Bekijk volle/desktop versie : Verdriet moeder...



08-02-2002, 16:07
moeder....


langzaam rollen de tranen over m'n wangen
tranen van verdriet
er zitten emoties in gevangen

wanhopig probeer ik je blik te ontwijken
sla mijn ogen vernederd neer
ik durf je niet recht in de ogen te kijken

teleurstelling is aan je stem verbonden
en dan realiseer ik me
ik heb het vertrouwen voor altijd geschonden

en ik wilde dat je boos werd
dat je schreeuwde hard en luid
maar alles wat je doet is kijken, uit je mond komt geen geluid

ik weet het, ik heb fouten gemaakt
ik heb je diep gekwetst
ik heb je onherstelbaar, recht in het hart geraakt

hoe heb ik ooit kunnen denken dat het verborgen blijven zou
heb ik echt durven hopen
dat het te begrijpen was voor jou?

je dacht dat je me kende, maar wat ik deed hield ik stil
je eigen vlees en bloed
maar wat een wereld van verschil

ik heb uren liggen huilen, de tranen bleven stromen
m'n hart vervuld van spijt
ik heb gebeden tot Allah, of het ooit nog goed kan komen

de tijd heelt alle wonden
zou het waar zijn, heel misschien...
maar ik weet lieve moeder,
de littekens zul je altijd blijven zien

08-02-2002, 16:38


Mama, mag ik even met je praten
Als vroeger zo fijn en zo intiem
Al heb ik het ouwe huis verlaten
Ik mis je en ik moest je even zien

Zeg mama, hoe vind je deze bloemen
Die kocht ik voor een hele lieve vrouw
Ik ken haar al lang, ik zal haar naam maar noemen
Mama, die bloemen zijn voor jou

refr.:
Nee, mama, jou vergeten doe ik niet
Jij die altijd voor me klaarstond
Ook al had je zelf verdriet
Ja, tussen ons twee is toch zoveel
Toch zoveel wat ons bindt
Ook al ben ik nu een man
Maar ik blijf altijd je kind

Mama, nu ga je toch niet huilen
Of toon je net als ik je blijdschap met een traan
Ik blijf toch zo graag nog even bij je schuilen
Dan kan ik de storm van het leven weerstaan

12-02-2002, 14:31
inspiratiebronnen

mooi, hoe het ene eind
het begin vormt van het ander
hoe het water van één bron
zoveel grond bevloeit
mooi, hoe de stralen van de zon
elk lichaam binnendringen
terwijl een zonnestraal zelf
onaantastbaar blijft
mooi, hoe iedere regendruppel
waar het ook vallen mag
uiteindelijk terugkeert in de zee
en nooit verloren gaat
mooi, hoe de gedachten van de een
woorden van de ander zijn
en een borrelende stof
alsmaar nieuwe bellen vormt
mooi, dat jouw woorden bij mij
nieuwe woorden oproepen
en wij voor elkaar
inspiratiebronnen zijn

12-02-2002, 14:57
al omo madrasa in kanat saliha rabat kaoumon in kanat mogariba garabat manzilak

14-02-2002, 16:43


moeder, het mooiste wat er is
iemand die er altijd voor je is

15-02-2002, 16:31
mooi mooi mooi....

moeder is net een boom
met duizenden takken
die ons worden toegereikt
zodat we niet verder zullen zakken

moeder geeft ons zuurstof
en een plekje om te schuilen
moeder bedekt onze tranen met bladeren
als we dan toch mochten huilen

moeder maakt me soms boos
moeder maakt vaak ook blij
moeder is mijn leven
het belangrijkste voor mij

15-02-2002, 17:23
PRACHTIG, MEER KAN IK ER NIET VAN ZEGGEN.

28-02-2002, 22:03
als baby lag ik op jouw schoot
en mocht ik huilen van de dorst
dan opende jij behendig je knoop
en gaf je mij jouw heerlijke borst

later leerde jij mij lopen
voetje voor voetje moest ik gaan
en mocht ik vallen op de grond
dan hielp jij mij rechtop te staan

altijd was moeder om mij heen
nam ze mij weer op haar rug
ik voelde me echt nooit alleen
en ze wilde er niks voor terug

en nu, moeder...
heb je slapeloze nachten
geen moment zonder zorgen
altijd je kinderen in gedachten

en nu, moeder...
worden al je kinderen groot
ieder heeft z'n eigen leven
en verdient z'n eigen brood

en in jouw hoofd alleen maar zorgen
en wat brengt ons de dag van morgen?