Bekijk volle/desktop versie : Waardervoller dan mijn eigen leven....het verhaal van Mona



Pagina's : [1] 2 3 4 5 6 7 8 9

08-07-2002, 11:59
Dit verhaal speelde zich af in de jaren â50. Een tijd waar alles nog hsoema wasâ¦.het speelde zich af in een Arabische landâ¦.

Mijn naam is Mona en ik ben 20 jaar oud. Op mijn leeftijd droomde elke jonge vrouw van haar ridder op een witte paard. Ik had mijn prins al gevonden. Hij was zelf 25 jaar en studeerde in de hoofdstad. Ik woonde in een kleine dorpje aan zee. Het was prachtig. Kleine huisjes, iedereen kende elkaar.
Mijn vader wist van mijn relatie met Amin. Amin heeft mijn vader gesproken, min of meer hadden ze een afspraak. Als Amin was afgestudeerd dan zouden we trouwen, alleen was het nog geen officiële verloving. Mijn vader ging akkoord.
Amin en ik hielden heel erg van elkaar. We waren soulmates, nee we waren meer dan dat. Alsof 1 puzzel uit elkaar was, maar nu zijn we compleet. Onze liefde kende geen einde.

Op het strand zat ik op hem te wachten. Hij zou vandaag terugkomen uit Cairo. Ik liep op het witte zand, het geluid van de golven klonken als muziek in mijn oren.
Opeens voelde ik twee handen op mijn ogen. Wie ben ikâ¦het was een bekende, rustige stem.
Amin!!!!! Ik draaide me om en gaf hem een knuffel. We gingen nooit verder dan een knuffel en elkaar handjes vasthouden.
Maar we hielden ontzettend van elkaar. We hielden zoveel van elkaar, dat we elkaar al miste ook al waren we bij elkaar. Ik weet niet hoe ik het echt moet uitleggen.
Mona ik heb je gemist, nog 1 examen en dan ben ik afgestudeerd. Ik weet het schat. Dus over twee maanden kom ik terug en dan kunnen we het officieel maken. Ik kan niet wachten totdat jij mijn vrouw wordt.
We hadden een plezierige dag meegemaakt in onze eigen paradijs.
De volgende dag vertrok Amin weer naar Cairo. Hij ging hard studeren, want hij moest het halen.

Mijn vader kreeg die dag bezoek. Het was Mohammed. Mohammed was mijn vaders partner. Hij was in de veertig. Ze hadden samen een winkel. Ze hadden het over het werk. Een kleine meeting zeg maar. En toen kwam het.
Ik wil je nog iets vragen, zei Mohammed. Mijn vader knikte. Zeg het maar. Ik wil de hand van Mona vragen. Mijn vader stond op. Ehmâ¦ik weet het niet zei mijn vader rustig. Waarom niet, is het vanwege Amin? Ja, zei mijn vader streng. Waarom zou je wachten en ik sta al klaar. Mona heeft de leeftijd al bereikt om te trouwen. Mensen beginnen al te roddelen over hun omgang. Wat heb je liever een echte man met een zaak of een studentje waar je geen zekerheid van hebt.
Kom op, zeg ja zei Mohammed ongeduldig, geef me je hand. Mijn vader gaf hem zijn woord. Is goed, a weldi. Ik ga akkoord.
Mijn zusje Nadia vertelde mij alles toen ik terugkwam. Nee, nee ik kan niet met hem trouwenâ¦Ik begon hysterisch te huilen, mijn wereld stortte in elkaar. Mijn leven veranderde compleet. Het paradijsje waar ik in leefde leek te verdwenen. Ik durfde niet naar mijn vader. Als mijn vader iets zei dan moet het ook gebeuren.
Ik ging naar mijn oom. Hemi Mustafa. Ik vertelde hem het hele verhaal en hij adviseerde mij om Amin een telegram te sturen. Zodoende, ik stuurde Amin een telegram.

