zo boos dat ik toen pas zag wat voor een trut ze wel niet was geweest en hoe ze me had meegesleept tot iets wat ik eigelijk nooit zo doen. Maar dit keer kon ze me niet meer meeslepen, dit keer wist ik precies wat ik moest doen.

Mo zou de hele dag niet thuis komen, dus ik had de tijd om al mijn spullen in te pakken. Daarna pakte ik mijn spullen, liep de deur uit en keek nooit meer om.
Ik besloot met het laatste geld wat ik nog had naar zo’n hulpinstantie te gaan, maar ze zaten vol. Ik zat met mijn handen in het haar. Ik wist niet meer waar ik naartoe moest gaan, eigelijk kon ik maar een ding bedenken en ik wist niet of ik daar wel de moed voor had. Teruggaan naar huis!! Ik besloot om de komende nacht door te brengen in de kerk en me daar dan op te frissen. Ik kon die nacht bijna niet slapen Ik wist niet wat ik kon verwachten, ik wist niet of ze me weer toe zouden laten.
De volgende morgen verzamelde ik al mijn moed en ging naar huis. Ik was heel erg zenuwachtig. Ik belde aan en mijn moeder deed de deur open.

‘Khadija, je bent terug! Allah heeft je veilig thuisgebracht!’ Mijn moeder barste in tranen uit en ik kon niks anders doen dan meehuilen. Ze vroeg me waar ik al die tijd was geweest en op de een of andere manier voelde ik dat ik haar kon vertrouwen. Ik vertelde haar het hele verhaal. Toen ik klaar was met vertellen, begon ze me te troostten. Oh wat was ik blij dat ik weer thuis was. Ze beloofde me dat alles goed zo komen en dat ik met Allah’s hulp weer op het goede pad terecht zo komen. Ik kreeg weer hoop.

Die weken erna begon alles weer positief te veranderen. Mijn vader en mijn familie hadden me vergeven, mits ik geen fouten meer zou maken en het juiste pad aan zou houden. Ik was zo blij om dit te horen Ik ging weer naar school en kikte af. Ik rookte, dronk en blowde niet meer. Ik kreeg goede vrienden die ik kon vertrouwen. Zij hielpen mij en steunden mij. Ik kon mijn leven hiervoor afsluiten. Ik kon alles vergeten, want ik had ervan geleerd.


Zo dat was weer een stuk.

Lakeesha

Pagina's : [1] 2