Bekijk volle/desktop versie : Verdriet Waar blij je toch???????



13-08-2002, 20:12
WAAR BLIJF JE TOCH ????


Vermoeide ogen kijken naar het beeldscherm,
weer een poging zal ik wagen mijn woorden tot jou te laten doordringen
Mijn vingertoppen beginnen al sporen van slijtage te vertonen en
hoe pijnlijk het ook is, ik kan mezelf gewoon niet bedwingen

Mijn leven is uitgedraaid tot werken en snel naar huis keren,
niet beseffend dat er een leven is buiten deze tafel waarachter ik zit.
Vrienden bellen me regelmatig, maar ik hoop dat het zal afnemen, of ik zal ze moeten weren

Maar zullen zij mij begrijpen, zullen mijn woorden met dubbele bodem ze er eindelijk toe bewegen me met rust te laten?
Ik heb geen energie meer over, voor hun zinloos geklets over de realiteit, over het hebben van sociale kontakten, over de fictieve wereld waarin ook sommige van hun zaten.

Maar laat ik het even niet over hun hebben, jij bent tenslotte het onderwerp van dit verhaal.
Je hebt er geen flauw benul van wat je met me doet. ( excuseer me voor mijn niet met zorg gekozen woorden, maar ik heb er al genoeg moeite mee, bang dat ik dingen herhaal)

Onlangs verdween je gewoon uit mijn leven, mij achterlatend met de bekende woorden, met woorden die je een kind misschien nog zou kunnen slijten.
Ze klonken zo cliche, zoiets van: âik ga een pakje sigaretten halenâ, om vervolgens met gereedstaande koffers te verdwijnen en mij je afwezigheid te verwijten.

Ik wacht al dagenlang op je, of is het al weken? Ik ben in een tijdloze leegte gekomen,
Waarin ik rondjes blijf lopen als het bekende paard om de graanmolen.
Had hij eigenlijk gedachten, wist hij waarom hij de rondjes draaide, had het paard ook dromen?

Idioot dat ik me zelf nu al met een paard zit te vergelijken.
Zo diep ben ik dus gezonken in de zee die steeds meer de vorm krijgt van tranen,
Tranen, die ik al voldoende in andere gedichten heb doen blijken.

Zou een waarzegster me misschien kunnen helpen, me tenminste de hoop terug laten keren?
Of ben ik nu al aan het ijlen, door mijn toekomst toe te vertrouwen aan een oude vrouw,
die maar een doel heeft, mijn geld begeren?

De toetsen beginnen al rood te kleuren, kleine bloedblaasjes die zich op mijn vingers hadden gevormd, hebben de keuze gemaakt zich te openen, mijn verdriet een kleur te geven
Maar ook zij, hoe pijnlijk ook , kunnen me niet meer laten beseffen dat ik misschien zonder jou zal moeten doorleven.

Zonder jouâ¦.of...

14-08-2002, 19:55


Plotseling wordt ik wakker geschud door een geruis, terwijl buiten al de ochtend gloort
Mijn enige trouwe vriend diens aanwezigheid mij niet opzadelt met ongeduld,
die naar me kijkt maar me niet ziet, naar me luistert maar me niet hoort

Langzaam sta ik op van de houten stoel die inmiddels al een vorm van slijtage vertoont
Ik loop langzaam naar mijn metgezel, steek mijn hand uit
en zet hem uit. Het is stil nu, alsof er hier niemand meer woont.

Teruglopend zie ik een spoor van rode druppels op mijn steeds donkerder vloerkleed,
Verbaasd over deze druppels kijk ik om me heen, nergens iets wat op de oorzaak lijkt,
geen herinneringen dat er iets roods was dat ik misschien eens op de grond smeet

Mijn gedachten keren weer naar jou terug, jij de oorzaak van dit alles, van dit schouwspel
van mijn angst je te verliezen, een invulling moeten geven aan een leven zonder jou
Ik weet niet eens meer de dag, niet eens de maand meer, niets meer wat ik tel.