Amin had net zijn cijfers binnengekregen. Hij was geslaagd!! Een bedrijf die afgestudeerde benaderde hadden hem nog een vierjarige studie in Engeland aangeboden. Als hij het zou halen dan kon hij een Engelse bedrijfje in Cairo openen. Zoân kans komt maar once in a lifetimeâ¦Maar hij wou Mona meenemen. Dat waren zijn eisen en het engelse bedrijf ging daarmee akkoord.

Amin kwam in zijn studentenkamer en deed het briefje open.
Kom snel naar me toe, ik moet tegen mijn zin trouwen. Liefs Monaâ¦.
Amin schrok, hij voelde een onbekende pijn in zijn hart. Nee, dit mag niet gebeuren en hij nam de eerste trein naar zijn geliefde.

08-07-2002, 11:59


Als jullie het een leuke verhaal vinden dan ga ik verder....

08-07-2002, 15:22
39 keer bekeken en geen reactie......voorspeld niet veel goeds....

08-07-2002, 15:52
ja gaaaaaa doooooorrrr snel

08-07-2002, 16:56


Amin kwam aan en ging naar de oom van Mona. Ik wil haar, het was de afspraak schreeuwde Amin. Rustig a weldi, we gaan naar mijn broer en we praten met hem. Hij is een redelijke man.

Amin en Mustafa gingen naar Monaâs huis. De vader van Mona ontving hun en ze namen plaats. Amin vroeg wat er precies gaande is. Niks zei de vader van Mona koel. Mijn dochter gaat trouwen met Mohammed. Maar u heeft mij beloofd dat ik met haar mag trouwen. Luister Amin zei de vader van Mona streng. Je bent nog een student en je moet nog vier jaar studeren in het buitenland. Mona gaat niet met je mee. Ze gaat trouwen met Mohammed, punt uit.
Mustafa stond opâ¦.luister broerâ¦.Mona en Amin houden van elkaar. En Mona wilt niet met Mohammed trouwen. Waarom doe je dit? God gaat je hiervoor straffen. Je kunt niet twee harten uit elkaar halen.
Dat kan ik wel!! Mona gaat met Mohammed trouwen. Amin probeerde het nog verder, maar het had geen zin.
Amin liep kwaad weg, en Mustafa ging achter hem aan.

Ik zat op de gang mee te luisteren. Ik kon er niet meer tegen. Dit is haramâ¦.waarom moet ik tegen mijn zin trouwen met iemand waar ik niet van hou.
Ik begon te schreeuwen en te huilen en Nadia probeerde mij te kalmeren. SStt straks komt papa. Mijn vader kwam naar binnen en keek mij streng aan.
Ben je het niet met mij eens Mona? Nee, vader. U weet dat ik van Amin houdt. Hoe durf jij mij zo aan te spreken. Ik ben je vader en je hoort mijn beslissing te respecteren. Maar waarom vader. Amin is toch ook een goede man. Ik heb Mohammed mijn woord gegeven. Maar u gaf Amin ook u woord. U hebt geen woord, Papa!!! Opeens voelde ik een hevige pijn in mijn gezicht. Mijn vader had me geslagen!!
Weet je wat, morgen ga je trouwen!! Geen feest, niks. En je gaat de deur niet uit, begrepen!!

08-07-2002, 17:11
vervolg...................................? je bent nu online hoop wel dat er snel een vervolg komt

08-07-2002, 18:01
schrijf het vervolg, ik ben benieuw.

08-07-2002, 18:08
Mooi verhaal, maar je moet natuurlijk wel verder schrijven. Houdt ons niet te lang in spanning.

ma3a salama,
khadija

08-07-2002, 20:44
Vervolg aub...vervolg.

09-07-2002, 12:49
De volgende dag kwam Mohammed naar het huisje waar Mona in leefde. Hij wou wel een kleine feestje. Dus had hij de plaatselijke muzikanten ingehuurd. Ze waren allemaal bezig met de voorbereidingen.
Mona zat in haar kamer te huilen. Ik ga niet trouwen. Ik doe het niet. Ook al maakt mijn vader mij af. Mona doe het nou maar zei haar zusje bang. Nee, Nadia zei Mona. Ik ga weglopen.

