Advertentie: bereik met Marokko.nl vrijwel alle Marokkaanse jongeren


Bekijk volle/desktop versie : Niets meer zien...



Pagina's : [1] 2 3 4 5 6 7 8 9 10

cheetah
18-07-2002, 23:11


Dit is een waargebeurd verhaal. Nawal veegt een traan weg. Ze staat in de keuken, naast haar moeder uien te schillen. Ze kijkt naar haar moeder. Een jonge vrouw die er heel oud uit ziet. Die oud is gemaakt door haar gewoontes en tradities. Haar moeder was een vrouw van tradities, die er echt naar het woord van de mensen uit de buurt leefde. De marokanen in de buurt wel te verstaan. Een vrouw die als er een marokaans meisje uit de buurt weer iets had uitgehaald, gelijk haar dochters streng toesprak. Van binnen was haar moeder wel degelijk een zachte vrouw, die heel veel liefde in zich had, maar werd gedwongen door de "buurtmaatschappij" om wel degelijk aan de eer te denken. Haar liefde voor haar kinderen stond wel boven die eer, maar toch was het een belangrijk iets voor haar. "Nawal, vraag wat Mourad en bah willen drinken" zei haar moeder. Nawel stemde zonder een reactie toe en liep de huiskamer in. "Wat willen jullie drinken?" vroeg ze zacht. Zonder haar aan te kijken antwoorde haar broer dat hij cola wilde, en dat ze goed moest kijken of er nog wel prik in zat. "Ik wil thee, zeg tegen je moeder dat ze thee moet maken" antwoorde haar vader bijna prikkelig. Haar vader was een man van zijn woord, als hij iets zei, was het bijna altijd op een boze manier, en ook de blik in zijn ogen was niet echt vriendelijk. Behalve tegen de Nederlanders en de andere buitenstaanders. Dan was hij poeslief. Heel lief. En als hij nog niet omgedraaid was stond hij al te schelden in het Marokaans. "Zemmel, of l'Keghba" ookal deed die man of die vrouw niet eens iets ergs. Mourad was de broer van Nawal, ze scheelden vier jaar met elkaar, en hadden totaal geen goede band. Het was een jongen die haar om het slingste geringste in elkaar sloeg. Een jongen die alle praatjes geloofde. Ooit stond Nawal bij de bus te wachtten toen er een Nederlandse jongen langs liep en haar vroeg of de bus net voorbij was. Een "bekende" van haar broer heeft dat opgemerkt, en het direct aan Mourad doorgespeeld. Althans in andere woorden. "Ik heb jou zusje met een nederlander gezien, volgens mij was het haar vriend, ze waren aan het zoenen." Die nacht die erop volgde was een ware hel. Nawal heeft bijna twee dagen opgesloten in de kelder gezeten zonder eten en drinken. Maar ze was het gewend. Nawel is een meisje van net 18 jaar. Met haar sluike licht krullende bruine haar en sneeuwwitte huid was ze een mooie meid. Een intelligente meid. De volgende ochtend word ze vroeg wakker. Ze nam zich altijd voor om eerder op te staan dan dat haar vader of broer deden, zodat ze ook eerder weg zou kunnen gaan naar school. Om half acht ging ze al de deur uit. Ze deed snel een beetje lipgloss op. Bij de bus bleef ze in een hoekje staan. Daar kwam Nora aangelopen. Zij en Nora waren samen goeie vriendinnen, niet de beste, maar goede. Ze wisten alles van elkaar, behalve de huissituatie van Nawel. Nawel deed altijd haar best om niemand het te laten merken. Het moest perfect zijn. Nora kwam glimlachend en met open armen aangelopen. "Ewa schat, hoe gaat het?" vroeg Nora haar vrolijk. "Goed, goed." antwoorde Nawel. "Zo ik kon mijn bed niet uit, Allahtief, mijn moeder zat naast mijn oor te gillen!" zei Nora lachend. Nawel glimlachtte. De bus kwam eraan. Nawel pakte haar OV en liep snel naar een stoel. Het was druk dus die konden snel bezet zijn, dat was gewoonlijk. Nora kwam ook vlug aangelopen en ging naast haar zitten.