Moet ik vandaag eigelijk werken of zij het vrije dagen, die ik goed kan gebruiken.
Dagen om mijn verhaal aan jou te vervolgen, je te proberen te overtuigen terug te komen
dagen dat ik aan je rustig kan denken, me kan herinneren hoe je haren ruiken.

17-08-2002, 15:52
dit gedichtje is echt prachtig......te mooi om het in zinnen te beschrijven....

ga zo door ?


liefs a brown baby

20-08-2002, 21:06
Nieuwe dag, nieuwe hoop, begin ik in mezelf te praten
Dit is altijd een goede manier geweest om je moed in te spreken
Tenminste dat heb ik uit films, waar ze ook zulke zinnen erop loslaten
Moet nu zelfs het geklets uit een zinloze film citeren, of woorden die erop leken

Eigenlijk wil ik het gewoon opgeven, het leven laten voor wat het is
niet meer hoeven na te denken, geen idee hoe het morgen zal zijn
Nooit meer af hoeven te spreken, niet meer geloven dat ik iets mis
Gewoon rust hebben, geen vreugde kennen, maar vooral geen pijn.

Niets gaat me vandaag goed af. zelfs mijn zwartgallige gedachten
lijken af te wijken van mijn intenties en geven me geen rust
Zijn ze nou helemaal...wat heb ik nog te verwachten?
Nee, u hoeft ook niets te zeggen, geen woord te vinden dat me sust

ik ben moe, zo moe

23-08-2002, 22:29


Doe de ogen dicht, de vermoeidheid slaat verder toe
Nog even en het is voorbij, helemaal voorbij
Niet weer een dag wachten, wachten, waarmee ik mijn tijd verdoe
Nog even en ik ben er niet meer, voorbij

Aan de horizon begint een rode gloed op te komen
de zon is verwoede pogingen aan het ondernemen
om de dikke blauwgestappelde wolken in te tomen

Langzaam begint mijn ooglid weer te trillen
voorzichtig omgaan met dit gevoel, niet teveel willen
Het licht nadert al mijn hoornvlies,
gedachten vloeien voort, zekerheid, niets meer dat ik gis

Met mijn vingers wrijf ik de slaap uit mijn ogen
een nieuwe dag, een nieuwe begin , een nieuwe morgen
De zin van het leven begint al door mijn aderen te stromen,
nog even en dan ben je er weer en komt er een einde aan deze dromen

Nog enkel uren en je zult in de auto stappen voor een lange reis
Een reis die ons dichter bij elkaar zal brengen, maar dichtbij genoeg??
Ik probeer nuchter te zijn, een weet mijn wens is niet doordacht, wijs
Hoe ik je ook mis, ons leven gaat door, maar dan rug tegen rug

Maar ik zal niet treuren, ik zal zelfs gelukkig voor je zijn
ik was er voor je, toen je me nodig had, verdrietig en bedroefd
En jij, jij hemelde me op, vrolijkte me op, inspireerde me als geen
Nee meid, jij, jij staat altijd in mijn ogen gegroefd.

Hiermee komt een einde aan mijn droevig gedicht,
was gevallen, maar ben uiteindelijk niet gezwicht
ben opgestaan, heb mijn rug gerecht
ga weer het leven in, want daar is het pas echt!!

Wens je een hele goede reis, een laat elke kusje van mijn
een engel voor je zijn
liefs,
?

26-02-2003, 16:43
Ik heb hier geen woorden voor,
je kunt alles zo goed verwoorden, echt een groot talent

27-02-2003, 10:33
dank je wel
???

05-03-2003, 21:22
O, wat prachtig echt mooi.
En hoe is het afgelopen met je grote liefde.
Zijn jullie weer bijelkaar. Of mag ik het niet weten.

05-03-2003, 23:24

Citaat:
Origineel gepost door vraagteken1
dank je wel
???
Vraagteken1 is back!!

09-03-2003, 09:03
Hee lieverd, ben je er weer? Ik heb je gemist hoor..
Prachtig gedicht!!

Liefs hooda,

01-04-2003, 21:16
waaaaauw

goedzo
ga zo door!!!!!

t is echt een mooi gedicht
liefs asmae,

03-04-2003, 17:26
I think i am in