Amin pakte zijn koffer en liep naar Mustafa. Ik ga weg. Mustafa knikte, ik begrijp het mijn zoon. Ze staptebij een koetsier in. Naar het station zei Mustafa. Nee Hemi Mustafa, ik wil eerst langs het huis van Mona. Waarom a weldi, waarom doe je dit jezelf aan? De bruiloft is zeker al begonnen. De koetsier draaide zich om; als jullie naar het bruiloft willen gaan dan zijn jullie te laat. Ik heb net de hdoel daar gebracht en ze gaan zo het huwelijkscontract tekenen!
Rij langs het huis zei Amin verdrietig.
Amin keek van verte naar het huis van Mona, hij hoorde de muziek van de muzikanten. Het deed hem pijn. Een pijn die je niet eens je ergste vijand wenst. Hij moest huilen. Genoeg Amin, dit is het einde. Je moet het accepteren. Ga maar verder met je leven. Hemi Mustafa gaf de koetsier een knikjeâ¦op naar het station.

Ondertussen was Mona weggelopen. Ze kon geen koetsier vinden, dus ze begon te rennen. Ze rende zo snel, alsof haar leven ervan afhing.


Bij het station;

Goede reis a weldi en let goed op jezelf. Amin keek naar het station, ergens had hij nog steeds hoop dat het allemaal nog goedkwam. Genoeg a weldi, stap in en vertrek. Wie van iemand houdt die blijft hoop hebben tot het laatste moment, zei Amin.
De bel gingâ¦.de trein gaat vertrekken. Amin stapte in en keek nogmaals naar het station. Hij zag haar niet, ze was getrouwd dus dat moest hij accepteren.

Ondertussen rende mona nog steeds, ze was bijna bij het station. Ze kon eigenlijk niet meer, maar de kracht van de liefde gaf haar ook de kracht om te blijven rennen.
Ze kwam bij het station, en zag de trein in de verte. De trein was al vertrokken!!! Ze riep zo hardâ¦Aminâ¦.Amin wacht op mij. Ze rende achter de trein, ze huilde, ze rende Aminâ¦.Aminâ¦.maar het was te laat. Mustafa zag haar en liep naar haar toe. A benti wat doe je hier, je zou toch gaan trouwen? Nee hemi mustafa ik kan niet trouwen met iemand van wie ik niet hou. Ik moet amin achterna. Kunt u mij helpen a hemi. Ik kan niet leven zonder hem.
Tuurlijk help ik je a benti zei Mustafa bezorgd.

Ik stuur hem een telegram naar het volgende station. Dan zal op hij op je wachten en dan zien we wel hoe je daar komt. (er ging pas over 2 dagen een trein, het dorpje waar Mona in woonde was afgelegen)
De trein stopte in het volgende dorpje. De man die achter zat bureau riep een jongeman. Hamid zoek Amin Hamdi op. Er is een telegram voor hem.
De jongeman ging zoekenâ¦.hij liep in de trein en riep luidt EEN TELEGRAM VOOR AMIN HAMDIâ¦. EEN TELEGRAM VOOR AMIN HAMDIâ¦. maar niemand gaf antwoord.
Amin ging zelf naar een telegramkantoortje en stuurde een telegram naar Mona. Hij moest nog iets zeggen voordat hij verder ging.
De jongeman ging weer terug naar de conducteur, er zit geen Amin Hamdi in de trein. Ach dan nietâ¦laat maar zitten. We sturen een antwoord dat we hem niet hebben gevonden.
Amin ging weer in de trein zitten, hij voelde zich verlorenâ¦.hij was zo verdrietig. Hij heeft iets verloren, zijn hart was dood. Hij voelde een pijn, hij kon niet geloven dat Mona nu tot een andere man behoorde. Die gedachte maakte hem kwaad en verdrietig.
Mona wachtte in het kantoortje samen met Mustafa. Opeens ging het telegramapparaatje tikken. De man achter de bureau schreef de boodschap.
Amin Hamdi konden we niet vinden, Mvgr, de conducteur van Mirmach (dorpje)

Mona begon te huilen, dit kan niet waar zijn. Waaromâ¦.waarom moet dit gebeuren? Mona kon niet meer ademen en liep naar buiten. Ze begon hysterisch te huilen en zakte op haar knieën. 3lash a rabiâ¦3lashâ¦God zal degene straffen die jullie uit elkaar haalde, Mustafa keek Mona aan. Ik voelde niks meer. Ik wou dood. Ik wist dat ik alsnog met Mohammed moest trouwen.
Mona weet je wat zijn adres is of weet je wanneer zijn boot naar Engeland vertrekt? NEE a hemi Mustafa, ik heb hem niet meer gesproken. Hij ging meteen naar mijn vader.