miss_arif
18-07-2002, 23:20
hou me ni te lang in de spanning girl, Je hebt een mooie schrijfstijl! ik hoop dat er snel een gevolg komt,want ik wacht ni zo graag, hahaha, beslama xxxxxxxx

cheetah
18-07-2002, 23:30
"Ik ben moe man" klaagde Nora. Nawel aaide haar over haar hoofd "achh, miskiena, je hebt ook zo een zwaar leven" zei Nawel sarcastisch. Ze stopten vier haltes verder. Eenmaal uitgestapt moesten ze tot het einde van de straat lopen en om de hoek was de school. Het was een MBO school en Nawel en Nora deden daar samen de opleiding handel. "Ik ga naar toilet, ik moet nodig man" zei Nora. "Ser, ser" antwoorde Nawel. Snel liep Nora de gang op. Nawel bleef staan. Voor haar stond een deur en ze kon zichzelf perfect in reflecterend terug zien. Met haar vingers kamde ze haar haar naar achter. Een plukje steekte teveel uit haar staart, dus deed ze haar haar los en probeerde de staart weer opnieuw goed te doen. Opeens zag ze in de reflectie een gezicht van een jongen die haar in de "spiegel" aankeek. Nawel kleurde rood en liep direct de andere kant op.

cheetah
19-07-2002, 12:38
De lessen zouden over een half uur beginnen. Alhoewel Nora nog niet terug was gekomen van haar "boodschapje", ging Nawal al naar het lokaal. Op de gang was het stil. Lokaal 116. Rechtsaf, aan het einde van de hal. Nawel liep door en stopte bij het lokaal. Ze legde haar tas op de grond en keek door het raam het lokaal binnen. "Ewa zoek je iets?" hoorde ze ineens een stem in haar oor fluisteren. Nawal schrok zo erg dat ze bijna viel. Met grote ogen draaide ze zich om. De jongen van de reflecterende deur stond achter haar en keek haar glimlachend aan. "Ben ik zo eng?" zei hij lachend. Nawal keek naar de grond, "Eeh nee, maar je liet me echt schrikken!" zei ze schamend. Ze keek naar zijn schoenen. Nette zwarte schoenen, net een zakenman.Hij rook lekker, niet al teveel parfum, maar net genoeg dat je kon ruiken. Zwijgend stonden ze tegenover elkaar. Nawal niets wetend te zeggen, en de jongen wachtend op Nawal iets te zeggen. Nawal draaide zich weer om. De jongen legde zijn hand op haar schouder. "Mag ik vragen hoe je heet?" vroeg hij beleefd. Zonder om te kijken antwoorde Nawal "wat heb je er dan aan?." "Omdat ik je een leuk meisje vind, en misschien vind je het gek, maar je doet mijn hart op hol slaan." zei de jongen. Nawal wist niet wat ze hoorde. Ze snakte haast naar adem. Deze jongen wilde haar... Maar waarom mij?ging het door haar heen. Ze wist dat het nooit zou kunnen, aangezien ze ook nog een broer had die haar continu in de gaten leek te houden. "Oke, ik stel mezelf wel eerst voor. Ik heet Jounes." zei de jongen. Nawal antwoorde niet. "Oke, het spijt me, ik zal je met rust laten." zei Jounes nadat Nawal niets terug zei.

miss_arif
19-07-2002, 12:45


en erna???????? ik hoop dat je snel het vervolg schrijft hehehe xxxxxxxx

turkiya
19-07-2002, 12:45
ewa cheetah ik zieje bent weer bezig met nieuwe okey dan maar is die andere dan al af ? ciao

mocro_souhaila
19-07-2002, 12:48
schrijf alsjeblieft verder, je kan echt mooi schrijven!!!!!!!!!!!!!! ik hoop dat het vervolg gauw komt, en nog iets: DOE WAT MET JE SCHRIJFTALENTEN!!!!!!!! love from your lady souhaila

xlei21x
19-07-2002, 13:37
:goedzo: Ik vind het echt knap van je dat je zo mooi schrijft. Ga snel verder, ik wacht altijd tot je weer verder schrijft,......maarre kan nu niet meer w8en. Keep on going!!! :)

cheetah
19-07-2002, 13:55
Jounes draaide zich om en liep weg. Nawal twijfelde. Moest ze hem stoppen? Nee. Ze liet hem doorlopen. Nee. "Wacht Jounes." schreeuwde Nawal bijna. Jounes stopte en draaide zich langzaam om. Nu pas viel het Nawal op wat een mooie jongen het eigenlijk was. Daar stond hij in zijn nette pantalon, met zwarte leren jas erover. Tja, hij kon wel wat kledingtips gebruiken...vond Nawal. Maar zijn verschijning was bijna betoverend. Jounes kwam langzaam aangelopen. Terwijl hij aan kwam keken Nawal en hij elkaar strak in de ogen aan. Nawal voelde haar bloed naar haar hersens stijgen. Ze stonden tegenover elkaar. Nog steeds elkaar aankijkend. Nawal voelde zich ineens erg ongemakkelijk en draaide haar hoofd weg. "Dus, mag ik nu wel weten wat je naam is?" vroeg Jounes zacht. Nawal keek hem aan. "Ik heet Nawal." antwoorde ze. "Mooie naam heb je, bijna net zo mooi als jij" zei Jounes. De bel ging. Er kwamen langzaam steeds meer mensen aangelopen. Jounes gaf Nawal een hand. Hij had een ring om, een goude ring, nederlands goud. Het viel Nawal bijna direct op. "Ik zie je straks oke? Ik zit hier niet op school, maar ik wacht beneden op je, bij de colaautomaat." zei Jounes. Nawal knikte. Waar was ze aan begonnen...dacht ze.

