Bekijk volle/desktop versie : Het complexe, leuke, interessante leven van....



Pagina's : 1 [2]

02-08-2002, 14:41
Tsja vreselijk!!!
Serieus deze zondag sla ik zn kop in die kerel!!
kom op dan Kkhalid!!!!!!!!!!!



02-08-2002, 15:00


eeyyy khalid!!!!!!

je bent online he,
betekent dat dat je ermee bezig bent????


02-08-2002, 15:04
Die kerel is King-Onliners,
hij is er altijd!!

Altijd dertig schermen open,
maar of hij er is..........

02-08-2002, 15:31
....duidelijk zichtbaar.
De blik in haar ogen, in combinatie met het beeld van het met bloed doordrenkte topje dat ze droeg, gaf mij een beangstigend gevoel.
"Wat heb je gedaan?, wat is er?" een stem die ik niet kende kwam uit mijn mond, een stem die leek te komen uit de mond van een persoon die doodsangsten uitstond.
Ik kijk om me heen om te zien of iemand anders die woorden uitsprak terwijl ik weet dat ik de enige ben die daar is.
Geschrokken kijk ik naar de gapende wond rond haar navel, een wond die door de ovaalvormige structuur en de diepte, bewust en met kracht moet zijn toegebracht.

De apatische blik in haar ogen, de te onregelmatige ademhaling, het niet reageren op de vragen die ik stelde waren allemaal indicaties van de toestand waar zij zich in bevond en zonder te aarzelen tilde ik het praktisch levenloze en lome lichaam op om de eerder genoemde tocht naar boven in omgekeerde richting te maken.

Als een pleger van een zwaar delict vervoer ik Samira naar de auto en laad haar in, ik zie wat beweging achter de gordijnen van de verschillende woningen op de eerste verdieping van de flat en probeer de verschillende stappen tussen het rustig neerlegen van Samira in de auto tot het instappen en wegrijden te versnellen, voordat er gedacht wordt dat ik degene ben geweest die deze schade heeft toegebracht bij dit meisje en ik dit onsamenhangende verhaal op het politieburo zal moeten toelichten.

Terwijl de auto rustig optrekt om Samira op een zo veilig mogelijke manier te vervoeren, stel ik de binnenspiegel, die verdraaid is bij het nerleggen van Samira in de juiste stand en zie dat zij onrustig begint te bewegen op de achterbank.
Dit tafereel benauwt mij, en de rustige tred die ik in het begin heb ingezet, moet snel wijken voor een grotere acceleratie omdat ik niet teveel tijd wil verliezen met het rijden naar de E.H.B.O.!
Aangekomen bij de E.H.B.O. wordt Samira snel meegenomen en ik blijf achter in de wachtruimte omdat ik niet kan aantonen directe familie van haar te zijn.

De minuten lijken wel uren te duren en na vele echte uren komt een verpleegster die mij meeneemt naar de kamer waar Samira ligt.
Haar ogen half open, beduusd door de ervaringen van afgelopen nacht praat ze heel rustig en bijna onhoorbaar.
Ik moet mijn oor praktisch naar haar mond toe brengen om te horen wat ze zegt, en ze vertelt me dat ze mij ontzettend dankbaar is dat ik haar gered heb maar dat ik haar moet helpen en haar moet beschermen voor haar vader, de man die haar dit heeft aangedaan.
Ik vertel haar dat ik dat niet kan en er instanties zijn die daar gespecialiseerd in zijn, maar ze wil daar niets van weten en haar reactie op mijn afwijzing is ongeloofelijk.
Ze begint aan alle slangen te trekken en hysterisch te schreeuwen dat ik haar probeer te vermoorden, terwijl ze dit doet komen verschillende medici af op het kabaal en ik word hardhandig de deur uitgezet.
Net toen ik van plan was weg te gaan kwam de hoofdverpleegster aanlopen en vertelde me dat Samira het niet zo bedoeld heeft en dat ze expliciet heeft gevraagd om mijn hulp, tussen neus en lippen door vertelde die verpleegster ook dat Samira naar huis mocht en dat ik haar gelijk mee mocht nemen, er zijn geen vitale organen geraakt en het verhaal dat ze tijdens het slaapwandelen op een mes is gevallen, dat zij schijnbaar uit het keukenlaatje heeft gehaald, is gelovenswaardig.

Niet wetende hoe ik in deze situatie moest handelen heb ik haar meegenomen naar mijn huis en haar mijn bed gegeven en mezelf op de bank genesteld.
Vermoeid van de afgelopen nacht en het weinige beetje slaap dat ik heb gehad ben ik snel vertrokken totdat de geur van brood en verse muntthee mij geruime tijd later doet ontwaken.
"Hier lieverd," hoor ik Samira zeggen en zie dat een koningsachtigbuffet mijn eettafel siert en besluit om wat te eten en een glas thee te drinken, niet omdat ik honger heb maar omdat het anders ongezond is.

De volgende uren zijn een zwart gat in mijn geheugen, het eerste dat ik me weer herinner is het wakker worden naast Samira terwijl we ontdaan zijn van elk stuk textiel dat die dag onze lichamen heeft gesierd.
Kijk om me heen en zie een verschijning voor mijn bed staan......