Mevrouw Mona hoorde ze een medewerker van een station zeggen; er is net een telegram binnen
Mona las de telegram en ze begon harder te huilenâ¦.Ik wens je alle geluk van de wereld samen met Mohammedâ¦Liefs Amin . Hram 3lik a Amin....Hram 3lik....snikte Mona...haar lichaam voelde slap aan...
Ik zag mijn vader en Mohammed in de verte komen. Ik kon niet meer ademen en opeens zag ik alleen maar zwart.

09-07-2002, 18:31
ooooo please go on go on,

i can't wait anymore this is really a good story.

so write on

greets from camillia_3

09-07-2002, 20:44
Dit is supertriestig. maar ook mooi geschreven.

Hey, schat, twas wel ff verwarrend, want eerst heette die jongen Amin en daarna Ahmed.

Maar ik heb het gesnapt.

Ga verder aub. Nuuuuuuuuuuuuuu!!!!!!!!!!!

10-07-2002, 09:53


Bedankt Merjemke, ik had het helemaal niet in de gaten.

10-07-2002, 12:09
Ik deed mijn ogen voorzichtig open, ze prikkelde, mijn lichaam deed pijn en ik voelde me zwak. Ik keek om me heen en ik zag mijn vader bezorgd kijken. Mijn zusje Nadia zat te huilen.
Ze is wakker!! Mijn vader kwam naar me toe. Ik was bang, maar ik kon ook niet praten. Het is alsof mijn tong heel zwaar is.
Mona, Monaâ¦smeh li a benti. Ik wist niet dat ik je zoveel pijn deed. Je hoeft niet te trouwen. Wordt maar gauw beter.
Ik kon niks zeggen, ik wou dat mijn vader mij in zân armen nam. Ik wou dat hij zei dat alles weer goed kwam, maar ik kon niks zeggen.
Mijn vader liep naar de dokter, waarom praat ze niet? Ze is zwaar depressief. Ze is nu niet in staat om te praten of te bewegen. Ik zal een recept schrijven, die medicijnen heeft ze vandaag nodig. En nog iets kijk naar de oorzaak en geef haar wat ze wilt.
De vader van Mona keek bedroefd, kon ik dat maar.

Amin was al in Cairo aangekomen. Hij nam afscheid van zijn moeder. Hij wou zo snel mogelijk vertrekken. Gewoon om alles te vergeten.
Zijn toekomstige baas ging hem ook uitzwaaien en hij nam zijn dochter mee. Zijn dochter Lamia heeft Amin weleens eerder gezien. Ze was verliefd op hem dus ze wou hem nog zien voordat hij vertrok.
Amin let goed op jezelf en ik kom insha allah zo snel mogelijk naar Engeland. Mag ik dan ook mee zei Lamia vrolijk. Natuurlijk a benti!
Amin vertrokâ¦..hij voelde nog een bittere pijnâ¦.

Zeven maanden later:

Mona was al een beetje opgeknapt, vanbuiten zag ze er goed uit, maar van binnen voelde ze een enorme leegte. Een leegte die alleen maar door 1 persoon kan worden opgevuld.
Mijn vader gaf me alles wat mijn hartje begeerde. Hij was een totaal andere persoon en ik was blij met die verandering.
Mijn oom Mustafa kwam ook elke dag langs om te kijken hoe het met mij ging.
Ahaâ¦je ziet er al een stuk beter uitâ¦.Hemiâ¦hemi zei ik blij. Hij gaf me een knuffelâ¦.vertel eens Hemiâ¦heb je nog iets van Amin gehoord? Nee a benti, hij heeft me niet geschreven zoals hij beloofd heeft.
Maar weet je wat, ik heb de adres van zijn moeder via via geregeld. We gaan naar Cairo en vragen haar daar waar Amin zit en hoe het met hem gaat.
Oh Hemi Mustafaâ¦.dit zal ik nooit vergetenâ¦â¦Sokranâ¦.en ik gaf hem een kus op zijn voorhoofd. Mijn vader ging ook akkoord en we vertrokken naar Cairo.