mocro_souhaila
19-07-2002, 13:59
schrijf snel verder meid, je hebt veel talent!!! echt waar. ik zal w8en op je vervolg, en LAAT ME NIET TE LANG WACHTEN ;) love from your lady souhaila

hasna_the_best
19-07-2002, 14:34
vervolg vervolg vervolg vervolg!!!!!!!!!!! snel ik kian bijna niet w8en

Hindaatje
19-07-2002, 14:49
spannend verhaal cheetah...ga vooral zo door...heb je dit zelf meegemaakt? xxjez hinda

cheetah
19-07-2002, 14:54


Heeeeeey schatjesssss, Dit verhaal heb ik alhamdoelilah niet zelf meegemaakt!!!! Jullie zullen nog wel zien waarom ik alhamdoelilah zeg. Ook met dit verhaal probeer ik hier een les neer te zetten, maar ik ga niet te veel verklappen, jullie zullen het snel genoeg merken... Oh en Turkiya, lekker turks kebabje van me ;), het andere verhaal is nog niet af, maar Senhaji is op vakantie dusse, moet effe wachten. Xxxxxx

mocro_souhaila
19-07-2002, 15:01
Origineel gepost door cheetah Heeeeeey schatjesssss, Dit verhaal heb ik alhamdoelilah niet zelf meegemaakt!!!! Jullie zullen nog wel zien waarom ik alhamdoelilah zeg. Ook met dit verhaal probeer ik hier een les neer te zetten, maar ik ga niet te veel verklappen, jullie zullen het snel genoeg merken... Oh en Turkiya, lekker turks kebabje van me ;), het andere verhaal is nog niet af, maar Senhaji is op vakantie dusse, moet effe wachten. waarom doe je zo lullig, ik verga hier van de dorst dorst naar meer. Nu zul je denken ga dan naar de kraan en drink wat maar dat is niet de dorst die ik heb. Ik wil het vervolg van dit verhaal. EN GAUW ANDERS VERGA IK VAN DE DORST!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! love from your lady souhaila Xxxxxx

cheetah
19-07-2002, 15:15
Hahahaha lady Souhaila, okok ik ga al door ;) Toen Nawal al zat kwam Nora binnengelopen. Snel ging Nora zitten. "Tfoe, ik heb mijn boeken vergeten" zei Nora. Nawal legde haar boek in het midden van de tafel. Alhoewel de les belangrijk was, had Nawal er geen aandacht voor. Het enige waar ze nu aan dacht was Jounes. "Nora, ik heb net een jongen ontmoet." fluisterde Nawal zo zacht als ze kon. Helaas niet zacht genoeg want de leraar wenkte naar Nawal dat ze stil moest zijn. Ze scheurde dus maar een blaadje uit haar schrift en schreef daar de gebeurtenis op. Waarop Nora weer een reactie schreef. Zo ging het de hele les door. De bel ging. Nawal had met Jounes beneden bij de automaat afgesproken. Zou ze nu gaan? Wat als hij er nu niet staat. ging het door haar heen. "Ga nou maar gewoon a gekkie" zei Nora. Nawal gehoorzaamde Nora en liep nerveus naar de deur. Ze draaide zich nog een keer voor Nora om en zwaaide. Ze liep de trap af en zag hem al staan. Bij de automaat. Hij had een flesje AA in zijn hand, en hij keek zoekend om zich heen. Nawal kon hem nu eens verassen, netzoals hij vanmorgen bij haar deed. Zachtjes liep ze op hem af. Ineens zei hij zonder haar aan te kijken "dacht je dat je me kon laten schrikken prinses?". Nawal schaamde zich direct. Jounes keek haar aan en toonde een glimlach op zijn gezicht. "Kom, zullen we een stukje gaan lopen?" vroeg Jounes haar. Nawal twijfelde en twijfelde, iets wat ze eigenlijk over alles in haar leven deed. Toch kon ze hem niet weerstaan. Hij had iets, iets magisch, iets onbereikbaars dat haar zo aantrok. "Oke, heel even, want ik moet zo weer naar mijn les." Jounes knikte. Ze liepen samen naar buiten. De zon scheen, de vogels floten, het was februari, best koud, maar geen vervelend weer. Behalve de kou dan.


Pagina's : [1] 2 3 4 5 6 7 8 9 10