02-08-2002, 15:32


moeilUUUUUUUUk,


02-08-2002, 16:49
hey parabier.. je gaat me toch niet vertellen dat je 322 berichten heb achtergelaten in 3 dagen.. op die slome computers van Rinqon??!!

afz Nadia

02-08-2002, 16:51
Wa benti,
als ik in Marokko was
zou ik nu ergens in Oued Laou zitten!!

Nee ben sinds kort weer werkloos,
en levenloos dus heb besloten om maar doelloos
te gaan posten!!!


PB!

ps: In rinKoen heb ik dit jaar geen CyberCafe gezien in die 2 wkn dat ik er wa!!!!

02-08-2002, 20:39
ik heb dit jaar wel daar gezeten.. en hij was erg traag.. dus vandaar dat ik dat dacht.. je locatie staat namelijk op rinqoentown..
afz. Nadia

07-08-2002, 12:33
Kijk om me heen en zie een verschijning voor mijn bed staan......

Wrijf in mijn ogen en probeer een scherp beeld te krijgen, maar alle inspanningen ten spijt, lukt dat niet!!
Een irritante piep, die zich in mijn oren heeft genesteld, overstemt alle geluiden en ik kan niet eens mezelf horen, desondanks weet ik toch een aantal klanken uit te slaan maar hoe die op dat moment klonken zal voor mij altijd een vraag blijven.

"Wie ben jij?" zeg ik op een voor mij onverstaanbare toon en zonder het antwoord af te wachten volgt de volgende vraag "wat kom je hier doen?".
Het onscherpe beeld begint steeds scherper te worden en de contouren van een vrouwelijklichaam worden zichtbaar.
Als een volleerd acteur die een standbeeld speelt, staat die verschijning er nog en kan nog steeds geen helder beeld krijgen.

Probeer Samira wakker te krijgen maar, van zachtjes tegen haar rug tikken tot ruw wakkerschudden en alles wat daar tussen, wat ik ook probeer het lukt niet!
In paniek schreeuw ik tegen haar en als ik haar omdraai dan krijg ik de schrik van mijn leven.
Ze ligt met haar haar ogen open en ze geeft geen teken van leven ze is......, ze is...., ze is...... DOOD!!!
Ik kan maar niet bevatten dat de diagnose juist is en vraag me tijdens dit schouwspel ook af hoe ik hier in godsnaam terecht ben gekomen.

Als ik verschrikt om me heen kijk wordt de verschijning voor mijn bed duidelijk, het is en vrouw in uniform en als de overheersende piep in mijn oren minder begint te worden overstemt het krakende geluid van een portofoon de akoestiek van de kamer.

Ik ben druk op zoek naar antwoorden om deze nachtmerrie te verklaren, maar het enige dat dat oplevert is een nog grotere vertwijfeldheid.
Terwijl ik rechtop in mijn bed zit en nog zoekende ben naar verklaringen stroomt de kamer vol met allemaal lieden van de sterke arm van de wet: technische recherche, reguliere dienders, schouwartsen, en nog wat personen die niet duidelijk hun functienaam op de rug van hun jas dragen.

Na enige minuten, die naar mijn gevoel uren duurden, word ik hardhandig uit het bed gewerkt en krijg niet eens de gelegenheid om iets aan te trekken.
Ik word zonder een woord te zeggen meegenomen naar een reeds gereedstaande auto om vervoerd te worden naar waarschijnlijk het politieburo. Daar aangekomen krijg ik een badjas aangereikt en word ingesloten in een cel en daar zullen, naar wat later blijkt, de puzzelstukjes op hun plaats vallen.

Ik probeer terug te denken aan de eertse herinnering die ik heb voor de blackout, en dat was de herinnering aan het lekkere eten dat Samira voor mij had gemaakt maar wat ik als eerste op kanb roepen was de toch wat vreemde nasmaak aan de glas mintthee............

07-08-2002, 12:52
Iedereen alvast bedankt voor alle leuke reacties en complimenten zowel hier als via PM, ik zal het verhaal z.s.m. vervolgen!!!!!

Greetzzzz Khalid

07-08-2002, 12:54

Citaat:
Origineel gepost door Nadiah
ik heb dit jaar wel daar gezeten.. en hij was erg traag.. dus vandaar dat ik dat dacht.. je locatie staat namelijk op rinqoentown..
afz. Nadia
Ook een rinkoenia
Het worden er steeds meer he ...CooL

P.s waar woon je in Rinkoen...Boven of onder Sekka?
P.p.s sorry voor het verpesten van je verhaal Khalid
P.p.p.s Nice story Btw



07-08-2002, 19:45
TOPIE!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

08-08-2002, 01:52



Citaat:
Origineel gepost door Asri


Ook een rinkoenia
Het worden er steeds meer he ...CooL

P.s waar woon je in Rinkoen...Boven of onder Sekka?
P.p.s sorry voor het verpesten van je verhaal Khalid
P.p.p.s Nice story Btw


The RinKoenia is Mine................(zingend )

16-10-2002, 17:49
KHALIIIIIIIIDDDDD!!!!!!!!!!
WAAROM MAAK JE DIT VERHAAL TOCH NIET AF??????!!!!!
HET IS ECHT EEN TOPPIIIEE
DOOR GAAN DAAAAAANNNN!!!!!
IS ECHT ZOOOO LANG GELEDEN........

15-07-2005, 21:50
Najaaa, waarom heb je nooit verder geschreven?
Je maakt ons lekker met een begin en eindigt niet:P

Pagina's : 1 [2]