We kwamen bij een appartement aan. Ik was zenuwachtig. De moeder van Amin heeft wel eens over mij gehoord.
We belde aan en ze deed open. Het was een vriendelijke vrouw. Ze verwelkomde ons hartelijk en ik voelde me al gauw op mijn gemak.
Hemi Mustafa vroeg hoe het ging en hoe ze zich voelde.
Hoe gaat het met Amin en wat doet hij nu allemaal. De moeder van Amin vertelde en verteldeâ¦ze was zo trots op haar zoon. Ik was ook trots op hem. Het gaat goed met hem en dat vond ik het belangrijkste. Ze vertelde dingen die Amin haar schreef, we moesten erom lachen.
Plotseling dwaalde mijn ogen naar een foto op de kast. Ik keek goedâ¦.maar ik kon het niet geloven.
Het was Amin en een vrouw. Ze omhelde elkaar op het foto. Hemi mustafa zag aan mijn gezicht dat er iets mis was. Hij keek naar de richting waar ik naar keek. Ik was verstijfd en verward. Wie is die vrouw die intiem de man van mijn leven omhelsde.
Hemi mustafa vroeg aan de moeder van Aminâ¦.wie is die vrouw met Amin op de foto?
Oh,â¦dat is zijn vrouwâ¦.Amin is getrouwd sinds een maandje . Ik ben zo blij voor hemâ¦en zijn moeder ging verderâ¦.blaâ¦blaâ¦.
Ik was verdoofdâ¦.ik hoorde alleen het woord trouwenâ¦.hij is getrouwdâ¦.je grote liefde is getrouwdâ¦

Later liep ik met hemi mustafa naar de treinstation, ik was helemaal niet meer op deze wereld. Ik heb eerder van liefde en hartenpijn gehoord. Nu weet ik wat het is. Liefde doet pijn. Ik kan niet meer leven, ik wil niet meer leven.
De jaren vlogen voorbij. Ik was een andere persoon. Niet meer de Mona die lachte, de persoon die altijd vrolijk was. Mijn zusje was inmiddels getrouwd en ik nog niet. Ik wou met niemand trouwen. De persoon die ik wou ben ik kwijt. Mijn vader accepteerde mijn beslissing, want hij voelde zich schuldig. Ik had het mijn vader vergeven.
Een jaar later ging mijn vader dood. Ik wou niet meer in mijn hometown blijven. Ik verhuisde naar Cairo.
Waarom blijf je niet a benti.. Ik heb niemand meer Hemi Mustafa. Hemi keek mij aanâ¦je hebt mij toch. Ik weet het hemi, maar ik voel te veel pijn hier. Ik wil een nieuwe leven beginnenâ¦.en dat kan ik doen in Cairo. Ik kan daar meteen aan de slag als onderwijzeres op de basisschool
Voordat je gaat a bentiâ¦.knoop dit in je orenâ¦Mona gooi het verleden achter je rug en kijk niet meer om. Kijk naar de toekomst. Je bent een mooie vrouw en je innerlijk is net een engel. Wees voorzichtig. En als ik over een jaar mijn pensioen krijg dan kom ik ook in Cairo wonen. Is goed a hemiâ¦
De bel van de trein gingâ¦.Ik moet gaan zei ik snikkendâ¦..Thalali fi rasik a hemiâ¦.ik omhelde mijn oom en zusje.
En vertrok naar Cairoâ¦.

10-07-2002, 13:17
www.wwwwwwwoooooooooooooooooowwwwwwww.ww

geweldig ik moet bijna huilen

ga gauw door!!!!

beslama

Pagina's : [1] 2 3 4 5 6 7 8 9