Bekijk volle/desktop versie : Verdriet vandaag heb ik je bedrogen



11-07-2002, 00:01
Ik voel me moedeloos en verwart, mijn denken is volledig geblokeerd
Ik heb geen beweging meer in mijn vingers. Hoezeer ik het ook heb
geprobeerd.

Ik begin maar met eenvoudige woorden:
"mijn liefste..."

Nee dit kan ik nu niet meer schrijven,
kan het niet meer aan mijn geweten verantwoorden
om haar met deze woorden te benoemen
Hevig zoeken doe ik nu, naar woorden die overblijven

Ik weet het niet meer
Ik zie het aan mezelf, zonder in een spiegel te hoeven kijken, een spiegel die slechts mijn verwarring doet verraden.
Hoe moet ik nu mezelf nu begrijpen en dan ook nog ervan uitgaan dat zij mij begrijpt?

Moet ik niets zeggen, gewoon alles negeren, alles laten doodbloeden.
Moet ik mezelf de spijt vergeven
en jou het verdriet besparen?
Maar hoe lang kan ik met dit leven

Hoe lang kan een mens in een leugen leven, opstaan met de gedachte , gaan slapen met dezelfde gedachte,
Deze viecieuze cirkel is niet te ontkrachten

Ik ben een gevangenen geworden van mijn daden,
heb geen benul van de consequenties
Voel mezelf maar vooral jou verraden.

Vandaag mijn liefste, vandaag heb ik...

Nee, ik moet stoppen met dit schrijven,
het is niet aan mij,
maar aan haar te wijten.
Ze heeft onze relatie verwaarloosd, heeft zicht nooit volledig willen geven
Ze beloofde van alles, woorden over liefde voor het leven.
Nee, ik ben het slachtoffer van de gestolen liefde.
"Het was haar keuze om weg te gaan en niet die van mij"
Pleit ik nog voor mijn onschuld

Waarom verwijt ik mezelf dan dat ik iemand heb ontmoet?
Niets is er gebeurd,
daarvoor hadden we beiden geen moed.
Waarom blijft het dan aan me knagen,
dat ik niet met iemand anders mag zijn
Waarom blijf jij steeds voor mijn ogen dagen?

Wanneer wordt ik verlost van jou,
de vrouw waar ik misschien nog van hou

Wanneer raak ik de vervloekte gedachten kwijt
dat ik je bedrieg zonder iets te doen.

Vandaag heb ik je bedrogen,
maar alleen in mijn gedachten

11-07-2002, 11:06


Ik heb je nooit bedrogen
Mijn woorden waren echt
Ik heb ook niet gelogen
Dat ik voor de toekomst vecht

Ik heb niet tegen je gelogen
Mijn tranen waren echt
Het is nu voorbij gevlogen
Waar ik voor vecht.

Ik heb niet gelogen
Dat moet je geloven
Anders gaf ik je mijn hart niet
Ik heb nog steeds verdriet

Liefste, ik heb nooit tegen je gelogen

Ach laat maar.....

Want wat ik heb gelogen
is over mijn gebroken hart
Wat jij niet ziet.................

11-07-2002, 18:24
Woorden die je nu zegt
klinken als muziek in de oren,
maar zijn ze ook echt?

Je hebt me met vragen laten zitten,
dingen onthouden, dromen tenniet gedaan
Ik ben moe geworden van
deze situatie en zal je laten gaan

Vandaag heb ik geprobeerd
om je te verbannen uit mij hoofd
je te vergeten, uit te laten gaan
net alsof je een kaarsje dooft

Maar schijnbaar was de lont
niet uitgebrand
en heb ik nog steeds die wond
die ik dacht te hebben verband

Hoe lang zal deze lont zijn?
en wanneer doet mijn wond niet meer pijn,
Wanneer verandert hij in een liteken,
slechts een weefsel die met de tijd,
zal verbleken

Wanneer???

