Bekijk volle/desktop versie : Alles loopt verkeerd.................



Pagina's : 1 [2]

28-09-2002, 10:30
nice, nice, verry nice.......

28-09-2002, 14:15


wooooooooooow wat een mooi verhaal meid

28-09-2002, 17:25
Wat een goed verhaal zeg

liefs

MAROC_SENIORITA

28-09-2002, 18:39
Go gIrL gO GiRl gO GiRl gO GiRl gO GiRl...................
Ik hEb hIeR EcHt gEeN wOoRdEn VoOr , hEt eNiGe WaT Ik jE Ga vErTeLlEn iS GA Zo dOoR , LaAt oNs niEt lAnGeR In SpAnNiNg...................... :blauwkus: :kusgrijs: gUrLy

28-09-2002, 20:13


wanneer ga je nou verder kan bijna niet wachten

28-09-2002, 23:17
Thanks voor jullie reacties!!!!!!! Ik heb vandaag geen tijd meer maar morgen komt er weer een vervolg


Liefs Lakeesha

29-09-2002, 09:21
ik vind het echt een mooi verhaal
maar ga snel verderrrrr oke

29-09-2002, 11:19
Toen kwam de zomer eraan en ik ging met de hele familie naar Marokko. Ik had er echt zin in. Ik had genoeg van Nederland en wilde even vakantie hebben. Maar aan alle leuke dagen komt een eind, want eenmaal daar aangekomen, begonnen de slechte dagen weer.
Ik kwam erachter dat mijn vader me had verloofd met een jonge man die in Nederland woonde en een vriend van hem was.
Ik schrok me dood toe ik het hoorde. Nadat ik dacht dat ik alles had meegemaakt, gebeurde er dit. Ik wilde helemaal nog niet trouwen. Ik was er nog niet klaar voor. Ik kende hem niet eens hoe kon ik een vreemde vertrouwen als ik de personen van wie ik hield niets eens kon vertrouwen? Ik wilde nu gewoon rust, ik wilde mijn school afmaken en leven. Waarom moest ik nu trouwen? En als ze erachter zouden komen dat ik geen maagd meer was, wat dan. Wat zal hij zeggen, zal hij mij dat ook nog willen?
Ik had allerlei vragen en kon bij niemand terecht. Ik wist niet wat ik moest doen en onder druk van mijn familie heb ik toen ja gezegd.
Ik wilde hem wel eerst leren kennen en met die wens werd toegestemd. Omdat we bijna terug gingen naar Nederland, heb ik in Marokko de kans gehad om hem maar een paar keer te zien. Het was een hele aardige jongen en hij had de beste bedoelingen. Maar toch door alles wat ik had meegemaakt, wist ik niet of ik hem kon vertrouwen.
Ik begon langzaam in mijzelf dood te gaan. Ik had alle hoop opgegeven toen ik naar Nederland terugging.

En nu? Nu loop ik hier, niet wetend waar ik naar toe moet gaan. Ik weet alleen dat ik weg wil, weg van dit leven.
Ik huil en blijf maar huilen. De tranen blijven komen en ik weet niet wat ik moet doen. Ik kan niks anders bedenken dan de dood. Misschien moet ik dat maat doen. Ik loop hier en er is water genoeg om in te springen. Ik loop over een brug, zal ik springen?
Ik ga op de brug staan, ik kijk naar het water. Zal ik springen? Ik heb niks meer om voor te leven, mijn leven stopt hier. Zal ik het doen? Ze zullen me toch niet missen, ze houden toch niet van mij!
Ik denk na aan alles wat er met mij is gebeurd, ik denk na aan alles wat ik heb gedaan. Ik wilde goed zijn, maar werd slecht en toen ik weer goed wilde zijn, leek het verloren. Ik weet niet of ik nu nog kan leven met dit alles. Ik huil nog steeds, de tranen blijven komen, ze zijn niet te stoppen. Ik kijk om me heen. Wie gaat me tegen houden? NIEMAND want ze houden niet van mij. Ik wil het gaan doen, ik ga springen. Ik neem afscheid van de mensen waarvan ik dacht te houden. Ik zie jullie wel weer, ooit.
Maar dan opeens uit het niets hoor ik mijn naam. Niemand wist dat ik hier was, wie kan het zijn. Ik kijk om en zie hem staan, huilend omdat ik hier sta.
Het is mijn verloofde Rachid. Ik schrik, hoe wist hij dat ik hier was. Hoe wist hij dat ik me zo voelde? Hij komt aan rennen en trekt me van de brug af. Hij heeft me gered van mijzelf. Hij heeft me gered van de ondergang. Houdt hij zo erg van mij dat hij mij door heeft?
Ik word weer wakker geschud in de realiteit.
Ik zie dat hij aan het huilen is, ik weet niet waarom. Is het om mij? Dat kan ik me niet voorstellen. Hoe kan iemand nou huilen om mij?
Hij schreeuwt tegen me maar de woorden dringen niet door. Hij houdt me stevig vast en zegt me dat ik dit nooit meer mag doen. Ik schrik en kijk op. Hij schreeuwt nog steeds, waarom ik dit doe. Hij houdt nu al van mij, hij kan niet zonder mij, hij weet alles van mijn moeder. Hij wil echt met me trouwen. Waar heb ik dit aan verdient????



Zo dit was weer een stuk, bedankt nogmaals voor jullie reacties.
Volgende keer het laatste stukje!!!!!

Veel liefs Lakeesha

30-09-2002, 22:46
xxxEen paar maanden later:

Nu, ja nu!! Nu gaat alles beter, ik zit hier nu en kijk naar de mensen om me heen. Ze zijn blij en ze lachen en ik, ik zit hier naast de man van wie ik hou. Ik heb nog nooit een man gezien die zoveel voor me heeft gedaan. Hij heeft me geholpen toen ik in de put zat. Hij heeft me gered van mijn eigen ondergang.
Ik zit nu hier met mijn trouwjurk aan en voel me de gelukkigste vrouw van heel de wereld. Ik heb een man die van mij houd.

Ik had nooit gedacht dat ik nog een keer zoiets voor iemand zo voelen, vooral na alles wat ik mee heb gemaakt. Ik wilde niet meer leven, maar hij liet me inzien dat hij niet zomaar iemand is en nu? Nu ben ik gelukkig. Ik ga nog steeds naar school en zorg voor mijn man. MIJN man…..!!!!!!





Nou dit was mn verhaaltje. Ik hoop dat jullie het leuk vonden
Ik begin een andere keer weer met iets nieuws.
Als jullie dit hele verhaal in een keer willen, kan ik hem sturen moet je wel effe een berichtje achterlaten

Liefs Lakeesha

01-10-2002, 16:25
soooooooo moi verhaal is het trouwens ook echt gebeurd!

02-10-2002, 19:34
he lakeesha echt een mooi verhaal mijn complimenten echt waar ga zo door


liefs tafoektsoussia

06-10-2002, 14:58
Fayaaaaaaaa!!!!!!!!!!!
Dat had ik niet verwacht kickboxgirl~!!!


Die zag ik echt niet aankomennnnnnnn!!!!!!!

Jah ikweet het is een grappie!

Byeeeeeee Noratje

Pagina's : 1 [2]