11-07-2002, 18:28
huil niet,
maar lach...
haal die traan van je wang weg liefste
we zullen elkaar weer snel zien..
ik zal snel bij je zijn..
ik beloof het je...
ik kom je snel weer groete.n..
hier heb je je laatste kusje..
mijn laatste lach...
we zullen elkaar weer snel zien... ik beloof het je...

liefs,

11-07-2002, 21:36


Huilen kan ik niet meer,
Heb eenvoudig geen tranen meer over

Het laatste buideltje waar ze uit komen
is gisteren opgedroogd,
verfrommeld als een oud stukje droog papier,
dat eens doordrenkt geweest is van vocht

Huilen kan ik niet meer
Heb eenvoudig geen kracht

De laatste zucht heb ik gelaten
De kracht ermee laten wegvloeien uit mijn
al futloze lichaam
Nu neergestreken op de grond
en slechts door de muur overeind gehouden

Huilen kan ik niet meer
Heb eenvoudig geen gedachten meer

Vergeten zou ik je,
Alles proberen om dit te bereiken
Afspraken maken, dromen over een nieuwe liefde.
Elke kamer sluiten, dichtmetselen
met het zwaarste beton

Huilen kan ik niet meer
Wil je
nooit meer zien
nooit meer horen
nooit meer spreken
nooit meer kussen,
nooit meer, nooit meer iets weten van jou
nooit meer, nooit meer

Maar iets zegt me dat ik nog van je h..

12-07-2002, 10:20
.................want wij houden van elkaar

Nog steeds aftastend zijn wij opzoek,
opzoek naar elkaar.
onze liefde staat nog wankel,
maar niet voor lang.
want wij houden van elkaar ................

12-07-2002, 18:59
Duisternis om me heen
ik ben op weg maar waarheen?
Drempels doen me struikelen
rivieren duikelen,
langzaam ga ik door
open een deur, luister
of ik al iets hoor,
volgende deur misschien
of heb ik die al gezien
volgende dan
nu volledig in de ban
van mijn eigen gedrag
doe alles zonder enig beklag
Zoek, zoek,
Verwijder eindelijk die verdomde vloek
zoek zoek

Duisternis omarmt me nog steeds
voel een woede in me opkomen
woede als van een wild beest
schreeuwen zal ik,
je zult me horen

Waar ben je, waar ben je
red me uit deze duisternis
Kun je me al horen?
Haal me weg voor het te laat is
weet je het dan nog niet:
wij zijn voor elkaar geboren

07-11-2002, 18:20
ik hoor dat je wat zegt
maar kan je woorden niet verstaan
het zachte gemompel
vergaat in het geruis
van de bomen
en het druppen van de regen
in een emmer

ik wil je in je ogen kijken
maar je wendt je af
wil je over je haren strelen
maar je rukt je los
kijkt met verwilderde ogen
voor je je in mijn armen werpt
en je tranen laat lopen

ik fluister zachte woorden
en hou je enkel vast
de storm buiten is gaan liggen
terwijl die in je hart
maar door raast
je geen moment met rust laat..


...zijn we echt voor elkaar
geboren...?

07-11-2002, 21:16
Geboren als twee personen
langzaam naar elkaar toegegroeid
de liefde ons hart laten bewonen

Geboren ver van elkaar vandaan
door toeval tot elkaar gekomen
maar niet verder gegaan

Geboren met twee persoonlijkheden
twee willen en twee harten
maar elkaar toegestaan dat deze elkaar kneden

Geboren zijn we voor elkaar
maar wie doet de eerste zet
zeg jij het alsjeblieft dit keer maar!

09-11-2002, 18:52
Wat ik van jou moet zeggen.
Valt niet uit te legen.

Wat ik nu voel.
Alleen jij weet waar ik op doel.

Wat jij daar schrijft is het bewijs.
Wat je voelt dat stel ik op prijs.

Waarom moet het in het leven zo zijn.
Dat we verdriet hebben of pijn.

Als dat er nou niet zou zijn.
Hadden we het samen heerlijk en fijn.

Daarom vraag ik aan Allah laat het voor ons zo zijn.
Neem die pijn weg en geef ons de kans gelukkig te zijn.